Ἡ διδαχὴ τοῦ Ὁσίου Παϊσίου γιὰ τὰ Ἔσχατα Χρόνια

Γράφει ὁ Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης, Δικηγόρος Ἀθηνῶν

Ἡ ἁγιασμένη καὶ ἐμβληματικὴ μορφὴ τοῦ ὁσίου Παϊσίου ἀποτελεῖ τὸ καύχημα τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τῶν Ἐσχάτων καὶ Ἀποκαλυπτικῶν Χρόνων, καθὼς ἡ διδασκαλία του, ὁ παρηγορητικός του λόγος, οἱ πνευματικές του νουθεσίες φωταγωγοῦν τὴν πορεία ζωῆς ἑκατομμυρίων πιστῶν σὲ ὁλόκληρο τὸν κόσμο, ποὺ ἀγωνίζονται νὰ διασώσουν τὴν ἐθνικὴ καὶ θρησκευτική τους ταυτότητα καὶ ἀξιοπρέπεια μέσα στὸ νεοταξίτικο καζάνι τῆς δαιμονοκίνητης παγκοσμιοποίησης.

Ὁ πιστὸς λαὸς ἔβρισκε στὸ πρόσωπο τοῦ σεβασμίου γέροντος, τὸν γνήσιο δοῦλο τοῦ Θεοῦ, δηλ. ἕναν Ἅγιο τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, ὁ ὁποῖος δὲν μιλοῦσε μόνο γιὰ τὴν ἀξία τῆς ἀγάπης, τῆς ταπείνωσης καὶ τῆς προσφορᾶς, ἀλλὰ καλοῦσε ἐπιπλέον τοὺς πιστοὺς σὲ πνευματικὴ ἐπαγρύπνηση, καθότι εἶχε πλήρως συνειδητοποιήσει ὅτι ἡ Νεοταξίτικη Ἐξουσία ἐπιβάλλει στὴν κοινωνία τὸ ἑκάστοτε ἀφήγημά της (πρόγραμμα παγκόσμιου ἐμβολιασμοῦ, ὑποχρεωτικὴ ψηφιοποίηση τῶν συναλλαγῶν, ἀριθμοποίηση τοῦ προσώπου, κατάργηση τῶν μετρητῶν, θεσμικὴ ἀναγνώριση τῆς ὁμοφυλόφιλης σχέσης κ.λπ.) μὲ σκοπὸ τὴν ἀπομάκρυνση τῶν ἀνθρώπων ἀπὸ τὸν δρόμο τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ἑκούσια ὑποδούλωσή τους στὸ ἀντίχριστο πνεῦμα τῆς ἑωσφορικῆς «Νέας Ἐποχῆς».

Στὸ πλαίσιο τοῦ παρόντος κειμένου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπτύξουμε σὲ πλήρη ἔκταση τὴν φωτισμένη διδασκαλία τοῦ ὁσίου Παϊσίου ἐν σχέση πρὸς τὸν ριζικὸ μετασχηματισμὸ τῆς καθημερινότητας τοῦ σύγχρονου ἀνθρώπου, ἀλλὰ θὰ ἐστιάσουμε ἀποκλειστικὰ στὸ κεντρικότερο σημεῖο τῆς πνευματικῆς του διδαχῆς, ποὺ συνδέεται μὲ τὰ Ἔσχατα καὶ Ἀποκαλυπτικὰ Χρόνια.

Ἐπιφυλασσόμαστε νὰ ἐπανέλθουμε σὲ κάποιο ἑπόμενο ἄρθρο μας, προσεγγίζοντας τὰ ὑπόλοιπα ζητήματα, στὰ ὁποῖα εἶχε ἀναφερθεῖ ὁ Ἅγιος τῶν ἡμερῶν μας, δηλαδή τῆς ἔκδοσης τῶν νέων ψηφιακῶν ταυτοτήτων, τοῦ προσωπικοῦ ἀριθμοῦ, τῆς ἐπικείμενης κατάργησης τῶν μετρητῶν καὶ τῆς παγκόσμιας δικτατορίας.

