Ἔκθεση Φλέξνερ: Ἀπὸ τὸ φαρμακεῖο τῆς φύσης στὰ «ἐμβόλια»!
Ἡ πρώτη γιγάντια δομικὴ παρέμβαση τοῦ Τζὸν Ντ. Ροκφέλερ στὶς ἰατρικὲς καὶ στὶς φαρμακευτικὲς σχολὲς τῶν ΗΠΑ ἔλαβε χώρα στὶς ἀρχὲς τοῦ 20οῦ αἰῶνα μέσῳ τῆς χρηματοδότησης τῆς Ἔκθεσης Φλέξνερ (Flexner Report). Αὐτὴ ἡ τιτάνια παρέμβαση τῆς οἰκογένειας Ροκφέλερ ἀναδιάρθρωσε ριζικά την ἰατρικό-φαρμακευτικὴ ἐκπαίδευση, καθιερώνοντας ἔκτοτε ἕνα νέο ἀκαδημαϊκὸ πρότυπο, ἕνα νέο βιοϊατρικὸ πλαίσιο, ἕνα νέο φαρμακευτικὸ σύστημα καὶ μιὰ νέα ἐρευνητικὴ φιλοσοφία. Ἡ κυριότερη μακροχρόνια ἀλλαγὴ ποὺ προκάλεσε ἡ Ἔκθεση Φλέξνερ ἦταν ἡ παραγωγὴ τῶν φαρμάκων.
Πρόκειται γιὰ μιὰ κολοσσιαία βιογενετικὴ στροφή, χημικό-παρασκευαστικὴ καμπὴ καὶ βιολογικὴ ἐπέμβαση στὰ σώματά μας ποὺ ἔφτασε διαχρονικὰ μέχρι καὶ τὰ σύγχρονα «ἐμβόλια» Κόβιντ19. Μαζὶ μὲ τὰ πολλὰ καὶ τὰ θετικὰ ἀποτελέσματα ποὺ βεβαίως καὶ προφανῶς ἐπέφερε ἡ μεταρρύθμιση τῶν Ροκφέλερ στὴν ἰατρικὴ καὶ στὴν φαρμακευτικὴ ἐπιστήμη καὶ ἐκπαίδευση, μὲ τὸν ἐξορθολογισμὸ καὶ τὴν ὁμογενοποίηση τῶν ἰατρικῶν σχολῶν καὶ τῶν σπουδῶν, μὲ τὴν ἔγκριση καὶ τὴ χρήση τῶν κατοχυρωμένων φαρμάκων, κλπ., ἡ μεταρρύθμιση ἔφερε, ἐν τούτοις, καὶ τὸν «διάβολο» ποὺ ἦταν κρυμμένος στὶς λεπτομέρειες.
Θὰ σᾶς πῶ τὸ ποιός εἶναι ὁ ἐν λόγῳ «διάβολος» μὲ ἕναν ρητορικὸ τρόπο καὶ μὲ ἕναν ἔτι ἀναλογικὸ παραλληλισμό: Μέσα στὸ πολὺ ὡραῖο καὶ στὸ νόστιμο «φαγητὸ» ποὺ μᾶς σέρβιραν οἱ Ροκφέλερ μὲ τὴν ἱστορική, τὴ διαχρονική, τὴ δομικὴ καὶ τὴν γενικότερη ἰατρικό-φαρμακευτικὴ μεταρρύθμιση, οἱ ἴδιοι πρόσθεσαν στὴ ἄκρη τοῦ πιάτου μας καὶ μιὰ σταγόνα ἀπὸ «ἀρσενικό»: τὰ γενοκτονικὰ ἐμβόλια!
