Σὺν δάκρυσι σπείραντι τῷ Γεωργίῳ,
Καιρὸς θερίζειν ἐστὶ σὺν εὐθυμίᾳ.
Ὁ Ὅσιος Γεώργιος γεννήθηκε σ’ ἕνα χωριὸ τῆς Κύπρου ἀπὸ γονεῖς εὐσεβεῖς. Εἶχε καὶ ἕνα μεγαλύτερο ἀδελφὸ ποὺ τὸν ἔλεγαν Ἡρακλείδη. Αὐτὸς λοιπόν, ὅταν ἀκόμα ζοῦσαν οἱ γονεῖς τους, πῆγε στοὺς Ἁγίους Τόπους γιὰ νὰ προσκυνήσει. Ἀφοῦ προσκύνησε, κατόπιν πῆγε στὴ Λαύρα του Καλαμῶνας ποὺ βρισκόταν κοντὰ στὸ σημερινὸ μοναστήρι τοῦ Ἀββᾶ Γερασίμου στὸν Ἰορδάνη καὶ ἐκεῖ ἔγινε μοναχός. Ὁ δὲ Γεώργιος παρέμεινε κοντὰ στοὺς γονεῖς του. Ἀργότερα πέθαναν οἱ γονεῖς του καὶ ὁ Γεώργιος ἔμεινε ὀρφανός. Τότε τὸν παρέλαβε μαζὶ μὲ τὴν κληρονομιά του ὁ θεῖος του, ποὺ εἶχε μιὰ μοναχοκόρη καὶ ἤθελε νὰ τὸν κάνει γαμπρό του. Ὁ Γεώργιος ὅμως δὲν ἤθελε νὰ παντρευτεῖ καὶ ἔφυγε στὸν ἄλλο του θεῖο, ποὺ ἦταν ἡγούμενος σ’ ἕνα Μοναστήρι. Ἀλλὰ ἐπειδὴ ὁ προηγούμενος θεῖος τοῦ πίεζε τὸν ἀδελφό του ἡγούμενο ν’ ἀφήσει τὸν Γεώργιο νὰ φύγει ἀπὸ τὸ μοναστήρι, ὁ Γεώργιος ἔφυγε κι ἀπό ‘κεῖ καὶ πῆγε στὸν ἀδελφὸ τοῦ Ἡρακλείδη στὴ Λαύρα τοῦ Καλαμῶνος. Ἄλλ’ ἐπειδὴ ἦταν νεαρὸς τὸν ὁδήγησε στὴ Μονὴ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τὴν λεγόμενη Χοζεβὰ ποὺ βρίσκεται σὲ μιὰ ἐρημικὴ καὶ ἄγρια χαράδρα κι εἶναι κοντὰ στὴν ἀρχαία Ρωμαϊκὴ ὁδό, ποὺ ὁδηγεῖ ἀπὸ τὰ Ἱεροσόλυμα στὴν Ἰεριχώ. Ἐκεῖ πλέον ὁ Γεώργιος ἀφοῦ ἔγινε μοναχός, ἔζησε αὐστηρὰ ἀσκητικὴ μοναχικὴ ζωή. Ἡ φήμη τῆς ἀρετῆς του ἦταν μεγάλη καὶ τὰ ἅγια ἔργα του δίδαξαν πολλούς. Τελικά, εἰρηνικὰ παρέδωσε τὴν ἁγία του ψυχὴ στὸν Θεό.
Λίγα λόγια γιὰ τὸ μοναστήρι τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τὴν λεγόμενη Χοζεβά
Βρίσκεται σὲ μιὰ ἐρημικὴ καὶ ἄγρια χαράδρα κι εἶναι κοντὰ στὴν ἀρχαία Ρωμαϊκὴ ὁδό, ποὺ ὁδηγεῖ ἀπὸ τὰ Ἱεροσόλυμα στὴν Ἰεριχώ. Στὴν Ἁγία Γραφὴ ἡ τοποθεσία αὐτὴ λέγεται χείμαρρος Χορρὰθ κι εἶναι συνδεδεμένη μὲ πολλὰ ἱστορικὰ γεγονότα.
Σ’ αὐτὸ τὸ μέρος εἶναι ἡ σπηλιὰ στὴν ὅποια εἶχε κάποτε κρυβεῖ ὁ προφήτης Ἠλίας (910 π.Χ.) γιὰ νὰ γλιτώσει ἀπὸ τὴν καταδίωξη τοῦ ἀσεβέστατου βασιλιᾶ Ἀχαὰβ καὶ τῆς εἰδωλολάτριδας συζύγου του τῆς Ἰζάβελ. Σ’ αὐτὴ τὴ σπηλιὰ ὁ ζηλωτὴς προφήτης ἔμεινε μῆνες καὶ τρεφόταν κατὰ ἕνα θαυμαστὸ τρόπο. Μερικὰ κοράκια του ἔφερναν πρωὶ καὶ βράδυ ψωμὶ καὶ κρέας. Νερὸ ἔπινε ἀπὸ τὸν χείμαρρο. Ὅταν ὅμως κι ἀπὸ ἐδῶ ἔλειψε τὸ νερό, ἐξ αἰτίας τῆς ἀνομβρίας, ὁ προφήτης ἀναχώρησε κατ’ ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ στὰ Σάρεπτα τῆς Σιδῶνος.
