Ἡ ἱστορικὴ Θεολογικὴ Σχολή της Χάλκης
Ἀπὸ τὸ 2020, περισσότεροι ἀπὸ 200 ξένοι Χριστιανοὶ ἱεραπόστολοι καὶ οἱ οἰκογένειές τους ἔχουν ἀπελαθεῖ ἀπὸ τὴν Τουρκία. Ἡ κατάσταση ἔχει ἐπηρεάσει περίπου 350 ἄτομα, πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ὁποίους ζοῦσαν ἐκεῖ ἐπὶ δεκαετίες, σύμφωνα μὲ νέα ἔκθεση τῆς Alliance Defending Freedom International (ADF).
«Ἡ Τουρκία χαρακτηρίζει τοὺς Χριστιανοὺς ὡς “ἀπειλὲς γιὰ τὴν ἐθνικὴ ἀσφάλεια” γιὰ νὰ δικαιολογήσει τὶς μαζικὲς ἀπελάσεις», ἀνέφερε ἡ ADF International.
Τὸ τουρκικὸ Ὑπουργεῖο Ἐσωτερικῶν ἀνέθεσε σὲ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους τοὺς λεγόμενους “κωδικοὺς ἀσφαλείας” (ὅπως N-82 καὶ G-87), ἀπαγορεύοντάς τους οὐσιαστικὰ τὴν ἐπανείσοδο στὴ χώρα καὶ κατατάσσοντάς τους στὶς “ἀπειλὲς γιὰ τὴν ἐθνικὴ ἀσφάλεια”.
Μεταξὺ Δεκεμβρίου 2024 καὶ Ἰανουαρίου 2025, τοὐλάχιστον 35 νέοι κωδικοὶ ἐκδόθηκαν ἐναντίον ξένων Χριστιανῶν. Οἱ ἐνέργειες αὐτὲς στέρησαν ἀπὸ πολλὲς Προτεσταντικὲς ἐνορίες τὴν ποιμαντική τους ἡγεσία καὶ διέκοψαν τὴ θρησκευτικὴ ζωὴ σὲ ὅλη τὴ χώρα.
Παρ’ ὅλο ποὺ τὸ Σύνταγμα τῆς Τουρκίας κατοχυρώνει τὴν ἐλευθερία τῆς θρησκείας καὶ τῆς συνείδησης, ἡ κυβερνητικὴ πρακτικὴ δείχνει τὸ ἀντίθετο, σημείωσε ἡ ADF International.
Οἱ ἀπαγορεύσεις εἰσόδου καὶ οἱ ἀπελάσεις χρησιμοποιοῦνται ὅλο καὶ περισσότερο ὡς ἐργαλεῖα γιὰ νὰ φιμωθοῦν οἱ ξένοι Χριστιανοὶ ἱεραπόστολοι, ἐνῷ ἡ θεολογικὴ ἐκπαίδευση παραμένει αὐστηρὰ περιορισμένη — ἡ ἱστορικὴ Θεολογικὴ Σχολή της Χάλκης παραμένει κλειστή, καὶ οἱ Προτεσταντικὲς σχολὲς ἐξακολουθοῦν νὰ μὴν ἔχουν νομικὴ ὑπόσταση.
Τὴν ἴδια στιγμή, ἡ διδασκαλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς ἀπαγορεύεται, ἐνῷ τὰ ἰσλαμικὰ θεολογικὰ μαθήματα ἐπιτρέπονται ἐλεύθερα ὑπὸ κρατικὴ ἐποπτεία. Οἱ ἐκκλησιαστικὲς ἰδιοκτησίες ἀντιμετωπίζουν ἐπίσης ἄδικους περιορισμοὺς· γιὰ παράδειγμα, ἡ Προτεσταντικὴ κοινότητα τῆς Προύσας ἐκδιώχθηκε ἀπὸ τὸν χῶρο λατρείας της.
Ὅλες αὐτὲς οἱ πρακτικὲς ἀποκαλύπτουν ἕνα σύστημα συστηματικῆς διάκρισης εἰς βάρος τῶν Χριστιανῶν, κατὰ παράβαση τῶν Ἄρθρων 9 καὶ 14 τῆς Εὐρωπαϊκῆς Σύμβασης Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων καὶ τῶν ἴδιων τῶν συνταγματικῶν ἐγγυήσεων τῆς Τουρκίας.
Ἡ ADF International ὑποστηρίζει σήμερα περισσότερες ἀπὸ 30 νομικὲς ὑποθέσεις Χριστιανῶν ποὺ ἀμφισβητοῦν τὶς αὐθαίρετες ἀπαγορεύσεις ἐνώπιον τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Δικαστηρίου Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων καὶ τῶν τουρκικῶν δικαστηρίων.
Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι ὁ Kenneth Arthur Wiest, Ἀμερικανὸς ποὺ τοῦ ἀπαγορεύτηκε ἡ ἐπανείσοδος στὴν Τουρκία μετὰ ἀπὸ ταξίδι στὶς ΗΠΑ. Εἶχε ζήσει στὴν Τουρκία γιὰ πάνω ἀπὸ 30 χρόνια μὲ ἔγκυρη ἄδεια παραμονῆς. Τοῦ ἐπιβλήθηκε ὁ κωδικὸς N-85 ἀπὸ τὴ Διεύθυνση Μετανάστευσης καὶ τὸ Ὑπουργεῖο Ἐσωτερικῶν, ποὺ σημαίνει ὅτι χρειάζεται εἰδικὴ ἔγκριση τοῦ Ὑπουργείου γιὰ νὰ ἐπανεισέλθει στὴ χώρα.
Ὁ κωδικὸς αὐτὸς ἐκδόθηκε βάσει “ἀπορρήτων πληροφοριῶν τῆς Ἐθνικῆς Ὑπηρεσίας Πληροφοριῶν”, σύμφωνα μὲ τὴν καταγγελία τοῦ Wiest στὸ ΕΔΑΔ. Οἱ τουρκικὲς ἀρχές του ἀρνήθηκαν τὴν ἀπαιτούμενη ἔγκριση καὶ τὰ δικαστήρια δὲν τοῦ ἐπέτρεψαν νὰ προσβάλει τὴν ἀπόφαση. Οὔτε αὐτὸς οὔτε οἱ δικηγόροι του εἶχαν πρόσβαση στὰ ἔγγραφα ποὺ δικαιολογοῦσαν τὴν ἀπαγόρευση. Τὸ Συνταγματικὸ Δικαστήριο τῆς Τουρκίας ἀπέρριψε τὶς προσφυγές του ὡς “ἀβάσιμες”.
Τὸ Εὐρωπαϊκὸ Δικαστήριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων ἀναμένεται νὰ ἐκδώσει σύντομα ἀπόφαση, ἡ ὁποία, ὅπως δήλωσε ἡ ADF International, θὰ ἀποτελέσει σημαντικὸ νομικὸ προηγούμενο γιὰ τὴν προστασία τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας στὴν Εὐρώπη καὶ πέραν αὐτῆς.
Ἡ ὀργάνωση πρόσθεσε ὅτι ἡ ὑπόθεση Wiest «ἀντιπροσωπεύει τὸν αὐξανόμενο ἀριθμὸ πιστῶν ποὺ τιμωροῦνται ἐπειδὴ ἀσκοῦν εἰρηνικὰ τὴν πίστη τους».
Σύμφωνα μὲ τὴν Ἔκθεση Παραβιάσεων Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων 2024 τοῦ Συνδέσμου Προτεσταντικῶν Ἐκκλησιῶν Τουρκίας, οἱ Προτεστάντες Χριστιανοὶ ἀντιμετωπίζουν αὐξημένα φαινόμενα ἐγκλημάτων μίσους, ρητορικῆς μίσους, ἀπειλῶν, διακρίσεων καὶ ἀπολύσεων λόγῳ τῆς θρησκείας τους.
Ἀναφέρονται ἐπίσης σωματικὲς ἐπιθέσεις, ἔλλειψη ἐπίσημης ἀναγνώρισης τῶν ἐκκλησιῶν, ἀνυπαρξία νεκροταφείων γιὰ Χριστιανούς, ἀπελάσεις ξένων Χριστιανῶν, ἄρνηση θεωρήσεων παραμονῆς, καὶ ἀπαγόρευση ἵδρυσης καὶ λειτουργίας θεολογικῶν σχολῶν. Οἱ κοινότητες ἐξαναγκάζονται νὰ λειτουργοῦν μόνο ὡς “σωματεῖα”.
Ἡ ἔκθεση σημειώνει:
«Ἄτομα ἢ θεσμοὶ Προτεσταντῶν Χριστιανῶν ὑπῆρξαν θύματα ἐγκλημάτων μίσους ἢ φυσικῶν ἐπιθέσεων ἀποκλειστικὰ λόγῳ τῆς πίστης τους. Τὸ 2024 σημειώθηκε αὔξηση, σὲ σχέση μὲ τὸ προηγούμενο ἔτος, τόσο στὴ γραπτὴ ὅσο καὶ στὴν προφορικὴ ρητορικὴ μίσους ποὺ στοχεύει νὰ ὑποκινήσει τὸ κοινὸ ἐναντίον τῶν Προτεσταντῶν Χριστιανῶν».
