Γιὰ κάποια τάματα ποὺ ἀμελοῦσα ὁ π. Βησσαρίων τόνιζε:
– Πρέπει, παιδί μου, κανονικὰ νὰ τὰ ἐκπληρώνουμε μέσα σ’ έφτὰ χρόνια.
Ἀλλὰ σὲ μένα εἶχαν ἤδη περάσει καὶ τὰ ἑφτά. Τὸ ἴδιο ἔλεγε καὶ στοὺς ἄλλους, νὰ τηροῦμε τὶς ἱερὲς ὑποσχέσεις μας.
Α.Γ.
Αφηγεῖται ἡ Α.Γ. ὅτι στ’ Αλεπόσπιτα Φθιώτιδος ζοῦσε κι ὁ συγχωριανός της Παναγιώτης Αγαπητὸς ποὺ ἔταξε νὰ γίνει μοναχός, ἀλλὰ μετάνιωσε καὶ τὸ 1962-63 πῆρε σύζυγο ἀπὸ τὰ Λουτρὰ Ὑπάτης καὶ χειροτονήθηκε ἱερέας.
Ἡ πρεσβυτέρα γέννησε δυὸ κόρες καὶ πάνω στὰ τρία χρόνια πέθανε. Τότε ἔπεσε σὲ μεγάλη κατάθλιψη καὶ δὲν μποροῦσε κανεὶς νὰ τὸν παρηγορήσει. Μετὰ τὸ μνημόσυνο στὰ σαράντα, πηγαίνει καὶ τὸν βρίσκει ὁ π. Βησσαρίων καὶ στὴ συζήτηση ἐπάνω, ποὺ τοῦ παραπονιόταν γι’ αὐτὸ τὸ θλιβερὸ συμβὰν ὁ ἱερέας, τοῦ ὑπενθύμισε τὸ τάμα του.
– Παιδί μου, νὰ σοῦ πῶ τί εἶχες τάξει; Δὲν ἔταξες νὰ γίνεις μοναχός;
– Ἔ, ναί. Μετάνιωσα, ἀλλὰ ἔγινα παπᾶς.
– Τὰ τάματα πρέπει νὰ τὰ ἐκπληρώνουμε, γι’ αὐτὸ κι ὁ Θεὸς σ’ ἔκανε πάλι μοναχὸ μὲ μιὰ μικρὴ ἐπιβάρυνση στὸν σταυρὸ ποὺ σηκώνεις γιὰ ἐπιτίμιο (τὶς δυὸ κόρες), ποὺ ἀθέτησες τὴν ὑπόσχεσή σου.
Τὸν στήριξε ψυχολογικά, τὸν παρηγόρησε, τὸν ἐνθάρρυνε, κατάλαβε τὸ λάθος του κι ἀπὸ τότε αὐτὸς ὁ ἱερέας μέχρι τὸν θάνατό του ἐπιδόθηκε μὲ ζῆλο στὸ φιλανθρωπικὸ καὶ πνευματικὸ ἔργο γιὰ τὴν ἀνακούφιση καὶ καλυτέρευση τῆς ζωῆς τῶν συνανθρώπων του.
Εὐρυδίκη Ἀργυρίου
Αφηγεῖται ἡ Εὐρυδίκη Ἀργυρίου ἀπὸ τὴ Λαμία ὅτι ἡ μακαριστὴ Ἀνθὴ Βασιλείου ἀπὸ τὸν Ἅγιο Κωνσταντίνο Λοκρίδος, ὅταν ἀρρώστησε ἀπὸ καρκίνο τὸ παιδί της, προσευχήθηκε θερμὰ στὸν Ἅγιο Νεκτάριο κι ὑποσχέθηκε, ἂν γίνει καλά, νὰ τοῦ κτίσει μιὰ ἐκκλησία στ’ ὄνομά του σ’ ἕνα κτῆμα της.
Σὲ λίγο χρονικό διάστημα ἔγινε τὸ θαῦμα καὶ τὸ παιδί της θεραπεύθηκε, ἀλλὰ ξέχασε κι ἀμέλησε τὸ τάμα της. Μετὰ ἀπὸ χρόνια, μιὰ μέρα πέρασε ὁ π. Βησσαρίων ἀπὸ τὸ σπίτι της καὶ τῆς λέει:
– Τὸ τάμα ποὺ ἔκανες στὸν Ἅγιο Νεκτάριο νὰ τοῦ κτίσεις ἐκκλησία, πρέπει νὰ τὸ ἐκπληρώσεις. Νὰ τὴν ἀρχίσεις σιγά-σιγὰ κι ὅποτε μπορέσεις νὰ τὴν τελειώσεις, ἀλλὰ νὰ ξεκινήσεις, γιατὶ τὰ τάματα πρέπει νὰ τὰ ἐκπληρώνουμε.
– Μὰ ποῦ τὸ ξέρεις ἐσύ, τί ἔταξα στὸν Ἅγιο Νεκτάριο; τὸν ρωτᾶ ἀπορημένη.
– Ἦρθε ὁ Ἅγιος Νεκτάριος καὶ μοῦ εἶπε νὰ σοῦ πῶ νὰ ξεκινήσεις τὴν ἐκκλησία ποὺ τοῦ ἔταξες.
Μετὰ ἀπὸ αὐτὸ τὴν ἔκτισε σταδιακά, ὅπως τῆς εἶπε, κι ὅλη ἡ οἰκογένειά της κάθε χρόνο ἑορτάζει μὲ κάθε ἐπισημότητα τὴ μνήμη του.
Πηγή: «Ἡ ἀφθαρσία τῆς Ἀγάπης – Ἅγιος Βησσαρίων», Κωνσταντῖνος Δ. Εὐσταθίου, ἐκδ. Ἄθως, σέλ.253-255