Πρόκειται γιὰ μιὰ γιγαντιαίων διαστάσεων ὑποστρωματικὴ ἐπέμβαση ποὺ ἔκαναν οἱ μεγιστᾶνες Ροκφέλερ, γεγονὸς ποὺ ἔμελλε νὰ ἀλλάξει ἔκτοτε ὅλα τὰ ἰατρικὰ δεδομένα καὶ ὅλα τὰ φαρμακευτικὰ χρονικά. Ἡ Ἔκθεση Φλέξνερ τοῦ 1910 ἄλλαξε ριζικὰ τὴν ἰατρικὴ ἐκπαίδευση στὴ Βόρεια Ἀμερική, θέτοντας τὰ θεμέλια τῆς σύγχρονης χημικά, ἐρευνητικὰ καὶ παρασκευαστικὰ βασισμένης ἐπιστημονικῆς ἰατρικῆς μὲ τὴ χρηματοδοτικὴ ὑποστήριξη ἱδρυμάτων ὅπως εἶναι αὐτὰ τῶν Carnegie καὶ Rockefeller.
Τὸ 1908, τὸ Ἵδρυμα Carnegie ἀνέθεσε στὸν ἀμερικανὸ Γερμανό-Ἑβραῖο ἐκπαιδευτικὸ ἀπὸ τὸ Κεντάκι Abraham Flexner (1866-1959) νὰ ἀξιολογήσει τὶς 155 ἰατρικὲς σχολὲς σὲ ΗΠΑ καὶ Καναδᾶ. Ἡ ἔκθεση Φλέξνερ κατέληξε στὸ συμπέρασμα ὅτι ὑπῆρχαν ὑπερβολικὰ πολλὲς οἱ σχολὲς μὲ χαμηλὴ ποιότητα, χωρὶς ἐπαρκῆ ἐργαστήρια, χωρὶς αὐστηρὰ ἀκαδημαϊκὰ κριτήρια καὶ χωρὶς ἑνιαία ἐπιστημονικὴ βάση μαθημάτων καὶ σπουδαστικὸ πλαίσιο.
Σὰν συνέπεια, οἱ περισσότερες ἀπὸ τὶς μισὲς ἰατρικὲς σχολὲς τῆς ἐποχῆς ἀναγκάστηκαν τότε εἴτε νὰ συγχωνευθοῦν εἴτε νὰ κλείσουν ὁριστικὰ ἐπειδὴ δὲν πληροῦσαν τὰ νέα, τὰ αὐστηρὰ χημικό-ἐργαστηριακὰ καὶ τὰ βασικὰ ἀκαδημαϊκὰ καὶ πανεπιστημιακὰ κριτήρια. Ἐπίσης, μετὰ τὴν ἔκθεση Φλέξνερ, περίπου τὸ 80% τῶν σχολῶν ἐναλλακτικῆς ἰατρικῆς ἔκλεισαν. Ὅλα αὐτὰ τὰ γεγονότα καὶ οἱ ἐξελίξεις ἄλλαξαν ριζικὰ καὶ ὁριστικὰ καὶ τὴν παγκόσμια ἰατρικὴ καὶ τὴ φαρμακοβιομηχανία.
Τὰ «φιλανθρωπικὰ» ἵδρυμα τῶν Ροκφέλερ, ὅπως εἶναι τὸ General Education Board, διοχέτευσαν τεράστια ποσὰ στὶς σχολὲς ποὺ υἱοθέτησαν τὸ νέο μοντέλο καὶ συμμορφώθηκαν μὲ τὶς συστάσεις τῆς ἔκθεσης, ὅπως τὸ Johns Hopkins καὶ τὸ Harvard. Συστάσεις ποὺ ὁδηγοῦσαν στὴν ἐνίσχυση τῆς ἐπιστημονικῆς Ἰατρικῆς, ἡ ὁποία ἦταν βασισμένη στὰ ἐργαστήρια τῶν χημικῶν συστατικῶν, τῶν ἀνόργανων ἑνώσεων καὶ στὴ χημικὴ βάση τῆς φαρμακολογίας, διαμορφώνοντας τὸ σημερινὸ σύστημα ὑγείας. Οἱ Ροκφέλερ διέγραψαν τὶς ἕως τότε ἰατρικό-φαρμακευτικὲς προσεγγίσεις (ὁμοιοπαθητική, βοτανοθεραπεία, φυσικὲς θεραπεῖες, κλπ), βγάζοντάς τες ἐκτὸς τοῦ ἐπίσημου πλαισίου τῶν ἀκαδημαϊκῶν σπουδῶν.