 

ΤΡΑΝΤΑΓΜΑ ΓΕΡΟ

Ἡ κυκλοφορία τῶν νέων ψηφιακῶν ταυτοτήτων καὶ ἡ ἔκδοση τοῦ προσωπικοῦ ἀριθμοῦ συνιστοῦν ἀναμφίβολα σημαντικὰ πνευματικὰ ὁρόσημα στὴν Ἐσχατολογικὴ Πορεία τῆς Ἀνθρωπότητας, ποὺ προειδοποιοῦν τοὺς πιστοὺς ἀνθρώπους γιὰ τὴν μελλοντικὴ ἐπικράτηση τῆς παγκόσμιας ἀντίχριστης δικτατορίας.

Ὁ Ὅσιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης προσπαθοῦσε πρὶν ἀπὸ σαράντα χρόνια νὰ ἐξεγείρει τὴν -ἀπὸ τότε- ναρκωμένη συνείδηση τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ νὰ ἐνισχύσει τὸ ἠθικό του, τονίζοντας τὴν ἀξία τοῦ πνευματικοῦ ἀγώνα γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν ἐπερχόμενων μεγάλων δυσκολιῶν. Παράλληλα, ὑπογράμμισε ὅτι τὸ διακύβευμα τῆς πνευματικῆς σύγκρουσης ἀφορᾶ τὴν ὑπεράσπιση τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ ἀπέναντι στὶς σκοτεινές, ἀντίθετες δυνάμεις.

Συγκεκριμένα ὁ Πνευματοφόρος Ὅσιος Παΐσιος, πλήρης Σοφίας καὶ Θείας Χάριτος ἔλεγε τὰ ἀκόλουθα:

«Ὁ Θεὸς ἐπιτρέπει νὰ γίνει ἕνα τράνταγμα γερό. Ἔρχονται δύσκολα χρόνια. Θὰ ἔχουμε δοκιμασίες μεγάλες. Νὰ τὸ πάρουμε στὰ σοβαρά, νὰ ζήσουμε πνευματικά. Οἱ περιστάσεις μᾶς ἀναγκάζουν καὶ θὰ μᾶς ἀναγκάσουν νὰ δουλέψουμε πνευματικά. Τώρα πάμε ἢ γιὰ τὸν Χριστὸ ἢ γιὰ τὸν διάβολο. Εἶναι καθαρὸ μέτωπο. Στὴν Κατοχὴ γινόσουν ἥρωας, γιατὶ δὲν χαιρετοῦσες ἕναν Γερμανό. Τώρα γίνεσαι ἥρωας, γιατὶ δὲν χαιρετᾶς τὸν διάβολο. Πάντως θὰ δοῦμε φοβερὰ γεγονότα. Θὰ δοθοῦν πνευματικὲς μάχες. Οἱ Ἅγιοι θὰ ἁγιαστοῦν περισσότερο καὶ οἱ ρυπαροὶ θὰ γίνουν ρυπαρότεροι»1.

Ἐπίσης, ὁ σεβάσμιος Γέροντας δὲν «μασοῦσε τὰ λόγια του» γιὰ τὴν καταστροφικὴ δράση τοῦ διαβόλου -ἐν ἀντιθέσει μὲ μία σημαντικὴ μερίδα σύγχρονων κληρικῶν, οἱ ὁποῖοι, νανουρίζοντας τοὺς πιστούς, διακηρύσσουν τὴν κούφια ἀγαπολογία καὶ τὸν ἄχρωμο εὐσεβισμό, παραμένοντας παγερὰ ἀδιάφοροι στὴν ὁλοένα αὐξανόμενη ἔνταση τοῦ δαιμονικοῦ κακοῦ στὸν σημερινὸ κόσμο-, ἀλλὰ ἔμπλεος ἀγωνίας ἐπισημαίνει τὸν κίνδυνο τῆς «πνευματικῆς πυρκαγιᾶς», ποὺ πρόκειται νὰ ξεσπάσει σὲ ὁλόκληρη τὴν οἰκουμένη, ἀπειλώντας νὰ ἀποτεφρώσει κάθε ἴχνος ἀρετῆς, εὐγένειας καὶ καλοσύνης στὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων.

