Ὁ Ὅσιος Νικηφόρος, γεννήθηκε στὸ Καρδάμυλα τῆς Χίου περὶ τὸ 1750 μ.Χ. ἀπὸ εὐσεβεῖς γονεῖς καὶ τὸ ἀρχικό του ὄνομα ἦταν Γεώργιος.
Σὲ νεαρὴ ἡλικία ἀφοῦ σώθηκε ἀπὸ τὴν ἀρρώστια τοῦ λοιμοῦ ἀφιερώθηκε ἀπὸ τοὺς γονεῖς του στὴν Παναγία τὴ Νεαμονήτισσα, γιὰ νὰ Τὴν ὑπηρετήσει.
Ἐν συνεχείᾳ εἰσῆλθε στὴ Νέα Μονὴ καὶ ἐκάρη μοναχὸς καὶ ἔλαβε τὸ ὄνομα Νικηφόρος. Ἡ Ἀδελφότητα τῆς Νέας Μονῆς τὸν ἔστειλε στὰ Σχολεῖα τῆς Χίου. Δασκάλους του εἶχε τοὺς Γαβριὴλ Ἀστρακάρη, Νεόφυτο Καυσοκαλυβίτη καὶ τὸν λόγιο καὶ ἱεροκήρυκα Ἰάκωβο Μαῦρο. Στὴ Νέα Μονὴ μένει διαρκῶς κοντὰ στὸν σεβάσμιο Γέροντα Ἄνθιμο τὸν Ἁγιοπατερίτη.
Μετὰ τὸ τέλος τῶν σπουδῶν του ἐπανέρχεται στὴ Μονή, χειροτονεῖται διάκονος καὶ στὴ συνέχεια πρεσβύτερος. Διορίζεται Διδάσκαλος στὴ Σχολὴ τῆς Χίου ἐπὶ σχολαρχίας Ἀθανασίου του Πάριου ὡς τὸ 1802 μ.Χ., ὁπότε ἀνέλαβε τὴν Ἠγουμενία τῆς Νέας Μονῆς.
Λόγῳ τῆς ἀκαταστασίας στὴν Ἱερὰ Μονὴ καὶ τῶν ποικίλλων ἀντιδράσεων τῶν πατέρων, ἀποχώρησε ἀπὸ αὐτὴ καὶ κατέφυγε στὸ Ρεστά, στὸ μονύδριο τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, ὅπου μόναζε καὶ ὁ ἱεροδιδάσκαλος Ἰωσὴφ ἀπὸ τὰ Ἄγραφα.
Ὑπὸ τὴν ἐπίδραση τοῦ Ἁγίου Μακαρίου, ποὺ βρισκόταν στὰ τελευταῖα ἔτη τῆς ζωῆς του, καὶ μὲ τὸν ὁποῖο ἦταν πάντοτε σὲ συχνότατη ἐπικοινωνία, καὶ τοῦ μεγάλου διδασκάλου Ἀθανασίου Παρίου, ποὺ ἀπὸ τὸ 1812 μ.Χ. ἀποσύρθηκε στὰ Ρεστά, καὶ μαζὶ μὲ τοὺς μοναχοὺς Ἰωσὴφ καὶ Νεῖλο τὸν Καλόγνωμο, ὁ ἱερομόναχος Νικηφόρος, ἐγκαταβιώνει στὴν Μονή των Ρεστῶν.
Ἀπὸ τὰ Ρεστὰ διῆλθαν καὶ ἔλαβαν ἐνίσχυση στὴν πίστη τους οἱ νεομάρτυρες, Δημήτριος ὁ Πελοποννήσιος, Μᾶρκος ὁ νέος καὶ Ἀγγελὴς ὁ Ἀργεῖος.
Εἴκοσι χρόνια σκληρῶν ἀσκητικῶν ἀγώνων στὴ Μονή των Ρεστῶν, ποὺ συνδυάζεται μὲ ἀκαταπόνητη ἐργασία, καθὼς ὁ ὅσιος φυτεύει πλῆθος δέντρων, ποὺ καὶ σήμερα ἀκόμη χαρίζουν τὴ σκιὰ καὶ τὴν ὀμορφιά τους στοὺς προσκυνητές. Διανέμει ἀφθόνως δενδρύλια ὡς εὐλογία καὶ παρακινεῖ τοὺς χωρικοὺς νὰ φυτεύουν δέντρα.
Συνέγραψε πολλὰ ψυχωφελῆ βιβλία, ὅπως τὴν Ἀκολουθία τῶν Ἁγίων Πατέρων Νικήτα, Ἰωάννου καὶ Ἰωσὴφ καὶ τὴν Ἱστορία τῆς Νέας Μονῆς. Τὸ 1819 μ.Χ. ἐξέδωσε στὴν Βενετία τὸ Νέον Λειμωνάριον μὲ βίους Νεομαρτύρων, ἔργο συλλογικὸ ἀφοῦ τὴν ἀρχικὴ ὕλη συνέλεξαν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κορίνθου Μακάριος καὶ ὁ Μέγας Διδάσκαλος Ἀθανάσιος ὁ Πάριος.
