Τὸ ὑπουργεῖο Ψηφιακής Διακυβέρνησης μᾶς ἐνημερώνει· ὁ Προσωπικὸς Ἀριθμὸς (Π.Α.) θὰ κάνῃ «ἐπίσημη πρώτη» τὴν Τρίτη 3 Ἰουνίου 2025, ὁπότε καὶ κατ’ ἐκείνη τὴν ἡμέρα ἀνοίγει καὶ ἡ σχετικὴ πλατφόρμα γιὰ τὴν δήλωση-ἐγγραφή. Ὁ Π.Α. ἢ ἀτομικὸς ἀριθμὸς τοῦ κάθε ἑνὸς πολίτη εἶναι μόνιμος, μοναδικὸς καὶ ἀμετάβλητος γιὰ ὅλη τὴν διάρκεια τῆς ζωῆς του. Ὁ Π.Α. ἀποτελεῖται ἀπὸ 12 συνολικά ψηφία: 3 ἀλφαριθμητικά στοιχεῖα (ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 2 τὰ ἐπιλέγει ὁ πολίτης), τὸν ΑΦΜ τοῦ πολίτη καὶ τὸ τρίτο ἀλφαριθμητικό στοιχεῖο θὰ προκύπτει αὐτόματα ἀπὸ τὸ σύστημα.
Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης θεωροῦσε τὴν ἠλεκτρονικὴ ταυτότητα «εἰσαγωγὴ τοῦ σφραγίσματος» καὶ ὑπογράμμιζε: «πίσω ἀπὸ τὸ τέλειο σύστημα κάρτας ἐξυπηρετήσεως ἀσφαλείας κομπιούτερ, κρύβεται ἡ παγκόσμια δικτατορία, ἡ σκλαβιὰ τοῦ Ἀντιχρίστου. Ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς εἶναι τοῦ Ἀντιχρίστου καὶ μὲ κανέναν τρόπο καὶ κανεὶς δὲν πρέπει νὰ δεχθοῦμε νὰ πάρῃ αὐτὴ τὴν ἠλεκτρονική ταυτότητα. Ἀκόμη καὶ τὶς πιστωτικές κάρτες δὲν πρέπει νὰ τὶς παίρνουμε, γιατὶ πίσω στὴν μαύρη μαγνητικὴ ταινία ποὺ ἔχουν, περιέχεται ὁ κώδικας καὶ τὸ γραμμικό σύστημα μὲ τὸ 666».
Γράφει ἡ Ἱερὰ Ἀποκάλυψη τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη (13:16-18): «16 καὶ ποιεῖ πάντας τοὺς μικροὺς καὶ τοὺς μεγάλους, καὶ τοὺς πλουσίους καὶ τοὺς πτωχούς, καὶ τοὺς ἐλευθέρους καὶ τοὺς δούλους, ἵνα δώσουσιν αὐτοῖς χάραγμα ἐπὶ τῆς χειρὸς αὐτῶν τῆς δεξιᾶς ἢ ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν, 17 καὶ ἵνα μὴ τις δύνηται ἀγοράσαι ἢ πωλῆσαι εἰ μὴ ὁ ἔχων τὸ χάραγμα, τὸ ὄνομα τοῦ θηρίου ἢ τὸν ἀριθμὸν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ. 18 ὧδε ἡ σοφία ἐστίν· ὁ ἔχων νοῦν ψηφισάτω τὸν ἀριθμὸν τοῦ θηρίου· ἀριθμὸς γὰρ ἀνθρώπου ἐστί καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτοῦ χξς’ =666».
Ὁ Ἅγιος Ἀρέθας Ἐπίσκοπος Καισαρείας καὶ διάδοχος τοῦ Μεγάλου Βασιλείου στὸν ἐπισκοπικό θρόνο, στὴν ἑρμηνευτικὴ πραγματεία του «Εξήγησις τῆς Ἱερᾶς Ἀποκαλύψεως PG 106» ἀναφέρει: «τὸ χάραγμα θὰ δοθῇ σὰν ψῆφος ἐντριβὴ καὶ ἐγνωσμένη ἀνθρώποις…». Ἤ δηλαδή, τὸ χάραγμα ἀρχικὰ θὰ δοθῇ μὲ τὴν μορφὴ πλακιδίου (δηλαδὴ κάρτα ἤ/καὶ κινητὸ τηλέφωνο) καθημερινῆς χρήσης.
