Μήν χάσετε τόν ἀποκαλυπτικό Στύλο Ὀρθοδοξίας πού  κυκλοφορεῖ  τό Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2026 μὲ πλούσια θεματογραφία

ΝΕΑ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ

Παπά-Παναγιώτης

Ὁ ποιμήν τῶν Ἀγράφων

Τά ἀναμμένα κεριά

Ἕνας σκεπτικιστὴς παλαιογράφος κληρονομεῖ τὸ τετράδιο ἑνὸς παπᾶ τῶν Ἀγράφων. Μέσα εἶναι χιλιάδες ὀνόματα καὶ δεκατέσσερα ἀπὸ αὐτὰ σημαδεμένα μὲ ἕνα κερί. Τὴ δέκατη πέμπτη γραμμὴ τὴν καταλαμβάνει μόνο μία λέξη: «ἔρχεται». Ψάχνοντας τοὺς δεκατέσσερις, βρίσκει ἀντάρτες, μετανάστες, γιατροὺς καὶ ἐξόριστους. Βρίσκει τὰ θαύματα καὶ τὰ δράματα ἑνὸς ὁλόκληρου αἰῶνα. Καὶ στὸ τέλος βρίσκει τὸν ἑαυτό του. Ἕνα μυθιστόρημα ἐμπνευσμένο ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ π. Παναγιώτη Τσιώλη, γιὰ τὴν πίστη, τὴ μνήμη καὶ τὴν ἀγάπη ποὺ δὲν ξεχνᾶ κανέναν.

Ὁ Θεὸς νὰ βάλει τὸ χέρι Του

ΘΑ ΠΕΣΟΥΝ ΠΥΡΗΝΙΚΑ;

ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ

-Πυρηνικὸ χτύπημα στὸ Ἰρᾶν ἐξετάζει ὁ Τρὰμπ σύμφωνα μὲ τὸν Ἀμερικανὸ δημοσιογράφο Τάκερ Κάρλσον

-Ὁδηγίες πρὸς τοὺς πολίτες ἀπό Κομισιόν γιὰ σακίδια ἐπιβίωσης καὶ συλλογὴ τροφίμων σὲ ΗΠΑ καὶ εὐρωπαϊκὲς χῶρες (Μ. Βρετανία, Γερμανία, Γαλλία...)

- Καμίνι ποὺ βράζει τὸ Αἰγαῖο μετὰ τὸ τουρκολιβυκὸ μνημόνιο καὶ τὴν ἀντίστοιχη ΑΟΖ

- Ἀσκήσεις προσομοίωσης γιὰ οἰκονομικὸ καὶ ψηφιακὸ blackout καὶ ἐνεργειακὸ σὸκ σὲ ΗΠΑ

- Μεγάλες στρατιωτικὲς δυνάμεις ἔχουν συσσωρευτεῖ στὴ Μ. Ἀνατολή τὶς τελευταῖες ἡμέρες

ΕΚΚΛΗΣΙΑ

ΜΕΓΑ ΣΚΑΝΔΑΛΟ  Ἀπὸ τόπος Ἀναστάσεως, σὲ θέρετρο διακοπῶν

Πούλησαν καὶ τὸ Σινὰ

Ἀρχιεπίσκοπος πρώην Σιναίου Δαμιανός:  «Καταγγέλλω Μητσοτάκη καὶ Γεραπετρίτη...

Ἡ κυβέρνηση Μητσοτάκη ἔχει κάνει μία κρυφὴ συμφωνία μὲ τὴν Αἴγυπτο ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ μὲ ἀντάλλαγμα τὸ Σινά!

Τὸ σκάνδαλο ἔγινε γνωστὸ ἀπὸ τὴν ἔγκριτη ἰταλικὴ ἐφημερίδα Corriere della Serra τὸν Ἰούνιο 2025

Ἡ Ἑλλάδα καὶ ἡ Αἴγυπτος ὑπέγραψαν πρόσφατα σχέδιο ὕψους 5 δισ. εὐρὼ γιὰ τὴν πόντιση 1.000 χλμ. ὑποθαλάσσιων καλωδίων: ὡς ἐναλλακτικὴ στὸ ρωσικὸ φυσικὸ ἀέριο, θὰ μεταφέρουν φθηνὴ ἐνέργεια ἀπὸ τὴ Βόρεια Ἀφρικὴ στὴν Εὐρώπη.

Ἐκεῖ ὅπου κτύπησε τὸ ραβδὶ τοῦ Μωυσῆ, λέει ἡ ἀπόφαση, ἀπὸ ἐδῶ καὶ στὸ ἑξῆς θὰ κτυπᾶ τὸ ταμεῖο τοῦ αἰγυπτιακοῦ κράτους

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ

Τὸ σκοτεινό παρασκήνιο στὸ Οὐκρανικό

Ἔγγραφο τῆς Ἐκκλησίας ποὺ διέρρευσε παρουσιάζει τὸν Ποροσένκο καὶ τὶς οὐκρανικὲς ὑπηρεσίες ἀσφαλείας νὰ ἀσκοῦν πιέσεις στὴν δῆθεν Ἑνωτικὴ Σύνοδο τοῦ Κιέβου τὸ 2018

Ὁ περίεργος ρόλος τοῦ Μητροπολίτη Χαλκηδόνος Ἐμμανουήλ

Ποιοὶ θέλουν νὰ κρατήσουν ὅμηρο τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο στὰ χέρια τους;

Πολιτικὰ καὶ γεωπολιτικὰ παιχνίδια στὸ Φανάρι

Τὸ οὐκρανικὸ χρονικό, ἡ ἐμπιστευτικὴ πληροφορία καὶ ὁ κίνδυνος νὰ μετατραπεῖ ἡ Ὀρθοδοξία σὲ ἐξάρτημα τῆς δυτικῆς νεοταξικῆς στρατηγικῆς

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

π. Κωνσταντῖνος Στρατηγόπουλος: «Τὸ Ἀρχοντόπουλο τοῦ Χριστοῦ»!

Εἶχε χιλιάδες πνευματικὰ παιδιὰ ποὺ ἀναπαύτηκαν κάτω ἀπὸ τὸ πετραχήλι του. Λόγῳ τῆς μεγάλης του ταπείνωσης καὶ θυσιαστικῆς ἀγάπης ἄλλοτε ἔβλεπε τὸν ἑαυτό του σὰν «σκουπιδιάρη», ποὺ μέσα ἀπὸ τὴν ἐξομολόγηση βοηθοῦσε τοὺς ἀνθρώπους νὰ ἀποβάλλουν τὰ ἄχρηστα πάθη τους καὶ νὰ ζήσουν τὸν Χριστό.

ΥΓΕΙΑ

Ἡ γλουτένη καὶ τὸ μικροβίωμα τοῦ ἐντέρου

Τά χημικά πρόσθετα τῶν τροφίμων ὁδηγοῦν μακροπρόθεσμα σὲ αὐτοάνοσα καὶ δημιουργοῦν φλεγμονές ὅταν τὸ μικροβίωμα στὸ ἔντερο εἶναι «φτωχό» καὶ ἀδύναμο.

ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Ὅταν ὁ διάβολος κατηχεῖ τὸν κλῆρο

Τὸ κατάντημα τῶν Ἑλλήνων ἱερέων: Κάθονται σούζα μπροστὰ στὸν διάβολο, ὁ ὁποῖος τοὺς κάνει κατήχηση μέσα στὸ ἴδιο τους τὸ σπίτι.

Ἕνα ἄρθρο τοῦ καθηγητῆ Ποινικοῦ Δικαίου Κων. Βαθιώτη, πού θὰ συζητηθεῖ

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ποιοί καὶ γιατί θέλουν νὰ καταργήσουν τὰ μετρητὰ

Τὸ ψηφιακὸ Εὐρώ, ὡς ὁδηγὸς στὴν «Ἀχρήματη Κοινωνία»

Ἡ κατάργησή τους δὲν εἶναι ἁπλῶς μία ἀλλαγὴ στὸν τρόπο ποὺ πληρώνουμε, ἀλλὰ μία βαθιὰ ἀλλοίωση τῆς ἴδιας τῆς δημοκρατίας καὶ τῆς οἰκονομικῆς μας αὐτονομίας.

Ἡ διατήρηση τῶν μετρητῶν εἶναι πρώτιστα ζήτημα Ἐθνικῆς Ἀσφάλειας καὶ ἐπιβίωσης ἑνὸς λαοῦ, ὄχι ἁπλῶς ἐπιλογὴ καταναλωτικῆς συνήθειας

ΕΡΕΥΝΑ

ΟΗΕ:  «Ὅσοι κάνουν τὸν σταυρό τους κινδυνεύουν»

• 50000 καὶ πλέον χριστιανοί δολοφονήθηκαν τὴν τελευταία δεκαετία γιὰ τὴν πίστη τους. Τὶ ἀναφέρουν διεθνεῖς ἐκθέσεις
• Διωγμοί, βία, φυλακίσεις καὶ δολοφονίες τῶν Χριστιανῶν στὸν 21ο αἰώνα

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ἀθωώθηκε ὁμόφωνα ὁ π. Ἀντώνιος

Τί συμβαίνει σήμερα στὴν «Κιβωτὸ τοῦ Κόσμου»;

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Γέροντας Βασίλειος Καυσοκαλυβίτης: « Ἡ χάρις δύσκολα ἀποκτιέται, ἀλλὰ εὔκολα χάνεται»

Ἡ θρησκεία μας εἶναι ἀποκαλυπτική, μυστηριακὴ καὶ θαυματουργική. Ἀρκεῖ νὰ τηρήσει ὁ ἄνθρωπος τὸν νόμο τοῦ Θεοῦ, νὰ γίνει καθαρὸ σκεῦος ἐκλογῆς καὶ ἂν πρέπει καὶ θέλει ὁ Θεός, ἀποκαλύπτεται.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ὁ Προσωπικὸς Ἀριθμὸς ὡς ἐργαλεῖο ψηφιακῆς ὑποδούλωσης

Ἡ πνευματικὴ καὶ πολιτικὴ εὐθύνη τοῦ Ὀρθόδοξου Χριστιανοῦ

ΕΡΕΥΝΑ

ΣΤΑ ΑΔΥΤΑ ΤΗΣ ΜΑΣΟΝΙΑΣ

Χρηματικές εἰσφορὲς τῶν Μασόνων πρὸς τὴν Ἐκκλησία

• Νὰ πῶς βάζουν στὸ χέρι Ἀρχιεπισκόπους, μητροπολίτες καὶ πρωθυπουργούς

ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Τὸ ἐθνικὸ ἐρώτημα στὴν ἐκκοσμίκευση τοῦ ἱερατείου

• Πάνω ἀπὸ κάθε ἀνθρώπινη ἐξουσία ὑπάρχει ἡ δίκαιη κρίση τοῦ Θεοῦ. Αὐτὸ εἶναι τὸ ταπεινὸ μέτρο τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐξουσίας.
• Μετὰ τὴν ἐμπειρία τῆς ἐπιδημίας ἢ πανδημίας, ἡ Ἐκκλησία ὀφείλει νὰ ἔχει τὸ θάρρος νὰ μιλήσει μὲ καθαρότητα γιὰ ὅλα, ὅσα προκάλεσαν φόβο, κοινωνικὲς διαιρέσεις, πιέσεις καὶ βαθιὰ δυσπιστία στοὺς πολίτες καὶ στοὺς πιστούς.
• Χρειάζεται τὸ Ἔθνος ποιμένες ποὺ νὰ μποροῦν νὰ σταθοῦν δίπλα καὶ στὸν τελευταῖο ἄνθρωπο. Ἀρχιερεῖς ποὺ νὰ μποροῦν νὰ ποῦν «ἔκανα λάθος». Ἱερεῖς ποὺ νὰ μποροῦν νὰ ποῦν «συγχωρῆστε με».