Στὴ σπηλιὰ αὐτὴ ὕστερα ἀπὸ χρόνια ἦρθε καὶ κλείστηκε κι ὁ θεοπάτορας Ἰωακείμ. Σαράντα μερόνυχτα ἔμεινε ἐδῶ νηστεύοντας καὶ προσευχόμενος νὰ τοῦ χαρίσει ὁ Θεὸς ἕνα παιδί, γιατί ἦταν ἄτεκνος. Σ’ αὐτὸ τὸ διάστημα κι ἡ σύζυγος τοῦ Ἄννα εἶχε παραμείνει στὸ σπίτι της καὶ προσευχόταν θερμά. Μὲ δάκρυα παρακαλοῦσε καὶ ζητοῦσε νὰ τῆς λύσει ὁ Πανάγαθος Θεός την ἀτεκνία της. Πολὺ συγκινητικὴ εἶναι ἡ προσευχὴ τοῦ Ἰωακείμ, στὴ σπηλιὰ ὅπως μᾶς τὴν διέσωσε ἀρχαία παράδοση: «Οὐ καταβήσομαι», ἔλεγε μονολογῶντας ὁ εὐσεβὴς Ἰωακείμ, «οὔτε ἐπὶ ποτόν, ἕως ὅτου ἐπισκέψεταί με Κύριος ὁ Θεός μου καὶ ἔσται μου ἡ εὐχὴ βρῶμα καὶ πόμα». Καὶ δὲν κινήθηκε ἀπ’ ἐκεῖ, παρὰ μονάχα, ὅταν ὁ φιλάνθρωπος Θεὸς ποὺ ἀκούει πάντα τὶς προσευχὲς τῶν εὐσεβῶν παιδιῶν του, εἰσήκουσε τὴ δέηση τοῦ καὶ μ’ ἕνα ἄγγελο τοῦ διεμήνυσε τὸ χαρμόσυνο μήνυμα, πῶς θὰ ἀποκτοῦσε παιδί. Καὶ πραγματικά. Τὴν ἑπόμενη χρονιὰ ὁ Ἰωακεὶμ καὶ ἡ Ἄννα ἀξιωνόντουσαν νὰ ἀποκτήσουν τὴν κεχαριτωμένη Μαρία, τὴ Μητέρα τοῦ Θεοῦ. Γι’ αὐτὸ καὶ τὸ ὄνομα Θεοπάτορες, δηλαδὴ πρόγονοι κατὰ σάρκα τοῦ Σωτῆρος μας Χριστοῦ, τοῦ Θεοῦ μας.
Ἀπὸ μιὰ τυπικὴ διάταξη τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἱεροσολύμων μανθάνουμε, πὼς ὁ χείμαρρος ἦταν κτῆμα τοῦ Ἰωακείμ, τοῦ πατέρα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ἐδῶ ὑπῆρχε καὶ κῆπος τοῦ ἰδίου κι ἐδῶ ἀργότερα κτίστηκε καὶ Ἐκκλησία ἔπ’ ὀνόματι τῆς Παναγίας στὴν ὁποία διάφορες μέρες τοῦ χρόνου γινόντουσαν μεγαλόπρεπες πανηγύρεις. Σὲ τοῦτο τὸ μέρος κτίστηκε κι ἡ μονὴ τῆς Παναγίας του Χοζεβά, ποὺ θεωρεῖται μία ἀπὸ τὶς ἀρχαιότερες μονὲς τῆς Παλαιστίνης.
