«Το 1950 ἀρρώστησα πολύ βαριά ἀπό τήν καρδιά μου. Τα πάντα τρεμόσβηναν μπροστά στα μάτια μου· δέν ὑπῆρχε πλέον ἐλπίδα ζωῆς γιὰ μένα. Σύμπτωση, ἔρχεται μιά γνωστή κυρία νά μέ δεῖ καί μοῦ λέει: «Τάξου, παιδί μου, στήν Παναγία τήν Προυσιώτισσα καί θά σε κάνει καλά· εἶναι τόσο θαυματουργή πού δέν μπορῶ νά σοῦ περιγράψω!».

᾿Από 'κείνη τή στιγμή μιά ἐλπίδα ζωῆς ἔνιωσα μέσα μου κι ἄρχισα να παρακαλῶ τή χάρη Της μέρα καί νύχτα συνέχεια ἐπί ἑπτά χρόνια νά με βοηθήσει νά κατορθώσω νά 'ρθω να Τήν προσκυνήσω. Τό 1957 γνώρισα τόν ἐφημέριο τοῦ ῾Αγ. Δημητρίου Νέας Ελβετίας πάτερ Σπυρίδωνα κι ὅταν τοῦ ἀνάφερα την περίπτωσή μου μοῦ εἶπε· – Ἐγώ θὰ σοῦ ὑποδείξω καί θά σε διευκολύνω νὰ πᾶς στήν Παναγία. Μοῦ ἔδωσε 2 γράμματα· ἕνα πρός τόν Γρηγόριο Πέξα, ὁ ὁποῖος ἦταν ἀγωγιάτης – συγκοινωνία τότε δέν ὑπῆρχε – κάτοικο Γάβρου καί μοῦ εἶπε: «Θὰ πᾶς στο Γάβρο μέσω Καρπενησίου, θα δώσεις αὐτό τό γράμμα στο Γρηγόρη καί θά σε πάει στήν Παναγία». Ὁ ἀγωγιάτης ὅταν μέ εἶδε φοβήθηκε τα χάλια μου καί πὴρε μαζί του σχοινί γιά νά μέ δέσει ἐπάνω στο ζῶο ἄν χρειαστεί. Το δεύτερο γράμμα ἦταν γιά τόν Ἡγούμενο Γερμανό. Μέ τή δύναμη τοῦ Θεοῦ ἔφθασα στη χάρη Της.

Ὅταν στάθηκα μπροστά στήν Ἱερή Εἰκόνα νά προσευχηθῶ καί νά προσκυνήσω ἕνα ἀνεξήγητο ρίγος διαπέρασε τό σῶμα μου ὁλόκληρο· σα να ἠλεκτριζόμουν πάνω στή γῆ πού πατοῦσα. Ἐγώ εἶχα τάξει νά ξενυχτίσω μπροστά στη χάρη Της ὅλη τή νύχτα γοναστιστή. Μοῦ ἔφεραν ἀντίρρηση διότι τήν Ἐκκλησία τή νύχτα τήν κλείδωναν κατά την τάξη. Σύμπτωση ἦταν στο Μοναστήρι ὁ Σεβασμιότατος Χριστόφορος καί ἀντελήφθηκε το περιστατικό ὅταν ἐγώ ἔκλαψα καί εἶπα: – δέν εἶμαι κακός ἄνθρωπος, κλειδώστε με μέσα, μή φοβάστε ὅτι θά κλέψω – διότι ὑπῆρχαν πολλά τάματα. Ἔδωσε ἐντολή να μείνομε στήν ἐκκλησία κατ' ἐξαίρεση ἐγώ καί ἡ κοπέλα πού μέ συνόδευε. Διαβάζαμε συνέχεια μπροστά στήν Ἱερή Εἰκόνα προσευχές. Κατά τή 1:30 μετά τά μεσάνυχτα ἀκοῦμε τήν πόρτα τῆς Ἐκκλησίας καί ἀνοίγει. Λέω ἐγώ στή σύντροφό μου: «Μή κινηθεῖς ἀπό τή θέση σου· ἔχουν ἔννοια τί κάνουμε κι ἦρθαν νὰ δοῦν, νά διαπιστώσουν ὅτι προσευχόμαστε».

Ἔρχεται μέσα μιά κυρία μεσήλιξ, μελαχρινή, ψηλή. Φθάνει στο πλευρό μου βγάζει τίς παντόφλες της κάνει τρεῖς μετάνοιες καί προσκυνᾶ τὴν ῾Αγία Εἰκόνα τῆς Παναγίας.

Ἐγώ τῆς λέω: «Ἐλᾶτε ἐδῶ κοντά μας πού ἔχουμε κουβέρτα μήν πατᾶτε στα μάρμαρα· δέν εἴμαστε ἐμεῖς καλύτερες» (νόμισα πώς ἦταν ἡ Νεωκόρος). Δέν μοῦ ἀπάντησε, τή μιλιά της δέν τήν ἄκουσα, μόνο μοῦ ὑπέδειξε μέ νόημα να σιωπήσω καί νά συνεχίσω να διαβάζω τήν Παράκληση.

Κατόπιν πηγαίνει στό Ἱερό Βῆμα, παίρνει τό ροΐ καί κατεβάζει τήν κανδήλα καί τήν ἀνάβει, διότι το λάδι εἶχε κατεβεῖ, καί παίρνει πάλι τό ροΐ καί πάει στο Ἱερό Βῆμα. Ἐμεῖς περιμέναμε να βγεῖ ἀλλά ἡ ὥρα περνοῦσε καί λέγαμε μεταξύ μας· Φαίνεται ὅτι ἔχει μέσα κάτι πρόχειρο καί κοιμᾶται. Τί νά κάνουμε! Πῶς νά διαβάζουμε, θά τήν ἐνοχλοῦμε – γιατί διαβάζαμε δυνατά γιά να μή κοιμηθοῦμε. Παίρνουμε το θάρρος μέ ἕνα κεράκι καί με μεγάλη δειλία να κοιτάξουμε μέσα στο Ἱερό τῆς Ἐκκλησίας τί γίνεται! ᾿Αλλά δέν ὑπῆρχε τίποτα! Τότε καταλάβαμε πώς ἦταν ἡ Μεγαλόχαρη Παναγία! Τρέμαμε κι οἱ δυό σάν τῆς καλαμιᾶς το φύλλο μέχρι το πρωΐ πού ξημέρωσε. Καί νά λέμε: – Ποῦ να ξέραμε! Τίς παντόφλες της πού ἄφησε δίπλα μας να πάρουμε καί νά ἀσπαστοῦμε οἱ ἀνάξιες! ᾿Από τότε μέχρι σήμερα πού περιγράφω τό περιστατικό μου, ὑπάρχω στή ζωή μέ τήν χάρη τῆς Παναγίας... Προσκυνῶ τή χάρη Της εὐλαβικά ἡ ἐλαχίστη Ἑλένη Δαλακάκη».

