Ὑπνοῖ τι μικρόν, ἁρπαγὴν τὴν ἐσχάτην,
Τὴν εἰς ἀπαντὴν τοῦ Θεοῦ, Μέμνων μένων.
Ὁ Ὅσιος Μέμνων ἀπὸ νεαρὴ ἡλικία ἐγκατέλειψε τὸν κόσμο καὶ ἀφιέρωσε τὸν ἑαυτό του στὸν Θεό. Ἐκάρη μοναχὸς καὶ μὲ τοὺς ἀσκητικούς του ἀγῶνες ὑπέταξε τὴ σάρκα στὸ πνεῦμα. Ἡ θεία χάρη, ἀντάμειψε τὴν ἀρετὴ τοῦ Ὁσίου Μέμνων καὶ τὸν ἀξίωσε νὰ θαυματουργεί.
Συνέβη κάποτε νὰ κατακλύσουν τοὺς ἀγροὺς τῶν χωρικῶν σμήνη ἀκριδών. Αὐτοὶ χωρὶς νὰ μποροῦν νὰ κάνουν τίποτα, κλαίγοντας ἔβλεπαν τὴν καταστρεπτικὴ αὐτὴ μάστιγα. Ὁ Ὅσιος Μέμνων λυπήθηκε τοὺς οἰκογενειάρχες ἐκείνους καὶ ἔνοιωσε τὴν ἀπόγνωση τους. Προσευχήθηκε λοιπὸν θερμὰ στὸ Θεὸ καὶ πέτυχε τὴν ἀπαλλαγὴ τοῦ τόπου ἀπὸ τὰ ὀλέθρια σμήνη. Καὶ ὅσες φορὲς οἱ γεωργικοὶ πληθυσμοὶ τῆς περιοχῆς του ἔπεφταν σὲ μεγάλη στενοχώρια, ὁ Μέμνων τοὺς πήγαινε βοήθεια ἀπὸ τὶς οἰκονομίες τοῦ μοναστηριοῦ, τοῦ ὁποίου ἀναδείχτηκε καὶ ἡγούμενος. Πήγαινε μάλιστα καὶ σ’ ἄλλες πόλεις ποὺ μάζευε συνδρομές, μὲ τὶς ὁποῖες συμπλήρωνε τὴν ἀνακούφιση τῶν πασχόντων.
Κατὰ τὸ θάνατο του, ἄνδρες, γυναῖκες καὶ παιδιά, ἔτρεξαν καὶ συνόδευσαν τὴν κηδεία του, μὲ τὰ θερμότερα δάκρυα καὶ τὶς ἐγκαρδιότερες εὐχές.
Κάθισμα
Ἦχος πλ. δ’. Τὴν Σοφίαν καὶ Λόγον.
Ὡς ἀστέρα σε πάντες φωτοειδῆ, ἀρετῶν καὶ θαυμάτων μααρμαρυγαῖς, τὸν κόσμον φωτίζοντα, εὐφημοῦμεν μακάριε, κοινωνὸς γὰρ θείας, λαμπρότητος γέγονας, καὶ πρὸς φέγγος Μέμνων, μετέβης τὸ ἄδυτον· ὅθεν τὴν φωσφόρον, καὶ ἁγίαν σου μνήμην, τιμῶμεν ἑκάστοτε, τὸν Σωτῆρα δοξάζοντες, καὶ πιστῶς ἐκβοῶμέν σοι· πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ τὴν ἁγίαν μνήμην σου.
ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
28 Ἀπριλίου 2026 ἑορτάζουν:
Ἅγιοι Ἐννέα Μάρτυρες ἐν Κυζίκῳ
Διήγηση θαύματος ποὺ ἔγινε στὴν Καρθαγένη τῆς Ἀφρικῆς
Ὅσιος Μέμνων ὁ Θαυματουργός
Ὅσιος Αὐξίβιος
Ὅσιος Κύριλλος Ἐπίσκοπος Τούρωφ
Ὅσιος Ἀγάθων