Μετὰ τὰ ἀνωτέρω, ἂς πᾶμε νὰ δοῦμε πολὺ πιὸ βαθιά, πολὺ πιὸ διασταλτικὰ καὶ πολὺ πιὸ ὁριακὰ καὶ ἑρμηνευτικὰ τρία συγκεκριμένα στοιχεῖα, μεταβλητὲς καὶ βασικὲς παραμέτρους, ποὺ ἀφοροῦν γενικὰ τὸ σφράγισμα τοῦ Ἀντιχρίστου (χξς’=666). Πρῶτον, ὁ Προσωπικὸς ἢ Ἀτομικὸς Ἀριθμός, δεύτερον, τὰ προδρομικὰ καὶ τελικὰ ἔσχατα καί τρίτον, τὸ χάραγμα ἀριθμοῦ στὸ μέτωπο ἢ στὸ χέρι.
Ἀπὸ ὅλες τὶς παραμέτρους, τὶς διαστάσεις καὶ τὶς μεταβλητὲς ποὺ ἀφοροῦν γενικὰ τὸ θέμα τοῦ σφραγίσματος, τὸ κεντρικό, τὸ κύριο καὶ τὸ μοναδικὸ στοιχεῖο ποὺ ἔχει τὸ ἰδιαίτερο, τὸ μονοσήμαντο, τὸ μονοδιάστατο, τὸ ἀσύγκριτο πνευματικὰ καὶ τὸ θανάσιμο βάρος γιὰ τὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων, εἶναι μόνον ὁ Προσωπικὸς Ἀριθμός! Τὸ ξαναγράφω: μόνον! Ναί, στὶς πνευματικές τους διαστάσεις τὰ πάντα ὅλα εἶναι «κρεμασμένα» κάτω ἀπὸ τὴν ἔννοια, τὴν μοναδικότητα καὶ τὴν ὕπαρξη τοῦ μοναδικοῦ Προσωπικοῦ Ἀριθμοῦ!
Διότι, ὅπως γράφει ἡ Ἁγία Ἀποκάλυψη τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου: «ὁ ἔχων νοῦν ψηφισάτω τὸν ἀριθμὸν τοῦ θηρίου· ἀριθμὸς γὰρ ἀνθρώπου ἐστί»! Μὲ ἁπλὰ λόγια, μὲ τὸν προσωπικὸ ἢ ἀτομικὸ ἀριθμὸ ὁ ἄνθρωπος γίνεται πλέον ἕνας ἀριθμὸς καὶ χάνει ὁλοσχερώς πνευματικὰ καὶ μερικῶς κοσμικὰ τὴν ἀνθρώπινη διάστασή του, τὸ βαπτιστικό του ὄνομα, την προσωπική του εἰκόνα ὡς πρὸς τὸ «καθ’ ὁμοίωσιν», τὴν Ἄνωθεν ἀτομικὴ πανοπλία καὶ τὸ ὅτι τὸ σῶμα του εἶναι «ναὸς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος».
Χώρια δὲ ποὺ αὐτὸς ὁ μὲ δύο ἢ τρία τσὶπ καταχωρημένος Προσωπικὸς Ἀριθμὸς, εἶναι καὶ ὁ ἀριθμὸς τῆς πνευματικῆς κατοχῆς καὶ ἑωσφορικὸ σημάδι τοῦ τυράννου ἢ θηρίου! Ὁ Ἅγιος Ἐφραὶμ ὁ Σῦρος ἀναφέρει: «διότι τοιοῦτον τρόπο χρησιμοποιεῖ ὁ τύραννος, ὥστε ὅλοι νὰ βαστάζουσιν τὸ σημάδι του πρὶν ἔρθῃ νὰ ἀπατήσῃ τὸ σύμπαν… ἤ, οἱ ἄνθρωποι θὰ βαστάζουν τὸ σημάδι το πρὸ τῆς ἐλεύσεως τοῦ ἀνόμου» (Περὶ ἐμφάνισης τοῦ Ἀντιχρίστου, Ἀσκητικά).
Κι’ ἐδῶ θέλει πολλή προσοχή. Ὁ Ἅγιος Ἐφραὶμ διευκρινίζει ὅτι ἀρχικὰ δὲν θὰ φέρουν τὸ σημάδι πάνω στὸ σῶμα τους, ἀλλὰ θὰ βαστάζουν τὸ σημάδι στὸ χέρι τους καὶ αὐτὸ πρὶν ἐμφανισθῇ ὁ Ἀντίχριστος! Καὶ ὁ Ἅγιος Νήφων μᾶς προειδοποιεί: «ὁ κλῆρος στὰ ἔσχατα χρόνια θὰ γίνῃ ὄργανο τοῦ Ἀντιχρίστου. Θὰ διδάσκῃ τὴν τυφλὴ ὑπακοὴ ὡς ἀρετὴ εἰρήνης καὶ σωτηρίας. Μιὰ ὑπακοὴ σατανική, ποὺ θὰ ἀπαιτῇ ἀπὸ τὸν πιστὸ «ἄγνοια», περιφρόνηση τῆς διδασκαλίας τῶν Ἁγίων, ἀδιαφορία γιὰ τὴν ἀλήθεια καὶ ἐπιφανειακὴ εὐσέβεια».