Πηγή: «Ἱερὴ Διήγηση Παναγίας Προυσιώτισσας», Ἔκδοση Ἱερῆς Μονῆς Προυσοῦ, 1985, σέλ.63-65

The post Ἡ θαυμαστὴ ἐμφάνιση τῆς Παναγίας τὸ βράδυ στὸ ναὸ μὲ… παντόφλες! appeared first on ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Λιπὼν ὁ Νήφων τὴν κάτω προεδρίαν
Χριστῷ παρέστῃ τῷ προέδρῳ τῶν ὅλων.

Πρόκειται γιὰ τὸν Πατριάρχη Νήφωνα τὸν Β’, ποὺ πατριάρχευσε τρεῖς φορές: α) 1486-1488, β) 1497-1498 καὶ γ) 1502. Καταγόταν ἀπὸ τὴν Πελοπόννησο καὶ γεννήθηκε ἀπὸ τοὺς Μανουὴλ καὶ Μαρία. Τὸ κοσμικό του ὄνομα ἦταν Νικόλαος. Προσκολλήθηκε σὲ κάποιον μοναχὸ Ἀντώνιο καὶ ἔγινε μοναχὸς στὴν Ἐπίδαυρο μὲ τὸ ὄνομα Νήφων. Μετὰ τὸν θάνατο τοῦ γέροντα του, πῆγε στὸ κάστρο της Νάρδας, ὅπου γνώρισε τὸν ἐνάρετο Ἁγιορείτη Ζαχαρία, μὲ τὸν ὅποιο ἐγκαταστάθηκε στὴ Μονὴ τῆς Θεοτόκου στὴν Ἀχρίδα. Ὅταν ὁ Ζαχαρίας ἐκλέχτηκε ἀρχιεπίσκοπος Ἀχριδῶν, ὁ Νήφων ἀναχώρησε στὸ Ἅγιον Ὅρος, ὅπου χειροτονήθηκε διάκονος καὶ Ἱερέας στὴ Μονὴ Διονυσίου. Ἀπὸ τὴ Μονὴ αὐτὴ κλήθηκε νὰ γίνει Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης καὶ ἀπὸ ἐκεῖ, μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Συμεῶν, ἀνέλαβε τὸν οἰκουμενικὸ θρόνο. Ἀπομακρύνθηκε δύο φορὲς ἀπὸ τὸν θρόνο καὶ κατέφυγε στὴ Βλαχία καὶ ἀπὸ κεῖ στὸ Ἅγιον Ὅρος στὴ Μονὴ Διονυσίου. Τὴν τρίτη φορὰ ποὺ κλήθηκε στὸν Οἰκουμενικὸ θρόνο δὲν πῆγε στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ πέθανε στὴ Μονή, ἀφοῦ ἔζησε ζωὴ ἀσκητική.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.

Ἔργοις ἔλαμψας, τῆς εὐσέβειας, πᾶσαν ηὔγασας, τὴν Ἐκκλησίαν, τῆς ταπεινώσεως τρόποις ὑψούμενος, ἀσκητικῶς δοξασθεῖς γὰρ ἐν Ἄθωνι, Πατριαρχῶν καλλονὴ ἐχρημάτισας. Νήφων ἔνδοξε, θείων χαρίτων ἔμπλησον, τοὺς πίστει καὶ πόθω σὲ μεγαλώνοντας.

Κοντάκιον
Ἦχος πλ. δ’. Τῇ Ὑπερμάχῳ.

Τῆς Ἐκκλησίας λύχνος ὤφθης παμφαέστατος, τῇ καθαρότητι σοφὲ τῆς πολιτείας σου, τὰς τοῦ Πνεύματος ἐλλάμψεις καταπλουτήσας. Ἀλλ’ ὡς σκεῦος ἀρετῶν καὶ ὑποτύπωσις, καθοδήγησον ἡμᾶς πρὸς βίον κρείττονα, τοὺς βοῶντάς σοι: Χαίροις Νήφων Πατὴρ ἡμῶν.

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
11 Αὐγούστου 2026 ἑορτάζουν:

Ἅγιος Εὖπλος ὁ Διάκονος, ὁ Μεγαλομάρτυρας

Ἅγιος Νήφων Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης

Ἅγιοι Ἀναστάσιος Πανερὰς καὶ Δημήτριος ὁ Μπεγιάζης

Ἀνάμνηση τῶν ἐγκαίνιων τοῦ Ναοῦ τῆς Θεοτόκου της Ἐλεούσης

Διήγηση γιὰ τὴν ἀχειροποιήτη εἰκόνα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ

Ἅγιοι Νεόφυτος, Ζήνων, Γάϊος, Μᾶρκος, Μακάριος καὶ Γαϊανός

Ὅσιος Πασσαρίων

Ἀνάμνηση Θαύματος Ἁγίου Σπυρίδωνα

Ὅσιος Θεοδόσιος ὁ «ἐν τῷ Σπηλαίω»

Ἅγιοι Βασίλειος καὶ Θεόδωρος οἱ Ὁσιομάρτυρες ἐν τῷ Σπηλαίω

The post Ἅγιος Νήφων Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης (11/8/2026) appeared first on ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

ΤΡΙΤΗ – ΟΣΙΟΥ ΝΗΦΩΝΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ
Ἐκ τοῦ κατὰ Ματθαῖον
23: 23-28

Εἶπεν ὁ Κύριος· Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι ἀποδεκατοῦτε τὸ ἡδύοσμον καὶ τὸ ἄνηθον καὶ τὸ κύμινον, καὶ ἀφήκατε τὰ βαρύτερα τοῦ νόμου, τὴν κρίσιν καὶ τὸν ἔλεον καὶ τὴν πίστιν· ταῦτα δὲ ἔδει ποιῆσαι κἀκεῖνα μὴ ἀφιέναι. ὁδηγοὶ τυφλοί, οἱ διυλίζοντες τὸν κώνωπα, τὴν δὲ κάμηλον καταπίνοντες! Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι καθαρίζετε τὸ ἔξωθεν τοῦ ποτηρίου καὶ τῆς παροψίδος, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ἐξ ἁρπαγῆς καὶ ἀδικίας. Φαρισαῖε τυφλέ, καθάρισον πρῶτον τὸ ἐντὸς τοῦ ποτηρίου καὶ τῆς παροψίδος, ἵνα γένηται καὶ τὸ ἐκτὸς αὐτῶν καθαρόν. Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι παρομοιάζετε τάφοις κεκονιαμένοις, οἵτινες ἔξωθεν μὲν φαίνονται ὡραῖοι, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ὀστέων νεκρῶν καὶ πάσης ἀκαθαρσίας. οὕτω καὶ ὑμεῖς ἔξωθεν μὲν φαίνεσθε τοῖς ἀνθρώποις δίκαιοι, ἔσωθεν δέ μεστοὶ ἐστε ὑποκρίσεως καὶ ἀνομίας.

