Κατὰ τὸ ἔτος 614 μ.Χ. οἱ αἱμοχαρεῖς ὀρδὲς τῶν Περσῶν ὁδηγούμενες ἀπὸ τὸ βασιλέα Χοσρόη εἰσέβαλαν στὴν Ἁγία Γῆ καὶ προκάλεσαν ἀνείπωτες καταστροφὲς ἐρημώνοντας τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ τὰ περίχωρά τους. Ἔσφαξαν πλήθη πιστοῦ λαοῦ, γκρέμισαν Ναοὺς καὶ Μοναστήρια καὶ κατέσφαξαν Ἱερεῖς, Ἀββᾶδες καὶ Μοναχούς. Τὰ ἀνθοῦντα τότε Μοναστήρια τοῦ Ὁσίου Θεοδοσίου τοῦ Κοινοβιάρχου, τοῦ Ὁσίου Σάββα τοῦ Χοζεβά, τοῦ Ὁσίου Γερασίμου τοῦ Ἰορδανίτου καὶ πλῆθος ἄλλων μετεβλήθησαν σὲ ἐρείπια καὶ οἱ σ’ αὐτὰ ἀσκούμενοι θεοφιλῶς Πατέρες μεταδημότευσαν γιὰ τὴ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν κοσμούμενοι μὲ διπλοῦς στεφάνους ὁσιότητος καὶ μαρτυρίου.
Ὅταν τὰ στίφη τῶν ἀπίστων ἐπέδραμαν σὰν λαίλαπα πυρὸς στὸ Μοναστηριακὸ συγκρότημα τοῦ Ὁσίου Θεοδοσίου Κοινοβιάρχου ἄρχισαν ἀνελέητη σφαγὴ τῶν Πατέρων ποὺ ἥσυχα καὶ ἀθόρυβα δοξολογοῦσαν τὸ πάντιμο καὶ μεγαλοπρεπὲς ὄνομα τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ.
Κανεὶς δὲν μποροῦσε νὰ ἀντισταθεῖ στὴ μανία τους. Ἔτσι ὅλοι οἱ Θεοδοσιάτες Πατέρες ἔλαβαν τὸ στεφάνι τοῦ μαρτυρίου καὶ σφράγισαν μὲ τὸ αἷμα τους τὴν καθαρὴ ἀσκητική τους ζωῆ. Ἐπειδὴ κανεὶς δὲν δέχθηκε νὰ ἀρνηθεῖ τὴν πίστη του καὶ νὰ προσχωρήσει στὶς αἱμοχαρεῖς ὀδρές τους, ὅλοι γεύθηκαν τοὺς καρποὺς τῆς πίστεώς τους ποὺ ἦταν ἀποκεφαλισμοί, ἀνασκολιπισμοί, σχίσιμο τῶν σαρκίων, καρφώματα μὲ τὰ ξίφη καὶ κατατεμαχισμοί. Τὸ Μοναστήρι, ἀφοῦ ἐρευνήθηκε καὶ συλήθηκε παραδόθηκε στὶς φλόγες. Οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες, ποὺ κράτησαν σταθερὴ τὴν πίστη τους πῆραν τὸ δρόμο γιὰ τὴν αἰωνιότητα, γιὰ τὸ Χριστό μας. Τὰ σκηνώματά τους ὁλοπόρφυρα ἀπὸ τὰ αἵματα καὶ μὲ τὸ κομβοσχοίνι στὸ χέρι κάλυψαν κάθε σπιθαμὴ γῆς, αὐτῆς ποὺ προηγούμενα εἶχε ποτισθεῖ μὲ τοὺς ἀσκητικούς τους ἱδρῶτες καὶ τὰ δάκρυα μετανοίας τους.
Μετὰ τὴν ἀπομάκρυνση τῶν ἀπίστων εὐσεβεῖς ἐπιζήσαντες ἀσκητὲς ἀπὸ παρακείμενα σπήλαια καὶ ὀπὲς τῆς γῆς ἔθαψαν ὁμαδικὰ τὰ ἱερὰ τῶν Μαρτύρων σκηνώματα στοὺς θαλάμους τοῦ ἱεροῦ σπηλαίου τῶν Μάγων, ποὺ βρισκόταν στὸ κεντρο τοῦ μοναστηριακοῦ συγκρτήματος. Ἐκεῖ τὰ τελευταῖα χρόνια βρέθηκαν εὐωδιάζοντα καὶ μυροβόλα τὰ τίμια καὶ μαρτυρικὰ λειψανά τους, γιὰ νὰ συλλεγοῦν καὶ νὰ τοποθετηθοῦν στὸ Καθολικὸ τοῦ Μοναστηριοῦ πρὸς προσκύνηση καὶ ἁγιασμὸ τῶν προσκυνητῶν.
Ἀπολυτίκιον
Ἤχος πλ. α’. Τὀν Συνάναρχον Λόγον.
Μιαιφόνοις παλάμαις κτανθέντας μέλψωμεν Θεοδοσίου Οσίου σεπτούς Πατέρας Μονής των απίστων και τριβώνιον φοινίξαντας ασκητικόν αυτών ροαίς των αιμάτων ευλαβώς βοώντες· Αναιρεθέντες Πατέρες, επευλογείτε ημάς θεόθεν και ρωννύετε.
Κοντάκιον
Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ.
Τους απηνώς σφαγιασθέντας ευφημήσωμεν χερσίν απίστων ιερεία ώσπερ άμωμα εν Μονή Θεοδοσίου Κοινοβιάρχου, Ασκητάς ως ευκλεείς Οσιομάρτυρας και λευκάνθεμα ερήμου ευωδέστατα πόθω κράζοντες· Χαίροις, Σμήνος μακάριον.
ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
13 Ἱανουαρίου 2026 ἑορτάζουν:
Ἅγιοι Ἔρμυλος καὶ Στρατόνικος
Ὅσιος Μάξιμος ὁ Καυσοκαλυβίτης
Ἅγιος Ἰερεμίας Α’ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
Ὅσιος Ἰάκωβος Ἐπίσκοπος Νισίβεως
Ἅγιος Ἀθανάσιος ὁ Μάρτυρας
Ἅγιοι Παχώμιος καὶ Παπυρίνος
Ἀνάμνηση τῶν ἐγκαινίων τῆς Μονῆς τοῦ Προφήτη Ἠλία τῆς ὀνομαζόμενης τοῦ Βαθέος Ρύακος
Ἅγιος Ρεμίγιος Ἐπίσκοπος Ρημῶν
Ἅγιος Kentigern Ἐπίσκοπος Γλασκόβης
Ὅσιος Εἰρήναρχος ὁ Ἔγκλειστος
Ὅσιος Ἐλεάζαρος ἐκ Ρωσίας
Ἅγιος Ἰλάριος Ἐπίσκοπος Πικτώνων
Σύναξη Ὑπεραγίας Θεοτόκου της Μεσοπαντητίσσης ἐν Κρήτῃ
Ἅγιοι Πατέρες ἐν τῇ Μονῇ τοῦ Ὁσίου Θεοδοσίου ἀναιρεθέντες