Πρὶν τὸ 1910 ἢ πρὸ Φλέξνερ, ὑπῆρχαν τοπικὰ ἐργαστήρια, φαρμακοποιοὶ καὶ μικρὲς βιοτεχνίες φαρμάκων ποὺ βασίζονταν στὴν ἐμπειρικὴ χρήση καὶ στὴν παράδοση, ὅπου καὶ οἱ ἀγορὲς τῶν φαρμάκων ἦταν κυρίως τοπικὲς καὶ ἐλεύθερες μὲ ἑκατοντάδες ἐναλλακτικὲς ἐπιλογὲς χωρὶς κριτήρια ἔγκρισης. Σχολὲς ποὺ δίδασκαν ἐναλλακτικὲς θεραπεῖες, ὁμοιοπαθητική, ἠλεκτροθεραπεία ἢ φυσιοπαθητικὴ χαρακτηρίστηκαν ἀπὸ τὴν ἔκθεση «ἀνεπιστημονικὲς» καὶ ἔχασαν κάθε χρηματοδότηση.
Μετὰ τὴν Ἔκθεση Φλέξνερ, τὰ φάρμακα τῆς φύσης ἔγιναν συνθετικὰ χημικά, ἐργαστηριακά, πατενταρισμένα προϊόντα ποὺ ἔβγαιναν πλέον μαζικὰ ἀπὸ τὶς γραμμὲς παραγωγῆς τῶν μεγάλων φαρμακοβιομηχανιῶν, μὲ βάση τὴν ἐργαστηριακὴ ἔρευνα καὶ τὶς κλινικὲς δοκιμές, σὲ μιὰ μονοπωλιακὰ πλέον ἀγορὰ τῆς δυτικῆς ἐπιστημονικῆς ἰατρικῆς. Πλέον ὑπῆρχε μαζικὴ τυποποίηση καὶ μαζικὴ παραγωγὴ φαρμάκων.
Ἡ Ἔκθεση Φλέξνερ ἐπέβαλε τὸ γερμανικὸ βιοιατρικὸ μοντέλο ὡς τὸ μοναδικὸ ἀποδεκτὸ πρότυπο. Ἡ νέα ἰατρικό-φαρμακευτικὴ φιλοσοφία ἦταν βασισμένη στὰ χημικὰ ὑλικά, στὰ παρασκευαστήρια, στὴ βιοχημεία, στὰ παρασκευασμένα φάρμακα καὶ στὶς βιογενετικὲς θεραπεῖες μέσῳ τῶν χημικῶν συστατικῶν καὶ τῶν λοιπῶν κατασκευασμένων σκευασμάτων. Ἡ ἐπικέντρωση στὴν ἀναδιοργάνωση τῆς ἰατρικῆς ἐκπαίδευσης, ἄλλαξε στὴ συνέχεια καὶ ὁριστικὰ τὴν παραγωγὴ καὶ τὴν ἀγορὰ τῶν φαρμάκων, θέτοντας τὶς βάσεις γιὰ τὴ γέννηση τῆς σύγχρονης παγκόσμιας φαρμακοβιομηχανίας (Big Pharma).