The post Εὐαγγέλιο τῆς ἡμέρας 11/8/2026 appeared first on ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Στέφανος Δημόπουλος:

Τὸν καιρὸ ποὺ ἔμενε στὸ Κουτλουμούσι στὸ Ἁγιονόρος ὁ Γέροντας Ἀμβρόσιος φρόντιζε ἀσκητὲς καὶ ἀνήμπορα γεροντάκια. Εἶχε διάκριση ὁ χαρισματικὸς Γέροντας ἀπὸ τὰ νειᾶτα του καὶ ἔβλεπε κάτω ἀπὸ τὴν ταπεινὴ ἐξωτερική ἐμφάνιση τὴν ἁγιότητα, ὅσο καὶ ἂν αὐτὴ ἐπάσχιζε νὰ μείνει κρυμμένη. Ἔψαχνε γύρω του νὰ βρεῖ κρυμμένους θησαυρούς, ἀνθρώπους μὲ χαρίσματα. Ἀπὸ τὶς ἱστορίες ποὺ μᾶς ἔλεγε θέλω νὰ ἀναφέρω μιά-δυὸ ποὺ δὲν μπορῶ νὰ λησμονήσω.

Ἦταν ὁ μοναχὸς Λάζαρος, ξυπόλητος ἀσκητής, ποὺ πήγαινε καμμιὰ φορὰ καὶ λειτουργόταν καὶ ἔτρωγε μετὰ στὸ Κουτλουμούσι. Ἔμενε ἀπέξω ἀπὸ τὸ μοναστήρι στὸ ὕπαιθρο, στὸ ξενοδοχεῖο τῶν πολλῶν ἀστέρων ὅπως λέει καὶ ἕνας ἅγιος Γέροντας τῆς ἐποχῆς μας...

Ὁ Γέροντας Ἀμβρόσιος τὸν φρόντιζε καὶ ἐπεδίωκε νὰ τοῦ μιλάει, παρόλο ποὺ ὁ πατὴρ Λάζαρος χρησιμοποιοῦσε τὴ σαλότητα καὶ ὅποια ἄλλη μέθοδο μποροῦσε γιὰ νὰ ἀποφεύγει τὴν ἀνθρώπινη τιμὴ καὶ δόξα. Δὲν καθόταν π.χ. ποτὲ στὴν τράπεζα μαζὶ μὲ τοὺς άλλους, ἔτρωγε παράμερα ὅ,τι τοῦ δίναν οἱ πατέρες, ἔλεγε παλαβιὲς καὶ τὰ τοιαῦτα... Στὸν Γέροντα Ἀμβρόσιο ἔκανε ὅμως μιὰ ἐξαίρεση, δεχόταν κιόλας ποῦ καὶ ποῦ νὰ τοῦ πηγαίνει τίποτα ἀποφάγια γιὰ νὰ μὴν πεθάνει.

Κάποτε χιόνισε δυὸ μέτρα χιόνι καὶ ὁ Γέροντας Ἀμβρόσιος πῆγε νὰ τὸν βρεῖ στὴ ρεματιὰ ποὺ σύχναζε μονάχος. Πῆρε καὶ κάνα δυὸ φίλους μοναχοὺς καὶ τελικὰ ξέθαψαν τὸν πατέρα Λάζαρο ποὺ προσευχόταν κάτω ἀπὸ τὸ χιόνι. Ὄχι, δὲν ἦταν παγωμένος, ἦταν πολὺ ζεστὸς καὶ ζεματοῦσε. «Ἄχ, καὶ νὰ ξέρατε τί κακὸ μοῦ κάνατε», τοὺς εἶπε ὅταν συνῆλθε...

Μετὰ ἀπὸ καμπόσο καιρό «μετακόμισε» ὁ Γερο-Λάζαρος, πῆγε ἀνάμεσα στ' ἀστέρια ποὺ τοῦ ἄρεσε τόσο πολὺ νὰ τὰ κοιτᾶ ἀπὸ κάτω. Τὸ εἶχε προαισθανθεῖ καὶ ἄφησε τὸν Γέροντα Ἀμβρόσιο... γενικό του κληρονόμο. Ἕναν ξύλινο χειροποίητο Σταυρό, ποὺ τὸν κρεμοῦσε πάντα στὸν λαιμό του, δυό-τρεῖς δεκάρες ἀπὸ τὶς παλιές, ποὺ ἐμεῖς, μιᾶς κάποιας ἡλικίας -πρὸ Εὐρώ- τὶς νοσταλγοῦμε, μὲ τὴν τρύπα ποὺ εἴχανε στὴ μέση καὶ τέλος κάτι ποὺ εἶχε ἀξία τρομερή. Τὴν εὐχή του!

Ρώτησα κάποτε τὸν Γέροντα Ἀμβρόσιο, πῶς καταλάβαινε πὼς κάποιος ἔχει ἁγιότητα καὶ χάρισμα προσευχῆς. Σὰν ἀπάντηση μοῦ διηγήθηκε, λοιπόν, γιὰ τὴν ἐπίσκεψή του στὸ κελλὶ τοῦ Γέροντα Ἰωσὴφ τοῦ Σπηλαιώτη.

«Καθόταν κάτω ὀκλαδόν, σὲ ἕνα ψαθί, καὶ ἔκανε προσευχὴ καὶ σείονταν τὸ ἔδαφος, σὰν νὰ γινότανε σεισμός», μοῦ διηγήθηκε. «Τί θέλεις ἄλλα νὰ σοῦ πῶ; Ἔτρεμε τὸ ψαθί, ἔτρεμε ὁ βράχος...».

Πηγή: «Ἅγιον Ὅρος χώρα ζώντων», Στέφανος Δημόπουλος, ἐκδ. Ἐν πλῷ, σέλ.225-226

The post Ὁ γ. Ἀμβρόσιος Λάζαρης μιλάει γιὰ τὸ σεισμὸ ποὺ ἔκανε ἡ προσευχὴ τοῦ Ὁσίου Ἰωσήφ τοῦ Σπηλαιώτη appeared first on ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Οἱ Ἅγιοι Λαυρέντιος ἀρχιδιάκονος, Ξύστος πάπας Ρώμης καὶ Ἱππόλυτος μαρτύρησαν τὸ 253 μ.Χ.

