“Ἔχω συγκλονιστικὴ ἐμπειρία ἀπὸ τὸν Ἅγιο Παΐσιο! Ὅταν ἀκόμη ζοῦσε εἶχε δώσει “κάτι” σ’ ἕνα πνευματικοπαίδι του ὁ Ἅγιος.
«Ποὺ θὰ τὸ πάω γέροντα;» τὸν ἐρώτησε.
«Ὅταν ἔρθει ἡ ὥρα θὰ σοῦ ἀποκαλυφθεῖ ὁ τόπος καὶ τὸ πρόσωπο» τοῦ ἀπάντησε.
Ὁπότε μοῦ χτύπησε ἕνα πρωί, ἕνας ἄγνωστος τὸ κουδούνι στὸ σπίτι μου. Ἄνοιξα ξαφνιασμένος. Χρησιμοποίησε τὸ ὄνομά μου γιὰ νὰ μοῦ παραδώσει “κάτι” ἀπ’ τὸν Ἅγιο Παΐσιο πλέον.
Τὸν ρώτησα ποὺ μὲ βρῆκε. Μοῦ εἶπε, ὁπότε, αὐτὰ ποὺ τοῦ εἶχε πεῖ ὁ γέροντας!
Ἄνοιξα αὐτό το “κάτι”… Συγκλονίστηκα! Συγκινήθηκα!
Δὲ νομίζω πὼς θὰ “συνέλθω” καὶ ποτὲ ἀπ’ τὴν ἐμπειρία μου αὐτή.
Ἦταν ἡ ΓΑΛΑΝΟΛΕΥΚΗ ΜΕ ΤΟΝ ΤΙΜΙΟ ΣΤΑΥΡΟ! Ἦταν ἡ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ! «Θὰ τὴν ὑψώσεις στὴν Πόλη» μου εἶπε! «Στὴν Κωνσταντινούπολη ποὺ σύντομα θὰ ἐλευθερωθεῖ καὶ θὰ γυρίσει στοὺς Ἕλληνες ποὺ ἀνήκει».
Τὴν φυλάττω λοιπὸν ἐκείνη τὴ σημαία ποὺ εὐλόγησε ὁ γέροντας καὶ περιμένω τὴν Ἁγία Ὥρα. Γιὰ νὰ ὁλοκληρώσω τὴν ἀποστολὴ ποὺ μοῦ ἀνέθεσε ὁ ἴδιος ὁ Ἅγιος.
Αὐτὰ ἦταν τὰ λόγια τοῦ Ἁγίου Παϊσίου καὶ τὸ βίωμα τοῦ ἐν Χριστῷ ἀδερφοῦ μας”.
Γιαννοπούλου Ἰωάννα
Ἀξιωματικὸς ε.α., τῆς Πολεμικῆς Ἀεροπορίας, Σμηναγός
ΥΓ/Γ.Ι.: Τοῦ ζήτησα νὰ μὲ πάρει μαζί του. Νὰ τὴν ὑψώσουμε μαζί.
Μοῦ ἀπάντησε ὁ φίλος: Α.Α. “Δὲ θὰ λειτουργεῖ τίποτα τότε. Δὲ θὰ ὑπάρχει ἐπικοινωνία. Θὰ ἔχουν κοπεῖ ὅλα… Ὅμως θὰ σὲ βρῶ θαυματουργικά… στὴν Ἁγία Πόλη! Ἐκεῖ θὰ συναντηθοῦμε πολλοί!”
Ὅπως ἀντιλαμβάνεστε, ὁ Τριαδικὸς Θεὸς ἐργάζεται ἀκατάπαυστα τὸ Σχέδιο τῆς Σωτηρίας καὶ τῆς Ἑλλάδας μας καὶ τῶν δικῶν του “παιδιῶν”.
Δόξα Τῷ Θεῶ Πάντων ἕνεκεν!
vatatzis.com (ἱστοσελίδα τοῦ κ. Ἠλία Δ. Καλλιώρα)