Ὁ Ὅσιος Γέροντας Τιμόθεος προσφέρει στοὺς Ἁγίους Θεοδώρους τὸ ἐπ’ ὀνοματί τους Ἱερὸ Ἡσυχαστήριο.
Γράφει ὁ Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας, Μέγας Ὑμνογράφος τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας
Δὲν πέρασε ἕνας µήνας ἀπὸ τὴν ὁσιακὴ κοίµηση τοῦ Ὁσίου Πορφυρίου καὶ κοιµήθηκε στὸ Ἡράκλειο τῆς Κρήτης, στὸ Ἱερὸ Ἡσυχαστήριο τῶν Ἁγίων Θεοδώρων, τὸ ὁποῖο αὐτὸς εἶχε ἱδρύσει, ὁ µεγάλος σύγχρονος πνευµατικὸς πατέρας τῆς Κρήτης, Γέροντας Τιµόθεος Τζαννῆς (κοιμήθηκε στὶς 30 Δεκεμβρίου τοῦ 1991). Ὁ Ὅσιος Πορφύριος τὸν γνώριζε καὶ τοῦ εἶχε προείπει ὅτι «θὰ φύγουν µαζί».
Ὁ νέος αὐτὸς χαρισµατικὸς πνευµατικὸς πατέρας ἀναδύθηκε σὲ νέους πνευµατικοὺς ἀγῶνες, µὲ νέους ἀποδοχεῖς τῶν λόγων καὶ νουθεσιῶν του. Ἂν καὶ νέος ἀσκητὴς πολιτεύθηκε µὲ πολιὰ φρόνηση καὶ ἀναδείχθηκε ἐφάµιλλος τῶν παλαιῶν πατέρων, ἐφαρµοστὴς τῆς διαχρονικῆς ὑποµονῆς, τῶν δοκιµασµένων πνευµατικῶν ἀγώνων, τῆς αἰώνιας, καρδιακῆς ἀγάπης στὸν ἐσταυρωµένο µας Ἰησοῦ.
Σύγχρονος ἄνθρωπος, ἀλλὰ µὲ ἀγγελικὴ ὄψη, ἔµοιαζε ὁ Γέροντας Τιµόθεος σὰν νὰ κατέβηκε ἀπὸ τὰ οὐράνια δώµατα, γιὰ νὰ διακονήσει τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ, τὴν Ἐκκλησία Του, τὸ ἔργο τῆς σωτηρίας τῶν ψυχῶν. Καὶ γι’ αὐτόν, ὅπως καὶ γιὰ τόσους ἄλλους σύγχρονους οὐρανόσταλτους πατέρες εἴµαστε ἀπείρως εὐγνώµονες στὸν «Ἀρχηγὸ καὶ τελειωτή» (Ἑβρ. Ιβ’ 2) µας Ἰησοῦ, ὁ ὁποῖος παραβλέποντας τὴν ἀποστασία µας µᾶς βεβαιώνει µὲ τοὺς ἀποστολεῖς Του αὐτούς, ὅτι «ὅπου ἐπλεόνασεν ἡ ἁµαρτία ὑπερεπερίσσευσεν ἡ χάρις» (Ῥωµ. ε’ 20).
Ὁ Ὅσιος Γέροντας Τιµόθεος ἁγίασε µὲ τὴν ὑποµονὴ καὶ τὴν ἐπιµονή του. Ὑποµονὴ στὶς ἀντιξοότητες, στὶς θλίψεις, στοὺς πόνους, στὶς ἀρρώστιες καὶ ἐπιµονὴ στὸν ἀδιάλειπτο πνευµατικὸ ἀγώνα καὶ στὴν προσευχή.
