Ὅπου εὑρίσκεται ὁ Θεός, ἐκεῖ δέν ὑπάρχει κακό. Ὅλα ὅσα ἀπορρέουν ἀπό τόν Θεόν, ἔχουν μέσα τους τήν εἰρήνη καί ὁδηγοῦν τόν ἄνθρωπο πρός τήν αὐτοκατάκριση καί ταπείνωση.
Γιά νά διατηρήσης τήν ψυχική εἰρήνη πρέπει νά προσπαθῆς νὰ ἔχης τό πνεῦμα τῆς χαρᾶς, νά ἀποφεύγης τήν κατάκριση τῶν ἄλλων καί νά συγκαταβαίνης στίς ἀδυναμίες τοῦ ἀδελφοῦ σου.
Ὅταν ὁ ἄνθρωπος δεχθῆ κάτι τό θεϊκό μέσα του, ή καρδιά του χαίρεται. Ὅταν ἀντιθέτως δεχθῆ κάτι τό διαβολικό τότε συγχύζεται καί ταράζεται.
Χωρίς τό φῶς ὅλα εἶναι σκοτεινά καί χωρίς τήν ταπεινοφροσύνη τίποτε δέν ὑπάρχει μέσα στόν ἄνθρωπο, παρά μόνο σκοτάδι.
Ἂς ἀγαπήσουμε τήν ταπεινοφροσύνη γιά νά δοῦμε τήν δόξα τοῦ Θεοῦ, διότι ὅπου στάζει ἡ ταπεινοφροσύνη ἐκεῖ ἀναβλύζει ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ.
Ὅποιος θέλει νά σωθῆ πρέπει νά ἔχη τήν καρδιά του σε κατάσταση μετανοίας καί συντριβῆς.
Πρέπει νὰ εἴμαστε εὐσπλαχνικοί πρός τούς πτωχούς καί δυστυχισμένους. Καί ἡ πιό μικρή ἐλεημοσύνη συντελεῖ πολύ στην κατάκτηση τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν.
Κάθε ἀρετή πού γίνεται γιά τόν Χριστό μᾶς δίνει τήν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Περισσότερο ὅμως ἀπ’ ὅλες μᾶς την δίνει ἡ προσευχή, γιατί αὐτή τήν ἔχουμε πάντοτε στα χέρια μας σὰν ἕνα εύχρηστο πνευματικό ὅπλο… γιά τήν προσευχή δέν ὑπάρχει ἐμπόδιο κανένα… Ὅπου καί ἄν βρίσκεται ὁ ἄνθρωπος, ἔχει τό ὅπλο τῆς προσευχῆς μαζί του.
Ἀπόκτησε τήν ἐσωτερική εἰρήνη καί χιλιάδες γύρω σου, θὰ βροῦν τήν σωτηρία.
Ἔχουμε ὑποχρέωση νά ἀγαπᾶμε τούς ἄλλους ὄχι λιγώτερο ἀπό τόν ἑαυτό μας, σύμφωνα μέ τήν ἐντολή τοῦ Κυρίου: «Αγαπήσεις τόν πλησίον σου ὡς σεαυτόν» (Λουκ. ι’ 27).
Ὅποιος καταγίνεται μέ τή γνώση τοῦ ἑαυτοῦ του δέν προλαβαίνει νά παρατηρῆ τούς ἄλλους. Κατάκρινε τόν ἑαυτό σου καί θά παύσης νά κατακρίνης τούς ἄλλους…
Ἡ κατάκριση φέρνει τήν ἐγκατάλειψη τοῦ Θεοῦ. Κι ὅταν ὁ Θεός ἐγκαταλείψη τόν ἄνθρωπο στίς δικές του μόνο δυνάμεις, ὁ διάβολος εἶναι ἕτοιμος νά τόν συνθλίψη, ὅπως ἡ μυλόπετρα ἀλέθει τό σιτάρι. Γιά νά μήν πέφτεις στην κατάκριση, πρόσεχε νά μή δέχεσαι τίποτε κακό γιά κανένα…
Τα πάθη ἐκριζώνονται μέ κόπους καί δεινοπαθήματα, εἴτε ἀκούσια εἴτε στελλόμενα ἀπό τήν Θεία Πρόνοια.
