
Ὁ ἐγγονός του π. Ἰωάννη Καλαΐδη, ὁ Νῖκος, εἶχε ἀπὸ μικρὸς ὑπερβολικὴ ἀγάπη στὶς μηχανές! Ὁδηγοῦσε κάποια χρόνια καὶ ὁ Παππούλης εἶπε στὴν μητέρα του, τὴν Θεοδώρα: «Νὰ πάρετε τὴν μηχανὴ ἀπὸ τὸν Νῖκο, γιατί θὰ σκοτωθῇ».
Ἀλλὰ καὶ στὸν ἴδιο τόν ἐγγονό του εἶπε: «Παιδί μου δὲν ἀκοῦς τὸν παπποῦ σου, ποὺ γονατιστὸς παρακαλάει τὸν Θεὸ γιὰ σένα; Οὔτε τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου ἀκοῦς καὶ νὰ τὸ ξέρεις θὰ φύγεις πρόωρα!». Ἡ προειδοποίηση αὐτή του π. Ἰωάννη ἐπαναλείφθηκε ἄλλες δύο φορές!
Οἱ γονεῖς του εἶχαν προσπαθήσει νὰ τὸν πείσουν γιατί καὶ ἕνας φίλος του σκοτώθηκε μὲ μηχανή, ἀλλὰ χωρὶς ἀποτέλεσμα! Δύο ἀκόμη ἱερεῖς, ὁ πνευματικὸς τῆς μητέρας του καὶ ἕνας Ἁγιορείτης ἱερομόναχος, εἶχαν κάνει τὴν ἴδια προειδοποίηση! Δυστυχῶς, ὅλα αὐτὰ ἐπιβεβαιώθηκαν καὶ τὸ ἀτύχημα ἔγινε! Ὁ τραυματισμὸς ἦταν πολὺ σοβαρός!
Τὸ παιδὶ ἦταν διασωληνωμένο καὶ σὲ ἀφασία. Ἔγινε ἡ ἐγχείρηση, ἀλλὰ ἦταν κλινικὰ νεκρό! Γιὰ τέσσερις ἡμέρες, λόγῳ τῆς αἱμορραγίας δὲν ὀξυγονώθηκε ὁ ἐγκέφαλός του καὶ αὐτὸ δὲν ἄφηνε καμιὰ ἐλπίδα.
Ἡ μητέρα του τηλεφώνησε στὸν π. Ἰωάννη καὶ ἐκεῖνος προσευχήθηκε γιὰ πολλὲς ὧρες καὶ τοὺς εἶπε: «Τὸ παιδὶ σὲ δώδεκα ἡμέρες θὰ εἶναι καλά!». Πῆγε καὶ ὁ π. Ἰωάννης στὴν ἐντατικὴ καὶ οἱ γιατροί του εἶπαν ὅτι καὶ ἂν ἀκόμη ζοῦσε, θὰ ἦταν σὰν φυτό! Τότε ὁ Παππούλης τοὺς εἶπε:
«Τὸ παιδί μας κοιμᾶται καὶ θὰ ξυπνήσει μὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ! Ὁ Θεὸς δὲν ἐπιτρέπει νὰ ξυπνήσει τώρα, γιατί δὲν θὰ ἀντέξει τὸν πόνο καὶ θὰ πεθάνει ἀπὸ τὴν καρδιά του!». Μπῆκε στὴν ἐντατικὴ μὲ τὰ ἅγια λείψανα τοῦ Ἁγίου Ραφαὴλ καὶ τὸν σταύρωσε, διαβάζοντας πολλὲς εὐχές!
Μετὰ στὸ σπίτι τῆς κόρης του, ἀφοῦ ἔκανε εὐχέλαιο, εἶπε: «Ὁ Νῖκος τώρα ξύπνησε! Ἡ Παναγία του πῆρε τὸν πόνο! Οὔτε ἂχ δὲν θὰ ἀκουστεῖ ἀπὸ τὸ στόμα του!».
Καὶ ὄντως ἔτσι ἔγινε καὶ αὐτὸ ὁμολόγησαν οἱ γιατροί! Ὁ π. Γεώργιος Παγώνης, φίλος τῆς οἰκογένειας, ἔφερε κι αὐτὸς τὸ Ἅγιο λείψανο τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, τὸ ὁποῖο βοήθησε κι αὐτὸ τὸν Νῖκο!
Σὲ δώδεκα ἡμέρες ὅπως εἶχε πεῖ ὁ π. Ἰωάννης, ὁ Νῖκος ἄνοιξε τὰ μάτια του καὶ εἶπε: «Ὅλα καλά!».
Σὲ λίγες μέρες ἀξιώθηκα νὰ πάρω τον π. Ἰωάννη, μὲ τὰ ἅγια λείψανα τοῦ Ἁγίου Ραφαήλ, ἀπὸ τὸ Νεοχώρι καὶ νὰ πᾶμε στὸ Νοσοκομεῖο, στὴν Θεσσαλονίκη, γιὰ νὰ σταυρώσει καὶ πάλι τὸ παιδί!
Ὅταν τὸ εἶδα σοκαρίστηκα, παρ’ ὅλο ποὺ ἦταν ἤδη σὲ πολὺ καλύτερη κατάσταση! Κατάλαβα ὅτι εἶχε γίνει μεγάλο θαῦμα, μὲ τὴν προσευχὴ τοῦ Ἁγίου Πατρός!
Ἡ μητέρα τοῦ Νίκου, ἡ Θεοδώρα καὶ ὅλη ἡ οἰκογένειά τους δοξάζουν καὶ εὐχαριστοῦν τὸν Θεό, ἀλλὰ καὶ τὸν ἅγιο πατέρα τους, γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ παιδιοῦ τους.