Ὁ ἀρχιδιάκονος Λαυρέντιος ἦταν ἀπὸ τοὺς πιὸ γνωστοὺς κληρικοὺς τῆς ρωμαϊκῆς Ἐκκλησίας, καὶ τοῦ εἶχαν ἐμπιστευθεῖ τὴ διαχείριση τῆς περιουσίας της. Ὅταν ἔγινε ὁ διωγμὸς κατὰ τῶν χριστιανῶν, ὁ πάπας Ρώμης Ξύστος (ἢ Σίξτος) ὁ Β’, ποὺ καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἀθήνα, πρῶτος πρόσφερε θυσία τὸν ἑαυτό του, ὁμολογῶντας τὸν Χριστὸ καὶ ἀποκεφαλίστηκε.

Κατόπιν συνέλαβαν καὶ τὸ Λαυρέντιο. Ἐπειδὴ ἦταν διαχειριστὴς τῆς Ἐκκλησίας, τὸν διέταξαν νὰ παραδώσει τοὺς θησαυρούς της. Ὁ Λαυρέντιος δέχθηκε, καὶ μετὰ ἀπὸ λίγο ἐπέστρεψε μὲ μιὰ μεγάλη φάλαγγα ἁμαξῶν, γεμᾶτες φτωχούς, ὀρφανὰ καὶ ἀναπήρους. Καὶ ἀπάντησε στὸν ἡγεμόνα ὅτι σὲ ὅλους αὐτοὺς τοὺς πάσχοντες εἶναι ἀποταμιευμένοι οἱ θησαυροὶ τῆς Ἐκκλησίας, «ὅπου οὔτε σῆς οὔτε βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται οὐ διορύσσουσιν οὐδὲ κλέπτουσιν» (Εὐαγγέλιο Ματθαίου, στ’ 20). Δηλαδή, ὅπου οὔτε σκόρος, οὔτε σαπίλα καὶ σκουριὰ ἀφανίζουν αὐτοὺς τοὺς θησαυρούς, καὶ ὅπου οὔτε κλέφτες μποροῦν νὰ τρυπήσουν τοὺς τοίχους αὐτῶν τῶν θησαυροφυλακίων, γιὰ νὰ κλέψουν το πολύτιμο περιεχόμενο τους. Ἐξαγριωμένοι τότε οἱ εἰδωλολάτρες, ἔψησαν τὸ Λαυρέντιο ζωντανό, πάνω σὲ σιδερένια σχάρα.

Τὸ λείψανο τοῦ παρέλαβε κάποιος εὐσεβὴς χριστιανός, ὁ Ἱππόλυτος. Ὅταν, ὅμως, τὸ ἔμαθε αὐτὸ ὁ ἡγεμόνας, διέταξε καὶ τὸν ἔσυραν ἄγρια ἄλογα μέσα σὲ ἀγκάθια, καὶ ἔτσι μαρτυρικὰ τελείωσε τὴ ζωή του καὶ ὁ Ἱππόλυτος.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Τὴν ὡραιότητα.

Τῷ θείῳ Πνεύματι, καταυγαζόμενος, ὡς ἄνθραξ ἔφλεξας, πλάνης τὴν ἄκανθαν, Ἀρχιδιάκονε Χριστοῦ, Λαυρέντιε Ἀθλοφόρε, ὅθεν ὡς θυμίαμα, λογικὸν ὁλοκαύτωσαι, τῷ σὲ μεγαλύναντι, τῷ πυρὶ τελειούμενος, διό τούς σὲ τιμώντας θεόφρον, σκέπε ἐκ πάσης ἐπήρειας.

Κοντάκιον
Ἦχος β’. Τὰ ἄνω ζητῶν.

Πυρὶ θεϊκῷ, φλεχθεὶς τὴν καρδίαν σου, τὸ πῦρ τῶν παθῶν, εἰς τέλος ἀπετέφρωσας, ἀθλητῶν ἑδραίωμα, θεοφόρε Μάρτυς Λαυρέντιε, καὶ ἀθλών ἐβόας πιστῶς, Οὐδὲν με χωρίσει τῆς ἀγάπης Χριστοῦ.

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
10 Αὐγούστου 2026 ἑορτάζουν:

Ἅγιοι Λαυρέντιος ἀρχιδιάκονος, Ξύστος πάπας Ρώμης καὶ Ἱππόλυτος

Ἅγιος Ἤρων ὁ φιλόσοφος

Ἅγιοι Ἕξι Μάρτυρες οἱ ἐν Βιζύῃ

Ἁγία Ἀγαθονίκη ἡ Παρθενομάρτυς ἡ ἐν Καρχηδόνι

Ἅγιος Λαυρέντιος τῆς Καλούγας

The post Ἅγιοι Λαυρέντιος ἀρχιδιάκονος, Ξύστος πάπας Ρώμης καὶ Ἱππόλυτος (10/8/2026) appeared first on ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

ΔΕΥΤΕΡΑ ΙΑ’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
Ἐκ τοῦ κατὰ Ματθαῖον
23: 13-22

Εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τοὺς ἐληλυθότας πρὸς αὐτὸν Ἰουδαίους· Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κατεσθίετε τὰς οἰκίας τῶν χηρῶν καὶ προφάσει μακρὰ προσευχόμενοι· διὰ τοῦτο λήψεσθε περισσότερον κρίμα. Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων· ὑμεῖς γὰρ οὐκ εἰσέρχεσθε, οὐδὲ τοὺς εἰσερχομένους ἀφίετε εἰσελθεῖν. Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι περιάγετε τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ξηρὰν ποιῆσαι ἕνα προσήλυτον, καὶ ὅταν γένηται, ποιεῖτε αὐτὸν υἱὸν γεέννης διπλότερον ὑμῶν. Οὐαὶ ὑμῖν, ὁδηγοὶ τυφλοὶ, οἱ λέγοντες· ὃς ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ ναῷ, οὐδέν ἐστιν, ὃς δ’ ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ χρυσῷ τοῦ ναοῦ ὀφείλει. μωροὶ καὶ τυφλοί! τίς γὰρ μείζων ἐστίν, ὁ χρυσὸς ἢ ὁ ναὸς ὁ ἁγιάζων τὸν χρυσόν; καί· ὃς ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ, οὐδέν ἐστιν, ὃς δ’ ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ δώρῳ τῷ ἐπάνω αὐτοῦ, ὀφείλει. μωροὶ καὶ τυφλοί! τί γὰρ μεῖζον, τὸ δῶρον ἢ τὸ θυσιαστήριον τὸ ἁγιάζον τὸ δῶρον; ὁ οὖν ὀμόσας ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ ὀμνύει ἐν αὐτῷ καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ἐπάνω αὐτοῦ· καὶ ὁ ὀμόσας ἐν τῷ ναῷ ὀμνύει ἐν αὐτῷ καὶ ἐν τῷ κατοικήσαντι αὐτόν· καὶ ὁ ὀμόσας ἐν τῷ οὐρανῷ ὀμνύει ἐν τῷ θρόνῳ τοῦ Θεοῦ καὶ ἐν τῷ καθημένῳ ἐπάνω αὐτοῦ.