Μεταξὺ τῶν περιστατικῶν ἦταν ἔνοπλη ἐπίθεση στὸ κτίριο τοῦ Συλλόγου Ἐκκλησίας τῆς Σωτηρίας στὴν Τσεκμεκιόϊ στὶς 31 Δεκεμβρίου: ὁ δράστης πυροβόλησε ἀπὸ αὐτοκίνητο καὶ προσπάθησε νὰ ἀφαιρέσει τὶς πινακίδες τοῦ κτιρίου.
Σὲ ἄλλο περιστατικό, στὶς 20 Ἰανουαρίου 2024, ἄγνωστοι πυροβόλησαν τὸ κτίριο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Σωτηρίας Ἐσκὶ Σεχὶρ· καμία ἀπώλεια δὲν σημειώθηκε, ἀλλὰ οἱ σφαῖρες ἔπληξαν ὀδοντιατρεῖο κάτω ἀπὸ τὸν ναό.
Ἡ ἀστυνομία δὲν συνέλεξε κάλυκες οὔτε συνέταξε ἔκθεση, καὶ δὲν ὑπῆρξε καμία διερεύνηση.
Μιὰ Χριστιανὴ καθηγήτρια Ἀγγλικῶν ἀπολύθηκε στὶς 9 Δεκεμβρίου ἀπὸ ἰδιωτικὴ σχολή της Μαλάτειας χωρὶς αἰτιολόγηση· ἕνας διευθυντής της εἶπε:
«Πρόσεχε σὲ ποιούς συλλόγους συμμετέχεις καὶ μὲ ποιούς ξένους κάνεις παρέα».
Ἡ προσφυγή της στὶς ἀρχὲς ἀπορρίφθηκε.
Ἡ ἔκθεση προσθέτει:
«Τὸ 2024, οἱ νόμοι στὴν Τουρκία συνέχισαν νὰ ἐμποδίζουν τὴν ἐκπαίδευση Χριστιανῶν κληρικῶν καὶ τὴν ἵδρυση σχολῶν γιὰ θρησκευτικὴ ἐκπαίδευση τῶν μελῶν τῶν ἐκκλησιῶν».
Ὡστόσο, «τὸ δικαίωμα ἐκπαίδευσης καὶ διαμόρφωσης θρησκευτικῶν ἡγετῶν ἀποτελεῖ θεμελιώδη πυλῶνα τῆς ἐλευθερίας τῆς θρησκείας καὶ τῆς πίστης».
Ἐν τῷ μεταξύ, ἡ Θεολογικὴ Σχολή της Χάλκης, τὸ μοναδικὸ ἑλληνικὸ ὀρθόδοξο ἐκπαιδευτικὸ ἵδρυμα στὴν Τουρκία, παραμένει κλειστὴ ἐδῶ καὶ 54 χρόνια. Τὸ κλείσιμό της τὸ 1971 στέρησε ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως τὴ δυνατότητα νὰ ἐκπαιδεύει κληρικοὺς καὶ θεολόγους, ἐμποδίζοντας τὸν οἰκουμενικό του ρόλο ὡς κέντρου ὀρθόδοξης γνώσης καὶ ἔρευνας.
Ἐπιπλέον, ἡ τουρκικὴ κυβέρνηση ἐπιβάλλει αὐστηροὺς περιορισμοὺς θεωρήσεων σὲ φοιτητὲς καὶ ἱερεῖς ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ σπουδάσουν ἢ νὰ ὑπηρετήσουν στὸ Πατριαρχεῖο, τὸ ὁποῖο δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ διατηρεῖ δικό του τυπογραφεῖο, γεγονὸς ποὺ τὸ ἐμποδίζει νὰ ἐκδίδει θρησκευτικὰ περιοδικά, πραγματεῖες καὶ βιβλία — πλήττοντας σοβαρὰ τὸ θεολογικὸ καὶ ποιμαντικό του ἔργο.
Ἱστορικά, τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἱδρύθηκε ἀπὸ τὸν Ἀπόστολο Ἀνδρέα, τὸν Πρωτόκλητο, τὸ 37 μ.Χ. στὴ Βυζαντινὴ πόλη, ἡ ὁποία ἀργότερα ἔγινε Κωνσταντινούπολη καὶ σήμερα Κωνσταντινούπολη (Ἰστανμπούλ).