Τὸ 1870, ὁ μεγιστᾶνας τοῦ πετρελαίου John D. Rockfeller (1839 – 1937) ἵδρυσε τὴν ἑταιρεία Standard Oil. Τὸ 1911, τὸ Ἀνώτατο Δικαστήριο τῶν ΗΠΑ ἔκρινε ὅτι ἡ ἑταιρεία παραβίαζε τὴν ἀντιμονοπωλιακὴ νομοθεσία (Sherman Antitrust Act) καὶ διέταξε τὴ βίαιη διάσπασή της σὲ 34 μικρότερες ἀνεξάρτητες ἑταιρεῖες (Chevron, Exxon, Mobil, κλπ). Τὸ 1901, ὁ Τζὸν Ροκφέλερ ἱδρύει τὸ Ἰνστιτοῦτο Ροκφέλερ γιὰ Ἰατρικὲς Ἔρευνες, τὸ ὁποῖο σήμερα ὀνομάζεται Πανεπιστήμιο Ροκφέλερ, διάσημο γιὰ τὴν βιοϊατρικὴ ἔρευνα, ποὺ εἶχε ὡς πρῶτο διευθυντὴ τῶν ἐργαστηρίων του τὸν Simon Flexner, Ἑβραῖο μετανάστη ἀπὸ τὴ Βοημία.
Πρὸς τὸ τέλος τοῦ 19ου αἰῶνα, οἱ ἐπιστήμονες ἀνακάλυψαν τὰ «πετροχημικὰ» προϊόντα καὶ τὴν ἱκανότητα νὰ δημιουργοῦν στὸ ἐργαστήριο ὅλα τὰ εἴδη χημικῶν παραγώγων ἀπὸ πετρέλαιο. Σὲ αὐτὴ τὴ συγκυρία, ὁ Τζὸν Ροκφέλερ εἶχε ὑπὸ τὸν ἔλεγχό του τὸ 90% τῶν διυλιστηρίων πετρελαίου στὶς ΗΠΑ. Ἡ κατάσταση αὐτὴ ἄνοιξε τὸν δρόμο γιὰ τὸ μονοπώλιο στὰ πετροχημικὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦνται εὐρέως γιὰ τὴν παραγωγὴ φαρμάκων, ὅπως ἀντιβιοτικά, ἀναλγητικά, σιρόπια, λιπαντικά, ἀκόμα καὶ ἀλοιφὲς καὶ κρέμες.
Τὸ ξεκίνημα τῶν σχεδίων Ροκφέλερ ἔγινε ὅταν τὸ πετρέλαιο καὶ τὰ παράγωγά του ἔγιναν καὶ Ἰατρική! Ἕνα ἁπλὸ καθημερινὸ παράδειγμα: Ναί, ἡ σύγχρονη ἀσπιρίνη παράγεται ἀπὸ χημικὲς ἑνώσεις ποὺ προέρχονται καὶ ἀπὸ τὸ πετρέλαιο. Ἂν καὶ ἱστορικὰ ἡ ἀνακάλυψη τοῦ φαρμάκου βασίστηκε στὴ σαλικίνη, μιὰ φυσικὴ οὐσία ποὺ βρίσκεται στὸν φλοιὸ τῆς ἰτιᾶς, ἡ ἀσπιρίνη ποὺ ἀγοράζετε σήμερα στὰ φαρμακεῖα συντίθεται ἐξ ὁλοκλήρου στὸ ἐργαστήριο μὲ πρώτη ὕλη τὸ βενζόλιο, τὸ ὁποῖο λαμβάνεται ἀπὸ τὴ διύλιση τοῦ πετρελαίου. Τότε ἦταν ἐπίσης ἡ ἐποχὴ ποὺ ἀνακαλύφθηκαν οἱ πρῶτες βιταμίνες.
Μὲ αὐτὰ τὰ γενικότερα δεδομένα, ὁ μονοπωλητὴς Τζὸν Ροκφέλερ προχωράει τὰ σχέδιά του μὲ τὴν προωθημένη ἰδέα τῆς συνδυαστικῆς χρήσης τῶν χημικῶν εἰδῶν καὶ τῶν ἀγαθῶν καὶ τῶν πετρελαϊκῶν προϊόντων, γεγονὸς ποὺ τὸν ὁδηγεῖ στὴν μετέπειτα ἐπέκτασή του καὶ στὴν χημικὴ ἰατρική, ἀφοῦ πλέον θὰ μποροῦσε νὰ κατοχυρώσει μὲ διπλώματα εὑρεσιτεχνίας τις ἰατρό-φαρμακευτικὲς ἐφευρέσεις του καὶ τὰ ἀντίστοιχα κέρδη του.