Ὅταν ἡ καρδιά μας κατανύσσεται, τότε τἶναι ὁ Θεός μαζί μας.
Ὁ Κύριος μεριμνά γιά τήν σωτηρία μας. Ὁ ἀνθρωποκτόνος ὅμως διάβολος ἀγωνίζεται να φέρη τόν ἄνθρωπο στήν ἀπόγνωση. Ἡ δυνατή καί σταθερή ψυχή δέν ἀπελπίζεται στίς δυσκολίες, ὅποιες κι ἄν εἶναι.
Ὅταν ἡ λύπη κυριεύση τήν ψυχή, τήν γεμίζει μέ ὀδύνη καί στενοχώρια. Δέν τήν ἀφήνει να προσευχηθῆ με θέρμη καί νά μελετήση τίς Γραφές μέ προσοχή… Ἡ λύπη καταθλίβει, ἐξουθενώνει τόν ἄνθρωπο.
Ὅταν ἡ ψυχή γεμίση μέ θλίψη, ἀρχίζει να παραφέρεται· ὁ ἄνθρωπος τότε δέν μπορεῖ οὔτε νά δεχθῆ εἰρηνικά μία καλή συμβουλή. Ἀποφεύγει τούς ἄλλους, σάν νά εὐθύνωνται ἐκεῖνοι γιά τήν κατάστασή του καί δέν μπορεῖ να καταλάβη ὅτι ἡ αἰτία τῆς νόσου βρίσκεται μέσα του…
Ὁ ἄνθρωπος μέ τήν σάρκα του ὁμοιάζει μέ ἀναμμένο κερί. Τό κερί εἶναι προωρισμένο νά λυώση καί ὁ ἄνθρωπος νά πεθάνη, ἡ ψυχή του ὅμως εἶναι ἀθάνατη, γι’ αὐτό καί ἡ μέριμνά μας πρέπει νά στρέφεται περισσότερο γιά τήν ψυχή παρά γιά τό σῶμα.
Ὅποιος ἐνίκησε τά πάθη αὐτός ἐνίκησε καί τήν θλίψη. Ὅποιος νικιέται ἀπό τά πάθη δέν θά ἀποφύγη τά δεσμά τῆς θλίψεως. Ὅπως ὁ ἄρρωστος φαίνεται ἀπό τό χρώμα τοῦ προσώπου του, ἔτσι ὁ ἐμπαθής ἀπό τήν κατάθλιψη.
Δέν πρέπει να συζητῆ κανείς πνευματικά θέματα με ἀνθρώπους πού αὐτά δέν τούς ἐνδιαφέρουν…
Ἂν θέλης να χάσης τήν ψυχική σου εἰρήνη, συζήτησε μέ κάποιον πού ἔχει διαφορετική νοοτροπία.
Ἐγώ ἕναν κακόν γνωρίζω στον κόσμο, τὸν ἑαυτόν μου, τούς ἄλλους τούς βλέπω ὅλους ἀγγέλους.
Σε ἐρώτηση τοῦ Μοτοβίλωφ, ἂν ὑπάρχει ἀλήθεια ὁ δαίμονας, ὁ Στάρετς Σεραφείμ ἀπάντησε:
– Καί βέβαια ὑπάρχει. Μήν τὸν περιφρονῆτε. Δέν ξέρετε τή δύναμή του. Ὁ πιὸ ἐλάχιστος ἀπό τούς δαίμονες θά μποροῦσε νὰ καταστρέψη τή γῆ, ἂν ἡ Θεία Χάρη δέν ἔκανε ἀδύναμο αὐτό τους τό μῖσος ἐναντίον τῆς δημιουργίας τοῦ Θεοῦ.