Ἂν ζοῦσε σήµερα, θὰ µᾶς ἔλεγε νὰ διαγράψουµε τὸν ἑαυτούλη µας ἀπὸ τὴν καθηµερινὴ ἐγωπάθεια, τὴν αὐτοπροβολὴ καὶ τὴν αὐτοδικαίωση, γιὰ νὰ γίνει ἡ ζωή µας χριστοκεντρική, διαφανής, ὁ νοῦς καὶ ἡ ψυχή µας καθαροί, προκειµένου ὅσοι µᾶς πλησιάζουν νὰ γνωρίσουν ὄχι µεσάζοντες καὶ µεταπράτες, ὄχι κακέπτυπα ὁµοιώµατα καὶ εἰκόνες, ἀλλὰ τὸ µοναδικό, αἰώνιο, ἀληθινὸ καὶ ἀνεπανάληπτο πρότυπο, τὸ ἀρχέτυπο τῆς θείας οὐράνιας δόξης, τὸν Ἰησοῦ Χριστό. Ἀπὸ ἐµᾶς ἐξαρτᾶται τὸ ἂν ὑβρίζεται ἢ ἁγιάζεται τὸ ὄνοµα τοῦ γλυκυτάτου µας Ἰησοῦ.
Ὁ Ὅσιος Γέροντας Τιµόθεος ζοῦσε καὶ ἐπεδίωκε τὴν ἀφάνεια, µισοῦσε τὴν προβολή. Τοῦ πρέπουν τὰ λόγια τοῦ Γέροντά του στὸ Ἅγιον Ὄρος, τοῦ Ἡγουµένου, τότε Σταυρονικητιανοῦ, µετέπειτα Ἰβηρίτου, π. Βασιλείου Γοντικάκη, ὅτι: «Μεγάλοι δὲν εἶναι οἱ θορυβοποιοί, ποὺ προβάλλονται ὡς πνευµατικοὶ ἡγέτες ἢ προφῆτες, γιὰ νὰ καταπλήξουν καὶ νὰ καταπνίξουν τὸν κόσµο. Μεγάλοι εἶναι οἱ ταπεινοὶ καὶ «ἀνύπαρκτοι», ποὺ ἔχουν δεχθεῖ τὴν παράκληση τοῦ Πνεύµατος καὶ ἀποτελοῦν τὴν παρηγοριὰ ὅλου τοῦ κόσµου. Τοὺς ἀρκεῖ ἡ χάρις (Β´ Κορ. 12, 4).
Ὁ Ὅσιος µὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ ποὺ ἐνοικοῦσε µέσα του εἶχε φθάσει σὲ ὑψηλὰ µέτρα ἀρετῆς καὶ εἶχε σπάσει τὸ φράγµα τοῦ χώρου. Ἔτσι κάποτε τὸν εἶδαν στὸ νοσοκοµεῖο τοῦ Ἡρακλείου, ἐνῶ ἐκεῖνος ἦταν ἄρρωστος στὸ κελλί του.
Κάποια µητέρα εἶχε στὸ νοσοκοµεῖο ἄρρωστο σοβαρὰ τὸ παιδί της. Τὸ εἶχαν βάλει στὸ χειρουργεῖο καὶ ἐκείνη ἀγωνιοῦσε ἀπ’ ἔξω. Μιὰ ἀνυποψίαστη στιγµὴ βλέπει νὰ περνάει µπροστά της ἕνας ἱερέας. Ἔτρεξε καὶ τὸν παρακάλεσε νὰ προσευχηθεῖ γιὰ τὸ παιδί της. Πῆγε νὰ τοῦ δώσει µάλιστα καὶ κάποια χρήµατα. Πρὶν προλάβει, ὅµως, νὰ τοῦ πεῖ τὸ ὄνοµα τοῦ παιδιοῦ τῆς λέει:
– Δὲν χρειάζονται τά χρήµατα. Νά, δῶσε τα σὲ ἐκείνη τὴν φτωχὴ ποὺ τὰ ἔχει ἀνάγκη ὑπὲρ ὑγείας Μιχαήλ.
– Ἀπὸ ποῦ εἶστε, Πάτερ;
– Ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Θεοδώρους.