Ἀλλά, ὅμως, ἐκείνη τὴν ἐποχὴ ὑπῆρχε ἕνα πολὺ βασικὸ πρόβλημα γιὰ τὰ νέα σχεδιαστικὰ ἀνοίγματα τῶν Ροκφέλερ στὴν ἰατρό-φαρμακευτικὴ βιομηχανία: Οἱ Ἀμερικανοὶ εἶχαν μάθει καὶ εἶχαν ἱστορικὰ συνηθίσει τὴ χρήση τῶν ἀγαθῶν τῆς φύσης καὶ φαρμάκων συνάμα. Τὰ φυσικὰ φάρμακα ἦταν πάρα πολὺ δημοφιλῆ στὴν Ἀμερικὴ τὰ χρόνια ἐκεῖνα. Περίπου οἱ μισοὶ γιατροὶ καὶ οἱ μισὲς ἰατρικὲς σχολὲς στὶς ΗΠΑ ἀσκοῦσαν φυσική-ὁλιστικὴ ἰατρική, χρησιμοποιῶντας τὶς γνώσεις ἀπὸ τὴν Εὐρώπη καὶ ἀπὸ τοὺς ἰθαγενεῖς τῆς Ἀμερικῆς.
Κατὰ τὸν 19ο καὶ τὶς ἀρχὲς τοῦ 20οῦ αἰῶνα, ἡ βοτανοθεραπεία καὶ ἡ «ἐκλεκτικὴ ἰατρικὴ» ἀποτελοῦσαν τὸ κύριο σῶμα τῆς ἰατρικῆς φροντίδας στὶς ΗΠΑ, μὲ πάνω ἀπὸ τὸ 50% τῶν γιατρῶν καὶ τῶν ἰατρικῶν σχολῶν νὰ βασίζονται σὲ φυτικὲς θεραπεῖες, προτοῦ ἡ σύγχρονη φαρμακοβιομηχανία στραφεῖ στὰ συνθετικὰ φάρμακα μὲ βάση τὸ πετρέλαιο καὶ τὰ λοιπὰ χημικὰ στοιχεῖα καὶ παρασκευασμένα προϊόντα. Οἱ Ἀμερικανοὶ εἶχαν μάθει ἱστορικὰ τὴν φυσικὴ προσέγγιση στὴν ἰατρικό-φαρμακευτική τους φροντίδα ποὺ χρησιμοποιεῖ φυτά, ἀφεψήματα, ἐκχυλίσματα, κλπ. Αὐτὸ ἦταν ἕνα πολὺ δύσκολο πρόβλημα ποὺ ἔπρεπε ὁπωσδήποτε νὰ ἐπιλυθεῖ.
Ὁ Τζὸν Ροκφέλερ ἔπρεπε νὰ βρεῖ τρόπο γιὰ νὰ ἐπιλύσει τὸ δύσκολο πρόβλημα τῆς στροφῆς ἀπὸ τὰ φάρμακα τῆς φύσης στὰ χημικὰ καὶ στὰ πατενταρισμένα φάρμακα. Καὶ γιὰ αὐτὸν τὸ λόγο προσέτρεξε στὸν ἄλλο μεγιστᾶνα τῆς τότε ἐποχῆς ἐκείνης καὶ φίλο του, τὸν Andrew Carnegie (1835 – 1919). O Ἄντριου Κάρνεγκι εἶχε τότε τὸ μονοπώλιο τῆς χαλυβουργίας στὶς ΗΠΑ καὶ προσφέρθηκε νὰ τοῦ στείλει τὸν Ἀβραὰμ Φλέξνερ ποὺ ἤδη ἐργαζόταν γιὰ τὸ διάσημο δικό του Ἵδρυμα Carnegie. Καὶ ὅλα πῆραν συνδυαστικὰ τὸ δρόμο τους μετέπειτα.