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ

Ἡ δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ καὶ ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος!

Στὴν σύγχρονη ἐποχή, ἡ εἰδωλολατρεία πῆρε ἄλλες διαστάσεις. Στὴν θέση τοῦ Θεοῦ ἔχουμε βάλει διάφορα εἴδωλα, ἄλλος τὸ χρῆμα, ἄλλος τὶς σαρκικὲς ἡδονές, ἄλλος τὸ ποδόσφαιρο!

ΒΙΟΙ ΑΓΙΩΝ

ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Ο ΥΔΡΑΙΟΣ

Πάνω ἀπὸ τὸ κρεμασμένο ἄψυχο τίμιο λείψανό του φάνηκε φωτεινὸς σταυρός. Τὸ σῶμα του ἀγόρασαν οἱ πιστοί τῆς Ρόδου, τὸ ὁποῖο ἔθαψαν μὲ τιμές.

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Πρώην πρέσβης Βατικανοῦ στὶς ΗΠΑ

Μεγίστη ἀπειλή γιὰ τὸν ἄνθρωπο ἡ παγκόσμια διακυβέρνηση

Ἔντονη κριτική σὲ Φάουτσι, Μπίλ Γκέιτς, Σόρος, Οὔρσουλα Φόν Λάϊεν, Μπουρλά  καὶ Σβάμπ

Ἡ εὐθύνη τῆς Ἑλλάδος καὶ ὁ ρόλος τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας

ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΕΣ

Ἀνακαίνιση τῆς ζωῆς μας μὲ τὸν Χριστό

Χρειάζεται νὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ τὴν ἀνακαίνιση τῶν ψυχῶν μας, μὲ τὸ στολισμό τους μὲ  ἀρετές, ὅπως, διάκριση, ταπείνωση, ἁπλότητα, εὐγένεια, εὐσπλαγχνία, ἐλεημοσύνη, χρηστοήθεια, σωφροσύνη, δικαιοσύνη, εὐσέβεια.

Γράφει ὁ Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας,

Μέγας Ὑμνογράφος τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας

27 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ: Ἡ ἐφημερίδα πού γράφει αὐτά πού οἱ ἄλλοι σᾶς κρύβουν

27 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ: Ἡ ἐφημερίδα πού τολμᾶ καί τά βάζει μέ τό κατεστημένο

Ἀπό τό Σάββατο 7 Νοεμβρίου  σέ ὅλα τά περίπτερα

The post ΘΑ ΠΕΣΟΥΝ ΠΥΡΗΝΙΚΑ; appeared first on ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Μοναχὸς Μωυσῆς Ἁγιορείτης:

Εἶναι γεγονὸς πὼς ἡ ἀκτινοβολία τῆς ἀγάπης τῶν ἁγίων δὲν περιορίζεται σὲ ὅρια τοπικά, ἀλλὰ σὰν αὔρα λεπτὴ δροσίζει κι εὐφραίνει κάθε εὐλαβικὴ ψυχή, ποὺ πλησιάζει στὸν τόπο τῆς θαυμαστῆς βιοτῆς τους, ὥστε ν’ ἀναφωνεῖ ἐκ βαθέων: «Θαυμαστὸς ὁ Θεὸς ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ».

Μία οἰκογένεια ἀπὸ τὸν Πειραιᾶ βρέθηκε στὸ μοναστήρι τοῦ ὁσίου Γεωργίου Καρσλίδη γιὰ τὴ μοναχικὴ κουρὰ μίας συγγενοῦς τους. Ἐκεῖ ἡ μητέρα μελέτησε τὴν πνευματέμφορη ζωὴ τοῦ ὁσίου, προσκύνησε στὸ κατανυκτικὸ ἐκκλησάκι καὶ τὸν ἀπέριττο τάφο του κι αἰσθάνθηκε τὴν παρουσία του πολὺ πλησίον της. Εἶχε τὴν αἴσθηση ὅτι εἶναι ὁ δικός της ἅγιος. Ἔφυγαν εὐχαριστημένοι καὶ χαρούμενοι γιὰ τὸν Πειραιᾶ.

Στὰ μισὰ τῆς διαδρομῆς στάθμευσαν τὸ αὐτοκίνητο γιὰ λίγη ξεκούραση. Ὅταν ἑτοιμάσθηκαν ὅμως νὰ ξεκινήσουν, παρὰ τὶς προσπάθειες, ἡ μηχανὴ δὲν ἐκινεῖτο. Ἀγωνιοῦσαν, γιατί νύχτωνε καὶ δὲν ἤξεραν ποῦ νὰ πᾶνε καὶ ποῦ νὰ μείνουν.

Ἡ μητέρα κατευθύνθηκε στὸ αὐτοκίνητο καὶ πῆρε στὰ χέρια της ἕνα μπαμπάκι μὲ λάδι, ποὺ εἶχε λάβει ἀπὸ τὴν ἀκοίμητη κανδήλα τοῦ ὁσίου. Σταύρωσε τὴ μηχανὴ τοῦ αὐτοκινήτου καὶ ἀμέσως ξεκίνησε καὶ τοὺς πῆγε στὸν προορισμό τους. Μόλις ἔφθασαν, χάλασε πάλι τὸ αὐτοκίνητο. Φαίνεται ἤθελε καὶ ἡ μηχανὴ ἐπισκευή.

Μία Μακεδονίτισσα γιαγιὰ μένει χρόνια στὸ Τορόντο τοῦ Καναδᾶ. Μικρὴ εἶχε γνωρίσει τὸν ὅσιο καὶ τὸν εἶχε ἀγαπήσει. Μία μεγάλη φωτογραφία τοῦ ὁσίου τὴν εἶχε σὲ κορνίζα στὸ σαλόνι της. Ἀπὸ τὴ γιαγιὰ εἶχαν γνωρίσει γιὰ τὸν ὅσιο καὶ τὰ ἐγγόνια της. Μία δεκαεφτάχρονη ἐγγονή της μία ἡμέρα λιποθύμησε κι ἔχασε τὶς αἰσθήσεις της.

Τὴν πῆγαν στὸ νοσοκομεῖο καὶ οἱ ἰατροὶ βλέποντας νὰ ἔχει παραισθήσεις καὶ νὰ μὴ ἐπικοινωνεῖ μὲ τὸ περιβάλλον της ἀνησύχησαν καὶ τὴν ἔστειλαν σ’ ἕνα ἄλλο εἰδικὸ νοσοκομεῖο. Ἐκεῖ δέχθηκαν οἱ ὑπεύθυνοι ἰατροὶ ἕνα τηλεφώνημα ποὺ τοὺς ἔλεγε ὅτι ἡ νέα πάσχει ἀπὸ ἐγκεφαλομηνιγγίτιδα. Ἄρχισαν μία θεραπεία, ἀλλὰ εἶπαν ὅτι ἡ νέα ὅταν συνέλθει δὲν θὰ μπορεῖ νὰ μιλᾶ, νὰ βαδίζει καὶ νὰ τρώει. Ἡ γιαγιὰ ἔλεγε πὼς στὸ τηλεφώνημα ἦταν ὁ ὅσιος Γέροντας.

Ἡ νέα χωρὶς νὰ κοιμᾶται εἶδε τὸν ὅσιο μὲ ράσα καθισμένο στὴν ἄκρη τοῦ κρεβατιοῦ καὶ τῆς εἶπε: «Μὴ φοβᾶσαι, ἐγὼ θὰ σὲ κάνω καλὰ» καὶ τὴ σταύρωσε. Αὐτὸ ἐπανελήφθη ἐπὶ τρεῖς βραδιὲς συνεχῶς. Ἡ νέα ἀπὸ τότε συνῆλθε, ἄρχισε νὰ μιλᾶ ἄνετα, νὰ βαδίζει καὶ σιγά-σιγά νὰ τρώει.

Δύο ἑβδομάδες μετά, ὅλα τελείωσαν, ἡ ἀσθένεια θεραπεύθηκε δίχως νὰ τῆς ἀφήσει τίποτε. Ἀκόμη καὶ οἱ ἰατροὶ ἔλεγαν πὼς ἔγινε θαῦμα. Ἡ νέα σπούδασε ψυχολογία καὶ προοδεύει. Ἡ μητέρα της ἔπασχε ἐπὶ μία εἰκοσαετία ἀπὸ μία ἀνίατη καὶ σοβαρὴ ἀσθένεια ποὺ λέγεται λύκος. Θεραπεύθηκε καὶ αὐτὴ ἀπὸ τὸν ὅσιο. Ὅλοι τὸν εὐχαριστοῦν εὐγνώμονα.

Ἀπὸ τὸ βιβλίο: Μοναχοῦ Μωυσέως Ἁγιορείτου, «Ὁ Ὅσιος Γεώργιος τῆς Δράμας». Ἔκδοσις Ι. Μ. Ἀναλήψεως τοῦ Σωτῆρος, Ταξιάρχες (Σίψα) Δρᾶμα 2016

The post Ὅσιος Γεώργιος Καρσλίδης: «Μὴ φοβᾶσαι, ἐγὼ θὰ σὲ κάνω καλά» appeared first on ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Τοῦ Λάμπρου Κ. Σκόντζου
Θεολόγου – Καθηγητοῦ

Ἀνάμεσα στοὺς πολλοὺς εὐσεβεῖς αὐτοκράτορες τοῦ Βυζαντίου ξεχωρίζει ὁ Ἰωάννης Γ’ Δούκας Βατάτζης, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε ἕνας ἀπὸ τοὺς ἐνδοξότερους βασιλεῖς, καὶ ἅγιος τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ μάλιστα ἔχει τὴν προσωνυμία τοῦ Ἐλεήμονος.

Γεννήθηκε στὸ Διδυμότειχο τὸ 1193 ἀπὸ γονεῖς ἐπιφανεῖς καὶ εὐσεβεῖς. Ὁ πατέρας του Βασίλειος καὶ ἦταν ὁ Δούκας τοῦ θέματος τῶν Θρακησίων καὶ δομέστικος τῆς ἀνατολῆς. Ἡ μητέρα του Ἀγγελίνα ἦταν κόρη του Ἰσαακίου, γιοῦ τοῦ Κωνσταντίνου Ἀγγέλου, καὶ τῆς Θεοδώρας Κομνηνής, κόρης τοῦ Ἀλεξίου Α’ Κομνηνοῦ.

Ἔζησε σὲ καιροὺς τραγικοὺς γιὰ τὸ θεόσωστο κράτος, ἀφοῦ οἱ αἱρετικοὶ δυτικοί, μὴ μπορῶντας νὰ ὑποτάξουν διαφορετικὰ τὴν Ἐκκλησία στὴν ἐξουσία τοῦ αἰρεσιάρχη πάπα, ἔκαναν τὶς φοβερὲς σταυροφορίες, μὲ σκοπὸ δῆθεν τὴν ἀπελευθέρωση τῶν Ἁγίων Τόπων ἀπὸ τοὺς μουσουλμάνους Σαρακηνούς, ἀλλὰ στὴν οὐσία νὰ καθυποτάξουν τὴν Ὀρθοδοξία στὸν παπισμό, διὰ τῆς βίας.

