Ὁ Ἅγιος Σιλουανὸς ὁ Ἁγιορείτης ἔγινε γνωστὸς πρὶν ἀκόμα ἁγιοκαταχτεὶ ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μὲ τὸ βιογραφικὸ ἔργο «Ὁ γέροντας Σιλουανὸς τοῦ Ἄθω», ποὺ τὸ συνέγραψε μὲ ὡραῖο τρόπο ὁ Ἡγούμενος τῆς Μονῆς Τιμίου Προδρόμου στὸ Ἔσσεξ τῆς Ἀγγλίας Ἀρχιμανδρίτης Σωφρόνιος, ποὺ ἔζησε κοντὰ στὸν Ἅγιο γιὰ πολὺ καιρὸ στὸν Ἄθω.

Σύμφωνα λοιπὸν μὲ τὸν Σωφρόνιο, ὁ Ἅγιος Σιλουανὸς ἀσκήθηκε στὸ Ἅγιον Ὅρος γιὰ 46 ὁλόκληρα χρόνια καὶ συγκεκριμένα στὴ Μονὴ τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονα. Γεννήθηκε τὸ 1866 μ.Χ. στὸ χωριὸ Σόβοκ τῆς ἐπαρχίας Λεμπεντιὰσκ τῆς Ρωσίας καὶ τὸ κοσμικό του ὄνομα ἦταν Συμεῶν Ἰβάνοβιτς Ἀντόνωφ. Στὴ Ρωσία ἔκανε τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ξυλουργοῦ. Στὸ Ἅγιο Ὅρος ἦλθε τὸ 1892 μ.Χ. καὶ ἀφιερώθηκε ὁλοκληρωτικὰ στὴν ἄσκηση καὶ τὴν προσευχή. Τὸ 1911 μ.Χ. ἔγινε μεγαλόσχημος καὶ στολίστηκε μὲ πολλὲς ἅγιες ἀρετὲς καὶ γέμισε ὅλος ἀπὸ θεῖο φῶς. Τὸ 1915 μ.Χ. βγῆκε γιὰ λίγο ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ὅρος καὶ ἐπισκέφθηκε τὰ μοναστήρια τῆς πατρίδας του. Ἀπεβίωσε στὶς 24 Σεπτεμβρίου τοῦ 1938 μ.Χ. καὶ ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία πρόσφατα τὸν ἁγιοποίησε.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Κανόνα πίστεως.

Χριστὸν διδάσκαλον ἐν ὀδῷ ταπεινώσεως προσευξάμενος ἔλαβες, μαρτυροῦντος τοῦ Πνεύματος, ἐν σῇ καρδία τὴν λύτρωσιν, διὰ τοῦτο ἀσκήσεως ἀνεδείχθης σὺ ὁδηγός, ὡς φωτὸς θείου ἔμπλεως. Ὅσιε πάτερ Σιλουανέ, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ σωθήναι τᾶς ψυχᾶς ἠμῶν.

Κοντάκιον
Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.

Τῶν Ὁσίων σύσκηνος τῶν πάλαι ὤφθης, ἐναρέτοις πράξεσι, Χριστὸν δοξάσας ἐπὶ γῆς, Σιλουανὲ παναοίδιμε, καὶ ἐκομίσω τὸν ἄφθαρτον στέφανον.

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
24 Σεπτεμβρίου 2026 ἑορτάζουν:

Ἁγία Θέκλα ἡ Ἰσαπόστολος

Σύναξη τῆς Παναγιᾶς της Μυρτιδιώτισσας στὰ Κύθηρα καὶ ἀνάμνηση τῆς ἰάσεως τοῦ παραλύτου

Ὅσιος Κόπρις

Ἅγιος Σιλουανὸς ὁ Ἁγιορείτης

Ἁγία Πέρση

Ἅγιος Στέφανος, βασιλιᾶς των Σέρβων

Σύναξη τῆς Παναγιᾶς της Μυρτιδιώτισσας στὸ Καμάρι τῆς Σαντορίνης

Σύναξη τῆς Παναγιᾶς της Μυρτιδιώτισσας στὴν Νάξο

Σύναξη τῆς Παναγιᾶς της Μυρτιδιώτισσας στὴν Κέρκυρα

Σύναξη τῆς Παναγίας Μυρσινιδίου στὴν Χίο

Σύναξη τῆς Παναγίας της Δραπανιώτισσας

Σύναξη τῆς Παναγίας τῆς Φιλερήμου στὴν Ρόδο

The post Ἅγιος Σιλουανὸς ὁ Ἁγιορείτης (24/9/2026) appeared first on ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Ὁ Nικόλαος πάντα πωλήσας κάτω,
Ἐξηγόρασε Xριστὸν ἄνω ἐκ ξίφους.

«….Ἐγὼ χριστιανὸς εἶμαι καὶ τὸν Χριστὸ μοῦ πιστεύω γιὰ ἀληθινὸ Θεό. Οἱ τιμὲς καὶ τὰ ὀφίκια ποὺ μοῦ τάζεις, δὲν μοῦ χρειάζονται. Ἐγὼ τὸν Χριστό μου δὲν ἀρνοῦμαι, τὸν Χριστὸ πιστεύω, γιὰ τὸ ὄνομα τοῦ θὰ πεθάνω, Τοῦρκος δὲν γίνομαι». Αὐτὴ ἦταν ἡ δυναμικὴ ἀπάντηση τοῦ νεαροῦ Νικολάου στὸν κριτή, ὅταν μὲ πλεκτάνη προσπάθησαν νὰ τὸν ἐξισλαμίσουν.

Ὁ Νικόλαος γεννήθηκε στὸ Καρπενήσι ἀπὸ γονεῖς εὐσεβεῖς (ἀνῆκε, κατὰ παράδοσιν σωζομένην προφορικῶς μέχρι σήμερα, στὴν οἰκογένεια Καρανίκα), ποὺ φρόντισαν καὶ γιὰ τὴ δική του εὐσέβεια καὶ μόρφωση. Σὲ ἡλικία 15 χρονῶν βρίσκεται στὴν Κωνσταντινούπολη, ὑπηρετῶντας στὸ παντοπωλεῖο τοῦ πατέρα του, στὸ Ταχτὰ Καλέ. Κάποιος κουρέας Τοῦρκος ὅμως, ποὺ τοῦ μάθαινε τὴν Τούρκικη γλῶσσα, τοῦ ἔδωσε νὰ διαβάσει τὴν Τούρκικη ὁμολογία πίστης, μπροστὰ σὲ μάρτυρες, χωρὶς ὁ Νικόλαος νὰ γνωρίζει τίποτα. Ὅταν τοῦ εἶπαν ὅτι γίνεται Τοῦρκος, ὁ Νικόλαος ἀμέσως ὁμολόγησε τὴν πίστη του στὸν Χριστό. Ἡ δυναμικὴ ἀπάντηση ποὺ ἔδωσε στὸν κριτή, ἔκανε τοὺς Τούρκους νὰ τὸν βασανίσουν μέσα στὴ φυλακὴ μὲ τὸν πιὸ ἄγριο τρόπο. Παρ’ ὅλα αὐτὰ ὅμως, ὁ Νικόλαος ἔμεινε ἀκλόνητος στὴν πίστη του. Ἔτσι, τὴ Δευτέρα 23 Σεπτεμβρίου 1672 μ.Χ. τὸν ἀποκεφάλισαν. Ἦταν 15 χρονῶν.

Τὸ λείψανο τοῦ ἐνταφιάστηκε στὸ Μοναστήρι τῆς Παναγίας Χάλκης. Ἀργότερα ἡ κάρα τοῦ Ἁγίου, μεταφέρθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ξηροποτάμου τοῦ Ἅγιου Ὅρους.

Σπουδαῖες πληροφορίες γιὰ τὸ μαρτύριο τοῦ νεαροῦ Ἁγίου ἔδωσε ὁ τότε γραμματέας τῆς Γαλλικῆς πρεσβείας στὴν Κωνσταντινούπολη, ὁ ὁποῖος εἶχε ἐντυπωσιασθεῖ ἀπὸ τὸ σθένος καὶ τὴν πίστη τοῦ Νικολάου.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.

Νίκας ἤνεγκας τῇ ᾿Εκκλησίᾳ, νῖκος ἔδωκας τῇ σῇ πατρίδι τῇ καλλινίκῳ ἀθλήσει, Νικόλαε. Νεομαρτύρων ἡ δόξα ἡ ἄφθιτος, ὁδὸν Κυρίου νεότητι ἔδειξας· ταῖς πρὸς Χριστὸν θερμαῖς δεήσεσιν ὅθεν ἱκέτευε ἀεὶ νίκας χαρίζεσθαι.

Έτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Καλλιδρόμης κλεινὸν ἀξιάγαστον βλάστημα καὶ Σχολῶν Εὐγενίου θεοδίδακτον καύχημα, Νικόλαον τιμήσωμεν πιστοί, νεώτατον Χριστοῦ τὸν μιμητήν, τὴν τῶν νέων ἀρετὴν ἀθλητικῶς κρατύνοντα. Δόξα τῷ δεδοκότι τὴν ἀλκήν, δόξα τῷ μεγαλύναντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι ἐν παισὶν ἀεὶ θαυμάσια.

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
23 Σεπτεμβρίου 2026 ἑορτάζουν:

Ἅγιος Ἰωάννης Πρόδρομος καὶ Βαπτιστὴς (Σύλληψη)

Ἅγιος Νικόλαος ὁ παντοπώλης ὁ Νεομάρτυρας ἀπὸ τὸ Καρπενήσι

Ἅγιος Ἀνδρέας

Ἅγιος Ἰωάννης μὲ τὰ δύο παιδιά του Πέτρο καὶ Ἀντώνιο

Ἁγία Ραΐς ἡ παρθένος

Ὀσίες Ξανθίππη καὶ Πολυξένη

Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Νεομάρτυρας ὁ ἐξ Ἀγαρηνῶν

Ἅγιος Γρηγόριος Μητροπολίτης Ἄργους

Ἅγιος Adamnan

Ἅγιος Παπᾶ-Τύχων ὁ Ἁγιορείτης

The post Ἅγιος Νικόλαος ὁ παντοπώλης ὁ Νεομάρτυρας ἀπὸ τὸ Καρπενήσι (23/9/2026) appeared first on ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Φωκᾶ, τὸ λουτρὸν σμήγματος παντὸς δέχου.
Λουτρὸν γὰρ ἦν ἀγῶνος, οὐ καθαρσίου.
Εἰκάδι δευτερίῃ λουτρὸν πέφνεν ἔνδοθι Φωκᾶν.

Πατρίδα τοῦ Ἁγίου Φωκὰ ἦταν ἡ Σινώπη τοῦ Εὐξείνου Πόντου. Οἱ γονεῖς του Πάμφυλος (ναυπηγὸς στὸ ἐπάγγελμα) καὶ Μαρία μεταλαμπάδευσαν στὸ Φωκὰ ἀπὸ τὴν παιδική του ἡλικία τὴ φλόγα τῆς ἁγνῆς πίστης τους καὶ τὴ θερμὴ εὐσέβεια τους. Ὁ Φωκὰς ἀπὸ μικρὸ παιδὶ ἐντρυφοῦσε στὴν ἀνάγνωση τῶν Γραφῶν, καὶ ἐκεῖνο ποὺ ἰδιαίτερα τὸν διέκρινε ἦταν ἡ θερμὴ καὶ εἰλικρινὴς ἀγάπη ποὺ εἶχε πρὸς τὸ Θεό, ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὺς συνανθρώπους του. Διότι ὁδηγὸ στὴν ἀγάπη τοῦ αὐτὴ εἶχε πάντα τὰ θεόπνευστα λόγια τῆς Ἁγίας Γραφῆς: «Ὁ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἐν τῷ φὼτὶ μένει,… ὁ δὲ μισῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἐν τὴ σκοτία ἐστι» (Α’ ἐπιστολὴ Ἰωάννου, Β’ 10-11). Ἐκεῖνος, δηλαδή, ποὺ ἀγαπᾶ τὸν ἀδελφόν του, μένει μέσα στὸ πνευματικὸ καὶ ἠθικὸ φῶς. Ἐνῷ ἀντίθετα, ἐκεῖνος ποὺ μισεῖ τὸν ἀδελφό του, μένει μέσα στὸ πνευματικὸ καὶ ἠθικὸ σκοτάδι.

Ἀναδείχθηκε Ἐπίσκοπος Σινώπης καὶ εὐτύχησε νὰ ἔχει τὸ χάρισμα τῆς ἐπιτέλεσης θαυμάτων στὸ ὄνομα τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ. Ἀνέπτυξε ἔντονη ἱεραποστολικὴ δραστηριότητα στὴν περιοχὴ τῆς Ἐπισκοπῆς του, γεγονὸς ποὺ δὲν πέρασε ἀπαρατήρητο σὲ κάποιους φανατικοὺς εἰδωλολάτρες. Πράγματι, ὁ Ἔπαρχος Ἀφρικανός, διέταξε τὴν σύλληψή του καὶ τὸν ἔριξαν σὲ καυτὸ λουτρό, ὅπου καὶ παρέδωσε τὸ πνεῦμα του, ἐπὶ τῶν χρόνων τοῦ αὐτοκράτορος Τραϊανοῦ (98 – 117 μ.Χ.).

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.

Ἐκ βρέφους τοῦ Πνεύματος, ὀφθεῖς δοχεῖον λαμπρόν, θαυμάτων ἐπλούτησας, τὴν παρ’ αὐτοῦ δωρεάν, Φωκὰ Ἱερώτατε, ὅθεν ἱερουργήσας, τῷ Σωτήρι ὁσίως, ἔπιες ἐν ἀθλήσει, τὸ ποτήριον τούτου, ὦ πρέσβευε δεόμεθα, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἠμῶν.

Κοντάκιον
Ἦχος πλ. γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.

Τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὴν πλουσιόδωρον χάριν, ὡς πηγὴν θεόβρυτον, ἐν τῇ ψυχῇ κεκτημένος, ἔσβεσας, πόνων ἱδρῶσι πλάνης τὴν φλόγα, βρύεις δὲ, θαυμάτων ῥεῖθρα τοῖς ἐκβοῶσι· χαίροις κλέος Ἱερέων, καὶ τῶν Μαρτύρων Φωκᾶ μακάριε.

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
22 Σεπτεμβρίου 2026 ἑορτάζουν:

Ἅγιος Φωκὰς Ἱερομάρτυρας ὁ Θαυματουργός

Ἅγιος Φωκὰς ὁ κηπουρός

Ἅγιοι Ἰσαὰκ καὶ Μαρτίνος

Ὅσιος Κοσμᾶς ὁ Ζωγραφίτης

Ἅγιοι Εἴκοσι Ἕξι Ὁσιομάρτυρες Ζωγραφίτες

Ὁσία Παρασκευὴ τοῦ Σάρωφ – Ντιβέεβο

The post Ἅγιος Φωκὰς Ἱερομάρτυρας ὁ Θαυματουργὸς (22/9/2026) appeared first on ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ φεύγεις πάλαι,
Νῦν δὲ πρόσωπον, Ἰωνᾶ τούτου βλέπεις.