Γιὰ νὰ δαιμονοποιήσουν τὴν ὁμοιοπαθητικὴ καὶ τὰ φυσικὰ φάρμακα καὶ γιὰ νὰ βοηθήσουν στὸ νὰ ἀλλάξουν τὴ γνώμη τῶν γιατρῶν καὶ τῶν ἐπιστημόνων, ὁ Τζὸν Ροκφέλερ ἔδωσε περισσότερα ἀπὸ 100 ἑκατ. δολάρια σὲ Πανεπιστήμια, σὲ κολέγια καὶ σὲ νοσοκομεῖα καὶ ἵδρυσε μιὰ «φιλανθρωπικὴ» ὁμάδα μὲ τὸ ὄνομα «Γενικὸ Συμβούλιο Ἐκπαίδευσης» (General Education Board). Μάλιστα, δέ, καὶ νὰ τὸ ὑπογραμμίσω αὐτό, γιατροὶ καὶ ἐπιστήμονες ποὺ ἀντιστάθηκαν στὶς ἀλλαγὲς ἔχασαν τὴν ἄδειά τους, φυλακίστηκαν ἢ φιμώθηκαν.
Τὸ «Γενικὸ Συμβούλιο Ἐκπαίδευσης» ἦταν ἕνας ἐξαιρετικὰ ἐπιδραστικὸς ἰδιωτικὸς ὀργανισμὸς στὶς ΗΠΑ, ποὺ ἱδρύθηκε τὸ 1902 ἀπὸ τὸν μέγα «φιλάνθρωπο» Τζὸν Ροκφέλερ. Τὸ Γενικὸ Συμβούλιο χρησιμοποιεῖ καὶ τὴν ἐπιδημία τῆς ἱσπανικῆς γρίπης τοῦ 1918 γιὰ νὰ ξεκινήσει ἕνα κυνήγι μαγισσῶν ἐναντίον ὅλων τῶν μορφῶν φαρμάκων ποὺ δὲν καλύπτονταν ἀπὸ τὶς πατέντες του. Τὸ Γενικὸ Συμβούλιο λειτούργησε μέχρι τὸ 1964, διαθέτοντας τότε συνολικὰ πάνω ἀπὸ 324 ἑκατ. δολάρια γιὰ τὴν ἀναβάθμιση τῆς παιδείας κυρίως περὶ τὰ ἰατρικό-φαρμακευτικά!
Εἰδικοὶ ἐπιστήμονες ἔλαβαν εἰδικότερα ἀπὸ τὸ Γενικὸ Συμβούλιο τεράστιες ἐπιχορηγήσεις γιὰ νὰ μελετήσουν τὸν τρόπο του πῶς τὰ φυτὰ θεράπευαν ἀσθένειες. Ἀλλά, ὅμως, ὁ πρωταρχικός τους στόχος τους ἦταν: Νὰ προσδιορίσουν το ποιές χημικὲς οὐσίες κυρίως στὰ φυτὰ ἦταν ἀποτελεσματικὲς γιὰ κάποιες θεραπεῖες καὶ στὴ συνέχεια νὰ δημιουργήσουν ἐκ νέου μιὰ παρόμοια χημικὴ οὐσία στὸ ἐργαστήριο ποὺ τώρα θὰ μποροῦσε νὰ κατοχυρωθεῖ καὶ μὲ δίπλωμα εὑρεσιτεχνίας. Καὶ ἔτσι φτάσαμε στὴν σύγχρονη ἰατρικὴ καὶ στὸ μότο «ἕνα χάπι γιὰ ἕναν ἄρρωστο»!