Ὁ ὅσιος Παΐσιος ἔλεγε τὰ ἀκόλουθα:

«Δὲν ἔχουμε συνειδητοποιήσει ὅτι ὁ διάβολος βάλθηκε νὰ καταστρέψει τὰ πλάσματα τοῦ Θεοῦ. Ἔχει κάνει παγκοινιά, νὰ καταστρέψει τὸν κόσμο. Λύσσαξε, γιατὶ ἄρχισε νὰ μπαίνει στὸν κόσμο ἡ καλὴ ἀνησυχία. Ὁ κόσμος καίγεται! Τὸ καταλαβαίνετε; Ἔπεσε πολὺς πειρασμός. Τέτοια πυρκαγιὰ ἔχει βάλει ὁ διάβολος, ποὺ οὔτε ὅλοι οἱ πυροσβέστες ἂν μαζευθοῦν, δὲν μποροῦν νὰ τὴν σβήσουν. Πνευματικὴ πυρκαγιά! Δὲν ἔχει μείνει τίποτε. Μόνον προσευχὴ χρειάζεται, γιὰ νὰ μᾶς λυπηθεῖ ὁ Θεός»2.

ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ἀπὸ τὰ τέλη τῆς δεκαετίας τοῦ 1980, ὁ ὅσιος Παΐσιος εἶχε ἤδη ἀντιληφθεῖ τὸ «πνευματικὸ ναδίρ» τοῦ ἀνθρώπινου πολιτισμοῦ, συνοψίζοντας σὲ μία λιτὴ καὶ ἀπέριττη φράση ὁλόκληρη τὴν τραγωδία τοῦ πεπτωκότος ἀνθρώπου:

«Ἔχουμε ξεπεράσει τὸ ὅριο τῆς ἀνοχῆς τοῦ Θεοῦ»3.

Ἑπομένως, μετὰ ἀπὸ τέσσερις περίπου δεκαετίες εἶναι προφανὲς ὅτι ζοῦμε σὲ μία ἐποχὴ πρωτοφανοῦς ἀποστασίας, μεγάλης πνευματικῆς σύγχυσης, ἐθνικῆς καὶ κοινωνικῆς παρακμῆς, ἐνῷ ἡ συντριπτικὴ πλειονότητα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ βρίσκεται σὲ κατάσταση προχωρημένης πνευματικῆς καὶ ἠθικῆς ἀποσύνθεσης, βυθισμένη στὸν μικρόκοσμο μιᾶς μίζερης, καταθλιπτικῆς καὶ ἐπαναλαμβανόμενης καθημερινότητας.

Σοβαρὸ σύμπτωμα κοινωνικῆς νοσηρότητας ἀποτελεῖ τὸ γεγονὸς ὅτι πολλοὶ συμπολίτες μας παρακολουθοῦν μὲ ἀδιαφορία καὶ παθητικότητα τὴν Ἑλλάδα νὰ γκρεμίζεται, τὴν πίστη νὰ χάνεται, τὴν Ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας νὰ σχετικοποιεῖται, καὶ ὄχι μόνο δὲν ἀντιδροῦν, ἀλλὰ προσποιοῦνται ὅτι δὲν συμβαίνει τὸ παραμικρό, παραμένοντας κλεισμένοι στὸ καβούκι μιᾶς κίβδηλης ζωῆς.