Ὁ Προφήτης Ἰωνᾶς ἔζησε ἐπὶ τῶν βασιλέων Ἀμασίου καὶ Ἱεροβοάμ. Ἦταν γιός του Ἀμαθὶ καὶ εἶχε πατρίδα τὴν Γεχθοφέρ, τῆς φυλῆς Ζαβουλῶν. Ὁ Ἰωνᾶς ἦταν αὐτός, ποὺ μὲ θεία νεύση ἐνθάρρυνε τὸν Ἱεροβοὰμ σὲ πόλεμο κατὰ τοῦ ἄρχοντα τῆς Συρίας, ποὺ κατέληξε σὲ νίκη τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ἀποκατάσταση τῶν συνόρων του. Ὁ Ἰωνᾶς φέρεται στὴν Παλαιὰ Διαθήκη, πέμπτος μεταξὺ τῶν μικρῶν λεγόμενων προφητῶν. Βρίσκουμε δὲ γι’ αὐτὸν στὸ ὁμώνυμο βιβλίο, ποὺ κυρίως τὸν ἔκανε γνωστὸ λόγῳ τῆς ἱερῆς δραματικότητός του. Ὁ Κύριος τὸν εἶχε διατάξει νὰ πάει στὴ Νινευή, ἕδρα πλάνης μάταιων καλλωπισμῶν καὶ ὀργίων, γιὰ νὰ κηρύξει σ’ αὐτὴ καὶ νὰ προφητέψει τὴν καταστροφή της. Ὁ Ἰωνᾶς ὅμως, ἀποφάσισε νὰ λησμονήσει τὴ διαταγὴ τοῦ Θεοῦ, καὶ ἔκρινε καλὸ νὰ πάει σὲ μιὰ ἄλλη πόλη στοὺς Θαρσεῖς. Ξεκίνησε λοιπὸν τὸ ταξίδι του μὲ πλοῖο, ἀλλὰ στ’ ἀνοιχτὰ ἔπιασε μεγάλη τρικυμία. Τότε ἔριξαν κλῆρο, γιὰ νὰ δοῦν ποιός εἶναι ὑπεύθυνος τοῦ κακοῦ ποὺ τοὺς βρῆκε. Καὶ ὁ κλῆρος ἔπεσε στὸν Ἰωνᾶ, ποὺ εἶχε παρακούσει τὴ διαταγὴ τοῦ Θεοῦ. Τότε τὸν ἔριξαν στὴ θάλασσα καὶ ἡ τρικυμία σταμάτησε. Ἀλλὰ καὶ τὸν Ἰωνᾶ, τὸν κατάπιε ἕνα μεγάλο κῆτος χωρὶς νὰ τὸν φάει καὶ μετὰ τρεῖς μέρες καὶ νύκτες τὸν ἔβγαλε στὴν ξηρὰ σῶο καὶ ἀβλαβῆ. Τότε ὁ Ἰωνᾶς πῆγε στὴ Νινευή, προφήτεψε ὅτι τοῦ εἶπε ὁ Θεὸς καὶ οἱ Νινευίτες μετάνιωσαν, νήστεψαν 40 μέρες καὶ ἔτσι ἡ πόλη τους σώθηκε ἀπ’ τὴν καταστροφή. Διότι ἡ μετάνοια φέρει τὴν ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ, πάνω ἀπὸ τὴ δικαιοσύνη Του. Ὁ Ἰωνᾶς πέθανε στὴ γῆ Σαραάρ, κοντὰ στὴ βελανιδιά της Δεβόρας καὶ τάφηκε μέσα σὲ σπηλιά. Βέβαια ἄλλα γεγονότα τῆς ζωῆς του μαθαίνουμε στὴν Παλαιὰ Διαθήκη.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.

Σάλπιγξ εὔηχος, θείων κριμάτων, κόσμω πέφηνας, ἀναφωνοῦσα, Ἰωνὰ τοὶς Νινευίταις μετάνοιαν καὶ συσχεθεῖς ἐν τῷ κήτει προέγραψας, τὴν τοῦ Σωτῆρος τριήμερον ἔγερσιν ὅθεν πρέσβευε, δοθήναι τοὶς σὲ γεραίρουσι, πταισμάτων ἱλασμὸν καὶ μέγα ἔλεος.

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
21 Σεπτεμβρίου 2026 ἑορτάζουν:

Ἅγιος Κοδράτος ὁ Ἀπόστολος «ὁ ἐν Μαγνησίᾳ»

Προφήτης Ἰωνᾶς

Ὅσιος Ἰωνᾶς ὁ Σαβαΐτης

Ἅγιος Εὐσέβιος

Ἅγιοι Εὐσέβιος, Νέσταβος καὶ Ζήνων τὰ ἀδέλφια Νέστωρ καὶ Βούσιρις

Ὅσιος Ἰσαάκιος ἐπίσκοπος Κύπρου

Ἅγιος Πρίσκος

Ἅγιοι Ἕξι Μάρτυρες

Ἁγία Βάσσα

Ἅγιος Πλάτων Ἀϊβαζίδης

Ἀνακομιδὴ Ἱερῶν Λειψάνων τοῦ Ἁγίου Δημητρίου Μητροπολίτη Ροστόφ

Σύναξη τῆς Παναγίας της Γιάτρισσας στὴ Θηρασία

Ἀπόδοση τῆς ἑορτῆς τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ

The post Προφήτης Ἰωνᾶς (21/9/2026) appeared first on ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Εὐστάθιον βοῦς παγγενῆ χαλκοῦς φλέγει,
Καὶ παγγενῆ σὺ τοῦ Θεοῦ σῴζεις Λόγε.
Εἰκάδι Εὐστάθιος γενεῇ ἅμα βοῒ καύθη.

Ὁ Εὐστάθιος ἦταν ἀξιωματικὸς περίβλεπτος στὴ Ρώμη καὶ στὴ χριστιανικὴ πίστη προσῆλθε μὲ θαυμαστὸ τρόπο.

Ὅταν κάποτε κυνηγοῦσε ἕνα ἐλάφι, εἶδε στὰ κερατᾶ του νὰ φέρει σταυρὸ καὶ ἄκουσε μία φωνὴ ποὺ τὸν καλοῦσε στὴν ὀρθὴ πίστη. Ἔτσι πίστεψε καὶ βαπτίστηκε μὲ τὸ ὄνομα Εὐστάθιος ἀπὸ Πλακίδας ποὺ ὀνομαζόταν πρίν, καθὼς ἐπίσης καὶ ἡ γυναῖκα του Τατιανὴ σὲ Θεοπίστη, ἀλλὰ καὶ τὰ δυό τους παιδιὰ Ἀγάπιος καὶ Θεόπιστος.

Ὅταν ὁ αὐτοκράτωρ Τραϊανὸς ἔμαθε ὅτι ἀσπάσθηκε τὸ χριστιανισμό, τοῦ ἀφαίρεσε τὸν ἀνώτερο στρατιωτικὸ βαθμὸ ποὺ εἶχε καὶ τὸν ἐξόρισε μὲ ὅλη του τὴν οἰκογένεια. Κατὰ τὴν πορεία ὅμως, τὸν χώρισαν ἀπὸ τὴ σύζυγο τοῦ Θεοπίστη καὶ τὰ δύο του παιδιά, τὸ Θεόπιστο καὶ τὸν Ἀγάπιο. Τὸ γεγονὸς αὐτό, πίκρανε πολὺ τὸν Εὐστάθιο.

Μετὰ ἀπὸ χρόνια, ὅταν ὁ Τραϊανὸς περιῆλθε σὲ μεγάλη πολεμικὴ δυσχέρεια, θυμήθηκε τὸν ἱκανότατο ἀξιωματικό του Εὐστάθιο. Τὸν ἐπανέφερε λοιπὸν στὴν ὑπηρεσία, καὶ ὁ Εὐστάθιος μὲ τὴ γενναιότητα ἀλλὰ καὶ τὴ στρατηγικὴ ποὺ τὸν διέκρινε συνετέλεσε κατὰ πολὺ στὴν νίκη. Στὸ δρόμο μάλιστα, βρῆκε τὴν οἰκογένεια τοῦ καὶ ἔνοιωσε μεγάλη χαρά.

Ὁ διάδοχος, ὅμως, τοῦ Τραϊανοῦ, Ἀδριανός, ἀπαίτησε ἀπὸ τὸν Εὐστάθιο νὰ παραστεῖ στὶς θυσίες τῶν εἰδωλολατρικῶν θεῶν. Ὁ Εὐστάθιος, βέβαια, ἀρνήθηκε, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ βασανιστεῖ αὐτὸς καὶ ἡ οἰκογένεια του. Ἀλλὰ ἡ ἀγάπη τους στὸ Χριστὸ ἐνδυνάμωνε τὴν ψυχή τους στὰ βασανιστήρια, ἐνθυμούμενοι μάλιστα τοὺς θείους λόγους, ποὺ λένε: «Μακάριος ἀνὴρ ὃς ὑπομένει πειρασμὸν ὅτι δόκιμος γενόμενος λήψεται τὸν στέφανον τῆς ζωῆς, ὃν ἐπηγγείλατο ὁ Κύριος τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτὸν» (Ἐπιστολὴ Ἰακώβου, α’ 12). Πανευτυχής, δηλαδή, εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ βαστάει μὲ ὑπομονὴ τὴ δοκιμασία τῶν θλίψεων. Διότι ἔτσι γίνεται σταθερὸς καὶ δοκιμασμένος, γιὰ νὰ πάρει τὸ λαμπρὸ καὶ ἔνδοξο στεφάνι τῆς αἰώνιας ζωῆς, ποὺ ὑποσχέθηκε ὁ Κύριος σ’ αὐτοὺς ποὺ Τὸν ἀγαποῦν.

Τελικά, ὁ Εὐστάθιος μὲ τὴν οἰκογένεια τοῦ πέθαναν μέσα σὲ χάλκινο πυρακτωμένο βόδι (117 μ.Χ.).

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Ἀγρευθεῖς οὐρανόθεν πρὸς εὐσέβειαν ἔνδοξε, τὴ τοῦ σοὶ ὀφθέντος δυνάμει, δι’ ἐλάφου Εὐστάθιε, ποικίλους καθυπέστης πειρασμούς, καὶ ἤστραψας ἐν ἄθλοις ἱεροίς, σὺν τὴ θεία σου συμβίω καὶ τοὶς υἱοίς, φαιδρύνων τοὺς βοώντας σοι. Δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ δείξαντι σὲ ἐν παντί, Ἰὼβ παμμάκαρ δεύτερον.