Οἱ πραγματικοὶ σκοποὶ τῶν σταυροφόρων ἀποκαλύφτηκαν κατὰ τὴν Δ’ σταυροφορία, τὸ 1204. Οἱ ὀρδὲς τῶν φραγκικῶν δυτικῶν στρατευμάτων ἀντὶ νὰ ὁδεύσουν πρὸς τὴν Ἱερουσαλήμ, στράφηκαν πρὸς τὴ Βασιλεύουσα, τὴν ὁποία ἐκπόρθησαν, κατάκτησαν καὶ λεηλάτησαν, σὲ τέτοιο βαθμό, ποὺ ξεπέρασε καὶ αὐτὴ τὴν ἅλωσή της ἀπὸ τοὺς Ὀθωμανοὺς τὸ 1453!

Ἡ πόλη παραδόθηκε στοὺς δυτικοὺς κατακτητές. Στὸν αὐτοκρατορικὸ θρόνο ἀνέβηκε Λατῖνος αὐτοκράτορας, ὅπως καὶ στὸν πατριαρχικὸ θρόνο. Ἡ αὐτοκρατορία διαμελίστηκε. Τὸ μεγαλύτερο μέρος κατέλαβαν οἱ Φράγκοι, ἐνῷ σχηματίστηκαν ἄλλα τρία ἀντίπαλα βασίλεια (Αὐτοκρατορία της Νικαίας, τὸ Δεσποτᾶτο τῆς Ἠπείρου, καὶ τὸ Βουλγαρικὸ βασίλειο τοῦ Ἰωάννη 2ου του Ἀσάνη). Ὁ νόμιμος αὐτοκράτορας καὶ ὁ πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κατέφυγαν στὴν αὐτοκρατορία της Νικαίας.

Μετὰ τὸ θάνατο τῶν γονέων του ὁ Ἰωάννης, ἀφοῦ μοίρασε στοὺς φτωχοὺς τὴ μεγάλη περιουσία του καὶ μὴ ἀντέχοντας τὴν λατινοκρατία, κατέφυγε στὴν ἐλεύθερη Νίκαια, μὲ προορισμὸ τὴν πόλη Νυμφαῖο της Βιθυνίας. Ὁ ἀδελφὸς τοῦ πατέρα του καὶ ἱερέας στὰ ἀνάκτορα τοῦ βασιλέα Θεόδωρου Α’ Λάσκαρη, τὸν κάλεσε καὶ τὸν φιλοξένησε στὸ παλάτι καὶ τὸν γνώρισε στὸν αὐτοκράτορα. Ἐκεῖνος διεῖδε τὸν δυναμικὸ χαρακτῆρα του, τὶς ἀρετές του καὶ τὶς στρατιωτικές του ἱκανότητες καὶ τοῦ ἀπένειμε τὸ ἀξίωμα τοῦ πρωτοβεστιάριου.

Ἀργότερα, ὅταν διαπίστωσε τὴν πιστότητά του σ’ αὐτὸν ἀποφάσισε νὰ τὸν κάμει γαμπρό του, δίνοντάς του ὡς σύζυγο τὴν μεγαλύτερη κόρη του, τὴν πριγκίπισσα Εἰρήνη, ἐξασφαλίζοντας ἔτσι διαδοχὴ γιὰ τὸν αὐτοκρατορικὸ θρόνο.

Τὸ 1222 ὁ Θεόδωρος Λάσκαρης πέθανε ξαφνικὰ σὲ ἡλικία 47 ἐτῶν. Τὴν ἴδια χρονιὰ ὁ στρατὸς καὶ ὁ λαὸς ἀνακήρυξαν αὐτοκράτορα τὸν Ἰωάννη Γ’ Δούκα Βατάτζη, τὸν ὁποῖο ἔστεψε ὁ Πατριάρχης Μανουὴλ Σαραντινός. Μὲ τὴν ἄνοδό του στὸ θρόνο ἔδειξε τὶς σπάνιες πολιτικὲς καὶ στρατιωτικὲς ἱκανότητές του. Ἔδωσε μεγάλη σημασία στὴν ἀναδιοργάνωση τοῦ στρατοῦ, στὰ πρότυπα τῶν παλαιῶν μεγάλων αὐτοκρατόρων. Παράλληλα ἄρχισε μιὰ ριζικὴ ἀναδιοργάνωση τοῦ Κράτους. Ὅλα αὐτά, γιὰ τὴν ἀνάκτηση τῶν χαμένων ἐδαφῶν της ἀπὸ τοὺς Φράγκους. Ἀναδείχτηκε ἔτσι ὡς ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγαλύτερους χριστιανοὺς ἡγεμόνες τῆς ἐποχῆς του.

Πραγματοποίησε μιὰ σειρὰ ἀπὸ νικηφόρες μάχες καὶ μὲ ἔξυπνους χειρισμούς, κατάλαβε, σὲ σύντομο χρονικὸ διάστημα, ὅλα σχεδὸν τὰ ἐδάφη τῆς Μ. Ἀσίας, τὰ ὁποῖα βρισκόταν στὰ χέρια τῶν Λατίνων. Στὴ συνέχεια μετέφερε τὸν πόλεμο στὸ εὐρωπαϊκὸ τομέα, καταλαμβάνοντας τὴν Ἀδριανούπολη. Ὡς τὸ 1254, ἔτος τοῦ θανάτου του, εἶχε καταλάβει ὅλα τὰ χαμένα ἐδάφη τῆς Βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας, ποὺ εἶχε πρὶν τὴν φραγκοκρατία καὶ τὸ μόνο ποὺ ἀπόμεινε ἦταν ἡ κατάληψη τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τὴν ὁποία ἀνακατάλαβε ὁ διάδοχός του Μιχαὴλ Η’ Παλαιολόγος τὸ 1261. Τὴν ἀνασύσταση τῆς Βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας τὴν ἀποδίδουν οἱ ἱστορικοὶ οὐσιαστικὰ στὸν Ἰωάννη Βατάτζη.

Ἐκτὸς ἀπὸ ἱκανὸς στρατιωτικὸς ἀναδείχτηκε καὶ ἰδανικὸς πολιτικός. Ἐμφορούμενος ἀπὸ φλογερὴ πίστη στὸ Θεό, σεβασμὸ γιὰ τὴν Ἐκκλησία καὶ ἀγάπη γιὰ τὸ λαὸ κυβέρνησε μὲ δικαιοσύνη καὶ σωφροσύνη. Πονοῦσε ποὺ ἔβλεπε τὴν ἀπόσχιση τῆς δυτικῆς χριστιανοσύνης ἀπὸ τὴν μία ἀδιαίρετη Ἐκκλησία καὶ γι’ αὐτὸ εἶχε κάνει πολλὲς ἀπόπειρες γιὰ τὴν ἕνωσή της μὲ αὐτή. Μάταια ὅμως, διότι ὁ πάπας Γρηγόριος Θ’ τὸν ἀγνοοῦσε!

Ὡς χαρακτῆρας ἦταν ἁπλός, καταδεκτικὸς καὶ φιλήσυχος. Ὁ κάθε πολίτης μποροῦσε νὰ τὸν δεῖ καὶ νὰ τοῦ ἐκθέσει τὰ προβλήματά του. Προστάτευε τοὺς ἀδικημένους καὶ τοὺς ἀδύναμους.

Περιόρισε τὴ δύναμη τῶν γαιοκτημόνων πρὸς χάριν τῶν μικροϊδιοκτητῶν ἀγροτῶν. Ἀναδιοργάνωσε τὴ γεωργία καὶ τὴν κτηνοτροφία καὶ αὔξησε τὴν ἐπάρκεια τροφίμων. Ὑποστήριξε τὰ φιλανθρωπικὰ ἱδρύματα, στὰ ὁποῖα ἔβρισκαν καταφύγιο χιλιάδες ἀναξιοπαθοῦντες, περιορίζοντας δραστικὰ τὴ φτώχια. Ὁ ἴδιος ζοῦσε λιτά, σχεδὸν ἀσκητικὰ καὶ στηλίτευε τὴν πολυτέλεια καὶ τὶς σπατάλες. Τὰ δημόσια ταμεῖα γέμισαν ἀπὸ τὴν χρηστὴ διαχείριση καὶ μποροῦσε ἔτσι νὰ ἀσκεῖ τὸ σπάνιο φιλανθρωπικό του ἔργο. Ὁ λαὸς τὸν ὑπεραγαποῦσε.

Στὶς 4 Νοεμβρίου τοῦ 1254 ὁ χρηστὸς καὶ εὐσεβὴς αὐτοκράτορας τῆς Νικαίας Ἰωάννης ἀρρώστησε ξαφνικὰ καὶ πέθανε. Ἡ ἁγία του ψυχὴ πέταξε στὰ οὐράνια καὶ τὸ ἀσκητικό του σῶμα κηδεύτηκε μὲ θλίψη ἀβάσταχτη ἀπὸ τὸ λαό, ὁ ὁποῖος θρηνοῦσε γιὰ μέρες τὸν ἀγαπημένο τοῦ ἡγεμόνα. Ἐνταφιάστηκε στὴ Μονὴ τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, ποὺ εἶχε ἱδρύσει καὶ χτίσει ὁ ἴδιος στὸ Νυμφαῖο της Βιθυνίας. Ὅμως μετὰ ἀπὸ ἑπτὰ χρόνια, ὅταν ἔγινε ἐκταφῇ βρέθηκε ἄφθαρτο, νὰ εὐωδιάζει, ἔχοντας τὸ χρῶμα ζωντανοῦ ἀνθρώπου καὶ εὔκαμπτο, δεῖγμα τῆς ἁγιότητάς του. Ὡς καὶ τὰ ἐνδύματά του ἦταν ἀπόλυτα ἄφθορα! Μεταφέρθηκε στὴ Μαγνησία τῆς Μ. Ἀσίας, τὸ ὁποῖο ἔκανε ἄπειρα θαύματα. Ἡ Ἐκκλησία τὸν ἀνακήρυξε ἅγιο καὶ ἡ μνήμη του ἑορτάζεται στὶς 4 Νοεμβρίου.

Ἀργότερα μεταφέρθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ χάθηκε μυστηριωδῶς κατὰ τὴν ἅλωση. Γι’ αὐτὸ ἀναπτύχθηκε γύρω ἀπὸ αὐτὸν ὁ θρῦλος τοῦ «Μαρμαρωμένου Βασιλιᾶ», ὁ ὁποῖος θὰ φανεῖ γιὰ νὰ ἐλευθερώσει ξανὰ τὴν Βασιλεύουσα. Μὲ αὐτὸν τὸν ἐλπιδοφόρο θρῦλο πορεύτηκε τὸ Γένος μας γιὰ αἰῶνες καὶ καρποφόρησε τὸ δένδρο τῆς λευτεριᾶς, ὁ ὁποῖος εἶναι συνδεδεμένος μὲ τὸν ἅγιο Ἰωάννη Βατάτζη!

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.

Ταχὺς εἰς παράκλησιν τῶν προστρεχόντων εἰς σέ, ἀνάκτων ὑπέρτατε καὶ πενομένων τροφεῦ, Ἰωάννη ἀοίδιμε, εἴλκυσας σύ πρὸς πίστιν τῶν βαρβάρων τὰ πλήθη· ἔλαβες παραδόξως τοῦ ἰᾶσθαι τὰς νόσους τῶν πίστει προστρεχόντων σε. διὸ καὶ οἱ ἐv πίστει προστρέχουσί σε ἀφθόνως λαμβάνουσι τὴν ἴασιν.

Κοντάκιον
Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.

Ἰωάννης σήμερον, ὁ θεῖος Ἄναξ, βασιλείαν πρόσκαιρον, καταλιπὼν τὴν ἐπὶ γῆς, πρὸς Βασιλείαν Οὐράνιον, καὶ αἰωνίαν, ἀπῆρε γηθόμενος.