Ὁ ἱερὸς Νικηφόρος συνέθεσε Χαιρετισμοὺς καὶ Ὕμνους καὶ Ἰδιόμελα καὶ Ἀσματικὲς Ἀκολουθίες.
Κάποτε ὅμως ἀρρώστησε στὴ Χώρα στὸ σπίτι τῆς ἀδελφῆς του καὶ πέθανε ἀφοῦ ἔζησε ὅσια ζωή, τὸ καλοκαίρι τοῦ 1821 μ.Χ. Τὸ λείψανό του μεταφέρθηκε καὶ ἐτάφη στὰ Ρεστά. Τὰ λείψανά του ἀνευρέθησαν τὸ 1845 μ.Χ.
Ὁ βίος καὶ ἡ ἀκολουθία του γράφτηκαν τὸ 1907 μ.Χ., ὅταν γιὰ πρώτη φορὰ ἑορτάστηκε ἐπίσημα ὁ Ἅγιος.
Ἀπολυτίκιον
Ήχος δ’.
Αστήρ φαεινότατος της Εκκλησίας Χριστού, λιμών δαψιλέστατος της αληθείας αυτού και σάλπιγξ μελίρρυτος, δέδειξαι Νικηφόρε, ουρανόθεν τοις θείοις, νάμασι καθηδύνων των πιστών τας καρδίας. Δι’ ο πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ, σωθήναι τας ψυχάς ημών.
Έτερον Ἀπολυτίκιον
Ήχος δ’.
Καρδαμύλων το κλέος και Ρεστών τον Διδάσκαλον της Νέας Μονής τε Ιερόν Καθηγούμενον Νικηφόρον υμνήσομεν πιστοί ως νίκην εργασαμένην λαμπρώς κατά δαιμόνων τοις θαύμασι και Αγγέλους κατεφραίνοντες και Οσίων τα Τάγματα. Δόξα τω σε δοξάσαντι Χριστόν Δόξα τω σε αναδείξαντι Μακαρίου του Κορίνθου μιμητήν μεθ’ ου εν Χίω συμψύχως εβίωσας.
ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
1η Μαΐου 2026 ἑορτάζουν:
Προφήτης Ἰερεμίας
Ἅγιοι Ἀκάκιος ὁ Ὁσιομάρτυρας ἀπὸ τὸ Νεοχώρι Θεσσαλονίκης, Εὐθύμιος ὁ Πελοποννήσιος καὶ Ἰγνάτιος ὁ νέος Ὁσιομάρτυρας
Ἅγιος Βατὰς ὁ Πέρσης ὁ Ἱερομάρτυρας
Ἅγιος Φιλόσοφος
Ὁσία Ἰσιδώρα ἡ διὰ Χριστὸν Σαλή
Ἅγιος Σάββας
Ἁγία Μαρία ἡ Μεθυμοπούλα
Ἀνάμνηση τῶν ἐγκαινίων τῆς Νέας Ἐκκλησίας
Μνήμη τοῦ φοβεροῦ σεισμοῦ στὴ μονὴ Σινᾶ
Ἅγιος Ἀφρικανὸς Ἐπίσκοπος Λουγδούνου
Ἅγιος Μαῦρος ὁ Ἱερομάρτυρας καὶ «οἱ σὺν αὐτῷ»
Ὅσιος Μιχαὴλ ὁ Θαυματουργός
Ἅγιος Πανάρετος Ἀρχιεπίσκοπος Πάφου
Ὅσιος Νικηφόρος ὁ Χίος
Ὅσιος Παφνούτιος ὁ Θαυματουργός
Ὅσιος Γεράσιμος Ἡγούμενος Ἱερὰς Μονῆς Ἁγίας Τριάδος ἐν Μπολτίνσκ
Ἅγιος Ἀσάφιος Ἐπίσκοπος Οὐαλίας
Ὅσιος Συμεῶν ὁ Πεντάγλωσσος ὁ Σιναΐτης
Ἅγιος Ἀγαπητὸς Ἐπίσκοπος Ὠξέρρης
Ἁγία Ταμάρα ἡ βασίλισσα
Ἅγιος Ἀκάκιος ὁ Ἱερομάρτυρας
Ἅγιος Ἄκελος ὁ Μάρτυρας
Ὅσιος Νικήτας ἐκ Ρωσίας
Ἅγιος Μακάριος ὁ Ἱερομάρτυρας Μητροπολίτης Κιέβου
Ἅγιος Ζωσιμὰς ἐκ Γεωργίας
Σύναξη τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν Τσαρεβοκοκσάϊσκ Ρωσίας