Κοντάκιον
Ἦχος β’. Τὰ ἄνω ζητῶν.

Τὰ πάθη Χριστοῦ, σαφῶς μιμησάμενος, καὶ τούτου πιών, πιστῶς τὸ ποτήριον, κοινωνὸς Εὐστάθιε, καὶ τῆς δόξης σύγκληρος γέγονας, παρ’ αὐτοῦ τοῦ πάντων Θεοῦ, λαμβάνων ἐξ ὕψους θείαν ἄφεσιν.

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
20 Σεπτεμβρίου 2026 ἑορτάζουν:

Ἅγιος Εὐστάθιος καὶ ἡ συνοδεία του, Θεοπίστη ἡ σύζυγος του, Ἀγάπιος καὶ Θεόπιστος τὰ παιδιά του

Ἅγιος Ἰλαρίων ὁ νέος ὁσιομάρτυρας, ἀπὸ τὴν Κρήτη

Ἅγιοι Ὑπάτιος ὁ Ἐπίσκοπος καὶ Ἀνδρέας ὁ Πρεσβύτερος, οἱ Ὁμολογητές

Ἅγιοι Μαρτίνος Πάπας Ρώμης καὶ Μάξιμος ὁ ὁμολογητὴς ὁ σοφώτατος

Ἅγιοι Ὁμολογητὲς Εὐπρέπιος, δύο Ἀναστάσιοι καὶ Θεόδωρος οἱ μαθητὲς τοῦ Ἁγίου Μάξιμου

Ἅγιοι Ἀρτεμίδωρος καὶ Θαλός

Ὅσιος Μελέτιος ἐπίσκοπος Κύπρου

Ἅγιοι Ἰωάννης ὁ Αἰγύπτιος καὶ οἱ Τεσσαράκοντα Μάρτυρες

Ὅσιος Ἰωάννης ὁ Ξένος ἐκ Σίβα Πυργιωτίσσης

Ἅγιος Εὐστάθιος ὁ Κατάφλωρος Ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης

Σύναξη τῆς Παναγίας της Βουλκανιώτισσας στὴν Μεσσηνία

Σύναξις τῶν ἐκ Θεσσαλιώτιδος Ἁγίων

The post Ἅγιος Εὐστάθιος καὶ ἡ συνοδεία του, Θεοπίστη ἡ σύζυγός του, Ἀγάπιος καὶ Θεόπιστος τὰ παιδιὰ τοῦ (20/9/2026) appeared first on ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Καὶ οἱ τρεῖς, μαρτύρησαν ἐπὶ βασιλέως Πρόβου καὶ διοικητοῦ Ἀντιοχείας Ἠλιοδώρου (278 μ.Χ.). Ὅταν λοιπὸν ὁ Τρόφιμος μὲ τὸ Σαββάτιο βρέθηκαν στὴν Ἀντιόχεια καὶ εἶδαν τὰ πολυποίκιλα ἁμαρτωλὰ ὄργια ποὺ γίνονταν πρὸς τιμὴν τοῦ Ἀπόλλωνα, δὲ συγκρατήθηκαν καὶ ἀποδοκίμασαν δημόσια τὴν ἁμαρτωλὴ αὐτὴ παραφροσύνη.

Βέβαια, γρήγορα συνελήφθησαν καὶ ὁδηγήθηκαν στὸ δικαστήριο. Θαρραλέα δήλωσαν πὼς εἶναι χριστιανοί.

Τότε ὁ ἡγεμόνας Ἠλιόδωρος διέταξε καὶ τοὺς μαστίγωσαν ἀνελέητα. Τόσο, ποὺ οἱ σάρκες τους κόβονταν κομμάτια. Ἐκεῖ ὁ Σαββάτιος ἄφησε τὴν τελευταία του πνοή. Ὁ δὲ Τρόφιμος ὁδηγήθηκε σὲ ἄλλο σκληρότερο ἡγεμόνα, τὸ Διονύσιο Περώννιο. Αὐτός, ἀφοῦ τὸν ἔγδαρε μὲ σιδερένια νύχια, μισοπεθαμένο τὸν ἔριξε στὴ φυλακή. Ἐκεῖ τὸν ἐπισκέφθηκε κάποιος, βουλευτής, ὁ Δορυμέδων, ποὺ εἶδε τὸ μαρτύριό του καὶ στερεώθηκε στὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ. Ὅταν τὸ ἔμαθε αὐτὸ ὁ ἡγεμόνας, βασάνισε σκληρὰ τὸ Δορυμέδοντα. Ἔπειτα, ἔριξε καὶ τοὺς δύο τροφὴ στὰ θηρία, μέσα στὸ ἀμφιθέατρο. Ἀλλὰ ἡ πεινασμένη ἀρκούδα καὶ ἡ αἱμοβόρα λεοπάρδαλη στάθηκαν στὰ πόδια τους σὰν ἥμερα ἀρνιά. Τὸ ἴδιο καὶ τὸ ἀγριεμένο λιοντάρι ποὺ ἐλευθέρωσαν ἀργότερα. Ὅταν λοιπὸν εἶδαν ὅτι δὲν τοὺς ἄγγιξαν τὰ θηρία, ἀμέσως οἱ δήμιοι τοὺς ἀποκεφάλισαν.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Τὴν ὡραιότητα.

Τὴν ἀκαθαίρετον, Τριάδος δύναμιν, ἀνθηφορήσαντες, Μάρτυρες ἔνδοξοι, ἐναπετέματε στερρῶς, τὴν ἄκανθαν τῆς ἀπάτης, Τρόφιμε μακάριε, Ἐκκλησίας ἐντρύφημα, Σαββάτιε πάνσοφε, Ἀθλητῶν ἐγκαλλώπισμα, καὶ δόξα εὐσεβῶν Δορυμέδων ὅθεν ὑμᾶς ἀνευφημοῦμεν.

Κοντάκιον
Ἦχος δ’. Ὡς ἀπαρχὰς.

Ὡς ἀθλητῶν ἑδραίωμα, καὶ εὐσεβείας ἔρεισμα, ἡ Ἐκκλησία τιμᾷ καὶ γεραίρει σου, τὴν φωτοφόρον ἄθλησιν· παναοίδιμε μάκαρ, ἀθλητὰ γενναιόφρον, ἔνδοξε Τρόφιμε, σὺν τοῖς συνάθλοις σου, ἱλασμὸν τοῖς ὑμνοῦσί σε αἴτησαι, ὡς ἀήττητος.

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
19 Σεπτεμβρίου 2026 ἑορτάζουν:

Ἅγιοι Τρόφιμος, Σαββάτιος καὶ Δορυμέδων

Ἅγιος Θεόδωρος ἐκ Ταρσοῦ Ἀρχιεπίσκοπος Καντουαρίας

Ἅγιοι Θεόδωρος ὁ πρίγκιπας καὶ Δαβὶδ καὶ Κωνσταντῖνος οἱ υἱοί του

The post Ἅγιοι Τρόφιμος, Σαββάτιος καὶ Δορυμέδων (19/9/2026) appeared first on ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Σῴζει ῥαγεῖσα τὴν Ἀριάδνην πέτρα.
Χριστὸς γὰρ αὐτήν ἔσκεπε ζωῆς πέτρα.

Ἡ Ἁγία Ἀριάδνη ἂν καὶ δοῦλα, ἦταν ἀνώτερη καὶ λαμπρότερη ἀπὸ πολλὲς κυρίες, δοῦλες τῶν κοσμικῶν ματαιοτήτων καὶ τῶν γήινων μολυσμῶν.

Ἡ Ἁγία Ἀριάδνη ἔζησε στὰ χρόνια τῶν βασιλέων Ἀδριανοῦ καὶ Ἀντωνίνου (117 – 139 μ.Χ.), καὶ ἔγινε χριστιανὴ στὴ πόλη των Προμισέων (ἢ Πρυμνησοῦ) στὸ θέμα της Φρυγίας Σαλουταρίας. Ὅταν τὸ πληροφορήθηκε ὁ ἀφέντης της Τέρτυλος, ἕνας ἀπὸ τοὺς ἰσχυρότερους πρόκριτους τῆς πόλης, τὴν πίεζε νὰ ἐπανέλθει στὴν εἰδωλολατρία. Ἐκείνη ὅμως ἐπέμενε στὴν χριστιανικὴ ὁμολογία της, καὶ στάθηκε ἀδύνατο νὰ τὴν πείσουν νὰ θυσιάσει στὰ εἴδωλα, κατὰ τὴν ἡμέρα μάλιστα ποὺ γιόρταζε τὰ γενέθλιά του ὁ γιὸς τοῦ κυρίου της. Τότε τὴν ἔδειραν σκληρὰ καὶ τὴ βασάνισαν γιὰ πολύ, ἀφοῦ ἔγδαραν τὶς σάρκες της μὲ σιδερένια νύχια.