Ὅλοι οἱ ἅγιοι τούς ὁποίους ἑορτάζει ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, μᾶς ἄφησαν τήν ζωή τους ὡς παράδειγμα πρός μίμηση· ὅλοι ἦσαν ὁμοιοπαθεῖς μὲ μᾶς ἄνθρωποι, ἀλλά, μὲ τὴν ἀκριβή ἐκπλήρωση τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ, πέτυχαν τήν τελείωση καί τήν σωτηρία, ἔλαβαν χάρη, ἀξιώθηκαν ποικίλων δωρεῶν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί κληρονόμησαν τήν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν…
Ἂν ἤξερες, χαρά μου, τί εὐτυχία περιμένει στόν ούρανό τήν ψυχή τοῦ δικαίου, θά ὑπέμενες μ’ εὐγνωμοσύνη, ἐδῶ κάτω, δοκιμασίες, διώξεις καί συκοφαντίες.
Ἡ προσευχή, ἡ νηστεία, ἡ ἀγρυπνία, ἡ ἄσκηση καί ὅποιο χριστιανικό ἔργο, ὅσο καλό καί ἄν εἶναι αὐτό καθεαυτό, δέν μπορεῖ νά γίνη σκοπός τῆς χριστιανικῆς ζωῆς, μολονότι εἶναι ἀπαραίτητο γιά τήν πραγματοποίηση τοῦ σκοποῦ. Δέν μπορεῖ λοιπόν τό μέσο να γίνη σκοπός. Πραγματικός σκοπός τῆς χριστιανικῆς ζωῆς εἶναι ἡ ἀπόκτησις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Ἐκεῖνοι πού εἰλικρινά ἀποφάσισαν νά ὑπηρετήσουν τόν Κύριο, πρέπει νά ἐξασκηθοῦν στὸ νὰ διατηροῦν τὴν ἀνάμνηση τοῦ Θεοῦ στην μνήμη τους καί τήν ἀδιάκοπη προσευχή τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ στην καρδιά τους, ἐπαναλαμβάνοντας ἐσωτερικά· «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱὲ τοῦ Θεοῦ, διὰ πρεσβειῶν τῆς Παναγίας σου Μητρός, ἐλέησόν με τὸν ἁμαρτωλόν».
Να προσεύχεσθε αδιάκοπα. Να εύχαριστῆτε τον Θεό γιὰ τὰ πάντα. Νὰ εἶστε χαρούμενοι. Μὴν ἀφῆστε να κυριευθῆτε ἀπὸ πνεῦμα ἀπογοητεύσεως. Σᾶς ἐμπιστεύομαι στο Θεό καί στήν Ὑπεραγία Μητέρα του. Μή φοβάσθε τίποτε…
Κύριε, σῶσε καί ἐλέησε ὅλους τούς ὀρθοδόξους χριστιανούς, πού ζοῦν σε κάθε τόπο τῆς δεσποτείας σου ὀρθοδόξως. Δώρησέ τους εἰρήνη ψυχῆς καί ὑγεία σώματος. Συγχώρεσέ τους κάθε ἁμάρτημα ἑκούσιο καί ἀκούσιο. Διὰ τῶν ἁγίων προσευχῶν τους ἐλέησε καί ἐμένα τόν ἄθλιο.
Ὁ Ἅγιος Σεραφείμ τοῦ Σαρώφ, δεχόταν μέ χαρά τούς ἐπισκέπτες καί μετά τήν συζήτηση τούς ἔλεγε νά γείρουν το κεφάλι, ἀκουμποῦσε πάνω σ’ αὐτό τό πετραχήλι καί τούς ἔδινε νά διαβάσουν μαζί του τήν ἀκόλουθη προσευχή μετανοίας: «Ήμαρτον Κύριε, μέ τήν ψυχή καί τό σῶμα, μέ τό ἔργο καί τόν λόγο, μέ τόν λογισμό καί τήν διάνοια καί μέ ὅλες μου τίς αἰσθήσεις· μέ τήν ὅραση, μέ τήν ἀκοή, μέ τήν ὄσφρηση, μέ τήν γεύση, μέ τήν ἀφή, ἑκούσια καί ἀκούσια.» Ἔπειτα διάβαζε τήν συγχωρητική εὐχή.