Πᾶμε ἕνα βῆμα παρακάτω γιὰ νὰ δοῦμε στὴν συνέχεια τὴν δεύτερη παράμετρο σὲ σχέση μὲ τὸν Προσωπικὸ Ἀριθμό, ποὺ τίθεται σὲ ἰσχὺ στὶς 3 Ἰουνίου: τὰ προδρομικὰ καὶ τὰ τελικὰ ἔσχατα. Ἐρωτοῦν κάποιοι. Μὰ ἀφοῦ δὲν εἴμαστε ἀκόμη στὰ τελικὰ ἔσχατα, γιατί νὰ μὴν μπορῇ κάποιος νὰ πάρῃ τὸν ΠΑ; Δὲν ἔχουν ἔρθει ἀκόμη ὁ Προφήτης Ηλίας καὶ ὁ Προφήτης Ἐνώχ, γιατί νὰ μὴν βγάλω τὸν προσωπικό μου ἀριθμό; Ἔχουμε ἀκόμη πάρα πολὺ χρόνο.
Ἀπάντηση: Δὲν ἐνδιαφέρει σὲ ποιοὺς χρόνους βρισκόμαστε! Αὐτὸ ποὺ ἔχει κυρίαρχη καὶ μοναδικὴ καὶ μονοδιάστατη σημασία εἶναι, ὅτι τώρα ἐσὺ βγάζεις τὸν δικό σου Προσωπικό Ἀριθμό, ποὺ αὐτὸ τὸ γεγονὸς δὲν ἔχει καμμία μὰ καμμία σημασία ἢ ουσιώδη σχέση μὲ τὸν χρόνο ποὺ ἐν τέλει θὰ λάβουν χώρα τὰ τελικὰ ἔσχατα.
Ἐδῶ ὑπάρχει μιὰ γιγάντια πλάνη: οἱ ἄνθρωποι βλέπουν τὸ δένδρο (διάσταση τοῦ χρόνου) καὶ χάνουν τὸ δάσος (Π.Α.). Μά, εἴτε τώρα εἴτε μετὰ ἀπὸ 100 χρόνια εἴτε μετὰ ἀπὸ «τόσα» χρόνια τοῦ ἐρχομοῦ τῶν τελικῶν ἐσχάτων, ἡ πνευματικὴ ἔννοια, τὸ πνευματικὸ βάρος καὶ ἡ πνευματικὴ διάσταση τοῦ Π.Α. εἶναι ἀκριβῶς, μὰ ἀκριβῶς ἡ ἴδια! Εἴτε σήμερα εἴτε αὔριο εἴτε πάρα πολὺ παρα-μεθαύριο, ὅλοι θὰ βγάζουν τὸν Προσωπικό τους Ἀριθμό! Τὸ ὅτι ἀλλάζει ὁ χρόνος δὲν μεταβάλει οὔτε κατὰ τὸ παραμικρὸ τὴν κεντρική, τὴν οὐσιώδη καὶ θανατηφόρα πνευματικὴ διάσταση, ποὺ ἀφορᾶ καὶ ἔχει σχέση μὲ τὸν κολασμὸ τῶν ψυχῶν. Σὲ τί διαφέρει λοιπὸν ὁ Π.Α. τὸν Ἰούνιο τοῦ 2025 ἀπὸ τὸν Π.Α. τῶν τελικῶν ἐσχάτων; Σὲ τίποτε! Καὶ τώρα εἶσαι ἀριθμὸς καὶ τότε μελλοντικὰ θὰ εἶσαι καὶ πάλι ἕνας ἀριθμός!
Οἱ πονηροὶ ἄγγελοι, οἱ ἀθεόφοβοι ῥασοφόροι καὶ ἄλλοι, θὰ μᾶς ποῦν «ἔξυπνα» ἢ θὰ ἐπιχειρηματολογήσουν μὲ φανφάρες καὶ «ἅγιες» κορῶνες: μὰ τώρα δὲν εἴμαστε στὰ ἔσχατα, γιατί νὰ μὴν παραλάβῃ ὁ κόσμος γενικὰ καὶ τὰ ποίμνιά μας εἰδικώτερα τὸν Π.Α.; Σιγὰ τὸ πρᾶγμα, δὲν τρέχει κάτι!