The post Εὐαγγέλιο τῆς ἡμέρας 10/8/2026 appeared first on ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Γράφει ὁ Δρ. Κωνσταντῖνος Βαρδάκας

Εἶναι προχωρημένα μεσάνυχτα, ξημέρωμα τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος. Ἐπιστροφὴ ἀπὸ τὴν Ἀγρυπνία καὶ ἔτσι τὸ μήνυμα ποὺ λάβαμε μας βρῆκε ξύπνιους.

Παραμονὲς τῆς Μεταμόρφωσης ἕνας ἀπὸ τὴν Μακεδονία βρέθηκε γιὰ ὀλιγοήμερες διακοπὲς στὴν πανέμορφη Δυτικὴ Λέσβο.

Ἔτσι ἀποφάσισε μὲ τὴν οἰκογένειά του ξεκινῶντας ἀπὸ τὴν Ἄντισσα νὰ προσκυνήσει τὴν Βυζαντινὴ Ἱερὰ Μονὴ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη τοῦ Θεολόγου στὴν περιάκουστη Μόνη τοῦ Ὑψηλοῦ.

Φτάνοντας στὴν ἀρχὴ τῆς ἀπότομης ἀνηφόρας ἐκεῖ ποὺ σμίγει ὁ Οὐρανὸς μὲ τὴν Γῆ στὶς καλοκαιρινὲς διαθλάσεις τοῦ Φωτός, ἕνας καλόγερος τοῦ ἔκανε ὦτο στόπ.

Σταμάτησε καὶ τὸν πῆραν, ἄλλωστε ἡ ἡλικία τοῦ μοναχοῦ ἦταν τέτοια ποὺ δὲν θὰ μποροῦσε μέσα στὸν καύσωνα νὰ ἀνέβει πρὸς τὸ Μοναστήρι καὶ εὐτυχῶς βρέθηκαν ἐκεῖ μὲ τὸ αὐτοκίνητο.

Τὸν ρώτησαν:

-Γέροντα ἀπὸ ποῦ ἔρχεσαι;

Τοὺς ἀπάντησε:

-Ἀπὸ τὴν Ἐρεσό, πάω σὲ γνωστά μου σπίτια καὶ τοὺς κάνω ἁγιασμοὺς γιατί τὸ χρειάζονται.

Κάποια στιγμὴ ἡ μηχανὴ τοῦ αὐτοκινήτου ζεστάθηκε πολύ. Κατέβηκαν ὅλοι, ἄνοιξαν το καπὸ καὶ περίμεναν νὰ κρυώσει. Ἀπὸ κάτω ἔχασκε τὸ γαλάζιο Ἀρχιπέλαγος στὴν κατηφοριὰ πρὸς τὸ Σίγρι.

-Σᾶς ἀρέσει; Τοὺς εἶπε ὁ καλόγερος μὲ τὸ τριμμένο ράσο.

"Ζεῖτε πλέον γιὰ νὰ δεῖτε φωτιὰ στὸ Αἰγαῖο καὶ μετὰ Πλημμύρα μὲ τὸ Φῶς τῆς Μεταμόρφωσης ἴσια ἐπάνω μέχρι τὴν ΠΟΛΗ".

-Πάτερ πὼς σὰν λένε; Τὸν ρώτησαν.

-Φώτιο, μὲ λένε.

Ἡ μηχανὴ κρύωσε καὶ μπῆκαν ὅλοι μέσα γιὰ νὰ κάνουν τὴν λίγη ἀνηφορικὴ ἀπόσταση ποὺ ἔμενε.

Στὸ πάρκινγκ ὁ καλόγερος τοὺς ἄφησε νὰ φτιάξουν τὰ πράγματά τους καὶ εἰσῆλθε πιὸ μπροστὰ στὸ μοναστήρι.

Οἱ δικοί μας προσκυνητὲς αἰσθανόταν μιὰ πρωτόγνωρη χαρὰ ἀπὸ αὐτὴ τὴν συνάντηση, μὴ μπορῶντας ἀκόμα νὰ κατανοήσουν καλὰ καλὰ τὰ λόγια τοῦ ἡλικιωμένου καλόγερου.

Ἀφοῦ τακτοποίησαν τὸ παιδὶ μπῆκαν καὶ αὐτοὶ στὸ Μοναστήρι νὰ προσκυνήσουν, πιστεύοντας, ὅτι ὁ καλόγερος ποὺ πῆραν μαζί τους, μένει ἐκεῖ.

Ἦταν περασμένη ὥρα μεσημεριοῦ καὶ ὅπως μᾶς εἶπαν συνάντησαν ἕνα λαϊκό, τὸν ὁποῖο ρώτησαν ἂν μένει στὸ μοναστήρι τοὺς κάποιος πατέρας Φώτιος μὲ τὰ χαρακτηριστικὰ καὶ τὴν ἡλικία ποὺ ἔδωσαν.

Ὁ λαϊκὸς ἄνοιξε τὰ μάτια του καὶ κομπιάζοντας τοὺς εἶπε:

-Ὄχι ἔτσι ὅπως μοῦ τὸν περιγράφεται.

Ἄρχισε νὰ πιάνει ζεστὴ καὶ ἡ οἰκογένεια ἀπὸ τὴν Μακεδονία ἀποφάσισε νὰ ἐπιστρέψει στὸ κατάλυμά της.

Οἱ ἀπορίες ὅμως τῆς ἔμειναν καὶ τὸ ἀπόγευμα συζητῶντας σχετικὰ μὲ τὸ περιστατικὸ ὁ γνωστός τους ξενοδόχος τους ἔβγαλε καὶ τοὺς ἔδειξε μιὰ φωτογραφία.

-Μήπως εἶναι αὐτὸς ὁ μοναχὸς Φώτιος;

-Αὐτὸς ἀκριβῶς εἶναι ἀδελφέ.

-Λοιπὸν συναντήσατε σήμερα τὸν παπα-Φώτη, εἶστε τυχεροί...

Ποὺ νὰ σᾶς ἐξηγῶ τώρα ὅτι ὁ παπα-Φώτης ποὺ συναντήσατε κοιμήθηκε πρὶν ἀρκετὰ χρόνια...

