Α) Ἡ μεγαλύτερη χαρά, ἐπὶ τῆς γῆς, εἶναι ὅτι ὁ Χριστὸς Ἀνέστη!
Πρὶν τὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, μποροῦσαν ὅλοι νὰ δοῦν τὸ Χριστό, πιστοὶ καὶ ἄπιστοι, ἀκόμα καὶ οἱ δαίμονες.
Ὅμως μετὰ τὴν Ἀνάσταση κάνεις δὲν μπορεῖ νὰ δεῖ τὸ Χριστό, ἐκτὸς καὶ ἂν ἔχει μεγάλη χάρη Ἁγίου Πνεύματος, ὅπως οἱ Ἄγγελοι.
Τὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, τὴν ἔμαθαν πρῶτα οἱ Μυροφόρες καὶ μετὰ οἱ μαθητὲς τοῦ Χριστοῦ. Αὐτὸ δὲν εἶναι τυχαῖο…
Γιατί ὁ Χριστὸς ἐπιτρέπει οἱ γυναῖκες, νὰ μάθουν πρῶτες τὴν Ἀνάσταση, καὶ ὄχι οἱ ἄνδρες;
Διότι οἱ γυναῖκες μποροῦν νὰ ἀγαπήσουν περισσότερο τὸ Θεό, ἀπὸ τοὺς ἄνδρες καὶ αὐτὴ ἡ ἀγάπη τους γιὰ τὸ Θεό, θὰ εἶναι ἱκανὴ νὰ βοηθήσουν καὶ τοὺς ἄνδρες.
Ἀπόδειξη εἶναι ἡ ἴδια ἡ Παναγία, ποὺ ἀγάπησε τὸ Χριστὸ περισσότερο ἀπὸ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους. Ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῆς ἀγάπης τῆς Παναγίας καὶ τοῦ Τιμίου Προδρόμου, πρὸς τὸ Χριστὸ εἶναι ἀσύγκριτη.
Ἡ γυναῖκα ὅταν δοθεῖ στὸ Χριστό, ἀγγελοποιεῖται καὶ Θεώνεται γρηγορότερα καὶ σὰν μαγιά, ἔχει καλύτερη ἀναπλαστικὴ ἱκανότητα ἀπὸ τοὺς ἄνδρες. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐμπειρία τῆς ἐκκλησίας μας.
Πάνω στὸν Γολγοθᾶ, οἱ μαθητὲς τοῦ Χριστοῦ, ἀπὸ φόβο ἐγκαταλείπουν τὸ Χριστό, ὅμως οἱ μαθήτριες τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἐκεῖ καὶ δὲν τὸν ἐγκαταλείπουν.
Ἂν ὅμως ἡ γυναῖκα δοθεῖ στὸν διάβολο, ἔχει τὴν δύναμη νὰ ρίξει ὅλους τοὺς ἄνδρες. Ἂν ὅμως δοθεῖ στὸν Θεό, μπορεῖ νὰ βοηθήσει ὅλους τοὺς ἄνδρες καὶ ὅλο τὸν κόσμο, ὅπως ἔκανε καὶ κάνει ἡ Παναγία μας.
Αὐτὴ πρέπει νὰ εἶναι ἡ μεγαλύτερη χαρά, ἐπὶ τῆς γῆς, ὅτι ὁ Χριστὸς Ἀνέστη! Οὐδεμία χαρὰ μας πάνω σὲ αὐτὴ τὴ γῆ, δὲν πρέπει νὰ εἶναι πάνω ἀπὸ τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη!». Οὐδεμία!
Β) Τὸ μεγαλύτερο θαῦμα στὸν κόσμο εἶναι τὸ Ἅγιο Φῶς!
Τὸ μεγαλύτερο θαῦμα στὸν κόσμο εἶναι τὸ Ἅγιο Φῶς στὰ Ἱεροσόλυμα, ποὺ βγαίνει κάθε χρόνο στὸν Πανάγιο Τάφο τὸ Μεγάλο Σάββατο (μεταξὺ 12 τὸ μεσημέρι καὶ 2 τὸ ἀπόγευμα).
Κατεβαίνει ἀπὸ τὸν οὐρανὸ καὶ τὸ βλέπουν ὅλοι. Ὀρθόδοξοι καὶ μὴ Ὀρθόδοξοι. Εἶναι Ἄκτιστο Φῶς, ποὺ γιὰ μερικὰ λεπτὰ (περίπου 4 – 10 λεπτὰ) δὲν καίει! Κανεὶς στὸν κόσμο δὲν μπορεῖ νὰ κατασκευάσει φωτιά, ποὺ νὰ μὴν καίει. Τὸ Ἅγιο Φῶς δὲν καίει, δὲν φθείρει δηλ. τὴν ὕλη διότι εἶναι πνευματικὸ Φῶς, ποὺ ἀνακαινεί, ζωογονεῖ καὶ ἁγιάζει!
Πολλοὶ μὲ τὰ κεριὰ καὶ τὶς λαμπάδες περνοῦν τὸ Ἅγιο Φῶς, σὲ διάφορα ἄρρωστα σημεῖα τοῦ σώματός τους καὶ θεραπεύονται! Μετὰ ἀπὸ ὁρισμένα λεπτά, τὸ Ἅγιο Φῶς ἀπὸ Ἄκτιστο μεταποιεῖται σὲ κτιστὸ καὶ ἀρχίζει νὰ καίει. Ἂν δὲν γινόταν αὐτὴ ἡ μεταποίηση, τὰ κεριὰ καὶ οἱ λαμπάδες δὲν θὰ ἔσβηναν ποτὲ καὶ πολλοὶ πονηροὶ ἄνθρωποι, θὰ ἔφτιαχναν «παιχνιδάκια» μὲ τὸ Ἅγιο Φῶς καὶ θὰ εἴχαμε βλασφημίες καὶ διαστροφές. Κάποια χρονιὰ δὲν θὰ βγεῖ τὸ Ἅγιο Φῶς. Θὰ εἶναι ἡ ἐποχὴ τοῦ ἀντιχρίστου.
Τὸ Ἅγιο Φῶς εἶναι ἡ τρανταχτὴ πιστοποίηση, ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἡ μόνη Ἀλήθεια, ἡ μόνη ἀληθινὴ θρησκεία καὶ ὅλα τὰ ἄλλα θρησκεύματα στὸν κόσμο εἶναι νοητὰ σκοτάδια καὶ πλάνες του νοός…