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
4 Νοεμβρίου 2026 ἑορτάζουν:

Ὅσιος Ἰωαννίκιος ὁ Μεγάλος «ὁ ἐν Ὀλύμπῳ»

Ἅγιοι Νίκανδρος ἐπίσκοπος Μύρων καὶ Ἐρμαῖος ὁ πρεσβύτερος

Ἅγιος Πορφύριος ὁ Μῖμος

Διήγησις εἰς τὸν θρῆνον τοῦ Προφήτου Iερεμίου περὶ τῆς Iερουσαλήμ, καὶ εἰς τὴν ἅλωσιν ταύτης, καὶ περὶ τῆς ἐκστάσεως Ἀβιμέλεχ

Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Βατατζῆς ὁ ἐλεήμονας βασιλιᾶς

Ὅσιος Γεώργιος Καρσλίδης ὁ Ὁμολογητής

Ὅσιος Μερκούριος ὁ νηστευτής

Δίκαιος Ἀβιμέλεχ

The post Ἅγιος Ἰωάννης Βατάτζης, ὁ ἐλεήμων Βυζαντινὸς Αὐτοκράτορας (4/11/2026) appeared first on ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

ΤΕΤΑΡΤΗ Ζ’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΛΟΥΚΑ
Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν
11: 42-46

Εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τοὺς ἐληλυθότας πρὸς αὐτὸν Ἰουδαίους· οὐαὶ ὑμῖν τοῖς Φαρισαίοις, ὅτι ἀποδεκατοῦτε τὸ ἡδύοσμον καὶ τὸ πήγανον καὶ πᾶν λάχανον, καὶ παρέρχεσθε τὴν κρίσιν καὶ τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ· ταῦτα δὲ ἔδει ποιῆσαι, κἀκεῖνα μὴ ἀφιέναι. οὐαὶ ὑμῖν τοῖς Φαρισαίοις, ὅτι ἀγαπᾶτε τὴν πρωτοκαθεδρίαν ἐν ταῖς συναγωγαῖς καὶ τοὺς ἀσπασμοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς. οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι ἐστὲ ὡς τὰ μνημεῖα τὰ ἄδηλα, καὶ οἱ ἄνθρωποι περιπατοῦντες ἐπάνω οὐκ οἴδασιν. Ἀποκριθεὶς δέ τις τῶν νομικῶν λέγει αὐτῷ· Διδάσκαλε, ταῦτα λέγων καὶ ἡμᾶς ὑβρίζεις. ὁ δὲ εἶπε· Καὶ ὑμῖν τοῖς νομικοῖς οὐαί, ὅτι φορτίζετε τοὺς ἀνθρώπους φορτία δυσβάστακτα, καὶ αὐτοὶ ἑνὶ τῶν δακτύλων ὑμῶν οὐ προσψαύετε τοῖς φορτίοις.

The post Εὐαγγέλιο τῆς ἡμέρας 4/11/2026 appeared first on ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Α) Ὁ μακαριστός καί ὅσιος Γέροντας π. Ἰάκωβος Τσαλίκης, πού διετέλεσε πνευματικός τῆς Ἱ. Μονῆς μας Ἁγίου Γεωργίου Ἡλίων, πολλάκις εἶχε διαβεβαιώσει τήν Γερόντισσα καί τίς ἀδελφές γιὰ τὴν ἄγρυπνη περιφρούρηση τῆς Ἱ. Μονῆς καί την προστασία της ἀπό τόν Ἅγιο.

Χωρίς ποτέ σωματικά νά ἔχει ἔλθει στήν Ἱ. Μονή μας καί χωρίς νά ἔχει δεῖ τόν χῶρο, κάθε φορά πού τοῦ ἐκφράζαμε ἀνησυχίες γιά τήν ἀσφάλειά μας, μᾶς ἔλεγε: «Ἐσεῖς κοιμᾶστε ἐπάνω - κι ἔδειχνε μέ τό χέρι του πρός τα πάνω - κι ὁ Ἅγιος ὅλη νύχτα γυρίζει γύρω-γύρω ἀπ' το μοναστήρι καί σᾶς φυλάει». Πραγματικά, τά κελλιά τῶν μοναχῶν εἶναι ἐπάνω, ψηλά, στόν ὄροφο.

Κάποια ἄλλη φορά, ἐπικοινωνώντας τηλεφωνικῶς μέ την Γερόντισσα, τῆς λέγει:

- Νά ξέρετε ὅτι ὁ Ἅγιος Τροπαιοφόρος Γεώργιος σᾶς προστατεύει. Νά, τόν βλέπω καβάλλα στό ἄλογό του, νά 'ναι πάνω ἀπ' τήν Μονή Του καί νά σᾶς φυλάει.

- Τόν βλέπετε τώρα, Γέροντα;

- Ναί, τέκνον μου τώρα πού μιλᾶμε, τόν βλέπω νά 'ναι πάνω ἀπ' τόν τροῦλλο τῆς Ἐκκλησίας κ' ἐσᾶς να σᾶς ἔχει ἀπό κάτω.

Β) Μιά ἁγία Γερόντισσα, πού 'χαμε τήν εὐλογία νά διακονήσουμε στήν Μονήν μας, ἡ μοναχή Εὐπραξία (Μπρούλη), εἶχε ἰδιαίτερη ἀγάπη καί εὐλάβεια στόν Ἅγιο Γεώργιο. Οἱ γονεῖς της καί τά δύο ἀδέλφια της ἔγιναν μοναχοί· ἡ μητέρα της - ἔπειτα γερόντισσα Μητροδώρα - γυναίκα ἁγία καί πολύ ἀσκητική, ἀγαποῦσε πάρα πολύ τίς ἀγρυπνίες. Ὅπως μᾶς διηγοῦνταν ἡ γερόντισσα Εὐπραξία, ὅταν ἡ ἴδια ἦταν μωρό στην κούνια, ἡ μητέρα της τήν ἄφηνε στα χέρια τοῦ Θεοῦ καί πήγαινε στίς ἀγρυπνίες τοῦ Ἅγ. Νικολάου Πλανᾶ στόν Ἅγ. Ελισσαῖο.

Μετά ἀπό μιά ἀγρυπνία, τήν βρίσκει καί βλέπει νά 'ναι το κεφαλάκι της ὅλο μιά πληγή, γεμάτη πύον. Ἀλλά ἦταν τόση ἡ πίστη καί ἡ ἁγιότητά της, πού δέν ἡττήθηκε καί δέν ἄφησε καθόλου τίς ἀγρυπνίες της· ἀπεναντίας αὔξησε τίς προσευχές της. Ἔτσι, γυρίζοντας ἀπό τὴν ἀγρυπνία τοῦ Ἁγ. Γεωργίου, βρίσκει ὡς ἐκ θαύματος ὑγιέστατη τήν μικρή Μαρία, ὅπως τήν εἶχε ἀφήσει πρίν ν' ἀρρωστήσει.

Ἡ ἴδια γερόντισσα λίγο πρίν νά κοιμηθεῖ εἶδε τόν Θεῖο Γεώργιο να περιφέρεται χαρούμενος καί ὑπέρλαμπρος μέσ' τόν ναό του καί νά τόν συγυρίζει.

Γ) Μᾶς διηγεῖται μιά ταπεινή καί εὐλαβής γιαγιά, πώς ἔμενε στο μοναστήρι ὀκτώ χρόνια καί διακονοῦσε τόν Ἅγιο σέ ὅ,τι μποροῦσε. Μιά βραδυά πού ἔπεσε νά πλαγιάσει, κατά τά μεσάνυχτα, ἐνῶ ἦταν ξύπνια, βλέπει νά ἀνοίγει ἡ πόρτα, ἄν καί ἦταν κλειδωμένη. Μπαίνει μέσα ἕνας πανέμορφος νέος, ψηλός, καστανόξανθος, μέ πηλίκιο καί ροῦχα χακί. Τήν πλησίασε καί τῆς λέγει:

- Μέ γνωρίζεις;

- Ὄχι, τοῦ ἀπαντᾶ.

- Γιά κοίταξέ με καλά. Δέν μέ γνωρίζεις; Τῆς ξαναλέει.

- Ὄχι, τοῦ ἀπαντᾶ πάλι.

- Καλά, κοιμήσου τώρα καί τό πρωΐ πού θ' ἀνάβεις τά καντήλια, κοίταξε τήν εἰκόνα καί θά μέ γνωρίσεις.

Κ' ἔγινε ἄφαντος.

Γυρίζει μιά ἄλλη γυναίκα, πού κοιμόταν μαζί της καί τήν σκουντάει, νομίζοντας πώς παραμιλοῦσε. Τῆς λέγει τότε τί τῆς συνέβη καί ἔκαναν καί οἱ δύο τόν σταυρό τους, δοξάζοντας τόν Θεό καί τόν Ἅγιό Του, χωρίς ὅμως να ξέρουν ποιόν.

Τό πρωΐ εἶδε ἡ γιαγιά καί ἀναγνώρισε στήν εἰκόνα τοῦ τέμπλου τόν Ἅγιο Γεώργιο, πού τήν ἐπισκέφτηκε ἀποβραδίς.

Δ) Σε κάποια ἄλλη γυναίκα, ἐμφανίστηκε το βράδυ τῆς ἑορτῆς του καί τῆς εἶπε νὰ τοῦ φέρει λουλούδια, πολλά λουλούδια γιασεμιά, γιατί δέν εἶχε, καί νά στολίσει τίς εἰκόνες του πού ἦταν ἀστόλιστες. Αὐτή σηκώθηκε χαράματα, μάζεψε ἕνα μεγάλο κάνιστρο λουλούδια καί τοῦ τὰ πῆγε.

Τό πόσο λεπτός κ' εὐαίσθητος εἶναι ὁ Ἅγιος Γεώργιος καί πόσο ἀγαπᾶ τά λουλούδια φαίνεται κι ἀπ' τὸ ἑξῆς: Στά μέρη τῆς Θράκης, ἐμφανίστηκε σ' ἕναν βοσκό, πού φύλαγε τὰ ζῶα του γύρω ἀπό ἕναν ναΐσκο παλαιό τοῦ Ἁγίου καί τόν παρακάλεσε νά ἐπισκευάσει τό ἐκκλησάκι του καί νά τό περιποιεῖται. Ἔπειτα, τοῦ ξαναφανερώθηκε καί τοῦ εἶπε νὰ τοῦ φυτέψει λουλούδια στήν αὐλή του, γιατί τοῦ ἀρέσουν πολύ. Κι αὐτός γέμισε τόν τόπο ὁλόγυρα λουλούδια!

Ε) Κάποιος εἶχε καρδιοπάθεια κ' ἔπρεπε να κάνει μιά ἐπέμβαση στό Λονδίνο. Φοβόταν ὅμως πάρα πολύ. Ἔρχεται στόν Ἅγιο, ἀνάβει ἕνα κεράκι, κάνει τήν προσευχή του καί φεύγει.

Ξαναπάει σ' ἕναν φίλο του γιατρό τόν ἐξετάζει, τοῦ λέγει πώς δέν χρειάζεται να πάει πουθενά. Πέταξε καί τὰ φάρμακα πού τοῦ εἶχαν δώσει καί σ' ὅλους λέγει:

«Εγώ ἔχω τόν Ἅϊ-Γιώργη μου, αὐτός μ' ἔκανε καλά. Δέν λέει «ἀσθενούντων ἰατρός» τό τροπάρι του; Δέν ξαναπάω σε γιατρό».

Κ' ἔχουν περάσει τώρα σχεδόν πέντε χρόνια, χωρίς καμμιά ἐνόχληση.