Γιὰ νὰ ἀποφύγει περισσότερες πιέσεις, ἐγκατέλειψε τὸ σπίτι τοῦ κυρίου της. Καὶ ἐνῷ την καταδίωκαν, ἔπεσε σὲ γκρεμὸ ὅπου καὶ βρῆκε τὸν θάνατο. Ἄλλες Συναξαριστικὲς πηγές, ἀναφέρουν ὅτι ἡ ἴδια ἡ μάρτυς, παρεκάλεσε τὸν Θεὸ νὰ ἀνοίξει μία πέτρα καὶ νὰ τὴν δεχθῇ στὴν ρωγμή της. Ἐκεῖ μέσα ἡ Ἀριάδνη εὐχαριστῶντας τὸν Θεὸ παρέδωσε τὸ πνεῦμα της. Τοὺς διῶκτες της θανάτωσαν μὲ δόρατα ἄγγελοι Κυρίου.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῷ.

Τὴ τοῦ Χριστοῦ κυβερνωμένη παλάμη, οὐκ ἐδουλώθης τὴν ψυχὴν Ἀριάδνη, ἀλλὰ ἐλευθέρα γνώμη ἠνδραγάθησας, πᾶσαν γὰρ ἐπίνοιαν, τοῦ ἐχθροῦ καθελοῦσα, στέφος χαριτόπλοκον, ἐκ Θεοῦ ἐκομίσω, ὃν ἐκδυσώπει Μάρτυς ἐκτενῶς, ἐλεηθήναι, τοὺς σὲ μακαρίζοντας.

Κοντάκιον
Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.

Τῆς ζωῆς ποθήσασα, τὴν ζωοπάροχον πέτραν, ἀκλινὴς διέμεινας, τῇ τοῦ δολίου μανίᾳ· πέτρα δέ, διαρραγεῖσά σε δεξαμένη, ἥρμοσε, τῷ ἀθανάτῳ Μάρτυς Νυμφίῳ· ὃν δυσώπει Ἀριάδνη, ἡμῖν δοθῆναι πταισμάτων ἄφεσιν.

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
18 Σεπτεμβρίου 2026 ἑορτάζουν:

Ὅσιος Εὐμένιος ὁ θαυματουργός, ἐπίσκοπος Γορτύνης

Ἁγία Ἀριάδνη

Ὅσιος Ρωμύλος της Ραβάνιτσας

Ἀγίες Σοφία καὶ Εἰρήνη

Ἅγιος Κάστωρ

Ἅγιος Ἰλαρίων της Ὄπτινα

The post Ἁγία Ἀριάδνη (18/9/2026) appeared first on ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Τοῦ Λάμπρου Κ. Σκόντζου
Θεολόγου – Καθηγητοῦ

Ἡ οἰκογένεια ἀποτελεῖ πρώτιστη ἀξία γιὰ τὴν χριστιανική μας πίστη, ἡ ὁποία χαρακτηριζόταν στὴν ἀρχαία ἐποχὴ ὡς «κατ οἶκον ἐκκλησία». Μιὰ ἀπὸ αὐτὲς τὶς ἅγιες οἰκογένειες ὑπῆρξε καὶ αὐτὴ τῆς ἁγίας Σοφίας καὶ τῶν θυγατέρων τῆς, Πίστεως, Ἐλπίδος καὶ Ἀγάπης.

Ἔζησαν τὸν 2ο μ. Χ. αἰῶνα, ὅταν βασίλευε στὴ Ρώμη ὁ εἰδωλολάτρης καὶ ἔκφυλος αὐτοκράτορας Ἀδριανὸς (117-138). Κατάγονταν ἀπὸ τὴν Ἰταλία. Ἡ Σοφία εἶχε εὐγενῆ καταγωγή. Χήρεψε πολὺ νέα, μένοντας μὲ τὶς τρεῖς θυγατέρες της. Ζοῦσε ἐνάρετη καὶ ἁγνὴ ζωή, μεγαλώνοντας τὰ τρία βλαστάρια της ὡς ἀληθινὲς Χριστιανὲς κόρες, διαφέροντας ἀπὸ τὶς κόρες τῶν εἰδωλολατρῶν, τὶς ὁποῖες μεγάλωναν μέσα στὴν ἀκολασία, ποὺ ὑπαγόρευε ἡ λατρεία τῶν ἀνήθικων «θεῶν» τους. Τοὺς ἔδωσε, ὄχι τυχαῖα, τὰ ὀνόματα τῶν τριῶν κορυφαίων χριστιανικῶν ἀρετῶν, ποὺ ἀναφέρει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, «νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη» (Α’ Κόρ.13,13).

Γιὰ κάποιο λόγο ἀναγκάστηκε νὰ μεταβεῖ μαζὶ μὲ τὶς κόρες της νὰ ζήσει στὴ Ρώμη, στὴ μεγάλη πόλη, ὅπου κυριαρχοῦσε ἡ πιὸ χυδαία μορφὴ τῆς εἰδωλολατρίας καὶ ἄκμαζε ἡ ἀκολασία, ὅπου συνέχιζαν νὰ βιώνουν μὲ ἀκρίβεια τὴ χριστιανικὴ ζωή, χωρὶς νὰ τὶς ἀγγίζει ἡ ἠθικὴ κατάπτωση τῶν εἰδωλολατρῶν. Προσπαθοῦσαν δὲ νὰ δείχνουν μὲ τὸ παράδειγμά τους τὴ νέα ἐν Χριστῷ ζωῇ. Οἱ εἰδωλολάτρες ὅμως ρωμαῖοι, οἱ ὁποῖοι μισοῦσαν θανάσιμα τοὺς Χριστιανοὺς τὶς κατάγγειλαν στὶς ἀρχὲς ὅτι δὲν τιμοῦν τοὺς «θεοὺς» τῆς αὐτοκρατορίας καὶ δὲν συμμετέχουν στὴν καθιερωμένη θυσία πρὸς τιμὴν τοῦ «θεοῦ» αὐτοκράτορα. Αὐτὸ ἄλλωστε σήμαινε γιὰ τοὺς ρωμαϊκοὺς νόμους μὲ ἔσχατη προδοσία καὶ τιμωροῦνταν μὲ θάνατο, ἂν δὲν ἄλλαζαν γνώμη.

Ὁ Ἀντίοχος, διοικητὴς τῆς Ρώμης, ἐνημέρωσε τὸν Ἀδριανό, ὅτι ἡ πατρικία Σοφία, μαζὶ μὲ τὶς τρεῖς κόρες της εἶναι Χριστιανές. Ὁ αὐτοκράτορας διέταξε νὰ τὶς συλλάβουν καὶ νὰ τὶς ὁδηγήσουν δέσμιες μπροστά του. Προσπάθησε μὲ κολακεῖες νὰ τὶς μεταπείσει νὰ ἀρνηθοῦν τὴν πίστη τους καὶ νὰ θυσιάσουν στὰ εἴδωλα. Κατόπιν τὶς ξεχώρισε, φυλάκισε χωριστὰ τὴ μητέρα ἀπὸ τὶς κόρες της, ὥστε νὰ μὴ μποροῦν νὰ ἐνθαρρύνονται μεταξύ τους. Ὅμως ἡ Σοφία βρῆκε τὸν τρόπο καὶ ἐπικοινώνησε μὲ τὶς κόρες της, στὶς ὁποῖες σύστησε ἐμμονὴ στὴν πίστη τους μὲ κάθε τίμημα.

Ἐκεῖνες ἀπάντησαν στὴ μητέρα τους ὅτι δὲν πρόκειται νὰ προδώσουν τὴν πίστη τους στὸ Χριστό, ἀψηφῶντας ἀκόμα καὶ τὶς ἀπειλὲς τῶν φρικτῶν μαρτυρίων καὶ τοῦ θανάτου. Ἂς σημειωθεῖ πὼς ἡ Πίστις ἦταν δώδεκα χρονῶν, ἡ Ἐλπίδα δέκα καὶ ἡ Ἀγάπη ἐννέα!

