Eν σαρκὶ ὡς ἄσαρκος ἔζησας πάτερ,
Καὶ τοῖς ἀσάρκοις νῦν συνευφραίνη νόοις.
Ὁ Ἅγιος Διονύσιος γεννήθηκε λίγο πρὶν τὸ 1500 μ.Χ. στὸ ὀρεινὸ χωριὸ Σκλάταινα τῆς Καρδίτσας, τὴν σημερινὴ Δρακότρυπα. Τὸ ὄνομά του ἦταν Δημήτριος καὶ ἀπὸ παιδὶ ἐπέδειξε ζῆλο γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ καὶ τὴν ἀσκητικὴ ζωή.
Σὲ ἡλικία 18 ἐτῶν μόνασε στὰ Μετέωρα λαμβάνοντας τὸ ὄνομα Δανιήλ.
Τρία χρόνια ἀργότερα, ἀναζητῶντας πιὸ ἀπομονωμένο τόπο καὶ ἐπειδὴ δὲν τοῦ ἔδιναν τὴν εὐκαιρία ν’ ἀναχωρήσει, πήδηξε ὡς διὰ θαύματος κάτω ἀπὸ τὸ βράχο τῶν Μετεώρων καὶ μετέβη στὶς Καρυὲς τοῦ Ἁγίου Ὅρους. Ἐκεῖ γίνεται ἱερεὺς καὶ μεγαλόσχημος μοναχός, μετονομασθεὶς σὲ Διονύσιο.
Ἀργότερα ἐγκαθίσταται στὴν σκήτη Καρακάλου ὅπου ἔζησε ἐρημικὰ γιὰ δέκα ἔτη μὲ αὐστηρὴ ἄσκηση, προσευχὴ καὶ νηστεία, βιώνοντας πολλὲς θαυματουργικὲς ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ. Ἡ ἰσάγγελη ζωή του στάθηκε αἰτία τῆς ἐκλογῆς του ὡς ἡγουμένου τῆς βουλγαρικῆς, τότε, μονῆς Φιλοθέου. Συναντῶντας μεγάλες ἀντιδράσεις γιὰ τὸν τρόπο ζωῆς ποὺ θέλησε νὰ ἐφαρμόσει στὴν μονὴ ἐγκατέλειψε τὸ Ἅγιο Ὅρος καὶ ἐγκαταστάθηκε γύρω στὸ 1524 μ.Χ. στὴν μονὴ Τιμίου Προδρόμου στὴ Βέροια.
Θέλοντας ν’ ἀποφύγει τὴν ἐκλογή του σὲ ἐπίσκοπο ποὺ ἐπεδίωκαν οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς, ἀναχώρησε κρυφὰ καὶ μετέβη στὸν Ὄλυμπο. Ἐκεῖ ἀσκήτευσε σ’ ἕνα σπήλαιο ποὺ σώζεται μέχρι καὶ σήμερα. Συκοφαντούμενος ὅμως ἐκδιώχθηκε ἀπὸ τὸ ἀσκητήριό του καὶ ἀναχώρησε γιὰ τὸ Πήλιο, ὅπου τὸ 1542 μ.Χ. ἵδρυσε τὴ μονὴ τῆς Ἁγίας Τριάδος Σουρβίας ἔπειτα ἀπὸ θαυματουργικὴ ὑπόδειξη τοῦ Θεοῦ.
Μετὰ ἀπὸ τρία ἔτη καὶ λόγῳ τῆς παντελοῦς ἀνυδρίας ποὺ ἔπληξε τὸν τόπο τῶν διωκτῶν του, ἐπέστρεψε ἐπισήμως μὲ πρόσκληση τοῦ διώκτη τοῦ Ἀγᾶ Σάκου. Μὲ τὴν ἀγγελικὴ βιωτή του γρήγορα προσείλκυσε πλῆθος μοναχῶν, ὁ ἴδιος ὅμως χρησιμοποιοῦσε τὰ πλησιόχωρα σπήλαια γιὰ προσευχὴ καὶ ἡσυχία, ὅπου ζοῦσε στὸ γνόφο τῆς νοερῆς προσευχῆς. Δὲν παρέλειπε, ὡστόσο, νὰ περιέρχεται τὰ γύρω χωριὰ γιὰ νὰ κηρύξει, νὰ ἐξομολογήσει καὶ νὰ στηρίξει τοὺς σκλαβωμένους Ἕλληνες. Εἶχε ἀπέραντη ἀγάπη γιὰ τὸ λαό.
Ἐκοιμήθη ἐν εἰρήνῃ, ἀφήνοντάς μας γιὰ ἀνεκτίμητο θησαυρὸ τὰ χαριτόβρυτα λείψανά του.
(Βυζαντινὴ ἁγιογραφία διὰ χειρὸς τῆς δούλης τοῦ Θεοῦ Παναγιώτας Χ”Μιχαήλ Μωυσῆ)
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Τοῦ Ὀλύμπου οἰκήτωρ Πιερίας ἀγλάισμα, καὶ τῆς ἐπωνύμου Μονῆς σου ἱερὸν περιτείχισμα, ἐδείχθης Διονύσιε σοφέ, βιώσας ὥσπερ Ἄγγελος ἐν γῇ, καὶ παρέχεις τὴν ταχεῖαν σου ἀρωγήν, τοὶς εὐλαβῶς κραυγάζουσιν δόξα τῷ δεδωκότι σοὶ ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ θαυμαστώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργούντι διὰ σοῦ πάσιν ἰάματα.
Κοντάκιον
Ἐγκρατείας σκάμμασι Πάτερ ἐκλάμψας, τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὤφθης δοχεῖον καθαρόν, Πάτερ σοφὲ Διονύσιε, πταισμάτων λύσιν ἡμῖν ἐξαιτούμενος.
ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
23 Ἱανουαρίου 2026 ἑορτάζουν:
Ἅγιοι Κλήμης Ἐπίσκοπος Ἀγκύρας καὶ Ἀγαθάγγελος
Ἅγιος Διονύσιος ὁ ἐν Ὀλύμπῳ
Ὅσιος Εὐσέβιος
Ὅσιος Μαϋσιμὰς ὁ Σῦρος
Ὅσιος Σαλαμάνης ὁ Ἡσυχαστής
Ἅγιοι Δύο Μάρτυρες «οἱ ἐν τῷ Παρίῳ»
Ἅγιος Ἀχόλιος Ἐπίσκοπος Θεσσαλονίκης
Ὅσιος Γεννάδιος ὁ ἐν Κοστρόμᾳ ὁ Λιθουανός
Σύναξη πάντων τῶν ἐν Καστρομὰ τῆς Ρωσίας διαλαμψάντων Ἁγίων
Ἅγιος Ἀνατόλιος ὁ Ἱερομάρτυρας Ἐπίσκοπος Ὀδησσοῦ