Ὅμως, ὁ ταπεινὸς Ἁγιορείτης μοναχὸς προσπαθεῖ νὰ κεντρίσει τὸ φιλότιμο τῶν ἀνθρώπων, προσκαλώντας τους νὰ ἀναγνωρίσουν τὴν πνευματική τους πτώση καὶ νὰ ἀλλάξουν στάση ζωῆς.

Ὁ ὅσιος Παΐσιος, ἀκτινογραφώντας τὴν κοινωνικὴ κατάσταση τῆς ἐποχῆς του τόνιζε τὰ ἀκόλουθα, τὰ ὁποῖα σήμερα εἶναι ὁρατὰ καὶ ἀπὸ κάθε ἄλλον μὴ ἐξασκημένο παρατηρητή:

«Οἱ ἄνθρωποι τὸ νὰ μὴν ἁμαρτάνουν τὸ θεωροῦν προσβολὴ καὶ τὴν ἁμαρτία τὸ θεωροῦν πρόοδο. Αὐτὸ εἶναι τὸ χειρότερο ἀπὸ ὅλα. Ἂν οἱ σημερινοὶ ἄνθρωποι ποὺ ζοῦν στὴν ἁμαρτία τουλάχιστον τὸ ἀναγνώριζαν, θὰ τοὺς ἐλεοῦσε ὁ Θεός. Ἀλλὰ δικαιολογοῦν τὰ ἀδικαιολόγητα καὶ ἐγκωμιάζουν τὴν ἁμαρτία. Αὐτὸ εἶναι καὶ ἡ μεγαλύτερη βλασφημία κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὴν ἁμαρτία νὰ τὴν θεωροῦν πρόοδο καὶ τὸ ἠθικὸ νὰ τὸ λένε κατεστημένο. Γι’ αὐτὸ ἔχουν μεγάλο μισθό, μεγάλη ἀξία, αὐτοὶ ποὺ ἀγωνίζονται στὸν κόσμο καὶ διατηροῦν καθαρὴ ζωή».4

Ὁ Οὐρανοπολίτης Γέροντας εἶχε πολὺ νωρὶς διαπιστώσει τὴν γενικευμένη τάση τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας νὰ «κατασκευάζει» ἕναν Θεό, προσαρμοσμένο στὰ δικά της ἁμαρτωλὰ μέτρα καὶ ἤθη, ἀρνούμενη πεισματικὰ νὰ καταφύγει στὸ σωτήριο φάρμακο τῆς μετάνοιας.

Στηλιτεύοντας τὴν ἔμφυτη ροπὴ τῶν ἀνθρώπων πρὸς τὴν ἄνεση, τὴν εὐκολία καὶ τὸν πνευματικὸ ἐφησυχασμό, ὑπογράμμιζε μὲ κάθε σοβαρότητα τὰ ἀκόλουθα:

«Ὁ κόσμος θέλει νὰ ἁμαρτάνει καὶ θέλει τὸν Θεὸ καλό. Αὐτὸς νὰ μᾶς συγχωρῇ καὶ ἐμεῖς νὰ ἁμαρτάνουμε. Ἐμεῖς δηλαδή νὰ κάνουμε ὅ,τι θέλουμε καὶ Ἐκεῖνος νὰ μᾶς συγχωρῇ. Οἱ ἄνθρωποι δὲν πιστεύουν, γι’ αὐτὸ ὁρμοῦν στὴν ἁμαρτία. Ὅλο τὸ κακὸ ἀπὸ ἐκεῖ ξεκινάει, ἀπὸ τὴν ἀπιστία. Δὲν πιστεύουν στὴν ἄλλη ζωή, ὁπότε δὲν ὑπολογίζουν τίποτε».5

Σὲ μία ἄλλη περίπτωση, ὁ σεβάσμιος γέροντας, ἀπαντώντας σὲ ἐρώτηση μοναχῆς γιὰ τὸ ἂν θὰ παρέμβει ὁ Θεὸς στὰ δύσκολα χρόνια ποὺ ἕπονται, ἀπάντησε σοφὰ καὶ διακριτικὰ ὡς ἑξῆς:

«Ναί. Ἐδῶ βλέπεις, σὲ ἕναν ἀδικημένο ποὺ ἔχει καλὴ διάθεση, ἐπειδὴ δικαιούται τὴν Θεία βοήθεια, παρουσιάζονται πολλὲς φορὲς οἱ Ἅγιοι, ἡ Παναγία, ὁ Χριστὸς γιὰ νὰ τὸν σώσουν, πόσῳ μᾶλλον τώρα ποὺ βρίσκεται σὲ τόσο δύσκολη κατάσταση ὁ καημένος κόσμος. Τώρα μία μπόρα θὰ εἶναι, μία μικρὴ κατοχὴ τοῦ ἀντιχρίστου σατανᾶ. Θὰ φάει μία σφαλιάρα ἀπὸ τὸν Χριστό, θὰ συγκλονιστοῦν ὅλα τὰ ἔθνη καὶ θὰ ἔρθει ἡ γαλήνη στὸν κόσμο γιὰ πολλὰ χρόνια. Αὐτὴν τὴν φορά, θὰ δώσει ὁ Χριστὸς μία εὐκαιρία, γιὰ νὰ σωθεῖ τὸ πλάσμα Του. Θὰ ἀφήσει τὸ πλάσμα του ὁ Χριστός; Θὰ παρουσιαστεῖ στὸ ἀδιέξοδο τῶν ἀνθρώπων, γιὰ νὰ τοὺς σώσει ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ Ἀντιχρίστου. Θὰ ἐπιστρέψουν στὸν Χριστὸ καὶ θὰ ἔρθει μία πνευματικὴ γαλήνη σὲ ὅλη τὴν Οἰκουμένη γιὰ πολλὰ χρόνια. Μερικοὶ συνδυάζουν μὲ αὐτὴν τὴν ἐπέμβαση τοῦ Χριστοῦ τὴν Δευτέρα Παρουσία. Ἐγὼ δὲν μπορῶ νὰ τὸ πῶ. Ὁ λογισμός μου λέει ὅτι δὲν θὰ εἶναι ἡ Δευτέρα Παρουσία τοῦ Χριστοῦ, ὅταν ἔρθει ὡς Κριτής, ἀλλὰ μία ἐπέμβαση τοῦ Χριστοῦ, γιατὶ εἶναι τόσα γεγονότα ποὺ δὲν ἔχουν γίνει ἀκόμη. Θὰ ἐπέμβει ὁ Χριστός, θὰ δώσει μία σφαλιάρα σὲ ὅλο αὐτὸ τὸ σύστημα, θὰ πατάξει ὅλο τὸ κακὸ καὶ θὰ τὸ βγάλει σὲ καλὸ τελικά. Θὰ γεμίσουν οἱ δρόμοι προσκυνητάρια. Ἔξω τὰ λεωφορεῖα θὰ ἔχουν εἰκόνες. Θὰ πιστέψουν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι. Θὰ σὲ τραβᾶν, γιὰ νὰ τοὺς πεῖς γιὰ τὸν Χριστό! Ἔτσι θὰ κηρυχθεῖ τὸ Εὐαγγέλιο σὲ ὁλόκληρη τὴν Οἰκουμένη καὶ τότε ὁ Χριστὸς θὰ ἔρθει ὡς Κριτὴς νὰ κρίνει τὸν κόσμο.