Ἐμεῖς τί νὰ ποῦμε ἄλλο... τὰ εἶπε ὅλα ὁ παπα-Φώτης... Καλὸ κουράγιο σὲ ὅλους καὶ εἴθε τὸ Φῶς τῆς Μεταμόρφωσης νὰ τυφλώσει τοὺς Ἀγαρηνοὺς καὶ τοὺς ντόπιους ἀντίχριστους ποὺ ἀπὸ Βαπτισμένα καὶ Μυρωμένα ΠΡΟΣΩΠΑ μὲ τὴν Θεία Χάρη θέλουν νὰ μᾶς κάνουν νούμερα.

konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com

The post παπα-Φώτης Λαυριώτης: «Ζεῖτε πλέον γιὰ νὰ δεῖτε φωτιὰ στὸ Αἰγαῖο…» appeared first on ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Τοῦ Λάμπρου Κ. Σκόντζου
Θεολόγου – Καθηγητοῦ

Ὁ Κύριός μας κάλεσε δώδεκα ἄνδρες γιὰ νὰ σχηματίσει τὴν ὁμάδα τῶν ἀποστόλων, οἱ ὁποῖοι ἔμελλαν νὰ συνεχίσουν τὸ ἀπολυτρωτικὸ Τοῦ ἔργο. Ὁ ἀριθμὸς δώδεκα δὲν εἶναι τυχαῖος, ἀλλὰ ἔχει βαθύτατο συμβολισμό. Στοὺς Ἑβραίους ὁ χρόνος εἶχε δώδεκα μῆνες καὶ τὸ ἡμερονύκτιο δώδεκα ὧρες (Ἰωαν.11,9), συμβολίζοντας τὴν πληρότητα τοῦ χρόνου. Ὁ Ἰακώβ – Ἰσραήλ, εἶχε δώδεκα παιδιὰ (Γέν.35,22 – 27). Τὸ Ἰσραὴλ ἀποτελοῦνταν ἀπὸ δώδεκα φυλὲς (Γέν.49,28). Ἀλλὰ καὶ Ὁ Χριστὸς κάλεσε ὡς μαθητὲς Τοῦ δώδεκα ἄνδρες (Μάτθ.10,1). Μάλιστα τοὺς προμήνυσε ὅτι στὴ βασιλεία Του θὰ στηθοῦν δώδεκα θρόνοι, νὰ καθίσουν οἱ δώδεκα μαθητές Του νὰ κρίνουν τις δώδεκα φυλὲς τοῦ Ἰσραὴλ (Μάτθ.19,28.Λουκ.22,30.Αποκ.5,10).

Ὁ παλιὸς Ἰσραὴλ ἀποτελοῦνταν ἀπὸ τὶς δώδεκα φυλές, τῶν ἀντίστοιχων δώδεκα γιῶν τοῦ Ἰακώβ, ὁ ὁποῖος εἶχε λάβει ἀπὸ τὸ Θεό την προσηγορία Ἰσραὴλ (Γέν.28.10). Ἀλλὰ ἡ ἀποστολὴ τοῦ παλιοῦ Ἰσραὴλ ἔληξε, μὲ τὴν περάτωση τοῦ ἐπὶ γῆς σωτηριώδους ἔργου τοῦ Χριστοῦ. Ἐπάνω στὸν φρικτὸ Γολγοθᾶ συνήφθη ἡ νέα καὶ αἰώνια διαθήκη μεταξὺ τοῦ Θεοῦ καὶ ἀνθρώπου μὲ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ, θέτοντας τέλος στὴν παλιὰ διαθήκη, ἡ ὁποία εἶχε συναφθεῖ στὸ Σινᾶ (Ἐβρ.8,6). Τὴ θέση τοῦ παλιοῦ Ἰσραὴλ πῆρε πιὰ ὁ νέος Ἰσραὴλ τοῦ Θεοῦ, ὁ νέος λαὸς τοῦ Θεοῦ τῆς χάριτος, ἡ Ἐκκλησία, ἡ ὁποία συμπεριλαμβάνει ὁλόκληρη τὴν ἀνθρωπότητα. Ἔτσι ἔπρεπε νὰ ἀντιπροσωπευτεῖ ἀπὸ ἀντίστοιχους σὲ ἀριθμὸ ἀποστόλους.

Ὁ Ματθίας δὲν ἀναφέρεται στοὺς καταλόγους τῶν ἀποστόλων, ἀλλά, γιὰ πρώτη φορὰ στὸ 1ο κεφάλαιο τοῦ Βιβλίου τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων.

Μετὰ τὴν προδοσία καὶ τὴν ἔκπτωση τοῦ Ἰούδα Ἰσκαριώτη μειώθηκε ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀποστόλων καὶ ἔπρεπε νὰ ἀναπληρωθεῖ ἡ θέση τοῦ προδότη μαθητῆ. Γι’ αὐτό, ἀμέσως μετὰ τὴν Ἀνάληψη συγκεντρώθηκαν οἱ ἀπόστολοι καὶ μαζὶ περίπου 120 μαθητὲς ἀπὸ τὸν εὐρύτερο κύκλο τῶν μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ, γιὰ νὰ συμπληρώσουν τὸν ἀριθμὸ δώδεκα, προφανῶς, κατὰ παραγγελία τοῦ Κυρίου, πρὶν ἀναληφτεί.

Κατὰ προτροπὴ τοῦ Πέτρου «ἔστησαν δύο ἄνδρες, τὸν Ἰωσὴφ τὸν καλούμενον Βαρσαββάν, ὀς ἐπεκλήθη Ἰοῦστος, καὶ Ματθίαν, καὶ προσευξάμενοι εἶπον σὺ Κύριε, καρδιογνώστα πάντων, ἀνάδειξον ὃν ἐξελέξω ἐκ τούτων τῶν δύο ἕνα, λαβεῖν τὸν κλῆρον τῆς διακονίας ταύτης καὶ ἀποστολῆς, ἐξ’ ᾖς παρέβη Ἰούδας πορευθῆναι εἰς τὸν τόπον τὸν ἴδιον» (Πράξ.1,23-26). Ἔριξαν λοιπὸν κλήρους. «Ὁ κλῆρος ἔπεσεν ἐπὶ Ματθίαν, καὶ συγκατεψηφίσθη μετὰ τῶν ἕνδεκα ἀποστόλων» (Πράξ.1,26).

Δὲν ἔχουμε δυστυχῶς ἄλλες πληροφορίες γιὰ τὴν κατοπινὴ δράση τοῦ ἀποστόλου Ματθία. Μάλιστα ἀκόμα καὶ τὸ ὄνομά του συγχέεται ἀπὸ κάποιους. Ἡ συριακὴ ἔκδοση τῆς ἱστορίας του Εὐσεβίου ὀνομάζει τον Ματθία ὡς Τολμάϊ. Ὁ Κλήμης ὁ Ἀλεξανδρέας τὸν ἀποκαλεῖ Ζακχαῖο, κάποιοι ἄλλοι Βαρνάβα.

