Ὡς τῶν αἰχμαλώτων ἐλευθερωτής, καὶ τῶν πτωχῶν ὑπερασπιστής, ἀσθενούντων ἰατρός, βασιλέων ὑπέρμαχος, Τροπαιοφόρε Μεγαλομάρτυς Γεώργιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Σέ πολλές εἰκόνες τοῦ Ἁγίου Γεωργίου βλέπουμε ἕνα παιδάκι να κάθεται πισωκάπουλα στό ἄλογό του. Πρόκειται γιά θαῦμα πού ἔκανε ὁ Ἅγιος σε αἰχμαλώτους νέους. Τά παλαιά χρόνια, στά μέρη τῆς Παφλαγονίας, ζοῦσε ἕνας πολύ εὐσεβής Χριστιανός, Λέων ὀνόματι, μέ τὴν ἐπίσης θεοσεβῆ καί σώφρονα σύζυγό του Θεανώ. Καί οἱ δύο ἔτρεφαν μεγάλη πίστη καί ἀγάπη στόν Ἅγιο. Πλησίον τῆς κατοικίας τους βρισκόταν ἕνας ναός τοῦ Ἁγίου Γεωργίου καί κάθε μέρα πήγαιναν καί προσεύχονταν. Κάποτε ἀπέκτησαν ἕνα ἀγοράκι καί ἀπό τήν ἀγάπη τους στόν Ἅγιο, τό βάπτισαν Γεώργιο. Ὅταν τό παιδί ἔγινε παλληκάρι εἴκοσι ἐτῶν, ὁ αὐτοκράτωρ Φωκᾶς (602-610) κάλεσε ὅλους τούς στρατευσίμους σέ πόλεμο ἐναντίον τῶν Βουλγάρων.
Ὁ νεαρός Γεώργιος, μαζί μέ τούς γονεῖς του, πῆγε στο ναό τοῦ Ἁγίου. Μέ συγκίνηση προσευχήθηκαν καί προσκύνησαν τήν εἰκόνα του. Ἀπό ἐκεῖ ἔφυγε ὁ στρατιώτης. Καί οἱ γονεῖς του, μέ πολλή πίστη καί εὐλάβεια, τόν ἄφησαν στήν σκέπη καί προστασία τοῦ Τροπαιοφόρου. Στόν πόλεμο, ὁ νέος αἰχμαλωτίστηκε. Ἐπειδή ὅμως ἦταν ὡραῖος καί σοβαρός, μπῆκε στήν ὑπηρεσία τοῦ ἀρχηγοῦ τῶν Βουλγάρων. Ὅταν οἱ γονεῖς του πληροφορήθηκαν αὐτό πού συνέβη στο παιδί τους, πήγαιναν συνέχεια στόν ναό τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, καί μέ θερμά δάκρυα καί παρακλήσεις ζητοῦσαν την θαυματουργή ἐπέμβασή του.
Ἔφτασε ἡ ἑορτή τοῦ Ἁγίου καί οἱ εὐσεβεῖς γονεῖς παρακολούθησαν μέ πίστη τήν θεία λειτουργία καί στήν συνέχεια παρέθεσαν πλούσιο γεῦμα στούς προσκυνητές. Ὅμως, τα μάτια τους ἦταν πλημμυρισμένα ἀπό δάκρυα, γιά τό κακό πού βρῆκε τό παιδί τους. Ὁ νεαρός αἰχμάλωτος ἐκείνη τήν ὥρα ζέσταινε νερό, γιά νά πλυθεῖ ὁ ἀφέντης του, στήν ξένη χώρα, ὅπου βρισκόταν. Πῆρε τό δοχεῖο μέ τό νερό καί μιά πετσέτα καί ἄρχισε ν’ ἀνεβαίνει τήν σκάλα, ὅταν ἔξαφνα, βλέπει μπροστά του τόν Ἅγιο Γεώργιο καβαλλάρη. Τόν βάζει τότε πισωκάπουλα ἐκεῖνος, καί χωρίς νά τό καταλάβει βρέθηκε στο σπίτι του, μπροστά στό τραπέζι μέ τούς καλεσμένους. Ὅλοι οἱ παριστάμενοι, ἔκθαμβοι, φώναξαν «Κύριε ἐλέησον»!
Ὅταν συνῆλθαν, ὁ ἐλεύθερος πλέον Γεώργιος τούς διηγήθηκε τό μέγα θαῦμα ποὺ τοῦ ἔκαμε ὁ Ἅγιος κι ὅλοι μαζί πῆγαν στόν ναό κ᾿ εὐχαρίστησαν τόν Ἅγιο Γεώργιο, ἐνῶ οἱ γονεῖς καταφιλοῦσαν τό παιδί τους καί τό ἀγκάλιαζαν. Αμέσως διαδόθηκε τό παράδοξο τοῦτο θαῦμα καί συγκεντρώθηκε κόσμος πολύς, νά ἰδεῖ τόν νέο καί ν᾿ ἀκούσει ἀπό τό στόμα του τό θαυμαστό γεγονός. Παρόμοιο θαῦμα ἐνήργησε ὁ Ἅγιος στή Μυτιλήνη, στόν γιό μιᾶς χήρας, πού οἱ Σαρακηνοί εἶχαν πάρει μαζί τους στην Κρήτη, καί σ’ ἄλλον ἕνα νέο, πού αἰχμαλωτίσθηκε ἀπό τούς Αγαρηνούς.
Πηγή: «Ὁ Ἅγιος Γεώργιος ὁ Τροπαιοφόρος», ἐκδ. Ι. Μ. Ἁγίου Γεωργίου Ἡλίων, Αἰδηψός, σελ. 72-73