Ἄλλο Κρίση, ἄλλο μία ἐπέμβαση τοῦ Χριστοῦ, γιὰ νὰ βοηθήσει τὸ πλάσμα Του.6

 

ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΚΑΙΡΟΙ

Κάποια ἄλλη στιγμή, ὁ λαοφιλὴς Ἅγιος, μιλώντας στὶς μοναχὲς γιὰ τὰ δύσκολα χρόνια ποὺ ἔρχονται εἶχε ὑπογραμμίσει τὴν ἀξία τῆς προσευχῆς καὶ τῆς ἐν γένει πνευματικῆς ζωῆς, ἐπισημαίνοντας τὰ ἀκόλουθα:

«Μὴν ξεχνᾶτε ὅτι περνᾶμε δύσκολους καιροὺς καὶ χρειάζεται πολλὴ προσευχή. Νὰ θυμᾶστε τὴν μεγάλη ἀνάγκη ποὺ ἔχει ὁ κόσμος σήμερα καὶ τὴν μεγάλη ἀπαίτηση ποὺ ἔχει ὁ Θεὸς ἀπ’ ἐμᾶς γιὰ προσευχή. Νὰ εὔχεσθε γιὰ τὴν γενικὴ ἐξωφρενικὴ κατάσταση ὅλου τοῦ κόσμου, νὰ λυπηθεῖ ὁ Χριστὸς τὰ πλάσματά Του, γιατὶ βαδίζουν στὴν καταστροφή. Νὰ ἐπέμβει θεϊκὰ στὴν ἐξωφρενικὴ ἐποχὴ ποὺ ζοῦμε, γιατὶ ὁ κόσμος ὁδηγεῖται στὴν σύγχυση, στὴν τρέλλα καὶ στὸ ἀδιέξοδο».7

Οἱ ἀδυσώπητοι Νεοταξίτες αἰσθάνονται παντοδύναμοι, ἐκλαμβάνοντας -μέσα στὴν ἑωσφορική τους ὑψηλοφροσύνη- τὴν σιωπηλὴ ὑπομονὴ τοῦ Θεοῦ ὡς σημάδι «ἀδυναμίας Του» νὰ παρέμβει στὴν Ἀνθρώπινη Ἱστορία, κι ἔτσι προχωροῦν ἀκάθεκτοι καὶ ἀμετανόητοι στὴν ὑλοποίηση τῶν πονηρῶν τους σχεδίων, μὲ σκοπὸ τὸν ἀπόλυτο ἔλεγχο τῆς Ἀνθρωπότητας καὶ τὴν ψυχοσωματικὴ διάλυση τοῦ Ἀνθρώπου.

Ἡ ὑπερεθνικὴ ἀντίχριστη ἐλίτ, ἀξιοποιώντας συνδυαστικὰ τὰ ὅπλα τοῦ φόβου καὶ τῆς φτώχειας διασπείρει στὴν ἀνθρωπότητα τὴν ἀπελπισία, τὴν ἀβεβαιότητα καὶ τὴν ἀγωνία τῆς καθημερινῆς ἐπιβίωσης, μὲ ἀποτέλεσμα οἱ πολίτες, κουρασμένοι καὶ ἀποπροσανατολισμένοι, νὰ βρίσκονται σὲ μία κατάσταση διαρκοῦς σύγχυσης καὶ ἀνασφάλειας, ἀδυνατώντας νὰ διακρίνουν ἀνάμεσα στὴν ἀλήθεια καὶ στὴν ἔντεχνη διαστρέβλωσή της, ἀνάμεσα στὴν πραγματικὴ εἴδηση καὶ στὴν παραποιημένη, κι ἔτσι νὰ ὑποτάσσονται εὐκολότερα σὲ κάθε προπαγανδιστικὸ ἀφήγημα τῆς Νεοταξικῆς Ἐξουσίας, ποὺ, ὑπὸ τὸν μανδύα τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ, ἐπιδιώκει τὴν μαζικὴ ἐξαπάτηση καὶ χειραγώγησή τους.