Ὅπως ἀναφέρει ὁ βυζαντινὸς συγγραφέας Κάλλιστος Ξανθόπουλος, ὁ Ματθίας διάλεξε νὰ κηρύξει ἀρχικὰ τὸ Εὐαγγέλιο στὴν Ἰουδαία καὶ κατόπιν πῆγε στὴν Αἰθιοπία.

Ἀλλὰ δὲν πρόκειται γιὰ τὴν σημερινὴ Αἰθιοπία τῆς Ἀφρικῆς, ἀλλὰ γιὰ μιὰ ὁμώνυμη περιοχή του Καυκάσου, ταυτισμένη μὲ τὴν μυθικὴ Κολχίδα, ἡ ὁποία σήμερα βρίσκεται στὴν σημερινὴ Γεωργία. Ἐκεῖ κήρυξε τὸ Εὐαγγέλιο μὲ θέρμη καὶ ζῆλο, μεταστρέφοντας πολλοὺς εἰδωλολάτρες στὸ Χριστό. Οἱ φανατικοὶ ἱερεῖς τῶν εἰδώλων τὸν συκοφάντησαν στὶς ἀρχές, καὶ ἐκεῖνες τὸν παρέδωσαν στὸν μανιασμένο εἰδωλολατρικὸ ὄχλο, οἱ ὁποῖοι τὸν σταύρωσαν. Οἱ Γεωργιανοὶ εὐλαβοῦνται τὸν ἅγιο Ματθία, ὡς φωτιστῇ τους καὶ ἐπιδεικνύουν σημεῖο στὸ σωζόμενο ρωμαϊκὸ φρούριο Γκόνιο (στὴν ἀρχαία πόλη Ἄψανθος), στὴ σημερινὴ Ἀζαρία, τὸν τόπο τῆς ταφῆς του.

Σὲ σωζόμενο ἀρχαῖο κείμενο μὲ τίτλο: «Σύνοψη τοῦ Δωρόθεου», ἀναφέρεται πὼς ὁ Ματθίας κήρυξε τὸ Εὐαγγέλιο σὲ βάρβαρους καὶ ἀνθρωποφάγους, στὸ ἐσωτερικό της Αἰθιοπίας, ὅπου βρίσκεται τὸ λιμάνι του Ὕσσου, στὶς ἐκβολὲς τοῦ ποταμοῦ Φάση. Πέθανε στὴ Σεβαστούπολη, καὶ τάφηκε ἐκεῖ, κοντὰ στὸ ναὸ τοῦ «θεοῦ» Ἥλιου. Σὲ ἄλλο σωζόμενο κοπτικὸ κείμενο, ποὺ τιτλοφορεῖται «Πράξεις τοῦ Ἀνδρέα καὶ τοῦ Ματθία», τοποθετεῖται ἡ δράση του, παρόμοια, στὴν «πόλη των κανίβαλων» στὴν Αἰθιοπία.

Σύμφωνα μὲ ἄλλη παράδοση ὁ Ματθίας λιθοβολήθηκε στὴν Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους καὶ στὴ συνέχεια ἀποκεφαλίστηκε. Κατὰ τὸν Ἱππόλυτο Ρώμης, ὁ Ματθίας πέθανε σὲ βαθιὰ γεράματα στὴν Ἱερουσαλήμ.

Εἶναι σημαντικὴ ἡ παρατήρηση τοῦ Κλήμεντα τοῦ Ἀλεξανδρέα, ὁ ὁποῖος στὸ ἔργο του «Στρωματεὶς» (vi.13)ἀνφέρει τὰ ἑξῆς, γιὰ τὸν ἅγιο ἀπόστολο Ματθία: «Δὲν ἔγιναν ἀπόστολοι μόνο καὶ μόνο ἐπειδὴ ἐπιλέχτηκαν γιὰ τὴν ἰδιαιτερότητα τῆς φύσης τους, ἀφοῦ καὶ ὁ Ἰούδας ἐπελέγη μαζί τους. Ἀλλὰ ἦταν ἱκανοὶ νὰ γίνουν ἀπόστολοι, γιατί ἐπιλέχτηκαν ἀπὸ αὐτὸν ποὺ προβλέπει ἀκόμα καὶ ἀπώτερα προβλήματα. Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο ὁ Ματθίας, ποὺ δὲν ἐπελέγη μαζί τους, μόλις ἀπέδειξε μὲ τὴν ἀξία τοῦ ὅτι ἀξίζει νὰ γίνει ἀπόστολος, ἀναπλήρωσε τὸν Ἰούδα».

Ἡ μνήμη του ἑορτάζεται στὶς 9 Αὐγούστου.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.

Θείω Πνεύματι, κεκληρωμένος, συνεπλήρωσας, τῶν Ἀποστόλων, τὴν δωδεκάριθμον φάλαγγα ἔνδοξε, μεθ’ ὧν κηρύξας τοῦ Λόγου τὴν κένωσιν, ἐθαυμαστώθης Ματθία Ἀπόστολε. Ἀλλὰ πρέσβευε, δοθήναι τοὶς σὲ γεραίρουσι, πταισμάτων ἱλασμὸν καὶ μέγα ἔλεος.

Κοντάκιον
Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.

Φωταυγὴς ὡς ἥλιος, εἰς πάντα κόσμον, ἐξελθὼν ὁ φθόγγος σου, καταφωτίζει τῶν ἐθνῶν, τὴν Ἐκκλησίαν ἐν χάριτι, θαυματοφόρε, Ματθία Ἀπόστολε.