Ὁ δικαστής, μὲ κολακεῖες καὶ ἀπειλὲς προσπαθοῦσε νὰ μεταπείσει τὶς ἁγνὲς Χριστιανὲς κόρες νὰ θυσιάσουν στὰ εἴδωλα. Ἀλλὰ ἐκεῖνες μὲ ἕνα στόμα του ἀπαντοῦσαν ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ Νυμφίος τῆς ψυχῆς τους καὶ πὼς δὲν εἶχαν σκοπὸ νὰ προδώσουν τὴν ἀγάπη τους καὶ τὴν πίστη τους γιὰ Ἐκεῖνον. Ἐκεῖνος, ἐνῷ θαύμασε τὸ ἡρωικὸ φρόνημα τῶν τριῶν ἀνήλικων κοριτσιῶν, γέμισε μὲ ὀργὴ τὴν ψυχή του. Ἀποφάσισε νὰ τὶς χωρίσει, φυλακίζοντάς τες σὲ ξεχωριστὰ κελιά, ἐλπίζοντας πὼς θὰ μποροῦσε εὐκολότερα θὰ τοὺς ἄλλαζε γνώμη.

Τότε ξεκίνησαν τὰ μαρτύρια. Ἄρχισαν ἀπὸ τὴν Πίστη. Τὴν ὁδήγησαν μπροστά του, παροτρύνοντάς την νὰ θυσιάσει στὴ «θεὰ» Ἀρτέμιδα, ὅπως ἔκαναν οἱ παρθένες τῶν εἰδωλολατρῶν. Ἐκείνη ἀρνήθηκε καὶ γι’ αὐτὸ τὴν παρέδωσε στοὺς βασανιστές της. Τὴν ἔγδυσαν καὶ τὴν μαστίγωσαν μέχρι λιποθυμίας. Τὶς ἔκοψαν τὰ στήθη, ἀλλὰ ἀντὶ νὰ τρέξει αἷμα ἔτρεξε γάλα! Τὴν ξάπλωσαν σὲ πυρακτωμένη σχάρα καὶ ἐνῷ τὸ ἄγουρο σῶμα της βασανιζόταν, ἐκείνη ὑμνοῦσε τὸ Θεό. Μετὰ τὴν ἔριξαν σὲ πυρακτωμένο καζάνι μὲ πίσσα, ὅμως διασώθηκε θαυματουργικά, προκαλῶντας τὸ θαυμασμὸ τῶν δημίων της. Στὸ τέλος τὴν ἀποκεφάλισαν.

Ὕστερα ἔφεραν μπροστά του τὴν Ἐλπίδα, τὴν ὁποία προέτρεψε νὰ θυσιάσει στὴν Ἀρτέμιδα. Ἐκείνη ἀρνήθηκε μὲ θάρρος καὶ στηλίτευσε τὴν τακτική τους νὰ τῆς ζητοῦν νὰ πράξει ἀντίθετα μὲ τὴν πίστη της. Τὴν ὑπέβαλλαν στὰ μαρτύρια. Ἀφοῦ τὴν ἔγδυσαν τὴν μαστίγωσαν ἄγρια μὲ βούνευρα. Μετὰ τὴν ἔριξαν σὲ πυρακτωμένο καμίνι, ὅμως ὁ Θεὸς τὴ διέσωσε γιὰ νὰ δείξει στοὺς εἰδωλολάτρες τὴ δύναμή Του. Τὴ συνέχεια τὴν κρέμασαν σὲ ξύλο καὶ τὶς ξέσχιζαν τὶς παιδικὲς σάρκες της μὲ σιδερένια νύχια καὶ στὴ συνέχεια τὴν ἔριξαν σὲ κοχλάζουσα πίσσα. Ὁ Θεὸς καὶ πάλι τὴ διέσωσε πρὸς καταισχύνη τῶν βασανιστῶν της. Ἐκεῖνοι ἐξοργισμένοι τῆς ἀπέκοψαν τὸ κεφάλι.

Κατόπιν ἦρθε ἡ σειρὰ τῆς ἐννιάχρονης Ἀγάπης. Πίστευαν πὼς τὸ μαρτύριο καὶ ὁ θάνατος τῶν ἀδελφῶν της θὰ ἦταν ἀρκετὸ νὰ κάμψει τὴν παιδική της ψυχὴ καὶ νὰ θυσιάσει στὴν ἀπαίσια «θεά». Ὅμως καὶ ἐκείνη ὁμολόγησε μὲ περισσὸ θάρρος τὴν πίστη της στὸ Χριστὸ καὶ ἀποζήτησε τὸ μαρτύριο νὰ πάει νὰ συναντήσει τὶς ἅγιες καὶ ἡρωικὲς ἀδελφές της στὸν οὐρανό. Τότε οἱ δήμιοι τὴν κρέμασαν καὶ τῆς τέντωσαν τὰ παιδικὰ τῆς μέλη, ὥστε ἔσπασαν οἱ ἀρθρώσεις τῶν ὀστῶν της. Μετὰ τὴν ὁδήγησαν καὶ αὐτὴ στὸ πυρακτωμένο καμίνι. Ὅταν ἔφτασαν ἐκεῖ ἡ ἡρωικὴ κόρη πήδησε μόνη της στὶς θεριεμένες φλόγες. Ἀλλὰ ἔγινε καὶ πάλι τὸ θαῦμα, οἱ φλόγες δὲν τὴν ἄγγιξαν! Οἱ φλόγες μάλιστα ἔφυγαν ἀπὸ τὸ καμίνι, πέφτοντας ἐπάνω στοὺς εἰδωλολάτρες, κατακαίοντας πολλούς! Στὸ τέλος τὴν ἀποκεφάλισαν καὶ αὐτή, ὁλοκληρώνοντας τὴν τριπλῆ θυσία.

Ἡ μητέρα τους Σοφία ἀφέθηκε νὰ πλησιάσει τὰ ἱερὰ λείψανα τῶν ἡρωικῶν θυγατέρων της. Τὰ ἀγκάλισε, τὰ καταφίλησε μὲ δάκρυα, εὐχαριστῶντας τὸ Θεὸ ποὺ τὰ ἅγια βλαστάρια της δὲν πρόδωσαν τὸ Χριστὸ καὶ ἀξιώθηκε ἡ ἴδια νὰ γίνει μητέρα Μαρτύρων. Ὕστερα τὰ μύρωσε καὶ στὴ συνέχεια τὰ ἔθαψε μὲ τιμὲς σὲ κοντινὸ μυστικὸ ναΐσκο. Ὕστερα ἀπὸ τρεῖς ἡμέρες, καὶ ἐνῷ προσευχόταν πάνω ἀπὸ τοὺς τάφους τῶν Μαρτύρων θυγατέρων της, παρακαλοῦσε τὸ Θεὸ νὰ τὴν πάρει ἀπὸ αὐτὸ τὸν κόσμο καὶ νὰ τὴν ὁδηγήσει κοντὰ στὶς κόρες της. Ὁ Θεὸς εἰσάκουσε τὴν προσευχή της καὶ ξεψύχησε τὴν ἴδια στιγμή. Ἡ ἱερή τους μνήμη ἑορτάζεται στὶς 17 Σεπτεμβρίου.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.

Σοφία ἐκθρέψασα, κατὰ τὴν κλῆσιν σεμνή, τᾶς τρεῖς θυγατέρας σου, ταύτας προσάγεις Χριστῷ, ἀθλήσεως σκάμασιν ὅθεν τῆς ἄνω δόξης, σὺν αὐταὶς κοινωνοῦσα, πρέσβευε τῷ Σωτήρι, καλλιμάρτυς Σοφία, δοῦναι τοὶς σὲ τιμώσι, χάριν καὶ ἔλεος.

Κοντάκιον
Ἦχος α’. Χορὸς ἀγγελικὸς.

Σοφίας τῆς σεμνῆς, ἱερώτατοι κλάδοι, ἡ Πίστις καὶ Ἐλπίς, καὶ Ἀγάπη δειχθεῖσαι, σοφίαν ἀπεμώραναν, τῶν Ἑλλήνων ἐν χάριτι, καὶ ἀθλήσασαι, καὶ νικηφόροι φανεῖσαι, στέφος ἄφθαρτον, παρὰ τοῦ πάντων Δεσπότου, Χριστοῦ ἀνεδήσαντο.

