Ἀδελφὰ πάσχεις, Συμεών, τῷ Κυρίῳ,
Ξύλῳ κρεμασθείς, ὡς ἀδελφὸς Κυρίου.
Ἐν ξύλῳ ἑβδόμη Συμεὼν πάγη εἰκάδι μακρῷ.
Ὁ Ἅγιος Ἴερομάρτυς Συμεών ἀναδείχθηκε διάδοχος τοῦ Ἁγίου Ἴακώβου του Ἄδελφοθέου († 62 μ.Χ.), μετά την καταστροφή τῆς Ἴερουσαλήμ ἀπό τους Ρωμαίους, τὸ ἔτος 70 μ.Χ.
Κατά τον Ἠγήσιππο ἦταν ὑιός του Κλωπά, ἀδελφοῦ του Ἴωσήφ, καὶ ἀδελφός του Ἰούδα· κατ ἄλλη δὲ ἐκδοχή ἦταν ὑιός του Ἴωσήφ του Μνήστορος καὶ ἀδελφός τοῦ Ἁγίου Ἴακώβου του Ἄδελφοθέου (23 Ὀκτωβρίου).
Ἐνῷ ἐπισκόπευε στὴν Ἴερουσαλήμ, ἐπί αὐτοκράτορος Τραϊανοῦ (98 – 117 μ.Χ.), διαβλήθηκε ἀπό τους αἰρετικούς στὸν ὕπατο Ἄττικό γιὰ τὸν ἀποστολικό του ζῆλο. Ὁ Συμεών κατηγορήθηκε ὄχι ἀπό Χριστιανούς αἰρετικούς, ἀλλά ἀπό Ἴουδαίους. Ἡ κατηγορία περιελάμβανε δύο σκέλη· τό ἕνα ἦταν ὅτι καταγόταν ἀπό τὸ γένος Δὰβίδ καὶ τὸ ἄλλο ὅτι ἦταν Χριστιανός. Ἀφοῦ συνελήφθη, βασανίσθηκε σκληρὰ καὶ στὴ συνέχεια ὀδηγήθηκε σὲ σταυρικό θάνατο, τὸ ἔτος 107 μ.Χ., σὲ ἠλικία ἑκατόν εἴκοσι ἐτῶν.
Στοὺς Παρισινοὺς Κώδικες βρίσκεται Ἀκολουθία τοῦ Ἁγίου Συμεῶν, ποίημα τοῦ ὑμνογράφου Θεοφάνους. (Ὁρισμένοι Συναξαριστὲς περιττῶς ἐπαναλαμβάνουν τὴ μνήμη του καὶ στὶς 18 Σεπτεμβρίου).
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’. Χορὸς Ἀγγελικός.
Χριστοῦ σε συγγενῆ, Συμεὼν Ἱεράρχα, καὶ Μάρτυρα στεῤῥόν, ἱερῶς εὐφημοῦμεν, τὴν πλάνην ὀλέσαντα, καὶ τὴν πίστιν τηρήσαντα· ὅθεν σήμερον, τήν παναγίαν σου μνήμην, ἑορτάζοντες, ἁμαρτημάτων τὴν λύσιν, εὐχαῖς σου λαμβάνομεν.
Κοντάκιον
Ἦχος β’. Τὰ ἄνω ζητῶν.
Τῆς ἄνω Σιών, πολίτης γενόμενος, τῆς κάτω Σιών, τὸν θρόνον ἐγκεχείρισαι· καὶ καλῶς τό ποίμνιον, ὁδηγήσας πρὸς μάνδραν οὐράνιον, ἐσταυρώθης Χριστῷ Συμεών, τό θεῖον πάθος αὐτοῦ μιμησάμενος.
ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
27 Ἀπριλίου 2026 ἑορτάζουν:
Ἅγιος Συμεῶν ὁ Ἀδελφόθεος Ἐπίσκοπος Ἱεροσολύμων
Ὅσιος Ἰωάννης ὁ Ὁμολογητὴς ἡγούμενος Μονῆς Καθαρῶν
Ἅγιος Ποπλίων
Ἅγιος Εὐλόγιος ὁ Ξενοδόχος
Ἅγιος Λολλίων ὁ Νέος
Ἅγιοι Συμεῶν ὁ Νέος Στυλίτης καὶ Γεώργιος ὁ ἀδελφός του
Ἅγιος Θεόφιλος Ἐπίσκοπος Βρεσκίας
Ἅγιος Στέφανος Ἐπίσκοπος Βλαντιμίρ
Ἐγκαίνια τοῦ Ναοῦ τῆς Ἁγίας Εἰρήνης «ἀρχαίας καὶ νέας»