Μὲ ὅρους πολιτικῆς, ζοῦμε τὸν ἐπιθανάτιο ρόγχο τῆς ἀνθρώπινης ἐλευθερίας καὶ τὴν ἐπικράτηση τῶν ψηφιακῶν συναλλαγῶν ποὺ ἐπιβάλλουν τὸ δεσμευτικὸ μοντέλο τῆς ψηφιακῆς διακυβέρνησης, τὸ ὁποῖο θὰ συρρικνώσει τὴν κοινωνικὴ ἀλληλεπίδραση καὶ θὰ ὑπαγάγει κάθε ἀνθρώπινη συμπεριφορὰ στὸν ἀπόλυτο ψηφιακὸ ἔλεγχο τοῦ Κράτους.

Μὲ ὅρους πνευματικούς, ζοῦμε σὲ μία ἄκρως ἐνδιαφέρουσα καὶ κρίσιμη χρονικὴ φάση τῶν Ἐσχάτων καὶ Ἀποκαλυπτικῶν Χρόνων, ποὺ μαγνητίζει τὸ πνευματικὸ ἐνδιαφέρον τῶν πιστῶν ἀνθρώπων καὶ προλειάνει τὸ ἔδαφος γιὰ τὴν ἐνδεχόμενη ἐμφάνιση τοῦ Ἀνόμου στὸ προσκήνιο τῆς Ἱστορίας.

Μολονότι ἔχουμε εἰσέλθει σὲ μία πολὺ δύσκολη καὶ πνευματικὰ ἐπικίνδυνη περίοδο, ὅπου κρίνεται πιθανὸ ἡ διεθνὴς πολιτικοοικονομικὴ ἐλίτ νὰ ἐπιβάλει -μὲ χρονικὸ ὁρίζοντα ἕως τὸ 2030- μία νέα παγκόσμια κατάσταση ἐξαίρεσης, ποὺ θὰ ἀποτυπωθεῖ στὴν λήψη ἔκτακτων νομοθετικῶν μέτρων, στὴν ἀναστολὴ τῶν ἀτομικῶν ἐλευθεριῶν καὶ στὴν προληπτικὴ ἀστυνόμευση, ἐντούτοις καλούμαστε νὰ παραμείνουμε μέχρι τέλους καὶ μὲ κάθε τίμημα ἀμετακίνητοι στὶς ἐπάλξεις τοῦ πνευματικοῦ ἀγώνα, προκειμένου νὰ πανηγυρίσουμε τὴν μεγαλειώδη νίκη τοῦ Ἐσφαγμένου Ἀρνίου ἐπὶ τῶν δυνάμεων τοῦ σκότους, καθὼς ὁ Χριστός μας εἶναι ὁ Ἀδιαμφισβήτητος καὶ Αἰώνιος Νικητὴς ποὺ «ἐξῆλθε νικῶν καὶ ἵνα νικήσῃ».8

 

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

  1. Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου, Λόγοι Α’, «Μὲ Πόνο καὶ Ἀγάπη γιὰ τὸν Σύγχρονο Ἄνθρωπο», Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον Μοναζουσῶν «Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος», 1η ἔκδοση, 1998, 18η ἀνατύπωση 2016, σελ. 39.
  2. Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου, Λόγοι Α’, ο.π., σελ. 27.
  3. Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου, Λόγοι Α’, ο.π., σελ. 341.
  4. Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου, Λόγοι Α’, ο.π., σελ. 44.
  5. Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου, Λόγοι Α’, ο.π., σελ. 49.
  6. Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου, Λόγοι Β’, «Πνευματικὴ Ἀφύπνιση», Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον Μοναζουσῶν «Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος», Β’ ἔκδοση, 2000, σελ. 187-188.
  7. Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου, Λόγοι Β’, ο.π., σελ. 315.
  8. Ἀποκάλυψη Ἰωάννου, Κεφ. Στ’, στίχος 2.

 

Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ, φ.291, σελ.14-15

Συντάκτης

Σχολιάστε

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.Τα απαραίτητα πεδία είναι μαρκαρισμένα *