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
17 Σεπτεμβρίου 2026 ἑορτάζουν:

Ἁγία Σοφία καὶ οἱ τρεῖς θυγατέρες της Πίστη, Ἐλπίδα καὶ Ἀγάπη

Ἁγία Ἀγαθόκλεια

Ἅγιοι Μάξιμος, Θεόδοτος καὶ Ἀσκληπιοδότη

Ἁγία Λουκία ἡ χήρα καὶ Γεμινιανὸς ὁ γιός της

Ἁγία Θεοδότη «της ἐν Νίκαιᾳ»

Ἅγιοι Πηλέας καὶ Νεῖλος Ἱερομάρτυρες καὶ Ἐπίσκοποι

Ἅγιοι Πατερμούθιος καὶ Ἠλίας οἱ ἔνδοξοι

Ἅγιοι Ἑκατὸ Μάρτυρες οἱ Αἰγύπτιοι

Ἅγιοι Πενῆντα Μάρτυρες ἀπὸ τὴν Παλαιστίνη

Ἅγιοι Χαράλαμπος, Παντολέων καὶ ἡ συνοδεία τους

Ἅγιοι Ἡρακλείδης καὶ Μύρων ἐπίσκοποι Ταμασοῦ τῆς Κύπρου

Ὅσιος Ἀναστάσιος ὁ θαυματουργὸς «ὁ ἐν Κύπρῳ»

Ἅγιος Εὐξίφιος

Ἅγιος Ἰωακεὶμ Α’ ὁ Πάνυ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας

The post Ἡ Ἁγία Σοφία καὶ οἱ Ἀγίες κόρες της Πίστη, Ἐλπίδα καὶ Ἀγάπη (17/9/2026) appeared first on ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Ὑπὲρ Θεοῦ κτανθεῖσαν ἄρκτου ταῖς μύλαις,
Εὐφημίαις σε χρὴ στέφειν Εὐφημία.
Τῇ ἐκκαιδεκάτῃ Εὐφημίαν ἔκτανεν ἄρκτος.

Ἡ Ἁγία Εὐφημία ἔζησε καὶ μαρτύρησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορα Διοκλητιανοῦ.

Γεννήθηκε στὴ Χαλκηδόνα ἀπὸ οἰκογένεια θεοσεβῆ καὶ εὐγενική. Οἱ γονεῖς της Ψιλόφρων καὶ Θεοδωριανὴ φρόντισαν ὥστε ἡ Θυγατέρα τους νὰ ἀναπτύξει κάθε χριστιανικὴ ἀρετή. Ἡ Εὐφημία ἐξελίχθηκε σὲ ἄνθρωπο μὲ σπάνια χαρίσματα καὶ δυνατὸ χριστιανικὸ φρόνημα, τὸ ὁποῖο ἐπέδειξε ὅταν ὁ εἰδωλολάτρης ἀνθύπατος τῆς Μικρᾶς Ἀσίας Πρίσκος διέταξε νὰ παρευρεθοῦν ὅλοι οἱ κάτοικοι τῆς Χαλκηδόνας σὲ γιορτή, τὴν ὁποία ὀργάνωνε πρὸς τιμὴ τοῦ θεοῦ τῶν εἰδωλολατρῶν Ἄρη. Τότε ἡ Εὐφημία ἀποφάσισε μαζὶ μὲ ἄλλους χριστιανοὺς νὰ ἀπέχει ἀπὸ τὴ γιορτὴ τῶν εἰδωλολατρῶν καὶ γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ συνελήφθη καὶ φυλακίσθηκε.

Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς αἰχμαλωσίας της οἱ ἐχθροὶ τοῦ Χριστοῦ προσπαθοῦσαν μὲ κάθε τρόπο νὰ πείσουν τὴν Ἁγία νὰ ἀρνηθεῖ τὴν πίστη της καὶ νὰ ἀσπασθεῖ τὰ εἴδωλα. Ὅταν συνειδητοποίησαν πὼς ἡ Εὐφημία δὲν ἐπρόκειτο νὰ ἀλλάξει τὴν πίστη της μὲ τοὺς λόγους, τὴ βασάνισαν φριχτά. Ὅμως μὲ τὴ θεία χάρη, ἡ Ἁγία δὲν ἔπαθε τίποτα ἀπὸ τὰ βασανιστήρια. Τελικὰ οἱ δήμιοι, τὴν ἔριξαν σὲ ἄγρια θηρία καὶ ἡ Εὐφημία βρῆκε τὸ θάνατο ἀπὸ μία ἀρκούδα.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Τὴν ὡραιότητα.

Τῷ θείῳ ἔρωτι, Λαμπρῶς ἀθλήσασα, εἰς oσμὴν ἔδραμες, Χριστοῦ πανεύφημε, οἴα νεᾶνις παγκαλῆς, καὶ Μάρτυς πεποικιλμένη, ὅθεν εἰσελήλυθας, ἐiς παστάδα οὐράνιον, κόσμω διανέμουσα, ἰαμάτων χαρίσματα, καὶ σῴζουσα τοὺς σοὶ ἐκβοώντας, χαίροις θεόφρον Εὐφημία.

Κοντάκιον
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῷ.

Ἐν τῇ ἀθλήσει σου καλῶς ἠγωνίσω, καὶ μετὰ θάνατον ἡμᾶς ἁγιάζεις, ταῖς τῶν θαυμάτων βλύσεσι Πανεύφημε, ὅθεν σου τὴν κοίμησιν, τὴν ἁγίαν τιμῶμεν, πίστει παριστάμενοι, τῷ σεπτῷ σου λειψάνῳ, ἵνα ῥυσθῶμεν νόσων ψυχικῶν, καὶ τῶν θαυμάτων τὴν χάριν ἀντλήσωμεν.

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
16 Σεπτεμβρίου 2026 ἑορτάζουν:

Ἁγία Εὐφημία

Ἁγία Μελιτίνη

Ἁγία Λουντμίλα

Ὅσιος Δωρόθεος ὁ ἐν Αἰγύπτῳ Ἐρημίτης

Ὅσιος Κυπριανὸς Μητροπολίτης Κιέβου

Ἅγιος Βασίλειος ἐπίσκοπος Γορτύνης

Ὅσιος Κασσιανὸς ὁ ἐν τῇ Γλυφίᾳ, παρὰ τῆς κώμης Ἀλέκτορα ἐσκήσας

Ἅγιος Ninian

Ἁγία Edithac

The post Ἁγία Εὐφημία (16/9/2026) appeared first on ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Γῆθεν μεταστὰς Βησσαρίων εἰς πόλον,
Κἀκεῖ ἀρητὴρ ἐστι σὺν θυηπόλοις.

Ὁ Ἅγιος Βησσαρίων γεννήθηκε στὴν Πόρτα Παναγιὰ Τρικάλων τὸ 1490 μ.Χ., λίγα χρόνια μετὰ τὴν ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπὸ τοὺς Τούρκους. Ἂν καὶ οἱ συνθῆκες ἦταν πολὺ δύσκολες, γαλουχήθηκε καὶ ἀνατράφηκε ἀπὸ τοὺς εὐλαβεῖς γονεῖς του μὲ τὰ ἱερὰ νάματα τῆς ἁγίας πίστεώς μας καὶ τὰ ἰδεώδη τοῦ Γένους μας σὲ ἕνα γεμᾶτο θεοσέβεια οἰκογενειακὸ περιβάλλον.

Ἀπὸ τὴν νεανική του ἡλικία διακρινόταν γιὰ τὴν εὐφυΐα καὶ τὴ σύνεσή του ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν εὐθύτητα τοῦ χαρακτῆρος του, τὴν ἁγνότητα καὶ σωφροσύνη του, τὴν ταπεινοφροσύνη καὶ τὴν βαθειὰ πίστη του, τὴν ἀπέραντη ἀγάπη του.

Ἀπὸ πολὺ μικρὸς ἐκδήλωσε τὴν κλίση του πρὸς τὸν μοναχισμό. Σὲ ἡλικία μόλις 10 ἐτῶν ἔγινε ὑποταχτικὸς (καλογεροπαίδι) στὸν μητροπολίτη Λαρίσης Μᾶρκο, ποὺ τὸν χειροτόνησε διάκονο καὶ πρεσβύτερο. Τὸ ἔτος 1517 μ.Χ. ἐκλέγεται ἐπίσκοπος Ἐλασσῶνος καὶ τὸ 1521 μ.Χ. ἀναλαμβάνει τὴν διοίκηση τῆς ἐπισκοπῆς Σταγῶν. Τὸ Μάρτιο τοῦ 1527 μ.Χ. ἀναβιβάζεται στὸν θρόνο τῆς Μητροπόλεως Λαρίσης, κατέχοντας παράλληλα, μέχρι τὸν Αὔγουστο 1529 μ.Χ., ὡς «τοποτηρητής», καὶ τὴν ἐπισκοπὴ Σταγῶν, καὶ ἀκτινοβολεῖ μὲ τὴν ἁγιότητα τῆς ζωῆς του καὶ τὴν καταπληκτικὴ ἀγαθοεργὸ δράση του, ἐνῷ συγχρόνως ὑπομένει μὲ θαυμαστὴ ἀνεξικακία συκοφαντίες καὶ σκληρὲς δοκιμασίες στὶς ὁποῖες ἔλαμψε «ὡς χρυσὸς ἐν χωνευτηρίῳ».