Ή µητέρα αὐτὴ διηγήθηκε τὸ περιστατικὰ σὲ µιὰ φίλη της. Αὐτὴ γνώριζε τὸ Μοναστήρι καὶ τὸν Γέροντα καὶ τῆς λέει:
-Ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Θεοδώρους; Μόνον ὁ πατὴρ Τιµόθεος µπορεῖ νὰ ἦταν, γιατὶ δὲν ὑπάρχουν ἄλλοι Ἅγιοι Θεόδωροι στὴν Κρήτη. Καὶ ἂν εἶδες τὸν πατέρα Τιµόθεο, τότε σοῦ παρουσιάσθηκε µὲ θαυµαστὸ τρόπο, γιατὶ αὐτὸς εἶναι πάρα πολὺ ἄρρωστος καὶ ἀποκλείεται νὰ πῆγε στὸ νοσοκοµεῖο, ὅπως τὸν εἶδες ἐσύ.
Ἀργότερα ἦλθε ἡ γυναίκα στὸ Μοναστήρι καὶ ἀναγνώρισε τὸν Γέροντα. Ὅµως, ὁ Γέροντας, φυσικά, δὲν εἶχε βγεῖ ἀπὸ τὸ κελλί του, διότι ἦταν πολὺ ἄρρωστος.
Ὅταν τοῦ εἶπαν τὸ περιστατικό ἀπάντησε:
-Ἔ, ὁ πνευµατικὸς ἄνθρωπος µπορεῖ ἀπὸ τὴν καρέκλα ποὺ κάθεται νὰ ἐπισκέπτεται αὐτοὺς ποὺ ἔχουν ἀνάγκη καὶ νὰ βοηθάει.
Τὸ ἐπιτρέπει ὁ Θεὸς σὲ αὐτοὺς ποὺ ἀγωνίζονται ταπεινά, ἥσυχα, στὴν ἀφάνεια νὰ βρίσκονται ταυτόχρονα σὲ διαφορετικὰ σηµεῖα. Αὐτὰ µόνον ὁ Θεὸς τὰ ἐπιτρέπει στοὺς ἐκλεκτούς του.
Τὸ περιστατικὸ αὐτὸ συνέβη λίγους µῆνες πρὶν τὴν κοίµηση τοῦ Γέροντος, τὸν Ἰούλιο τοῦ 1991.
Πηγή: Στύλος Ορθοδοξίας αρ. φ.223, σελ.10-11
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΥΠΟΘΗΚΕΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΥ
– Ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ὑπὲρ πᾶν ἀγαθόν. Εἶναι μεγάλο πρᾶγμα νὰ εἶσαι Ὀρθόδοξος Χριστιανός.
– Νὰ σιωπᾶτε γιὰ νὰ προκόψετε.
– Νὰ ἐπικαλεῖσθε τὸν φύλακα Ἄγγελο, σᾶς βοηθᾶ σ’ ὅλη σας τὴ ζωή. Ὅταν πεθαίνουμε παραμένει στὸν σῶμα ἕως τῆς ταφῆς, γιὰ νὰ μὴν εἰσέλθη ὁ διάβολος. Καὶ τὴν ψυχὴ τὴν συνοδεύει ὃ Ἀρχάγγελος Μιχαήλ.
– Νὰ ἐπικαλεῖσθε πολλὲς φορές τον ὄνομα τῆς Παναγίας. Διὰ τῆς Θεοτόκου θὰ πλησιάσετε τὸν Υἱὸν καὶ διὰ τοῦ Υἱοῦ τὸν Πατέρα.
– Νὰ εὐχαριστεῖτε τὸν Θεὸ συνεχῶς, γιὰ ὅλα. Καὶ γιὰ τὸν ἀέρα ποῦ ἀναπνέετε, τὸν νερὸ ποῦ πίνετε.
– Ἡ Θεία Λειτουργία εἶναι ἀνεκτίμητο δῶρο πρὸς τὴν ἀνθρωπότητα.