Ὁ Τζὸν Ροκφέλερ συνέχισε ἔτι περαιτέρω τὴν ὑλοποίηση τῶν σχεδίων του, προχωρῶντας σὲ ἐπιχειρηματικὲς συμφωνίες, σὲ ἀνταλλαγὴ πατεντῶν καὶ τεχνογνωσίας μὲ τὴν Γερμανικὴ IG Farben τῶν Ναζὶ κατὰ τὴ δεκαετία τοῦ 1920 καὶ τοῦ 1930. Οἱ δύο πλευρὲς χώρισαν τὶς σφαῖρες ἐπιρροῆς τους (ἡ IG Farben στὰ χημικὰ καὶ ἡ Standard Oil στὰ πετρέλαια), δημιουργῶντας μιὰ παγκόσμια συνεργασία ποὺ παρέμεινε ἐνεργὴ καὶ κατὰ τὰ πρῶτα χρόνια τοῦ Β’ΠΠ, μέσῳ τρίτων χωρῶν ἢ συνεχιζόμενων δεσμῶν.
Ἔτι, ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀντικαρκινικὴ Ἑταιρεία (ACS), ποὺ ἱδρύθηκε στὴ Νέα Ὑόρκη στὶς 22 Μαΐου 1913, χρηματοδοτήθηκε κυρίως ἀπὸ τὸν Τζὸν Ντ. Ροκφέλερ τζούνιορ. Κάποιοι ὑποστηρίζουν ὅτι ἡ δημιουργία τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀντικαρκινικῆς Ἑταιρείας, ποὺ ἐπίσημα εἶναι ἀφιερωμένη στὴν ἐξάλειψη τοῦ καρκίνου, ἀποτελεῖ μιὰ «ἀμυντικὴ καὶ ἐπιθετικὴ» κίνηση τῶν Ροκφέλερ, ὅταν τὰ πετρέλαιο-χημικὰ φάρμακα συνδέθηκαν μὲ τὸν καρκίνο. Οἱ Ροκφέλερ χρηματοδότησαν ἐπισήμως τὴν Ἑταιρεία γιὰ νὰ «καταπολεμήσουν τὸν καρκίνο», ἀλλὰ στὴν οὐσία καὶ ἀνεπισήμως πλήρωσαν γιὰ νὰ θαφτεῖ ὁ ἀντίλογος καὶ οἱ ἀντιδράσεις, λένε οἱ ἴδιες πηγές.
Στὸ βιβλίο «Rockefeller Medicine Men: Medicine and Capitalism in America» (1979) τοῦ E. Richard Brown, ἀσκεῖται ἔντονη κριτικὴ γιὰ τὴ διασύνδεση τοῦ καπιταλισμοῦ μὲ τὴν ὑγεία. Γενικότερα, οἱ ἐπικριτὲς ὑποστηρίζουν ὅτι ὁ Ροκφέλερ χρησιμοποίησε τὴ φιλανθρωπία ὡς ἐργαλεῖο γιὰ νὰ μετατρέψει τὴν ἰατρικὴ σὲ μιὰ κερδοφόρα βιομηχανία. Στὶς ἀρχὲς τοῦ 20οῦ αἰῶνα, ὁ Τζὸν Ντ. Ροκφέλερ, δεχόμενος σφοδρὴ κριτικὴ ἀπὸ τὸν τύπο γιὰ τὸ μονοπώλιο τοῦ πετρελαίου, προσέλαβε συμβούλους τύπου γιὰ νὰ βελτιώσει τὴν εἰκόνα του, γεγονὸς ποὺ θεωρεῖται ὡς ἡ γέννηση τοῦ κλάδου τῶν σύγχρονων «Δημοσίων Σχέσεων» (PR).
Ἔτι, ὁ Δρ Ματίας Ρὰτ (1955 – 2026) ἀναγνώρισε τὴν ἔλλειψη μικροθρεπτικῶν συστατικῶν ὡς τὴν πρωταρχικὴ αἰτία κάποιων ἀσθενειῶν. Ὁ Dr Matthias Rath, Γερμανὸς γιατρός, ἔγινε γνωστὸς παγκοσμίως γιὰ τὴν ἔντονη κριτική του ἀπέναντι στὸ «καρτὲλ τῶν φαρμάκων» καὶ γιὰ τὴν προώθηση ἐναλλακτικῶν θεραπειῶν.
