Ὁ Ὅσιος Σίμων ὁ Μυροβλύτης ἦταν ὁ κτήτορας τῆς τολμηρότερης ἀρχιτεκτονικὰ ἁγιορείτικης μονῆς, τῆς Σιμωνόπετρας. Ὑπῆρξε θαυμάσιος ἀσκητής, θαυματουργὸς καὶ μυροβλύτης.
Ὑποτάχθηκε σὲ αὐστηρὸ Γέροντα καὶ τόσο τὸν ἀγάπησε, ὥστε τὴν ὥρα ποῦ κοιμόταν ἀσπαζόταν τὰ πόδια του καὶ κατὰ τὴν ἀπουσία του τὸν τόπο τῆς κατακλίσεως του. Πίστευε ὅτι δίχως αὐτὸν δὲν θὰ μποροῦσε ν΄ ἀνεβεῖ στὸν οὐρανό. Ἡ ὑποταγή του ἔδωσε τὴν ὑψοποιὸ ταπείνωση καὶ αὐτὴ τὴ διάκριση. Μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Γέροντα τοῦ κατοικεῖ σὲ σπήλαιο, ποῦ σώζεται μέχρι σήμερα κοντὰ στὴ μονή του, γιὰ νὰ δοθεῖ ὅλος στὴν προσευχή, δίχως νὰ φοβᾶται τὶς συχνὲς ἐπιθέσεις τῶν δαιμόνων. Οἱ ἐπισκέψεις τῶν ἀνθρώπων τὸν σύγχυζαν καὶ ἑτοιμαζόταν ν΄αναχωρήσει σ’ ἐρημικότερο τόπο, ὅταν ἄκουσε προσευχόμενος οὐράνια φωνὴ· «Σίμων, φίλε πιστέ, καὶ λάτρη του Ὑϊοῦ μου, μὴ ἀναχωρεῖ των ὦδε, ὅτι εἰς φῶς τέθεικά σε μέγα, καὶ μέλλω νὰ δοξάσω τὸν τόπον τοῦτον μὲ τὸ ὄνομα σου». Πιστεύοντας στὴν ἀναξιότητά του ὁ ἄξιος, θεώρησε τὴ φωνὴ τέχνασμα τοῦ πονηροῦ. Τὴ νύκτα τῶν Χριστουγέννων προσευχόμενος εἶδε ἀστέρα νὰ κατεβαίνει ἀπὸ τὸν οὐρανὸ καὶ νὰ στέκεται πάνω στὴν πέτρα, ὅπου σήμερα ἡ μονή, καὶ ἡ φωνὴ τῆς Θεοτόκου νὰ τοῦ λέγει· «Ἐδῶ πρέπει νὰ θεμελίωσης, ὦ Σίμων, τὸ κοινόβιόν σου, καὶ νὰ σώσης ψυχάς, καὶ πρόσεχε καλῶς· μὴ ἀπιστήσης, ὡς πρότερον, ἐγὼ θέλω εἶμαι βοηθός σου».