Ὁ Ἅγιος Βησσαρίων ὡς ἱεράρχης ἐπιτέλεσε γενικότερα σημαντικότατο ἔργο, ποιμαντικό, κοινωνικό, φιλανθρωπικό. Ἔτσι κέρδισε τὶς ψυχὲς τῶν χριστιανῶν καὶ ἀναδείχτηκε μεγάλη θρησκευτικὴ καὶ κοινωνικὴ προσωπικότητα. Συγκεκριμένα ἐξαγόρασε καὶ ἀπελευθέρωσε πολλοὺς αἰχμαλώτους, ἐπίσης ἔδειξε ἰδιαίτερη φροντίδα γιὰ τὴν προστασία καὶ ἀνακούφιση φτωχῶν, γυμνῶν καὶ πεινασμένων.

Ὁ Ἅγιος Βησσαρίων, παρὰ τοὺς χαλεποὺς χρόνους τῆς ἐποχῆς του, ἀποδείχτηκε καὶ ἕνας πολύδραστος «ὑπουργὸς κοινωνικῶν ἔργων».

Μὲ προσωπική του ἐπίβλεψη καὶ πρωτοβουλία χρηματοδότησε καὶ κατασκεύασε μιὰ μεγάλη σειρὰ ἀπὸ πολύτιμα καὶ δύσκολα κοινωφελῆ ἔργα, ὅπως ἐκκλησίες, δρόμους καὶ κυρίως γεφύρια, μία ἀκόμη μαρτυρία τῆς ἀνεκτίμητης κοινωνικῆς προσφορᾶς τῆς ἐκκλησίας μας σὲ κάθε ἐποχὴ καὶ τόπο. Γιὰ τὴν ἐξοικονόμηση τῶν ἀναγκαίων χρημάτων ὁ Ἅγιὸς μᾶς ἔκανε πολλὰ καὶ μακρινὰ ταξίδια, μέχρι τὰ Βαλκάνια, τὴν Οὑγγαρία καὶ Τσεχοσλοβακία. Ὡς γεφυροποιὸς ἐμπνεύστηκε ἀρκετὰ γεφύρια: στὸν Πορταϊκὸ ποταμὸ τῆς ἰδιαίτερης πατρίδας του Πόρτας Παναγιᾶς, στὴ Σαρακίνα της Καλαμπάκας, Πηνειὸς ποταμὸς (καὶ μὲ τὰ δύο ἐπικοινωνεῖ ἡ πεδινὴ Θεσσαλία μὲ τὴν ὀρεινή),τη γέφυρα Κοράκου στὸν Ἀχελῶο (ποὺ συνδέει Θεσσαλία μὲ Ἤπειρο), τὸ πρῶτο γιοφύρι τῆς Πλάκας (ποὺ ἑνώνει Τζουμέρκα μὲ Ἄρτα καὶ Γιάννενα).

Γιὰ τὴν ψυχικὴ γαλήνη ἔκτισε στὸν Κόζιακα τὴν μονὴ τοῦ Σωτῆρος τῶν Μεγάλων Πυλῶν (Δουσίκου), μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1527 – 1534/35 μ.Χ., καὶ στὰ ἐρείπια παλιᾶς ὁμώνυμης. Ἡ ἐν λόγῳ μονὴ ἀνεγέρθηκε πάλι ἐκ βάθρων ἀπὸ τὸν ἀνεψιὸ τοῦ Ἁγίου Βησσαρίωνος καὶ νέο κτήτορα Νεόφυτο Β’ Λαρίσης κατὰ τὴν περίοδο 1550 – 1552/57 μ.Χ., τοιχογραφήθηκε δὲ ἀπὸ τὸν δεξιοτέχνη ζωγράφο Τζιόρτζη (1557 μ.Χ.) καὶ διατηρεῖται μέχρι σήμερα σὲ ἄριστη κατάσταση.

Ἔγραψε τρεῖς διαθῆκες καὶ καθιέρωσε τὸ ἄβατο τῆς μονῆς Δουσίκου γιὰ τὶς γυναῖκες, ποὺ τηρεῖται μέχρι σήμερα μὲ μεγάλη εὐλάβεια.

Στὶς 13 (ἢ 15) Σεπτεμβρίου 1540 μ.Χ., ἡμέρα Δευτέρα παρέδωκε τὴν ἁγίαν ψυχὴν τοῦ εἰς χεῖρας Θεοῦ, ὑμνούμενος ἀπὸ τότε ὡς Ἅγιος καὶ θαυματουργός. Οἱ ἀσθένειες ποὺ κατ’ ἐξοχὴν θεραπεύει ὁ Ἅγιος Βησσαρίων εἶναι ἡ δυσεντερία, ἡ εὐλογιά, ἡ ὀστρακιὰ καὶ προπαντὸς ἡ πανούκλα. Γιατρεύει καὶ ἀρρώστιες ζώων, φονεύει ἀκρίδες, καταπαύει τὴν τρικυμία τῆς θάλασσας, συντελεῖ στὴν ἐφορεία τῆς γῆς. Ἡ εὐωδιάζουσα Τιμία Κάρα Του φυλάσσεται στὴν Ἱερὰ Μονή Του.

Ἡ μνήμη του ἑορτάζεται στὶς 15 Σεπτεμβρίου, μὲ ἰδιαίτερη εὐλάβεια καὶ μεγαλοπρέπεια, στὴ μονή του, στὴν Πύλη, στὴν Καλαμπάκα· στὰ Τρίκαλα λιτανεύεται ἡ τιμία κάρα του πανηγυρικὰ τὴν Κυριακή της Σαμαρείτιδος. Τὰ πρῶτα ὑμνογραφικὰ καὶ συναξαριογραφικὰ κείμενά του γράφτηκαν πολὺ νωρὶς ἀπὸ τὸν Παχώμιο Ρουσάνο (1552 μ.Χ.).

Σύμφωνα μὲ ὁρισμένες πηγές, ὑπῆρξε καὶ ἄλλος Βησσαρίων ἀρχιεπίσκοπος Λαρίσης ποὺ ἔζησε πρὶν τὸν συγκεκριμένο Ἅγιο.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Κανόνα πίστεως.

Τῆς Πύλης τό βλάστημα, τῆς Θεσσαλίας φωστήρ, τῆς Τρίκκης τό σέμνωμα καί τῶν θαυμάτων πηγή, ἐδείχθης τρισόλβιε. Πᾶσαν δοκιμασίαν ἐν Χριστῷ ὑπομείνας, δόξῃ ἠγλαϊσμένος σύν ἀγγέλοις ἀγάλλῃ. Ἅγιε Βησσαρίων πανάριστε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν.

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
15 Σεπτεμβρίου 2026 ἑορτάζουν:

Ἅγιος Νικήτας ὁ Γότθος ὁ μεγαλομάρτυρας

Ὅσιος Φιλόθεος ὁ Πρεσβύτερος καὶ θαυματουργός

Ἅγιος Βησσαρίων Ἀρχιεπίσκοπος Λαρίσης

Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Νεομάρτυρας ἀπὸ τὴν Κρήτη

Ἅγιοι Μάρτυρες ποὺ μαρτύρησαν μαζὶ μὲ τὸν Ἅγιο Νικήτα

Ἅγιος Πορφύριος ὁ μῖμος

Εὕρεσις τοῦ Τιμίου Λειψάνου τοῦ Ἁγίου Ἀκακίου, ἐπισκόπου Μελιτινής

Ἅγιος Μάξιμος

Ἀγίες Δύο Κόρες

Εὕρεσις τοῦ Τιμίου Λειψάνου τοῦ Ἁγίου Πρωτομάρτυρα Στεφάνου

Ἅγιος Συμεῶν Ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης

Ὅσιος Μελέτιος

Ἅγιος Ἰωσὴφ ὁ Νέος, Μητροπολίτης Τιμισοάρας

Ὅσιος Νικήτας ἐπίσκοπος Χυτρῶν Κύπρου

The post Ἅγιος Βησσαρίων Ἀρχιεπίσκοπος Λαρίσης (15/9/2026) appeared first on ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.