Ἀπὸ τότε ἕως σήμερα, ἀποτελεῖ τὸ πνευματικὸ κέντρο τῆς Ὀρθοδοξίας. Ὁ ὅρος “Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο” ἐμφανίστηκε τὸν 6ο αἰῶνα μ.Χ., ὑποδηλώνοντας τὸ κῦρος τοῦ Ἐπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως μεταξὺ τῶν λοιπῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν.
Ἡ Κωνσταντινούπολη κατακτήθηκε ἀπὸ τοὺς Ὀθωμανοὺς Τούρκους τὸ 1453, ἀλλὰ τὸ Πατριαρχεῖο συνέχισε τὴν ὕπαρξή του στὴν πόλη, ἀσκῶντας πνευματικὴ ἡγεσία στὴν παγκόσμια Ὀρθοδοξία. Παρ’ ὅλα αὐτά, ἡ Τουρκία δὲν ἀναγνωρίζει τὸ οἰκουμενικὸ καθεστὼς τοῦ Πατριάρχη.
Ἡ ἔλλειψη νομικῆς ὑπόστασης ἐμποδίζει τὸ Πατριαρχεῖο νὰ καταχωρεῖ περιουσία στὸ ὄνομά του· ἔτσι, ὁ Πατριάρχης ἀναγκάζεται νὰ τὴν καταχωρεῖ στὸ προσωπικό του ὄνομα.
Κατὰ τὰ χρόνια, πολλοὶ Χριστιανοί – ντόπιοι καὶ ξένοι – δολοφονήθηκαν στὴν Τουρκία. Γιὰ παράδειγμα, ὁ Καθολικὸς Ἐπίσκοπος Luigi Padovese, Ἀποστολικὸς Βικάριος τῆς Ἀνατολίας, δολοφονήθηκε τὸ 2010 ἀπὸ τὸν ὁδηγό του.
Ἡ τουρκικὴ κυβέρνηση διώκει τὸν Χριστιανισμὸ καὶ ὅλα τὰ δόγματά του — Προτεσταντικό, Ὀρθόδοξο καὶ Καθολικό. Κι ὅμως, ἡ Τουρκία ὑπῆρξε τὸ κεντρικὸ ἔδαφος τῆς πρώτης Χριστιανικῆς Ἐκκλησίας κατὰ τὸν 1ο αἰῶνα.
Πολλοὶ Χριστιανοὶ δὲν τὸ γνωρίζουν, ἐπειδὴ ἡ Ἁγία Γραφὴ ἀναφέρεται στὴν περιοχὴ ὡς «Μικρὰ Ἀσία» ἢ «Ἀνατολία». Ὅταν ὁ πληθυσμὸς ἀποτελοῦνταν ἀπὸ Ἕλληνες, Ἀρμενίους, Ἀσσυρίους καὶ Ἑβραίους, ἡ Μικρὰ Ἀσία ἦταν ἡ πατρίδα τῶν ἑπτὰ ἐκκλησιῶν τῆς Ἀποκάλυψης καὶ τῶν ἑπτὰ Οἰκουμενικῶν Συνόδων.
Πολλὰ βιβλία τῆς Καινῆς Διαθήκης γράφτηκαν στὴν ἢ πρὸς τὴ Μικρὰ Ἀσία, πολλοὶ Ἅγιοι γεννήθηκαν ἐκεῖ, καὶ οἱ τρεῖς κύριοι Ἀπόστολοι — Πέτρος, Παῦλος καὶ Ἰωάννης — ἔζησαν ἢ δίδαξαν ἐκεῖ.
Ἡ τουρκοϊσλαμικὴ παρουσία στὴν περιοχὴ ἄρχισε μόλις τὸν 11ο αἰῶνα, ὅταν οἱ Τοῦρκοι ἀπὸ τὴν Κεντρικὴ Ἀσία εἰσέβαλαν καὶ κατέκτησαν τὴ Μικρὰ Ἀσία τὸ 1071.
Ἔκτοτε, οἱ γηγενεῖς Χριστιανοὶ καταπιέζονται ἀπὸ τὸ τουρκικὸ ἰσλαμικὸ καθεστώς.
Σήμερα, παρ’ ὅλο ποὺ ἡ Τουρκία εἶναι μέλος τοῦ ΝΑΤΟ καὶ ὑποψήφια χώρα γιὰ ἔνταξη στὴν Ε.Ε., ἡ καταπίεση συνεχίζεται μὲ διάφορους τρόπους, ἐμποδίζοντας τοὺς πολῖτες νὰ γνωρίσουν τὴ Χριστιανικὴ πίστη.
https://iha-smartislands.org/2025/11/03/77295/