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
9 Αὐγούστου 2026 ἑορτάζουν:

Ἅγιος Ματθίας ὁ Ἀπόστολος

Ἅγιοι Δέκα Μάρτυρες ποὺ μαρτύρησαν στὴ Χάλκη

Ἅγιος Ἀντωνίνος ἀπὸ τὴν Ἀλεξάνδρεια

Ὅσιος Ψόης

Ἅγιος Κωνσταντῖνος Α’ Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης

Εὕρεση τῆς Ἀχειροποιήτου Εἰκόνος τοῦ Χριστοῦ στὰ Καμουλιανά

Ἅγιος Εὐθύμιος Μητροπολίτης Ρόδου ὁ Ἱερομάρτυρας

Ἀνάμνηση τῶν Ἐγκαινίων τοῦ Ναοῦ τῶν Ἁγίων Ζωῆς καὶ Ἑσπέρου ἐν τῷ Δευτέρω

Ὅσιος Γερμανὸς ὁ ἐν Ἀλάσκᾳ

The post Ἅγιος Ἀπόστολος Ματθίας: Ὁ ἀντικαταστάτης τοῦ προδότη μαθητῆ (9/8/2026) appeared first on ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
Ἐκ τοῦ κατὰ Ματθαῖον
17: 14-23

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἄνθρωπός τις προσῆλθεν τῷ Ἰησοῦ, γονυπετῶν αὐτὸν καὶ λέγων· Κύριε, ἐλέησόν μου τὸν υἱόν, ὅτι σεληνιάζεται καὶ κακῶς πάσχει· πολλάκις γὰρ πίπτει εἰς τὸ πῦρ καὶ πολλάκις εἰς τὸ ὕδωρ. καὶ προσήνεγκα αὐτὸν τοῖς μαθηταῖς σου, καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν αὐτὸν θεραπεῦσαι. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· Ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη! ἕως πότε ἔσομαι μεθ’ ὑμῶν; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν; φέρετέ μοι αὐτὸν ὧδε. καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐξῆλθεν ἀπ’ αὐτοῦ τὸ δαιμόνιον καὶ ἐθεραπεύθη ὁ παῖς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης. Τότε προσελθόντες οἱ μαθηταὶ τῷ Ἰησοῦ κατ’ ἰδίαν εἶπον· Διατί ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτό; ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· Διὰ τὴν ἀπιστίαν ὑμῶν. ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἐὰν ἔχητε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως, ἐρεῖτε τῷ ὄρει τούτῳ, μετάβηθι ἐντεῦθεν ἐκεῖ, καὶ μεταβήσεται· καὶ οὐδὲν ἀδυνατήσει ὑμῖν. τοῦτο δὲ τὸ γένος οὐκ ἐκπορεύεται εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ. Ἀναστρεφομένων δὲ αὐτῶν εἰς τὴν Γαλιλαίαν εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Μέλλει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοσθαι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐγερθήσεται.

The post Εὐαγγέλιο τῆς ἡμέρας 9/8/2026 appeared first on ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Κίνησε ὁ μπαρμπα-Δῆμος ἀπὸ τὸ χωράφι μὲ κάρο φορτωμένο τριφύλλι, γιὰ νὰ τὸ πάει στὴν ἀποθήκη τοῦ μεγάλου κτήματος, ἐκεῖ ποὺ σύναζε τούς καρπούς για τὰ ζῶα. Δὲν εἶχαν περάσει μήτε δέκα λεπτά καὶ τὸ ἄλογο εἶδε κάτι στὴν ἄκρη τοῦ ὄχθου καὶ φοβήθηκε.

Σήκωσε τὸ κεφάλι ψηλά κι ἀρχίνισε νὰ τρέχει με γρηγοράδα. Στὸ πρῶτο σταυροδρόμι τὸ ἄλογο ἄλλαξε κατεύθυνση καὶ πῆρε τὸν δημόσιο δρόμο. Ὁ μπαρμπα-Δῆμος τράβηξε το χαλινάρι. Τό ἄλογο, ὅμως, ἀντὶ νὰ ἐλαττώσει ταχύτητα, ἄρχισε νὰ τρέχει πιὸ γρήγορα. Στάθηκε ἀδύνατο νὰ τὸ κουμαντάρει ὁ ἀφέντης του. Τὸ φορτωμένο τριφύλλι ἄρχισε νὰ παλαντζάρει ἐπικίνδυνα καὶ νὰ σκορπίζεται δεξιὰ καὶ ἀριστερά. «Σσσιιιι, Μέλιο μου! Σσσιιιι!» φώναξε άπελπισμένος ὁ χωρικός, βλέποντας πὼς τὸ φορτίο τοῦ κάρου εἶχε λιγοστέψει ἐπικίνδυνα.

Ἐκείνη τὴν ὥρα πέρασε ἀπὸ δίπλα τους ἕνα αὐτοκίνητο. Ἀκούστηκε ἕνα φρενάρισμα μέχρις ὅτου νὰ σταματήσει στὴν ἄκρη τοῦ δρόμου μερικά μέτρα μπροστά τους.

Βγήκανε τότε δύο ἄντρες κι ἕνας παπάς. Ὁ Μέλιος σταμάτησε ξαφνικά. Ὁ κληρικός ποὺ εἶχε πλησιάσει, ἔπιασε τὸ χαλινάρι κι ὁ Μέλιος ἔσκυψε τὸ κεφάλι. Ύστερα τὸν χάιδεψε, ἤσυχα, ἁπαλά. Ὁ Μέλιος ἔδειχνε εὐχαριστημένος καὶ προπαντὸς ἤρεμος.

Στὸ μεταξὺ ἔφτασαν καὶ οἱ δύο ἄντρες καὶ σὲ λίγα λεπτά μάζεψαν τὸ σκορπισμένο τριφύλλι.

Ὁ μπαρμπα-Δῆμος ποὺ δὲν πίστευε στὰ μάτια του, πλησίασε τὸν ἕναν ἀπὸ τοὺς δύο ποὺ ἦταν ὁ ὁδηγός τοῦ αὐτοκινήτου καὶ τὸν ἤξερε. «Πές μου, βρὲ Κώστα, ποιός εἶναι αὐτὸς ὁ παπάς ποὺ κρατᾶ τὸ ἄλογο;» τοῦ 'πε στ' αὐτί. «Ὁ Δεσπότης μας εἶναι, Δῆμο!» Ὁ Δῆμος κοίταγε μὲ μάτια ὀρθάνοιχτα τὸν συνομιλητή του. Ὁ Δεσπότης; συλλογιόταν. Ἄκου ὁ Δεσπότης! Κατέβηκε ἀπὸ τὸ αὐτοκίνητο μόνο γιὰ νὰ ἡμερέψει τὸ ζῶο καὶ νὰ βοηθήσει ἐμένα, ἕναν ἄγνωστο χωρικό! Ἔπιασε νὰ κλαίει ὁ Δῆμος. «Ἅγιος ἄνθρωπος εἶναι ὁ Δεσπότης μας ὁ Καλλίνικος, ἄγιος ἄνθρωπος!»

Πηγή: «Γεροντικὸ Σύγχρονων Ἁγίων», Συγγραφέας Νίκη Κατσιάπη, Ἐπιμέλεια Χριστιανικὴ Φοιτητικὴ Δράση, Ἐκδόσεις Ἔαρ, 2026, σέλ.456-457

The post Ὁ Ἅγιος Καλλίνικος Ἐπίσκοπος Ἐδέσσης καὶ τὸ κάρο appeared first on ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.