Πηγή: «Ὁ Ἅγιος Γεώργιος ὁ Τροπαιοφόρος», ἐκδ. Ι. Μ. Ἁγίου Γεωργίου Ἡλίων, Αἰδηψός, σελ. 102-104, 109

The post Ἅγιος Ἰάκωβος Τσαλίκης: «Ὁ Ἅγιος Γεώργιος καβάλλα στό ἄλογό του ὅλη νύχτα γυρίζει γύρω-γύρω ἀπ’ το μοναστήρι του» appeared first on ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Ναοῦ τὰ ἐγκαίνια, Μάρτυς καὶ θέσιν,
Τῶν λεὶψάνων σοῦ νῦν γεραίρει ἡ κτίσις.

Μετὰ τὴν κατάπαυση τῶν διωγμῶν καὶ τὴν ἐπικράτηση τοῦ χριστιανισμοῦ σ’ ὅλο τὸ Ρωμαϊκὸ κράτος, ἐπὶ Μεγάλου Κωνσταντίνου, οἱ χριστιανοὶ ἀνήγειραν μεγαλοπρεπῆ Ναὸ στὴ Λύδδα της Ἰόππης, ὅπου μετακόμισαν τὸ ἱερὸ λείψανο τοῦ Μεγαλομάρτυρα Γεωργίου, γιὰ νὰ τὸ προσκυνοῦν πλέον ἄφοβα. Ἔγιναν δὲ μετὰ τὴν κατάθεση τοῦ Ἱεροῦ λειψάνου καὶ τὰ ἐγκαίνια τοῦ Ναοῦ στὶς 3 Νοεμβρίου καὶ ἀπὸ τότε κάθε χρόνο ἡ Ἐκκλησία μας, τελεῖ κατὰ τὴν ἥμερα αὐτὴ τὴν ἀνακομιδὴ τῶν Ἱερῶν λειψάνων τοῦ μεγαλομάρτυρα, πρὸς δόξαν Θεοῦ.

Σύντομη ἱστορία τοῦ Ναοῦ καὶ τῆς Λύδδας

Ὁ ναὸς τοῦ Ἁγίου Γεωργίου μαρτυρεῖ τὴν ἀκμὴ τοῦ Χριστιανισμοῦ στὴ Λύδδα, ποὺ ἦταν ἐπισκοπὴ καὶ μετέπειτα ἀρχιεπισκοπή. Σήμερα ὑπάρχει (τιτουλάριος) ἀρχιεπίσκοπος Λύδδης, ποὺ διαμένει στὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων. Στὴ Λύδδα διαμένει ὁ ἡγούμενος τῆς Μονῆς.

Μέχρι σήμερα ἐπικρατοῦσε ἡ γνώμη ὅτι ἡ Λύδδα εἶχε κτιστεῖ ἀπὸ τὴ φυλή του Βενιαμίν, ἀλλὰ ἀπὸ πρόσφατες ἀρχαιολογικὲς ἀνασκαφὲς ἀποδεικνύεται ὅτι ἡ Λύδδα εἶναι κτισμένη ἀπὸ τοὺς Αἰγυπτίους. Οἱ Ἑβραῖοι τὴν ὀνομάζουν Λὸντ (LOD) καὶ οἱ Ἄραβες Λὶντ (LID).

Ὁ Δημήτριος Νικάτωρ ἀπέσπασε τὴν Λύδδα ἀπὸ τὴ Σαμάρεια καὶ τὴν κατέταξε στὴν Ἰουδαία. Μετὰ τὸ θάνατο τοῦ Ἰουλίου Καίσαρος, ὁ Ρωμαῖος Ἀνθύπατος Κάσσιος, ἀφοῦ τυράννησε γιὰ ἀρκετὸ χρόνο τοὺς κατοίκους τῆς Παλαιστίνης πούλησε τοὺς κατοίκους της Λύδδας ὡς δούλους, αὐτοὶ ὅμως δὲν ἄργησαν νὰ ἀπελευθερωθοῦν καὶ νὰ ἐπανέλθουν στὴν πόλη τους, κατόπιν διατάγματος τοῦ Ἀντωνίου.

Ἡ Καινὴ Διαθήκη ἀναφέρει τὸ θαῦμα τῆς θεραπείας τοῦ παραλυτικοῦ Αἰνέα στὴ Λύδδα ἀπὸ τὸν Ἀπόστολο Πέτρο (Πράξ. θ’ 32-35).

Μετὰ τὸ Χριστὸ ὁ Ρωμαῖος Ἀνθύπατος Κέστιος Γάλλος πέρασε ἀπὸ τὴ Λύδδα καὶ τὴν κατεδάφισε ἀλλὰ μετὰ λίγο χρόνο ἡ πόλη ἐπανῆλθε στὴν πρώτη της κατάσταση, ὅπως φαίνεται, ἐπειδὴ στὴ μεταγενέστερη Ἰουδαία γίνεται ἕδρα τοπάρχου, ποὺ παραδόθηκε.

Καθὼς πολλὲς πόλεις ἐπὶ Ρωμαϊκῆς κυριαρχίας μετονομάστηκαν, ἔτσι καὶ ἡ λύδδα πῆρε τὸ ὄνομα Διόσπολις, πρὸς τιμὴ τοῦ Δία. Καὶ τὸ ὄνομα ὑπάρχει στὰ νομίσματα, ποὺ χαράχθηκαν ἐπὶ Σεπτιμίου Σεβήρου καὶ Καρακάλλα.

Ἡ Λύδδα τῶν πρώτων Χριστιανικῶν αἰώνων ἦταν ἕδρα ἐπισκόπου ὑπὸ τὸ Μητροπολίτη Καισαρείας, ἀλλὰ ἔπειτα ἔγινε Ἀρχιεπισκοπή.

Στὴ Λύδδα ἔγινε ἡ σύνοδος κατὰ τοῦ Πελαγίου, τὸ 415 μ.Χ., ποὺ ἔλεγε ὅτι ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ σωθεῖ μὲ τὰ ἔργα του, χωρὶς νὰ ἔχει ἀνάγκη τῆς θείας χάριτος.

Ποιός ἔκτισε τὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου δὲ γνωρίζουμεν ἀκριβῶς, ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχουν ἀκριβεῖς πληροφορίες. Ἄλλοι ἀναφέρουν ὡς κτίτορα τὸ Μέγα Κωνσταντῖνο, κυρίως οἱ συναξαριστές, καὶ ἄλλοι τον Ἰουστινιανό. Ὁ ἐπίσκοπος Τύρου, Γουλιέλμος, λέγει ὅτι ὁ ναὸς κτίστηκε ἀπὸ τὸν Ἰουστινιανό, ἀλλὰ ὁ ἱστορικὸς Προκόπιος, ποὺ ἔγραψε περὶ τῶν κτισμάτων του Ἰουστινιανοῦ, δὲν ἀναφέρει τίποτα. Στοὺς πρώτους πάντως χριστιανικοὺς αὐτοὺς αἰῶνες πῆρε ἡ Λύδδα καὶ τὸ ὄνομα Γεωργιούπολις πρὸς τιμὴ τοῦ Ἁγίου, καὶ ὅπως ἀναφέρουν οἱ συναξαριστές, στὶς 3 Νοεμβρίου, ἔγιναν τὰ ἐγκαίνια τοῦ ναοῦ.

Ἐπὶ Χοσρόη, τὸ 614 μ.Χ., ὁ ναὸς τοῦ Ἁγίου Γεωργίου δὲν ἔπαθε καμμιὰ καταστροφή, ἐπειδὴ οἱ Πέρσες περιορίστηκαν νὰ φθάσουν μέχρι τὴν Ἱερουσαλήμ.

Ἐπὶ Μουσουλμανικῆς κυριαρχίας, τὸν 8ον αἰῶνα μ.Χ., ὁ Σουλεϊμάν, ὁ υἱός του Χαλίφη Ἀβδοῦ Ἐλ Μάλεκ, κατεδάφισε τὴ Λύδδα ἀλλὰ τὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τὸν ἄφησε ἀνέπαφο, ἐπειδὴ οἱ Μωαμεθανοὶ σέβονται τὸν Ἅγιο καὶ τοῦ ἔχουν δώσει τὸ ὄνομα Χάντερ (HADER), ποὺ σημαίνει πράσινος.

Ἐπὶ Χαλίφου Χάκεμ, τὸ 1010 μ.Χ., ξέσπασε διωγμὸς κατὰ τῶν Χριστιανῶν, καὶ καταστράφηκε ὁ ναός της Λύδδας, ἀλλὰ πρὶν τὴν ἔλευση τῶν Σταυροφόρων τὸν ἀνακαίνισε κατ’ ἄλλους ὁ Κωνσταντῖνος ὁ Μονομάχος ἢ οἱ ἐντόπιοι μὲ τὴ βοήθεια τῶν Βυζαντινῶν καὶ κατ’ ἄλλους ὁ Στέφανος τῆς Οὑγγαρίας.

Ἀναφέρεται ὅτι μετὰ τὴν καταστροφὴ τοῦ Χάκεμ καὶ τὴν ἀνακαίνιση τοῦ ναοῦ, ἔγινε ἄλλη μία καταστροφὴ ἀπὸ τοὺς Μωαμεθανοὺς στὸ ναό, καὶ τὸν ἀνακαίνισαν οἱ Σταυροφόροι. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἰσχύει ἀπόλυτα, ἐπειδὴ μετὰ τὴ μάχη τῆς Ἀντιοχείας, οἱ σταυροφόροι ἦλθαν στὴ Λύδδα γιὰ νὰ προσκυνήσουν καὶ νὰ εὐχαριστήσουν τὸν Ἅγιο Γεώργιο, ποὺ τοὺς βοήθησε. Ἐκεῖ βρῆκαν μεγαλοπρεπῆ ναό, ὅπως ἀναφέρουν οἱ ἱστορικοὶ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Μόνο ὁ Γουλιέλμος, ἀρχηγὸς τῶν Σταυροφόρων, ἀναφέρει ὅτι λίγο πρὶν τὴν ἔλευση τῶν Σταυροφόρων, οἱ Μωαμεθανοὶ κατέστρεψαν τὸ ναό, ἀλλὰ αὐτὸ ἀντιφάσκει μὲ τὰ προαναφερθέντα.

Σὲ ὅλη τὴν διάρκεια τοῦ Σταυροφοριακοῦ βασιλείου ἡ Λύδδα καθὼς καὶ ἄλλες πόλεις ἦταν ὑπὸ τοὺς Σταυροφόρους.

Τὸ Λατινικὸ Πατριαρχεῖο στὴν Ἱερουσαλὴμ κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη τῆς ἐπικρατήσεως τῶν Σταυροφόρων, ἀπετελεῖτο ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ, τὴν Ἰόππη (Γιάφφα), καὶ τὴ Λύδδα.

Ὁ Ἰωάννης ὁ Φωκάς, τὸ 1185 μ.Χ., ἦλθε στὴ Λύδδα καὶ γράφει γιὰ τὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου ὅτι κάτω ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα ἦταν ὁ τάφος τοῦ Ἁγίου, ὅπως τοῦ εἶπαν οἱ κληρικοὶ τοῦ ναοῦ. Ὁ Λατῖνος ἐπίσκοπος ἔβγαλε τὶς πλάκες τοῦ ναοῦ καὶ βρῆκε τὸ σπήλαιο, ποὺ ἦταν ὁ τάφος τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, ἀφοῦ προηγουμένως ὁ τάφος δὲν φαινόταν καὶ οἱ προσκυνητὲς προσκυνοῦσαν μαρμάρινο στόμιο. Δύο ἄνθρωποι προσπάθησαν νὰ σηκώσουν τὴν πλάκα τοῦ τάφου, ἀλλὰ βγῆκε φωτιά, ποὺ ἄφησε τὸν ἕνα ἡμικαῇ καὶ τὸν ἄλλο πεθαμένο.

