Ἡ Γερόντισσα Κ. βρίσκεται σήμερα ἕν ζωή καὶ εἶναι Ἠγουμένη σὲ μιὰ ἐκ τῶν Ἱερῶν Μονῶν τῆς Ῥούμελης. Τὸ ὄνομά της κατὰ κόσμον εἶναι Αἰκατερίνη, εἶναι γεννημένη πρὶν τὸ 1940 καὶ εἶναι μεγαλωμένη στὴν Νέα Ιωνία Ἀττικῆς, ἀπὸ πολὺ εὐσεβεῖς καὶ εὐλογημένους γονεῖς. Ἐκεῖ κοντὰ γνώρισε καὶ τὸν πνευματικό της πατέρα, τὸν Ἅγιο Γέροντα Σίμωνα Άρβανίτη (1901 – 1988), ὁ ὁποῖος τότε ἱερουργοῦσε στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίας Βαρβάρας στὴν Λυκόβρυση.
Κάποτε ἡ γερόντισσα Κ. εἶχε στὸν νοῦ της τὶς συχνὲς ληστεῖες ποὺ γίνονταν στὴν εὐρύτερη περιοχὴ περὶ τὴν Ἱερὰ Μονὴ καὶ ἡ ἴδια εἶχε ἀνησυχία γιὰ τὴν ἀσφάλεια τῆς Μονῆς. Βρίσκονταν στὸ κελλάκι της προσευχόμενη καὶ γιὰ τὸ θέμα τῆς ἀσφάλειας τῆς Μονῆς, ὅταν ἀγνώστῳ τῷ τρόπῳ ἡ ἴδια «ἠρπάχθη» ψηλότερα, σ’ ἕνα ὕψος 30 ἕως 40 μέτρων, ἀπ’ ὅπου ἡ ἴδια «εἶδε» ἀπὸ ψηλὰ καὶ τὶς δύο πύλες τοῦ Ἡσυχαστηρίου. «Βλέπει» στὴν μιὰ πύλη νὰ στέκεται ἕνας τεράστιος Ἄγγελος-Λέων καὶ στὴν ἄλλη πύλη ὁ ἴδιος ὁ Ἀρχάγγελος Μιχαήλ! Κι’ ἔτσι ἔπαυσε κάθε φόβος.
Ἡ Γερόντισσα Κ. ξεκίνησε τὸ χτίσιμο τῆς περικαλλοῦς καὶ πετροχτίστου Ἱερᾶς Μονῆς μὲ τὰ ἴδια της τὰ χέρια, αἰσθανόμενη ἀνάμεσα στὰ ἄλλα καὶ τὴν ὑποχρέωση στὴν ἴδια τὴν Ἁγία, τῆς ὁποίας ἔφερε τὸ μοναστικό της ὄνομα. Ἡ ἴδια ἡ Ἁγία τὴν ἐπισκέφθηκε δίνοντάς της θάῤῥος, τῆς ἔστειλε κτιστάδες, χρήματα νὰ πληρώσῃ τὰ ὑλικά, δωρεὲς καὶ ὅλες τὶς ἀναγκαῖες εὐλογίες.
Τὴν Γερόντισσα Κ. τὴν ἐπισκέφθηκε κάποια μάνα μὲ μεγᾶλο πόνο καὶ λύπη, γιατὶ ἡ κόρη της δὲν τῆς μιλοῦσε ἐπὶ σειρὰ πολλῶν ἐτῶν. Ἡ εὐλαβής Γερόντισσα προσευχήθηκε καρδιακά, σὰν νὰ ἦταν τὸ δικό της παιδὶ καὶ ὁ Κύριος ἔκανε τὴν προσευχή της γεγονός. Ἡ πονεμένη μάνα πῆρε τὴν πολυπόθητη χαρὰ ν’ ἀγκαλιάσῃ καὶ πάλι τὸ παιδί της μέσα σὲ πολὺ λίγο χρόνο.
Ὑπάρχουν καὶ προσωπικές εὐλογίες ἀπὸ τὴν προσευχὴ τῆς Γερόντισσας Κ. τὶς ὁποῖες δέχθηκε ὁ ἀφηγούμενος αὐτὲς τὶς γραμμές. Πρὶν ἕνα χρόνο εἶχε ἕνα πολύ σοβαρό πρόβλημα μὲ τὶς φωνητικές του χορδές καὶ εἶχε ἀδυναμία ἐκπλήρωσης τόσο τῶν ἐπαγγελματικῶν ὅσο καὶ τῶν ψαλτικῶν του ὑποχρεώσεων. Σὲ μιὰ ἐπίσκεψη τοῦ ζήτησε ἀπὸ τὴν γερόντισσα Κ. νὰ τὸν σταυρώση. Ἐκείνη τὸν σταύρωσε μὲ Ἅγια λείψανα καὶ φεύγοντας τοῦ σιγοψιθύρισε: μὴν ἀνησυχεῖτε. Θὰ περάση σύντομα. Εἶναι μιὰ μικρὴ δοκιμασία. Ὅπως καὶ συνέβη.
Θὰ κλείσω τὸ ἀνὰ χεῖρας σας μικρὸ πόνημα μὲ ἕνα δικό μου προσωπικό γεγονός, σὲ σχέση μὲ τὴν παντελῶς ἄγνωστη τότε σ’ ἐμένα Γερόντισσα Κ., διότι ἡ ἴδια δὲν ἤθελε νὰ γνωρίζω κᾶν τὸ ποιά εἶναι αὐτὴ ἡ ἁγία ψυχή.