Ἔλεγε: Στήν εὐχή τοῦ Ἰησοῦ «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἰέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν», πρέπει να βρίσκεται ὅλη ἡ προσοχή καί ἡ ἄσκηση τοῦ νοῦ. Ὅπου καί ἄν βρίσκεσαι ὅ,τι καί ἄν κάνης, πρέπει να προφέρης ἀδιαλείπτως μέ τά χείλη καί τήν καρδιά σου τό θεῖο ὄνομα. Ἔτσι θά βρῆς ἀνάπαυση, θά φθάσης στήν καθαρότητα ψυχῆς καί σώματος, θά σκηνώση μέσα σου τό Ἅγιον Πνεῦμα, ἡ πηγή ὅλων τῶν ἀγαθῶν, πού θά σε οδηγήση στόν ἁγιασμό.
Ὁ Θεός Λόγος, ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός, παρωμοίασε την ζωή μας μέ ἀγορά καί τά ἔργα μας με ἐμπορευόμενα πράγματα καί μᾶς λέγει: «Πραγματεύεσθε ἐν ᾧ ἔρχομαι» (Λουκ. 19, 13), «έξαγοραζόμενοι τόν καιρόν, ὅτι αἱ ἡμέραι πονηραί είσι» (Έφεσ. 5, 16). Δηλαδή, ἐκμεταλλευθῆτε τόν χρόνο σας, ὥστε μέ τά ἐπίγεια ἀγαθά νὰ ἀποκτήσετε τά οὐράνια. Ἐπίγεια ἐμπορεύματα εἶναι τά καλά ἔργα, πού γίνονται γιά τόν Χριστόν καί μᾶς ἐξασφαλίζουν τήν χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Χωρίς Αὐτό δέν ὑπάρχει σωτηρία…
Φοβερά προφητεία τοῦ Ἁγίου Σεραφείμ, γιά τήν δοκιμασία ἀπό τόν ἀθεϊσμό στήν Ρωσία, πού ἐνδιαφέρει καί ἐμᾶς στήν Ἑλλάδα.
Σε ἰδιόχειρο χειρόγραφο, πού βρέθηκε στό κελλί μετά την κοίμησή του, ὁ Ὅσιος Σεραφείμ ἔγραφε τά ἑξῆς:
«Λίγα χρόνια μετά τήν ἀνακομιδή τῶν λειψάνων μου, ἡ ὁποία θά γίνη τό καλοκαίρι στό Σάρωφ, μέ τήν παρουσία τοῦ τελευταίου τσάρου καί τῆς οἰκογενείας του, θά ἀρχίση γιά τή Ρωσία μιά περίοδος συμφορῶν, κατά τήν ὁποία θὰ χυθοῦν ποταμοί αἱμάτων. Ἐκατομμύρια ρῶσοι θά διασκορπισθοῦν σ᾽ ὅλο τὸν κόσμο. Αὐτές τις φοβερές συμφορές θά τίς ἐπιτρέψη ὁ Θεός γιά νά ἐξαγνίση το ρωσικό λαό καὶ νὰ τὸν ἀποσπάση ἀπό τή ραθυμία του. Στο τέλος ή Ρωσία, έξαγνισμένη καί ἀναστημένη, θα ξαναγίνη μια μεγάλη χώρα. Ὅλα αὐτά θά ἀρχίσουν ἑκατό χρόνια μετά τον θάνατό μου. Προτρέπω ὅλους τούς ρώσους νὰ ἑτοιμασθοῦν γι᾿ αὐτὰ τὰ μεγάλα γεγονότα μέ τήν προσευχή καί τήν μετάνοια». (Άρχιμ. Τιμοθέου: Ὅσιος Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ, σ. 228)
Πηγή: «Ὀρθόδοξος πανοπλία μὲ Ἁγιοπατερικὸ ἐξοπλισμό», ἐκδ. Ὀρθόδοξος Κυψέλη, σελ. 33-38