Μετὰ τὴ μάχη της Χαττήν, ἡ Λύδδα καθὼς καὶ ἄλλες πόλεις, ἦλθαν στὰ χέρια τῶν Μωαμεθανῶν, μὲ ἀρχηγό τον Σαλαχεντίν, οἱ ὁποῖοι κατέστρεψαν τὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου.

Τὸ 1191 μ.Χ., τὸ ἴδιο ἔτος τῆς καταστροφῆς, ὁ Ριχάρδος ὁ Λεοντόκαρδος κατέλαβε ξανὰ τὴ Λύδδα, καὶ ἐπισκεύασε τὸ ναὸ καὶ ἦλθε σὲ συνθηκολόγηση μὲ τὸν ἀρχηγὸ τῶν Μωαμεθανῶν, Σαλαχεντίν, ἀλλὰ ἡ συνθήκη δὲν κράτησε πολύ, ἐπειδὴ τὸ 1291 μ.Χ. οἱ Σαρακηνοὶ ἔδιωξαν τοὺς Σταυροφόρους ἀπὸ τὴν Παλαιστίνη καὶ κατέστρεψαν τὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου της Λύδδας.

Ὁ ναὸς τοῦ Ἁγίου Γεωργίου ἔμεινε κατεστραμμένος ἕως τὸ 1349 μ.Χ., ὁπότε ὁ αὐτοκράτορας Κωνσταντινουπόλεως Ἰωάννης Κατακουζηνός, ἔστειλε πρέσβεις στὸ Σουλτᾶνο τῆς Αἰγύπτου, Νασρεντὶν Χασὰν Ἴμπιν Ἐλ Νάσσερ, γιὰ τὴν ἀνακαίνιση τῶν ἱερῶν προσκυνημάτων τῆς Παλαιστίνης, ὅπως καὶ ἀνακαινίσθηκαν.

Τὸ 1442 μ.Χ., ξέσπασε διωγμὸς κατὰ τῶν Χριστιανῶν τῆς Παλαιστίνης ἐπὶ Σουλτάνου τῆς Αἰγύπτου Ἀλ Μαλέκου Ντάχερ Τζάκμακ, ποὺ κατέστρεψε τὸ ναὸ καὶ τὸ δυτικὸ μέρος τὸ μετέτρεψε σὲ τζαμί. Τότε ἐπίσης πρέπει νὰ πῆρε καὶ τὸ παρεκκλήσιο τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου, καὶ χρησιμοποίησε πέτρες τῆς Ἐκκλησίας γιὰ τὴν κατασκευὴ τῆς γέφυρας τοῦ Ντάχερ.

Ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὴν Ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας Ἱεροσολύμων, ὁ ναὸς τοῦ Ἁγίου Γεωργίου ἀνακαινίστηκε μετὰ τὸ 1517 μ.Χ. ἐπὶ Σουλτάνου Σελὴμ τοῦ Α’, ποὺ ἔδιωξε τοὺς Μαμελούκους καὶ ἔδωσε ἐλευθερία γιὰ τὴν ἐξάσκηση τῶν θρησκευτικῶν καθηκόντων στοὺς Χριστιανούς.

Γιὰ τὴν τελευταία καταστροφὴ τοῦ ναοῦ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου δὲν ἔχουμε ἀκριβῆ στοιχεῖα, ἀλλὰ ὑπάρχουν δύο πιθανότητες. Ἡ πρώτη εἶναι ὅτι στὶς ἀρχὲς τοῦ 19ου αἰῶνα μ.Χ. καταστράφηκε ἀπὸ τοὺς γενίτσαρους, ἐπειδὴ τότε τὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων ἔπαθε μεγάλο πλῆγμα ἀπὸ ἐκείνους. Ἡ δεύτερη εἶναι ὅταν τὸ 1837 μ.Χ. καταστράφηκε ἀπὸ σεισμό, ποὺ ἔγινε στὴν περιοχή, ἐξ αἰτίας τοῦ ὁποίου ἔπεσε ἡ σκεπὴ τοῦ ναοῦ καὶ τὸ ἱερὸ τοῦ Παρεκκλησίου τῶν Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου.

Τὸ 1871 μ.Χ., ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων, Κύριλλος ὁ Β’, ἀνακαίνισε τὸ ναὸ καὶ ἐπιπλέον μαρμαρόστρωσε τὸ πάτωμα καὶ τὸν τάφο τοῦ Ἁγίου Γεωργίου. Ἐκείνη ἡ ἀνακαίνιση ἦταν ἡ τελευταία. Ἔκτοτε γίνονται μικρὲς ἀνακαινίσεις.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’.

Ὡς τῶν αἰχμαλώτων ἐλευθερωτής, καὶ τῶν πτωχῶν ὑπερασπιστής, ἀσθενούντων ἰατρός, βασιλέων ὑπέρμαχος, τροπαιοφόρε μεγαλομάρτυς Γεώργιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Κοντάκιον
Ἦχος πλ.δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ.

Τῇ ὑπερμάχῳ καὶ ταχείᾳ ἀντιλήψει σου, προσπεφευγότες οἱ πιστοὶ καθικετεύομεν, λυτρωθῆναι παρὰ τοῦ Χριστοῦ Ἀθλοφόρε, τῶν σκανδάλων τοῦ ἐχθροῦ τοὺς ἀνυμνούντας σε, καὶ παντοίων ἐκ κινδύνων καὶ κακώσεων· ἵνα κράζωμεν, Χαίροις Μάρτυς Γεώργιε.

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
3 Νοεμβρίου 2026 ἑορτάζουν:

Ἀνακομιδὴ τῶν Ἱερῶν Λειψάνων τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Μεγαλομάρτυρα καὶ Τροπαιοφόρου καὶ Ἀνάμνηση ἐγκαινίων τοῦ Ναοῦ του στὴ Λύδδα της Ἰόππης

Ἅγιοι Ἀκεψιμάς, Ἰωσὴφ καὶ Ἀειθαλάς

Ἅγιος Γεώργιος ὁ νέος Ἱερομάρτυρας, ὁ Νεαπολίτης

Ὅσιος Ἀκεψιμάς

Ἅγιος Ἀχαιμενίδης

Ὅσιος Θεόδωρος ὁ Ὁμολογητὴς ἐπίσκοπος Ἄγκυρας

Ἅγιοι Δάσιος, Σέβηρος, Ἄνδρωνας, Θεόδοτος καὶ Θεοδότη

Ὅσιος Ἠλίας

Ἅγιοι Ἐννέα Μάρτυρες

Ἅγιοι Εἰκοσιοκτὼ Μάρτυρες

Ἁγία Winefride τοῦ Treffynon

Ἀνακομιδὴ Ἱερὰς Κάρας τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρα Ἀποστόλου τοῦ νέου

Ὁσία Ἄννα του Κιέβου

The post Ἀνακομιδὴ τῶν Ἱερῶν Λειψάνων τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Μεγαλομάρτυρα καὶ Τροπαιοφόρου καὶ Ἀνάμνηση ἐγκαινίων τοῦ Ναοῦ του στὴ Λύδδα της Ἰόππης (3/11/2026) appeared first on ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

ΤΡΙΤΗ - ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΕΝ ΛΥΔΔΗ ΝΑΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ
ΤΟΥ ΤΡΟΠΑΙΟΦΟΡΟΥ, ΗΤΟΙ Η ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΑΥΤΟΥ
Ἐκ τοῦ κατὰ Ἰωάννην
15:17 – 16:2

Εἶπεν ὁ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ Μαθηταῖς· ταῦτα ἐντέλλομαι ὑμῖν, ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους. Εἰ ὁ κόσμος ὑμᾶς μισεῖ, γινώσκετε ὅτι ἐμὲ πρῶτον ὑμῶν μεμίσηκεν. εἰ ἐκ τοῦ κόσμου ἦτε, ὁ κόσμος ἂν τὸ ἴδιον ἐφίλει· ὅτι δὲ ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ ἐστέ, ἀλλ’ ἐγὼ ἐξελεξάμην ὑμᾶς ἐκ τοῦ κόσμου, διὰ τοῦτο μισεῖ ὑμᾶς ὁ κόσμος. μνημονεύετε τοῦ λόγου οὗ ἐγὼ εἶπον ὑμῖν· οὐκ ἔστι δοῦλος μείζων τοῦ κυρίου αὐτοῦ. εἰ ἐμὲ ἐδίωξαν, καὶ ὑμᾶς διώξουσιν· εἰ τὸν λόγον μου ἐτήρησαν, καὶ τὸν ὑμέτερον τηρήσουσιν. ἀλλὰ ταῦτα πάντα ποιήσουσιν ὑμῖν διὰ τὸ ὄνομά μου, ὅτι οὐκ οἴδασι τὸν πέμψαντά με. εἰ μὴ ἦλθον καὶ ἐλάλησα αὐτοῖς, ἁμαρτίαν οὐκ εἴχον· νῦν δὲ πρόφασιν οὐκ ἔχουσι περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτῶν. ὁ ἐμὲ μισῶν καὶ τὸν πατέρα μου μισεῖ. εἰ τὰ ἔργα μὴ ἐποίησα ἐν αὐτοῖς ἃ οὐδεὶς ἄλλος πεποίηκεν, ἁμαρτίαν οὐκ εἴχον· νῦν δὲ καὶ ἑωράκασι καὶ μεμισήκασι καὶ ἐμὲ καὶ τὸν πατέρα μου. ἀλλ’ ἵνα πληρωθῇ ὁ λόγος ὁ γεγραμμένος ἐν τῷ νόμῳ αὐτῶν, ὅτι ἐμίσησάν με δωρεάν. ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ παράκλητος ὃν ἐγὼ πέμψω ὑμῖν παρὰ τοῦ πατρός, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὃ παρὰ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεται, ἐκεῖνος μαρτυρήσει περὶ ἐμοῦ· καὶ ὑμεῖς δὲ μαρτυρεῖτε, ὅτι ἀπ’ ἀρχῆς μετ’ ἐμοῦ ἐστε. Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἵνα μὴ σκανδαλισθῆτε. ἀποσυναγώγους ποιήσουσιν ὑμᾶς· ἀλλ’ ἔρχεται ὥρα ἵνα πᾶς ὁ ἀποκτείνας ὑμᾶς δόξῃ λατρείαν προσφέρειν τῷ Θεῷ.

The post Εὐαγγέλιο τῆς ἡμέρας 3/11/2026 appeared first on ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Ὁ τάφος τοῦ Ἁγίου Γαβριὴλ στὴ Γεωργία.

Πρωθιερέας Δαβὶδ Γκριγκαλασβίλι:

«Ἡ κόρη μοῦ Μαριὰμ εἶχε προβλήματα ὑγείας ἀπὸ τὴ γέννησή της. Ἦταν ἐσωστρεφής, δὲν μποροῦσε νὰ μιλήσει. Τὸ μόνο ποὺ μποροῦσε νὰ προφέρει ἦταν ὁ ἦχος «ὤχ-ου». Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο προσπάθησε νὰ μᾶς πεῖ τί ἤθελε καὶ τι την ἀνησυχοῦσε. Ἐπισκεφτήκαμε ὅλους τοὺς γιατροὺς τῆς πόλης, ἀλλὰ δὲν ὑπῆρξε ἀποτέλεσμα. Ἦταν σχεδὸν βουβὸ καὶ τὸ συνηθίσαμε.