Ὁ Δρ Ράτ, ποὺ συνεργάστηκε γιὰ ἕνα διάστημα μὲ τὸν κάτοχο βραβείου Νόμπελ Linus Pauling, εἶπε ὅτι ἡ πραγματικὴ αἰτία κάποιων ἀσθενειῶν εἶχε σκόπιμα νεφελοποιηθεῖ καὶ κρυφτεῖ γιὰ ἕναν καὶ μόνο σκοπό: Νὰ τροφοδοτηθεῖ ἡ ἀκόρεστη ἀπληστία τῶν φαρμακευτικῶν ἐπιχειρήσεων μὲ ἀσθένειες.
Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά, ὑπάρχει καὶ ἡ ἐπιστημονικὴ ἀντίκρουση. Οἱ ἱστορικοὶ τῆς ἐπιστήμης ἐπισημαίνουν ὅτι ἡ οἰκογένεια Ροκφέλερ ἔγινε ἡ αἰτία γιὰ νὰ καθαρίσει τὸ τοπίο ἀπὸ τοὺς διάφορους κομπογιαννίτες καὶ ἀπὸ τὶς μέχρι τότε σχολές-ἀπάτες ποὺ πουλοῦσαν ἄγνωστης προέλευσης «θαυματουργὰ φίλτρα» καὶ «μαντζούνια», χωρὶς καμία ἐπιστημονικὴ βάση καὶ κρατικὲς ἐγγυήσεις. Οἱ ἴδιοι ὑποστηρίζουν ὅτι ἡ στροφὴ πρὸς τὴν τεκμηριωμένη ἰατρικὴ καὶ τὴ φαρμακολογία βασίστηκε πάνω στὴν ἀνάπτυξη τῆς μικροβιολογίας, τῶν ἀντιβιοτικῶν, τῶν ἐμβολίων, κλπ., τὰ ὁποῖα μείωσαν δραματικὰ τὴ θνησιμότητα κατὰ τὸν 20ὸ αἰῶνα.
Τὰ τελευταῖα χρόνια οἱ ΗΠΑ ξοδεύουν περίπου τὸ 18,5% τοῦ ΑΕΠ τους γιὰ τὴν ὑγειονομικὴ περίθαλψη. Τὸ συνολικὸ κόστος ἔφτασε περίπου τὰ 5,7 τρισ. δολάρια, μὲ κατὰ κεφαλὴν δαπάνη πάνω ἀπὸ 15.000 δολάρια ἀνὰ Ἀμερικανὸ πολίτη. Μὲ τὴν πρόβλεψη τῆς δεκαετίας νὰ ἀναμένεται νὰ ἀγγίξει τὸ 20,6% τοῦ ΑΕΠ (περίπου 9 τρισ. δολάρια) ἕως τὸ 2034.
Κλείνοντας, θὰ ζητήσω τὴ «βοήθεια» τῆς «ντουντούκας» τῶν ἐλὶτ ποὺ λέγεται βικιπαίδεια, εἰδικὰ γιὰ τοὺς Ροκφέλερ. Διαβάστε: «Λόγῳ τοῦ τεράστιου πλούτου τῆς οἰκογένειας καὶ τῆς διαχρονικῆς ἀνάμειξής της στὴν παγκόσμια ὑγεία καὶ τὴ “φιλανθρωπία”, τὸ ὄνομα τῶν Ροκφέλερ βρίσκεται συχνὰ στὸ ἐπίκεντρο ἀνυπόστατων θεωριῶν συνωμοσίας στὸ διαδίκτυο: ἡ θεωρία περὶ “μείωσης τοῦ πληθυσμοῦ” (Εὐγονική): Διάφορα δημοσιεύματα στὰ μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης ἰσχυρίζονται ψευδῶς ὅτι ἡ οἰκογένεια χρησιμοποιεῖ τὰ ἐμβόλια ὡς ἐργαλεῖο εὐγονικῆς ἢ ἐλέγχου τοῦ παγκόσμιου πληθυσμοῦ»! Τί ψέματα θὰ λέει τὸ ἐργαλεῖο τῶν στοῶν;