Θαυματουργικὰ προχώρησε στὴν ἀνοικοδόμηση τῆς μονῆς ὁ ὅσιος. Τὴν ἐκκλησία ἀφιέρωσε στὸ ὄνομα τῆς κατὰ σάρκα Γεννήσεως τοῦ Κυρίου καὶ τὴ μονὴ ὀνόμασε Νέα Βηθλεέμ. Μὲ θεάρεστη πολιτεία τελείωσε τὸν βίο τοῦ σὲ προχωρημένη ἡλικία στὶς 28 Δεκεμβρίου 1257 μ.Χ. Ἀνάμεσα στοὺς τελευταίους λόγους, ποῦ εἶπε στοὺς ὑποτακτικούς, λίγο πρὶν τὸ τέλος του, ἦταν καὶ οἱ ἑξῆς· «Θέλω νὰ σᾶς ἐπισκέπτομαι πάντοτε, καὶ θέλω σᾶς φυλάττω ἀπὸ κάθε πειρασμὸν ὁρατὸν καὶ ἀόρατον… νὰ ἦστε εἰρηνικοὶ· φιλόξενοι· νὰ ἐπιτελῆτε τὰς ἑορτὰς πνευματικῶς… νὰ εὐλαβῆσθε καὶ τὸν Ἡγούμενον μὲ ὅλην σας τὴν δύναμιν. Αὐτὰ ἐὰν φυλάττητε καὶ μετὰ τὸν θάνατον μου, καθὼς καὶ ζῶντος μου τὰ ἐφυλάττετε, θέλω εἶμαι νοερῶς μαζὶ σᾶς πάντοτε…». Ὀνομάσθηκε μυροβλύτης, γιατί «τοῖς πᾶσιν ἐφαίνετο μύρον ἀναβλύζον ἀπὸ τοῦ τάφου αὐτοῦ». Δυστυχῶς καὶ τὸ χαριτόβρυτο λείψανό τοῦ καὶ ὁ τάφος του μένουν σήμερα κρυμμένα καὶ ἄγνωστα. Ὁ Σέρβος δεσπότης Ἰωάννης Οὔγγλεσης (+1371 μ.Χ.), ὕστερα ἀπὸ θαυματουργικὴ ἐπέμβαση τοῦ ὁσίου στὴ θεραπεία τοῦ τέκνου του, μεγάλωσε τὴ μικρὴ μονὴ καὶ τὴν πλούτισε μὲ δωρεὲς καὶ ἀφιερώματα.
Ὁ ὅσιος Ἠσαΐας ἔγραψε τὸν βίο του, τὸν ὅποιο μετέγραψε ὁ ὅσιος Νικηφόρος ὁ Χίος. Οἱ μοναχοὶ Θεόφιλος καὶ Ραφαὴλ συνέθεσαν κανόνες, ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης Χαιρετισμοὺς καὶ Ἐγκώμιο, ὁ μακαριστὸς ἀρχιμανδρίτης Ἱερώνυμος Σιμωνοπετρίτης ὀκτώηχο κανόνα καὶ ἐξέδωσε τὴν ἀκολουθία του τὸ 1924 μ.Χ.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Τῇ ἀσκήσει ἐκλάμψας ἐν Ἄθῳ Ὅσιε, ὡς καθαρθεὶς τὴν καρδίαν τῶν ἀρετῶν τῷ φωτί, ἐδοξάσθης θαυμαστῶς Σίμων μακάριε· διὸ καὶ βλύζειν κρουνηδόν, μύρα εὔοσμα ἡμῖν, ἠξίωσαι μετὰ τέλος. Ἀλλὰ μὴ παύσῃ πρεσβεύων, ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Κοντάκιον
Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ.
Ὡς τῶν Ὁσίων ἀνυμνοῦμέν σε ἀκρέμονα καὶ Ἀποστόλων ὀπαδόν καὶ ἰσοστάσιον καὶ τοῦ Ἄθω σεμνολόγημα καὶ φωστῆρα· Δὸς οὖν Πάτερ καὶ ἡμῖν τὴν σὴν ἀντίληψιν Ὑπέρ πάντων ἐξαιτούμενος τὸν Κύριον Τῶν βοώντων σοι, χαίροις Σίμων τρισόλβιε.
ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
28 Δεκεμβρίου 2025 ἑορτάζουν:
Μετὰ τοῦ Χριστοῦ Γέννησιν
Ἅγιοι Δισμύριοι (20.000) μάρτυρες ποὺ κάηκαν στὴ Νικομήδεια
Ἅγιοι Ἴνδης, Γοργόνιος, Πέτρος, Ζήνων, Δωρόθεος ὁ Πρεπόσιτος, Μαρδόνιος, Γλυκέριος ὁ Πρεσβύτερος, Θεόφιλος ὁ Διάκονος καὶ Μυγδόνιος οἱ συγκλητικοί
Ἁγία Δόμνα
Ἅγιος Σεκοῦνδος
Ὅσιος Βαβύλας
Ὅσιος Σίμων ὁ Μυροβλήτης κτήτορας τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σιμωνόπετρας
Ὅσιος Νήφων ὁ νέος Κοινοβιάρχης
Ἅγιος Πλουτόδωρος
Ὅσιος Στέφανος ὁ Θαυματουργός
Ἅγιος Ἰγνάτιος τῆς Λόμα