Μία ὡραία ἡμέρα μου ἦρθε ἡ ἰδέα νὰ πάω τὴν κόρη μου στὸν τάφο τοῦ Πρεσβυτέρου Γαβριήλ. Ὅλη ἡ οἰκογένεια πῆγε στὸ Σαμτάβρο καὶ γονάτισε στὸν τάφο τοῦ Γέροντα Γαβριήλ. Ἐκείνη τὴν ἐποχή, ὁ ἱερέας δὲν εἶχε ἀκόμη ἁγιοποιηθεῖ.

Ἀλείψαμε τοὺς ἑαυτούς μας μὲ λάδι ἀπὸ τὸ καντήλι τοῦ γέροντα καὶ ἑτοιμαστήκαμε νὰ ἐπιστρέψουμε στὸ σπίτι. Κράτησα τὸ χέρι τῆς κόρης μου. Ξαφνικὰ ξέφυγε ἀπὸ τὰ χέρια μου, σὰν νὰ εἶχε γλιστρήσει ἔξω, καὶ ἔτρεξε πίσω στὸν τάφο τοῦ Γέροντα Γαβριήλ. Γονάτισε στὸν τάφο καί, πρὸς ἔκπληξη ὅλων, πῆρε ἕνα μικρὸ βερίκοκο ἀπὸ ἐκεῖ. Ἂν καὶ δὲν ὑπῆρχε τίποτα στὸν τάφο. Σηκώθηκε, ἦρθε κοντά μου καὶ μοῦ ἔδειξε τὸ βερίκοκο, προσπαθῶντας νὰ πεῖ κάτι ὅπως ἤξερε, μέσα ἀπὸ τὸ «ὤχ-ου».

Δείξαμε στοὺς matushkas (στὶς μητέρες) αὐτὸ τὸ βερίκοκο, εἴπαμε τὴν ἱστορία μας καὶ ρωτήσαμε τί νὰ κάνουμε. Ἡ μητέρα Σαμτάβρο μᾶς εἶπε ὅτι αὐτὸ τὸ βερίκοκο τὸ ἔστειλε ὁ Γέροντας Γαβριὴλ γιὰ τὴ Μαριὰμ καὶ ἦταν καλύτερα νὰ τὸ φάει τὸ παιδί. Καὶ ἔτσι κάναμε.

Ἡ Μαριὰμ ἔφαγε τὸ βερίκοκο μὲ ὄρεξη, μετὰ ἐπιστρέψαμε στὸν τάφο, προσευχηθήκαμε καὶ μετὰ ἀπὸ λίγο πήγαμε στὶς πύλες τοῦ μοναστηριοῦ, μπήκαμε στὸ αὐτοκίνητο καὶ ἐπιστρέψαμε. 10 λεπτὰ ἀργότερα, ὅταν μόλις εἴχαμε περάσει τὴν εἴσοδο τῆς πόλης Mtskheta, ἄκουσα τὴ φωνὴ τῆς κόρης μου ἀπὸ τὸ πίσω κάθισμα: «Μπαμπά, ἀγόρασέ μου ἕνα κουλούρι!» Σταμάτησα τὸ αὐτοκίνητο καὶ ὅλοι πάγωσαν ἀπὸ δέος γιὰ τὸ θαῦμα ποὺ μόλις εἶχε συμβεῖ μπροστὰ στὰ μάτια μας. Δόξα σὲ Σένα, Κύριε! Δόξα σὲ Σένα, πάτερ Γαβριήλ!

2 Νοεμβρίου, 2018

pravoslavie.ru

The post «Μπαμπά, ἀγόρασέ μου ἕνα κουλούρι!» appeared first on ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Τοῦ Λάμπρου Κ. Σκόντζου
Θεολόγου – Καθηγητοῦ

Ἅγιοι ἀναδείχτηκαν ἀπὸ ὅλες τὶς κοινωνικὲς τάξεις καὶ τὰ ἐπαγγέλματα. Πολλοὺς ἁγίους ἔδωσε καὶ τὸ ἐπάγγελμα τῶν ἐμπόρων, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι εἶναι συνδεδεμένο μὲ τὴν ἄδικη συχνὰ ἀντίληψη ὅτι τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἐμπόρου εἶναι συνώνυμο μὲ τὴν κλοπή. Ἀνάμεσα στοὺς ἐμπόρους ἁγίους συγκαταλέγονται καὶ οἱ Νεομάρτυρες Θεόδωρος, Λάμπρος καὶ Ἀνώνυμος (δὲν μᾶς ἔχει διασωθεῖ τὸ ὄνομά του), οἱ ὁποῖοι μαρτύρησαν στὸ Βραχώρι (Ἀγρίνιο) στὰ 1786).

Ἔζησαν κατὰ τὸν 18ο αἰῶνα καὶ καταγόταν ἀπὸ τὴν Πελοπόννησο καὶ ἀσκοῦσαν τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἐμπόρου. Λόγῳ τῶν ἐμπορικῶν τους δραστηριοτήτων, ἔκαναν συχνὰ ταξίδια σὲ ὅλη τὴν Ἑλλάδα καὶ στὰ Βαλκάνια. Μάλιστα γιὰ νὰ διευκολύνουν τὶς συναλλαγές τους, εἶχαν μάθει καὶ τὴν ἀλβανικὴ διάλεκτο. Εἰκάζεται ὅτι οἱ τρεῖς αὐτοὶ ἔμποροι ἦταν συνεταῖροι καὶ εἶχαν μιὰ μεγάλη ἐμπορικὴ ἑταιρεία στὴν ἰδιοκτησία τους, ἡ ὁποία εἶχε δραστηριότητες καὶ ἐκτὸς τῆς Πελοποννήσου.

Στὰ 1786 ἔκαναν ἕνα ἐμπορικὸ ταξίδι στὰ ξακουστὰ Γιάννενα. Ὅταν τέλειωσαν τὶς δουλειές τους πῆραν τὸ δρόμο τοῦ γυρισμοῦ, γιὰ τὴν πατρίδα τους, τὸ ὁποῖο ἦταν κοπιαστικό, ἐπώδυνο καὶ ἐπικίνδυνο μὲ τὰ μέσα συγκοινωνίας τῆς ἐποχῆς καὶ τοὺς κινδύνους, ποὺ ἐνέδρευαν στὸ δρόμο. Ὅταν ἔφτασαν στὸ Βραχώρι, τὸ σημερινὸ Ἀγρίνιο, νύχτωσαν καὶ ἦταν ἀναγκασμένοι νὰ διανυκτερεύσουν ἐκεῖ.

Ἡ πόλη κατοικοῦνταν κυρίως ἀπὸ Τούρκους καὶ Ἑβραίους, καὶ ἦταν καλὰ ὀχυρωμένη γιὰ τὸ φόβο τῶν ἀντιποίνων τῶν ὑπόδουλων Ἑλλήνων, τοὺς ὁποίους καταπίεζαν ἀφόρητα. Ἐπίσης πρέπει νὰ ἀναφέρουμε πὼς τὸ Βραχώρι ἦταν σημαντικὸ κέντρο τῆς ὀθωμανικῆς διοίκησης τῆς Δυτικῆς Ἑλλάδος καὶ κέντρο συγκέντρωσης τῶν φόρων, ποὺ πλήρωναν ὑπέρμετρα οἱ Ἕλληνες καὶ προορίζονταν γιὰ τὴν Ὑψηλὴ Πύλη, τὸ Σουλτᾶνο στὴν Πόλη. Μάλιστα εἶχαν τοποθετηθεῖ εἰδικοὶ φοροεισπράκτορες, μὲ ἄτεγκτο πραγματικὰ χαρακτῆρα, οἱ ὁποῖοι εἰσέπρατταν τὸν διαβόητο κεφαλικὸ φόρο ἀπὸ τοὺς ἄτυχους ρωμιούς, φροντίζοντας νὰ τὸν εἰσπράττουν μὲ βία. Γι’ αὐτὸ οἱ ρωμιοὶ φρόντιζαν νὰ βρίσκουν πολλὲς δικαιολογίες νὰ τὸν ἀποφύγουν. Αὐτὸ ἔκαμαν καὶ οἱ τρεῖς περαστικοὶ ἔμποροι, οἱ ὁποῖοι ἦταν ὑποχρεωμένοι νὰ πληρώσουν φόρο, περνῶντας ἀπὸ τὴν πόλη.

Ὅταν ἔφτασαν στὴν κεντρικὴ πύλη τῆς πόλεως, ἐκεῖ τοὺς περίμεναν οἱ κακεντρεχεῖς φοροεισπράκτορες (γιομπρουκτσῆδες) στὸ τελωνεῖο (γιομπρούκι), γιὰ νὰ τοὺς ἀδειάσουν τὶς σακοῦλες τους. Ἐκεῖνοι σκέφτηκαν νὰ προσποιηθοῦν τοὺς μουσουλμάνους γιὰ νὰ ἀποφύγουν τὴν καταβολὴ τῶν φόρων.

Ντύθηκαν μουσουλμανικὰ ἐνδύματα καὶ τοὺς χαιρέτισαν μὲ τὸν μουσουλμανικὸ χαιρετισμό: «σαλὰμ ἀλέκουμ». Ἐκεῖνοι τοὺς πέρασαν γιὰ ἀρβανῖτες μουσουλμάνους ἐμπόρους καὶ τοὺς ἄφησαν νὰ εἰσέλθουν στὴν πόλη καὶ νὰ ξενυχτήσουν ἐλεύθερα.

Οἱ τρεῖς ταξιδιῶτες ἔμποροι πῆγαν σὲ κάποιο σπίτι κάποιου χριστιανοῦ γνωστοῦ τους, ὅπου κατέλυσαν νὰ περάσουν τὴ νύχτα καὶ τὸ ἑπόμενο πρωὶ νὰ συνεχίσουν τὸ ταξίδι τους γιὰ τὴν πατρίδα τους. ἀλλὰ οἱ τοῦρκοι ἤθελαν νὰ βεβαιωθοῦν γιὰ τὸ ποιοί ἦταν, καὶ κατ’ ἄλλους νὰ μάθουν νέα ἀπὸ τὰ Γιάννενα, ἔστειλαν ἄνθρωπό τους νὰ τοὺς ἀκολουθήσει κρυφά, νὰ δοῦν ποὺ πῆγαν. Ὁ τοῦρκος ὅταν ἔφτασε στὸ σπίτι, ἔπεσε σὲ συζήτηση ποὺ εἶχαν οἱ τρεῖς ἔμποροι, σχετικὰ μὲ τὸν τρόπο ποὺ γλύτωσαν τὸ φόρο. Τοὺς ἄκουσε νὰ λένε στὸν σπιτονοικοκύρη «εὐτυχῶς, μ’ ἕνα “σαλὰμ’” γλυτώσαμε τὴν καταβολὴ τοῦ φόρου»!

Ὁ τοῦρκος κατάσκοπος κατάλαβε ὅτι ἦταν χριστιανοί, οἱ ὁποῖοι τοὺς ξεγέλασαν. Ἀμέσως ἔτρεξε νὰ τὸ ἀναγγείλει στοὺς ἀνθρώπους, ποὺ τὸν ἔστειλαν νὰ τοὺς παρακολουθήσει. Δὲν πέρασε παρὰ ἐλάχιστος χρόνος, ὅπου ὅρμισαν στὸ σπίτι, γκρεμίζοντας τὴν πόρτα καὶ συλλαμβάνοντας τοὺς τρεῖς ἐμπόρους.