Στὴν ἱερὰ αὐτὴ Μονὴ ἔζησαν τὴν ἀγγελικὴ ζωὴ τῆς πλήρους ἀφιερώσεως χιλιάδες εὐλαβεῖς ψυχές. Σ’ αὐτὴ πέρασε κι ὁ ἅγιος Γεώργιος ἀπὸ τὴ νῆσο Κύπρο, ποὺ εἶναι γνωστὸς μὲ τὸ ἐπώνυμο Χοζεβίτης, τὰ περισσότερα χρόνια τῆς ἀσκητικῆς ζωῆς του. Ἡ ὅλη περιοχὴ διακρίνεται γιὰ τὴν ἀγριότητα της. Κι αὐτὴ τὴν περιοχὴ χωρὶς ἄλλο θὰ εἶχε ὑπ’ ὄψη ὁ Κύριος, ὅταν ἔλεγε τὴν παραβολὴ τοῦ ἀνθρώπου ποὺ περιέπεσε στοὺς ληστὲς κι εἶναι γνωστὴ σὰν παραβολὴ τοῦ καλοῦ Σαμαρείτη. Καθ’ ὅλη τὴ διαδρομὴ τοῦ χειμάρρου ὑπάρχουν πολλὰ σπήλαια, τὰ ὁποῖα ἀπὸ ἐνωρὶς προσείλκυσαν πολλοὺς ἀναχωρητές. Σ’ ἕνα ἀπὸ αὐτά, ποὺ βρίσκεται ἀπὸ πάνω ἀπὸ τὴ Μονή, εἶχε ἐγκατασταθεῖ κάποτε ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ θαυματουργός, ποὺ εἶχε διατελέσει ἐπίσκοπος τῆς Καισαρείας κι ὕστερα ἐγκατέλειψε τὴν ἐπισκοπὴ κι ἦρθε στὸ μέρος αὐτὸ νὰ μονάσει. Ὁ μεγάλος αὐτὸς ἅγιος καὶ θαυματουργὸς ἔκτισε τὴν ἐκκλησία καὶ τὴ Μονὴ στὸ ὄνομα τῆς Παναγίας καὶ καλλώπισε τὸν χῶρο ἐκεῖνο ἔτσι, ποὺ σὲ λίγο καιρὸ χιλιάδες φιλέρημες ψυχὲς ἦρθαν νὰ ζήσουν τὴν ἀγγελικὴ ζωή.
Τὴν ἀκμὴ τῆς Μονῆς, στὴν ὁποία πολλὰ θαύματα γινόντουσαν ἀπὸ τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο, ἀλλὰ καὶ τῶν γύρω ἀσκητηρίων, ποὺ στὶς ἀρχὲς τοῦ ἑβδόμου αἰῶνα φιλοξενοῦσαν πιὸ πολλὲς ἀπὸ πέντε χιλιάδες ψυχές, ἀνέκοψαν οἱ περσικὲς ἐπιδρομές. Σὰν καταιγίδα ἀληθινὴ εἶχαν ἐνσκήψει οἱ ἄγριες αὐτὲς ὀρδές, ποὺ ἔσφαζαν, ἔκαιαν, ἐρήμωναν τὰ πάντα ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ περνοῦσαν. Αὐτὴ τὴν ἐποχὴ καταστράφηκε κι ὁ ἅγιος ναὸς τῆς Ἀναστάσεως καὶ ὅλοι οἱ ναοὶ καὶ τὰ μοναστήρια τῆς Παλαιστίνης (614 μ.Χ.).
Ἀπολυτίκιον
Ήχος πλ. α’. Τον συνάναρχον Λόγον.
Γεωργήσας τον λόγον Πάτερ της χάριτος, δικαιοσύνης έδρέψω καρποφορίαν λαμπράν, ως την ένθεον ζωήν αϊρετισάμενος, όθεν της δόξης κοινωνός, ανεδείχθης του Χριστού, Γεώργιε θεοφόρε’ ώ και πρεσβεύεις άπαύστως, έλεηθήναι τάς ψυχάς ημών.
ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
8 Ἱανουαρίου 2026 ἑορτάζουν:
Ὁσία Δομνίκη
Ὅσιος Γεώργιος ὁ Χοζεβίτης
Ἅγιος Κῦρος Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινούπολης
Ἅγιος Καρτέριος ὁ ἱερομάρτυρας
Ἅγιος Ἰουλιανὸς ὁ Αἰγύπτιος καὶ οἱ μαζὶ μ’ αὐτὸν μαρτυρήσαντες Βασίλισσα, Κέλσος, Ἀναστάσιος, Ἀντώνιος ὁ Πρεσβύτερος, εἴκοσι δεσμοφύλακες καὶ ἑπτὰ ἀδέλφια.
Ἁγία Γυναῖκα
Ἅγιοι Θεόφιλος ὁ Διάκονος καὶ Ἐλλάδιος ὁ λαϊκός
Ἅγιος Ἀττικὸς Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
Προφήτης Σαμέας ὁ Ἐλαμίτης
Ὅσιος Ἀγαθῶν
Ἅγιος Σεβερίνος
Ὅσιος Μακάριος ὁ Μακρής, ἡγούμενος τῆς Μονῆς Παντοκράτορα Κωνσταντινούπολης
Ὅσιος Θεόδωρος κτήτορας καὶ ἡγούμενος τῆς Μονῆς Χώρας
Ἁγία Κυράννα ἡ Νεομάρτυς
Ὅσιος Ἠσαΐας
Ὅσιος Παΐσιος τοῦ Οὔγκλιχ
Ὅσιος Γρηγόριος ὁ Ἔγκλειστος
Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Ὁσιομάρτυρας καὶ θαυματουργός
Ἅγιος Ἀβὼ ὁ Μάρτυρας
Ἅγιος Γρηγόριος Ἐπίσκοπος Μοισίας
Ἅγιος Ἰσίδωρος ὁ Ἱερομάρτυρας καὶ οἱ σὺν αὐτῷ 72 Μάρτυρες