Νὰ τὸ πνευματικὸ μέγα ὀλίσθημα! Μὰ ὁ Π.Α. δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ τὸν χρόνο! Ὁ Π.Α. ἔχει σχέση μὲ τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό του, ποὺ ἀποτελεῖ ἕναν κολάζοντα Π.Α. καὶ ποὺ δὲν ἀφορᾶ καθόλου τὸ θέμα ἢ τὴν διάσταση τοῦ χρόνου! Κοντολογίς, ὅποτε ἄνθρωπε πάρῃς τὸν Π.Α. καὶ γίνῃς ἄμεσα καὶ ἐφ᾿ ὅρου ζωῆς ἕνας ἀριθμὸς στὴν αὐλὴ τοῦ Θηρίου, μὴν τὰ βάλεις μὲ τὸν χρόνο· βάλε τα μόνον μαζί σου! Δὲν σοῦ φταίει σὲ τίποτε ὁ χρόνος ἔκδοσης τοῦ μοναδικοῦ ἀτομικοῦ ἀριθμοῦ, ποὺ σὲ ξεγέλασε μὲ τὴν βοήθεια τῶν πονηρῶν ἀνθρώπων!
Πᾶμε τώρα στὸ θέμα ποὺ ἀφορᾶ τὸ χάραγμα τοῦ Προσωπικοῦ Ἀριθμοῦ στὸ μέτωπο ἢ στὸ χέρι. Πολλοὶ λένε ὅτι ἡ Ἁγία Ἀποκάλυψη ἀναφέρει: «ἵνα δώσουσιν αὐτοῖς χάραγμα ἐπὶ τῆς χειρὸς αὐτῶν τῆς δεξιᾶς ἢ ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν», Τότε γιατὶ νὰ μὴν βγάλω τὸν Π.Α. ἀφοῦ οὔτε μηχανήματα ἐγχαράγματος λέιζερ ὑπάρχουν, οὔτε γιὰ μέτωπα μᾶς γίνεται λόγος ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖο, οὔτε καὶ γιὰ τὸ δεξί μας χέρι ἀκούσαμε κάτι ἀπὸ τὸν καθ᾽ ὕλην ἁρμόδιο ὑπουργό;
Ἀπαντῶ: εἶναι καὶ αὐτὸ μιὰ ἀκόμη γιγάντια καὶ θανατηφόρα πλάνη, τὸ νὰ μπερδευόμαστε μόνοι μας ἢ νὰ μᾶς μπερδεύουν, ῥασοφόροι καὶ μὴ, μὲ τὸν Προσωπικό Ἀριθμὸ σὲ σχέση μὲ τὸ τελικὸ χάραγμα στὸ μέτωπο ἢ στὸ δεξί μας χέρι! Στὴν Κόλαση δὲν θὰ πᾶμε γιατὶ εἴχαμε τὸν Π.Α. στὸ μέτωπο ἢ στὸ δεξί μας χέρι! Στὴν κόλαση θὰ πᾶμε γιατὶ ἤμασταν μαζὶ μὲ τὸν Π.Α ἕνας ἀριθμός!
Μὴ τὰ χάνουμε. Ἄλλο πρᾶγμα εἶναι ὁ Π.Α. καὶ ἄλλο πρᾶγμα εἶναι τὸ νὰ βρίσκεται αὐτὸς ὁ ἀριθμὸς στὸ μέτωπο ἢ στὸ δεξί μας χέρι! Αὐτὸ ποὺ ἀποκλειστικὰ καὶ μόνον κολάζει εἶναι μόνον ὁ Π.Α., εἴτε αὐτὸς εἶναι στὸ μέτωπο εἴτε αὐτὸς εἶναι στὸ χέρι εἴτε αὐτὸς εἶναι στὸ κινητὸ εἴτε αὐτὸς εἶναι ῥαμμένος στὸ ἀριστερὸ μπατζάκι τοῦ τζὶν παντελονιού μας εἴτε, εἴτε….! Τὸ καταλάβατε;
Ὁ Π.Α. καὶ μόνον κολάζει, ὅπου καὶ αὐτὸς νὰ εἶναι σωσμένος στὶς ἠλεκτρονικές μας συσκευές, ὅπου καὶ νὰ εἶναι τυπωμένος στὰ πολύχρωμα καὶ πολυαγαπημένα μπλουζάκια μας, ὅπου καὶ νὰ εἶναι κρεμασμένος στὸ παρμπρίζ τοῦ αὐτοκινήτου μας ἢ στὸ κάρο τοῦ ἀλόγου μας, κλπ!
Μὴ σᾶς μπερδεύουν λοιπὸν οἱ ἔννοιες-διαστάσεις χρόνος (ἔσχατα χρόνια ἢ μὴ) καὶ τὸ μέρος τῆς ἀποθήκευσης ἢ τοῦ χαράγματος (μέτωπο ἢ δεξί χέρι), διότι ἕνα μόνον γεγονὸς ἢ δική μας ἀπόφαση καὶ πράξη κολάζει: ὁ Προσωπικὸς Ἀριθμός!
Πηγή: «Ἀπὸ τὰ Πυρηνικὰ Ὅπλα στὸ Ἀλέτρι», Ἠλίας Δ. Καλλιώρας, Ἐκδόσεις Ἀγαθὸς Λόγος, Ἀθήνα 2026, σέλ.202-206