Συμπεριφερόμενοι σὰν θηρία ἀνήμερα καὶ λυσσασμένα τοὺς ἅρπαξαν, τοὺς ξυλοφόρτωσαν καὶ τοὺς ἔσυραν δεμένους στὸν τοῦρκο ἱεροδικαστή, στὸν ὁποῖο τοὺς κατάγγειλαν ὅτι: «Αὐτοὶ οἱ τρεῖς ἄνθρωποι ἐνῷ εἶναι ρωμιοὶ περνῶντας σήμερα ἀπὸ τὸ γιομπρούκι μᾶς χαιρέτησαν μὲ τὸ “σαλὰμ ἀλέκουμ”. Πρέπει λοιπὸν ν’ ἀνακριθοῦν γιατί τὸ εἶπαν αὐτὸ τὸ ὁποῖο εἶναι χαρακτηριστικὸ τῶν Τούρκων καὶ ὄχι τῶν Ρωμιῶν. Καὶ ἂν μὲν περιγέλασαν τὴν πίστη πρέπει σύμφωνα μὲ τὸν νόμο, νὰ τιμωρηθοῦν, ἂν δὲ ἀγάπησαν τὸ Ἰσλάμ, διαφορετικά, νὰ περιτμηθοῦν καὶ νὰ τιμηθοῦν». Ὁ τοῦρκος δικαστής τους ρώτησε ἂν ἀληθεύουν οἱ κατηγορίες. Τότε οἱ τρεῖς ἄνδρες ἀπάντησαν μὲ θάρρος, εἰλικρίνεια καὶ χωρὶς ὑπεκφυγές: «Ναί, εἶναι ἀλήθεια, ὅτι χαιρετίσαμε τούρκικα, γιὰ νὰ μὴν πληρώσουμε τὸν φόρο, ὄχι ὅμως πὼς ἀγαπήσαμε τὸ Ἰσλάμ»!

Ὁ κριτής, ἀφοῦ ἄκουσε μὲ ἔκπληξη τὴν θαρραλέα ἀπολογία τους, τοὺς γνώρισε τὶς συνέπειες τῆς πράξης τους, ὑποδεικνύοντάς τους πὼς θὰ γλύτωναν ἀπ’ αὐτές: «Τὸ σφάλμα σας εἶναι βαρύ. Δὲν ἔχετε ἄλλη ἐπιλογὴ νὰ γλυτώσετε τὴ ζωή σας, παρὰ νὰ γίνεται τοῦρκοι καὶ νὰ σπασθεῖτε τὸ Ἰσλάμ. Εἰδεμὴ θὰ βασανιστεῖτε καὶ θὰ θανατωθεῖτε»!

Οἱ τρεὶς ἄνδρες δὲ χρειάστηκε νὰ τὸ σκεφτοῦν. Ἀμέσως ἔδωσαν τὴν ἀπάντηση στὸ δικαστή: «Ἐμεῖς, ἐνδοξότατε ἀφέντη, εἴπαμε αὐτὸν τὸν λόγο, γιὰ νὰ γλυτώσουμε χρήματα, ὅμως τὸ ν’ ἀρνηθοῦμε τὴν πίστη μας εἶναι ἀδύνατον, κάνε μας ὅ,τι θέλεις!».

Ὁ δικαστὴς ἔγινε ἔξαλλος ἀπὸ τὸ θυμό του καὶ οὐρλιάζοντας σὰν ἄγριο θηρίο, ἔδωσε διαταγὴ νὰ τοὺς δείρουν ἀλύπητα καὶ νὰ τοὺς ρίξουν στὸ πιὸ σκοτεινὸ καὶ ὑγρὸ κελὶ τῆς φυλακῆς.

Ἐκεῖ οἱ τρεῖς ἄνδρες ἔδινε ὁ ἕνας στὸν ἄλλο παρηγοριὰ καὶ δύναμη, διότι ἤξεραν πολὺ καλὰ τια μαρτύρια καὶ τί τέλος τους περίμενε. Ὁ ἕνας ἀπὸ αὐτούς, ὁ ὁποῖος ἦταν καὶ μορφωμένος, τοὺς εἶπε πὼς «προσέχετε ἀδελφοί μου, μὴ δειλιάσει κανένας καὶ χάσει αὐτὸ τὸ κελεπούρι ποὺ μᾶς ἔτυχε. Λίγο θὰ ὑπομείνουμε καὶ τὴν αἰώνια ζωὴ θὰ κερδίσουμε. Νὰ μὴ λυπηθοῦμε οὔτε συγγενεῖς, οὔτε φίλους, οὔτε τὴν πρόσκαιρη πατρίδα ἀλλὰ νὰ σταθοῦμε ἀνδρεῖοι στὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ, γιὰ νὰ πᾶμε χαίροντες στὴν ἄλλη πατρίδα, ὅπου δὲν ἔχει τέλος ποτέ»! Προσεύχονταν μὲ θέρμη ψυχῆς, παρακαλῶντας τὸ Θεό, ὄχι νὰ τοὺς σώσει, ἀλλὰ νὰ τοὺς στηρίξει στὴν ὁμολογία τους καὶ στὰ μαρτύρια ὡς τὸ τέλος.

Ἀφοῦ πέρασαν κάποιες μέρες, χωρὶς φαγητὸ καὶ νερό, τοὺς ὁδήγησαν καὶ πάλι στὸ δικαστή, πιστεύοντας ὅτι θὰ «εἶχαν λογικευθεῖ» καὶ θὰ ἀλλαξοπιστοῦσαν. Ὁ δικαστής τους ἐπανέλαβε πὼς ὁ μόνος τρόπος νὰ σώσουν τὴ ζωή τους, ἦταν νὰ ἀσπασθοῦν τὸ Ἰσλὰμ καὶ νὰ γίνουν τοῦρκοι. Νὰ τοὺς δοθοῦν προνόμια, τιμὲς καὶ δόξες. Ἐκεῖνοι ὅμως, μὲ ἕνα στόμα καὶ μιὰ καρδιὰ ἀπέρριψαν καὶ πάλι τὶς προτάσεις καὶ τὰ δέλεαρ τοῦ δικαστῆ. Εἶχαν πάρει τὴν εὐλογημένη ἀπόφαση νὰ χύσουν τὸ αἷμα τους γιὰ τὸ Χριστό, τὸν ἀληθινὸ Θεό. Νὰ μὴν ἀνταλλάξουν τὴν αἰώνια βασιλεία μὲ τὴν πρόσκαιρη καλοπέραση, ἀκολουθῶντας μιὰ ψεύτικη θρησκεία. Ὁ δικαστὴς ἔδωσε καὶ πάλι διαταγὴ νὰ βασανιστοῦν καὶ νὰ φυσλακισθοῦν.

Μετὰ ἀπὸ πέντε ἡμέρες βασανισμῶν, ὁ δικαστὴς μὲ τὸν μουλεσήμη (διοικητὴ) τῆς πόλεως ἔβγαλαν διαταγὴ γιὰ τὴ θανάτωσή τους. Θάνατος δι’ ἀπαγχονισμοῦ! Τοὺς πῆραν καὶ τοὺς ὁδήγησαν σὲ τρία διαφορετικὰ σημεῖα νὰ τοὺς ἐκτελέσουν. Τὸν ἕναν τὸν κρέμασαν σὲ ἕναν πλάτανο στὴν ἀγορὰ τῆς πόλεως (τζαρσί). Τὸν ἕτερο τὸν κρέμασαν στὸ πλάτανο, δίπλα στὴν ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου Δημητρίου καὶ τὸν τρίτο στὴν ἄκρη τῆς πλατείας, στὴν εἴσοδο τῆς πόλεως. Ἦταν 2 Νοεμβρίου 1786. Οἱ τρεῖς μακάριοι αὐτοὶ ἄνδρες ἀντάλλαξαν τὴν πρόσκαιρη αὐτὴ ζωὴ μὲ τὴν αἰωνιότητα.

Ἀπολυτίκιον
Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.

Ακίνδυνον μέλψωμεν, συν Αφθονίω ομού, κλεινόν Ανεμπόδιστον, Ελπιδοφόρον στερρόν, Πηγάσιον ένδοξον ούτοι γαρ ακινδύνως, εξαφθόνου κρατήρας, πηγάζουσι τοις ελπίδι, αρραγεί προσιούσι, χαρίτων ανεμποδίστων, κρήνην θεόβρυτον.

Κοντάκιον
Ήχος δ’. Ο υψωθείς.

Τη της Τριάδος καλλονή λαμπρυνθείσα, η πενταυγής των Αθλητών θεία φάλαγξ, τας των τυράννων ήμβλυνε δεινάς προσβολάς, άφθονον ακίνδυνον, ανεμπόδιστον χάριν, άπασι πηγάζουσα, τοις ελπίδι και πόθω, ενθέως προσιούσι δι’ αυτών, τω πάντων Κτίστη, Χριστώ τω Θεώ ημών.

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
2 Νοεμβρίου 2026 ἑορτάζουν:

Ἅγιοι Ἀκίνδυνος, Ἀφθόνιος, Πηγάσιος, Ἐλπιδηφόρος καὶ Ἀνεμπόδιστος

Ἅγιοι Συγκλητικοί

Ἅγιοι Εὔδοξιος, Ἀγάπιος καὶ ἄλλοι ὀκτὼ μάρτυρες, Ἀττικός, Μαρῖνος, Ὠκεανός, Εὐστράτιος, Καρτέριος, Νικοπολιτιανός, Στύραξ καὶ Τωβίας

Ἅγιες Κυριακή, Δομνίνα καὶ Δόμνα

Ὅσιος Μαρκιανὸς «ὁ ἐν τῇ Κύρῳ»

Ἅγιοι Λάμπρος, Θεόδωρος καὶ ἕτερος Ἀνώνυμος οἱ Νεομάρτυρες ποὺ μαρτύρησαν στὸ Βραχώρι

Ἅγιος Ἀντώνιος ὁ ὁμολογητής, ἐπίσκοπος Θεσσαλονίκης

Ὅσιος Γαβριὴλ ὁ Ὁμολογητής – Σαλός

The post Οἱ ἅγιοι Νεομάρτυρες Θεόδωρος, Λάμπρος καὶ Ἀνώνυμος, οἱ Βραχωρίτες (2/11/2026) appeared first on ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

ΔΕΥΤΕΡΑ Ζ’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΛΟΥΚΑ
Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν
11: 29-33

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἐπαθροιζομένων τῶν ὄχλων ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς λέγειν· Ἡ γενεὰ αὕτη γενεὰ πονηρά ἐστι· σημεῖον ζητεῖ, καὶ σημεῖον οὐ δοθήσεται αὐτῇ εἰ μὴ τὸ σημεῖον Ἰωνᾶ τοῦ προφήτου. καθὼς γὰρ ἐγένετο Ἰωνᾶς σημεῖον τοῖς Νινευῒταις, οὕτως ἔσται καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου τῇ γενεᾷ ταύτῃ σημεῖον. βασίλισσα νότου ἐγερθήσεται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῶν ἀνδρῶν τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ κατακρινεῖ αὐτούς, ὅτι ἦλθεν ἐκ τῶν περάτων τῆς γῆς ἀκοῦσαι τὴν σοφίαν Σολομῶντος, καὶ ἰδοὺ πλεῖον Σολομῶντος ὧδε. ἄνδρες Νινευῒ ἀναστήσονται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ κατακρινοῦσιν αὐτήν, ὅτι μετενόησαν εἰς τὸ κήρυγμα Ἰωνᾶ, καὶ ἰδοὺ πλεῖον Ἰωνᾶ ὧδε. Οὐδεὶς δὲ λύχνον ἅψας εἰς κρύπτην τίθησιν οὐδὲ ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ’ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, ἵνα οἱ εἰσπορευόμενοι τὸ φῶς βλέπωσιν.

The post Εὐαγγέλιο τῆς ἡμέρας 2/11/2026 appeared first on ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.