Ὁ ὑπογράφων τὸ ἔνθετο ποὺ ἔχετε στὰ χέρια σας, Ἠλίας Δ. Καλλιώρας, ὅσο ἐπίσης καὶ ὁ ἀφηγητής του Π.Δ., γνώρισαν μαζί χρονικῶς καὶ ἐντελῶς συγκυριακὰ τὴν Γερόντισσα Κ., ὅταν ἀπὸ κοινοῦ οἱ δυό τους ἐπισκέφθηκαν τὴν Γερόντισσα καὶ κτίτορα τῆς Μονῆς της, γιὰ νὰ πάρουν τὴν εὐχή της.
Στὶς 22 Σεπτεμβρίου 2020, μετὰ ἀπὸ κοσμικές διαβουλεύσεις μὲ τὸν σήμερα πλέον π. Ν., τὶς έκατέρωθεν πνευματικές «συνεννοήσεις» καὶ μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Πνευματικοῦ μου π. Ἰ., εἶχα κάνει τὴν κάτωθι ἀνάρτηση, στὴν προσωπική μου σελίδα στὸ Facebook, ὡς Ἠλίας Δ. Καλλιώρας. Ἡ Κυρία Θεοτόκος ἐμφανίσθηκε καὶ εἶπε κατὰ λέξη στὴν Γερόντισσα Κ.: «Παιδάκι μου μὴν φοβάστε, εἶμαι ἐδῶ γιὰ νὰ σᾶς προστατέψω. Φωνάξτε με παιδάκι μου, φωνάξτε με! Μάλιστα σοῦ ἔχω ἀφήσει μιὰ εἰκόνα Μου σ’ ἐκεῖνο τὸ συγκεκριμένο σημεῖο τοῦ Μοναστηριού. “Εἶμαι ἡ Ἐλευθερώτρια”.
Πήγαινε νὰ πάρῃς παιδάκι μου αὐτὴν Μου τὴν εἰκόνα καὶ νὰ τὴν πολλαπλασιάσης, κάνοντας πολλὰ ἀντίγραφά της. Πολλά. Καὶ νὰ τὰ μοιράσετε σὲ ὅσους περισσότερους Ἕλληνες μπορεῖτε. Ὁ καθένας νὰ μοιράζει μὲ τὴν σειρά του καὶ πολλαπλασιαστικά αὐτὴν Μου τὴν εἰκόνα σὲ γνωστοὺς καὶ φίλους του. Καὶ ὅταν ἔρθουν τὰ δεινὰ νὰ μὲ φωνάζετε. Καὶ νὰ μοῦ ζητᾶτε νὰ σᾶς ἐλευθερώσω. Ἐπίσης, ξύλινο Σταυρό νὰ βάλετε στὰ σπίτια σας. Πάνω στὶς ταράτσες».
Στὸ σημεῖο αὐτὸ ῥωτάει ἡ Γερόντισσα Κ. τὴν Παναγία μας: «Μητέρα μας, καὶ ὅποιος δὲν μπορεῖ νὰ βάλῃ τὸν ξύλινο Σταυρό στὴν ταράτσα ἢ μένει σὲ διαμέρισμα τί νὰ κάνη;». Θεομήτωρ: «Παιδάκι μου, πάνω ἀπὸ τὴν κεντρική πόρτα, έσωτερικά, στὴν εἴσοδο διαμερίσματός τους ἢ πάνω ἀπὸ κάποιο παράθυρο. Καὶ ἐκεῖ καλὰ εἶναι».
Ἔτι δέ, ἡ Γερόντισσα Κ. πρόσθεσε καὶ τὰ ἀκόλουθα λόγια, σὲ σχέση μὲ ὅλα αὐτὰ ποὺ ἡ Μήτηρ τοῦ Κυρίου τῆς τόνισε Πνευματικῷ τῷ τρόπῳ: «Νὰ ἔχετε παιδί μου δυνατή πίστη στὸν Κύριο. Νὰ ζεῖτε ἔντιμα, ἁπλὰ καὶ καθαρά. Νὰ νηστεύετε παιδάκι μου καὶ νὰ μὴν ἀμελεῖτε τὴν προσευχή σας. Ἡ Παναγία σᾶς ἀκούει, γιατὶ εἶναι ἡ Μητέρα μας καὶ μητέρα τοῦ Θεοῦ μας.
Αὐτὸ παιδάκι μου, μοῦ τὸ εἶπε ξεκάθαρα ἡ Παναγία μας: «Μὴν φοβάστε παιδιά μου. Ὅταν ἔρθουν τὰ δεινά, νὰ μὲ φωνάξετε! Φωνάξτε με κι’ ἐγὼ θὰ τρέξω ἀμέσως γιὰ σᾶς. Πνευματικό σωστὸ νὰ ἔχετε. Νὰ ἐξομολογεῖστε καὶ νὰ κοινωνᾶτε τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Κυρίου μας τακτικά. Νὰ ἀγαπᾶτε καὶ νὰ βοηθᾶτε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον. Μὴν βλασφημεῖτε. Καὶ ὅταν ἔχετε πειρασμό νὰ λέτε τὴν “εὐχὴ”, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησόν με ἢ τὸ Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς. Σᾶς στέλνω παιδιά μου τὴν εὐχὴ τοῦ Κυρίου μας ὅσο καὶ τῆς Παναγίας Μητέρας μας. Αμήν».
Πηγή: «Ἀσκήτριες στὰ ὑπόγεια τῆς Ἀθήνας», Ἠλίας Δ. Καλλιώρας, ἐκδ. Ἀγαθὸς Λόγος, Ἀθήνα 2025, σελ. 74, 80-83
(vatatzis.com εἶναι ἡ ἱστοσελίδα τοῦ κ. Ἠλία Καλλιώρα)